II SA/Kr 1646/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Daniel / spr. / Sędziowie WSA Mirosław Bator Waldemar Michaldo Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lipca 2013 r. sprawy ze skargi A.S. na decyzję Wojewody z dnia 10 października 2012 r. , znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego A.S. kwotę 500 / pięćset / złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. -UZASADNIENIE Starosta T. decyzją z 22 09.2011 r., na podstawie art. 28, art.33 ust.1, art. 34 ust.4 i art.36 ustawy z 7.07.1994r - Prawo Budowlane (tj.: Dz. U. z 2010 r., Nr 243, póz. 1623 ze zm.) na wniosek H.S. i K.S. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę na zamierzenie budowlane: budynek myjni samochodowej na działce nr ew. [...] wraz ze zmianą lokalizacji hydrantu na tej działce, rozbudową i przebudową zjazdu z drogi wojewódzkiej nr [...] ode. 010 km 0+948 na działce nr ew. [...] w P. W uzasadnieniu organ podał, że postępowanie zostało zainicjowane wnioskiem z 29.03.2005 r., uzupełnionym w dniu 26.07.2010 r. i 03.06.2011 r. Wieś P. cz. l posiada obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (mpzp) zatwierdzony Uchwałą Nr [...] Rady Gminy P. z 09.12.1998 (Dz.Urz. Woj. [...] . Zgodnie z ustaleniami mpzp, działka nr ew. [...] leży częściowo w terenach oznaczonych symbolem MK2, charakteryzujących się wysokimi wartościami substancji zabytkowej przy znacznym stopniu przekształcenia, obejmowane ochroną stosownie do wskazań, o których mowa w § 5 ust. 1, przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową, związaną z nieuciążliwą działalnością usługową i gospodarczą w tym rolniczą, a także niezbędne drogi dojazdowe i towarzyszącą infrastrukturę techniczną, częściowo w liniach rozgraniczających drogi (obecnie wojewódzkiej) oznaczonej w planie symbolem K IV a posiadającej nr ew. [...] . Zapisy planu w § 5 ust 1 precyzują, iż ochronę dóbr kultury w obrębie obszarów wskazanych przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków i oznaczonych na rysunku planu, wyraża się w warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu określonych dla tych obszarów. Obszary wskazane do ochrony, mają zapisy dotyczące formy architektonicznej budynków bardziej restrykcyjne niż "standardowe" budowlane tereny mieszkaniowe. Ograniczenie dotyczy m.in. wysokości budynków, wysokości podmurówki, szerokości okapów. Na terenach objętych planem m.in. także na terenach MK2, przeznaczenie terenu dopuszcza zabudowę związaną z nieuciążliwą działalnością usługową i gospodarczą, w tym rolniczą. W § 4 plan wyjaśnia iż: Ilekroć jest mowa o działalności nieuciążliwej, oznacza to działalność nie zaliczoną do szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących spowodować pogorszenie stanu środowiska, w rozumieniu przepisów rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z 14.07.1998 r., a także taką, w stosunku do której sporządzona ocena oddziaływania na środowisko nie potwierdziła negatywnego wpływu na środowisko. W/w rozporządzenie obowiązywało w dacie uchwalenia planu, obecnie obowiązujące jest rozporządzenie Rady Ministrów z 9.11.2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. W związku z zapisem § 4 rozporządzenia, w niniejszej sprawie obowiązujące jest rozporządzenie Rady Ministrów z 9.11.2004 r. W przypadku inwestycji wymienionych w tym rozporządzeniu inwestor, na podstawie art. 71 ust 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, zobowiązany jest uzyskać decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. Inwestor uzyskał taką decyzję z 25.06.2006 r., a w trakcie jej wydawania został zwolniony z obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, zarówno przez organ I instancji jak również przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. W związku z tym, inwestycja jest zgodna z ustaleniami planu miejscowego, a zamierzony zakres usług - myjnia samochodowa ręczna - w ocenie organu należy uznać za nieuciążliwy dla środowiska. Projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z wymaganiami planu: bilans terenu sporządzono w stosunku do terenu budowlanego, a wyliczona powierzchnia zielona wynosi 58,4 % przy wymaganej 55 %. Forma architektoniczna budynku jest zgodna z zapisami mpzp zawartymi w § 7 pkt 7 ustaleń planu. Szerokość traktu budynku wynosi 5,26 m przy dopuszczalnej wartości przy budynkach usługowych wynoszącej 9 m. Wysokość budynku do kalenicy wynosi 7,58 m przy dopuszczalnej wysokości 9,0 m. Budynek posiada 2 kondygnacje w tym jedną w kubaturze dachu co jest również ilością niewielką w stosunku do dopuszczalnych 3 kondygnacji nadziemnych i podpiwniczenia. Rzut budynku składa się z prostokąta o proporcjach 1:1,5 a okapy w dachu mają wysięg 1,0 m. Kąt nachylenia dachu 49 stopni spełnia wymogi planu w tym zakresie (dopuszczalne 49-54 stopnie). Projekt został sporządzony zgodnie z przepisami w tym techniczno-budowlanymi w brzmieniu obowiązującym w dacie złożenia wniosku, gdyż późniejsze nowelizacje nie dotyczą spraw wszczętych i niezakończonych. Budynek zaprojektowano jako murowany z pokryciem dachu blachą. Zachowane zostały odległości od granic działek zgodnie z § 12 w/w Rozporządzenia. Budynek zlokalizowano w odległości 3,37 m od granicy działki nr ew. [...], która to działka jest działką drogową zatem nie dotyczą jej w/w przepisy. Odległość od granicy działki nr ew. [...] wynosi 4,0 m. Odległość pomiędzy budynkiem projektowanym a budynkiem na działce nr ew. [...] wynosi 8,18 m co należy uznać za zgodne z § 271 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych gdyż ściana budynku projektowanego od tej strony ma klasę odporności jak ściana oddzielenia pożarowego. Potwierdzeniem prawidłowości rozwiązań projektowych jest uzgodnienie rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych inż. A.J. dokonane w dniu 04.03.2010. Miejsca postojowe zaprojektowano w liniach rozgraniczających ulicy zatem nie są obowiązujące wymagania § 19 rozporządzenia. Za prawidłowość przyjętych rozwiązań projektowych zgodnych z zasadami wiedzy technicznej i obowiązującymi przepisami odpowiada projektant - oświadczenia w tym zakresie zostały przez projektantów złożone. W postępowaniu udzielono inwestorowi pozwolenia na przełożenie hydrantu kolidującego z inwestycją. Trasa przełożenia została uzgodniona w Powiatowym Zespole Uzgodnień Dokumentacji Projektowej, a inwestor dysponuje warunkami na przełożenia hydrantu z 07.05.2007. Projekt budowlany zawiera: warunki dostępu do drogi publicznej z 11.02.2005 Warunki przebudowy zjazdu zostały określone w decyzji z 20.11.2009r. Projekt budowlany zjazdu został uzgodniony ze zarządcą drogi z powołaniem na znak decyzji, zatem zakres inwestycji określony w decyzji został uznany za tożsamy z tym, zawartym w uzgodnionym projekcie. Lokalizacja budynku w odległości 15, m od krawędzi drogi wojewódzkiej została uzgodniona przez zarządcę drogi przy piśmie z 11.02.2005 i potwierdzona w piśmie z 30.06.2011. Tym samym spełniony jest wymóg planu miejscowego zawarty w § 2 ust. 4 pkt. 2, w związku z faktem iż budynek zlokalizowano w odległości mniejszej od krawędzi drogi niż ustala to plan w § 15 ust 3 pkt. 5. Ponadto inwestor uzyskał warunki techniczne przyłączenia obiektu do sieci energetycznej z 05.10.2009, warunki włączenia do wodociągu z 30.12.2004 (wydane bez terminu ważności) a także warunki włączenia do kanalizacji sanitarnej z 05.04.2007 z prolongatą terminu ważności 30.11.2011. Organ wskazał, że wykonanie przyłączy zostało wyłączone z pozwolenia i zostanie wykonane na zgłoszenie. Informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia została przez projektanta sporządzona. Organ sprawdził posiadanie przez projektantów wymaganych uprawnień budowlanych. Projektowana inwestycja nie będzie potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000. Odwołanie od ww. decyzji wnieśli osobnymi pismami: A.S. i J.D. . A.S. zarzucił naruszenie art. 10 § 1, art 107 § 3 kpa. Wskazał, że organ nie umożliwił odniesienie się do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Nadto zaskarżona decyzja została wydana przedwcześnie, ponieważ odwołujący się podjął próby wzruszenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedmiotowej inwestycji, którą zostało rozstrzygnięte zagadnienie wstępne sprawy. J.D. zarzucił naruszenie: art. 7, art. 8, art. 9, art. 11 oraz art. 77 kpa oraz art. 28, art. 33, art. 34 oraz z art. 36 ustawy Prawo budowlane, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. W ocenie odwołującego, organ nie dokonał ustaleń w zakresie zgodności projektu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego mając na uwadze, iż przez 6 lat architekt (projektant) notorycznie zmieniał pierwotny projekt nanosząc na niego olbrzymie poprawki techniczne, w szczególności polegające na wyłączeniu z pierwotnego projektu budowlanego dwóch działek tj. [...] oraz [...] Nie wzięto pod uwagę uciążliwości inwestycji dla pobliskich mieszkańców, emisji hałasu, zanieczyszczeń. Nie uwzględniono jak będzie wyglądało oddziaływanie na środowisko naturalne w bezpośrednim sąsiedztwie. Nie ustalono, czy inwestycja spełnia wymagania w zakresie bezpieczeństwa pożarowego (ze względu na bezpośrednie sąsiedztwo drewnianych domów w tym z poszyciem dachowym typu gont), konieczności posiadania pozwolenia wodnoprawnego przy wykonaniu przedmiotowej inwestycji (myjni), kwestię wykorzystywanych przez właściciela przyszłej myjni np. środków biodegradalnych, niebezpieczeństwa drogowego związanego z usytuowaniem myjni. W ocenie odwołującego się konieczne było przeprowadzenie oględzin miejsca inwestycji. Wojewoda decyzją z [...].10.2012 r. znak: [...] , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że w przedmiotowej sprawie orzekał już WSA w Krakowie, który wyrokiem z 30 marca 2009 r. uchylił poprzednio wydane przez organ decyzje z uwagi na brak odniesienia się do ustaleń m.p.z.p. Organ odwoławczy podał, że inwestor wykazał się prawem do dysponowania działkami na cele budowlane. Działki nr [...] i nr [...] znajdują się w terenie, na którym obowiązują ustalenia m.p.z.p. gminy P. zatwierdzonego ww. uchwałą Rady Gminy P. nr [...] Organ odwoławczy podzielił ustalenia organu l instancji w zakresie zgodności inwestycji z ustaleniami tego planu. Ponadto wskazał, że projekt zagospodarowania terenu został sporządzony na kopii mapy do celów projektowych potwierdzonej za zgodność z oryginałem przez uprawnionego geodetę. Linie rozgraniczające jednostki strukturalne planu zostały naniesione na projekt zagospodarowania terenu przez geodetę posiadającego stosowne uprawnienia. Projekt budowlany został sporządzony przez uprawnionych projektantów. Do projektu budowlanego załączona jest informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projekt budowany został sporządzony zgodnie z art. 34 ustawy Prawo budowlane. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ II instancji wyjaśnił, że inwestor może wprowadzać zmiany w projekcie budowlanym aż do wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu i udzieleniu pozwolenia na budowę. Zmiany projektu budowlanego wprowadzone w niniejszym postępowaniu miały na celu doprowadzenie projektu budowanego do zgodności z aktualnym stanem formalnoprawnym. Nadto do akt Oprawy jest załączona kopia decyzji Wójta Gminy P. z 25.10.2006 r., znak: [...] o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań dla przedmiotowej inwestycji. Organy administracji architektoniczno-budowlanej nie są właściwe do weryfikowania, wyjaśniania orzeczeń zawartych w decyzjach innych organów administracji. Zatem wyjaśnienie zakresu oddziaływania inwestycji na środowisko nie jest przedmiotem decyzji dotyczących pozwolenia na budowę. W odniesieniu do przepisów dotyczących bezpieczeństwa pożarowego organ odwoławczy wyjaśnił z kolei, że jak wynika z projektu zagospodarowania terenu, zachowano odległości budynku od granicy działki zgodne z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75 póz. 690 z 2002 r. ze zm.) Zgodnie z § 271 ww. rozporządzenia dla obiektów budowlanych wykonanych z materiałów nierozprzestrzeniających ognia, wyznaczono minimalną odległość 8 m. Z projektu zagospodarowania terenu wynika, że odległość projektowanego budynku do najbliższego istniejącego obiektu budowlanego wynosi 8,18 m. Projekt zagospodarowania działki został uzgodniony bez uwag z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. W odniesieniu do obaw dotyczących zachowania bezpieczeństwa ruchu drogowego wyjaśniono natomiast, że projekt zjazdu został uzgodniony przez Zarząd Dróg Wojewódzkich oraz zatwierdzony decyzją ZDW z 20.11.2009 r., organ nie jest właściwy do zajmowania stanowiska w sprawie podlegającej Zarządowi Dróg Wojewódzkich. Organ odwoławczy podkreślił, że właściwością organów administracji architektoniczno-budowlanej w postępowaniu z wniosku o pozwolenie na budowę, jest zgodnie z art. 35 ustawy Prawo budowlane, badanie wniosku o pozwolenie na budowę pod kątem jego zgodności z przepisami prawa. Wszelkie informacje i dane dotyczące miejsca lokalizacji inwestycji, winny być zawarte w projekcie budowlanym, za którego prawidłowość odpowiada projektant. Jest on zobowiązany do złożenia oświadczenia o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z Prawem budowlanym, przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W projekcie budowlanym niniejszej inwestycji takie oświadczenie się znajduje. Nie ma zatem potrzeby, aby organy administracji architektoniczno-budowlanej dokonywały oględzin miejsca planowanej inwestycji. W ocenie organu odwoławczego wszystkie strony .brały udział w postępowaniu, co wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru. Nadto decyzja o uwarunkowaniach środowiskowych inwestycji nie została wyeliminowana z obiegu prawnego, nie nastąpiło również wstrzymanie jej wykonania, zatem nie może stanowić zagadnienia wstępnego. Ustosunkowując się do argumentów podniesionych w pismach które wpłynęły do organu w toku postępowania odwoławczego organ podniósł, że zgodnie z art. 122 ust. 1 pkt 3 ustawy z 18.07.2001 r. Prawo wodne (Dz. U. Nr 145 z 2012 r.), "jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pozwolenie wodnoprawne jest wymagane na: (...) wykonanie urządzeń wodnych". Z powyższego wynika, że pozwolenia wodnoprawnego wymaga wykonanie urządzenia wodnego jakim jest przepust pod zjazdem. Organ wyjaśnił, że w miejscu planowanej inwestycji znajduje się zjazd z przepustem. Projekt budowlany zatwierdzony skarżoną decyzją dotyczy m.in. rozbudowy i przebudowy zjazdu. Rozbudowa i przebudowa zjazdu dotyczy również rozbudowy istniejącego przepustu, nie zaś wykonania nowego. Rozbudowa urządzenia wodnego nie wymaga pozwolenia wodnoprawnego. Inwestor nie był zatem zobowiązany do uzyskania pozwolenia wodnoprawnego. W przedmiocie wątpliwości dotyczących sposobu odprowadzenia wód opadowych z terenu inwestycji organ wyjaśnił, że z projektu budowlanego wynika, że wody opadowe będą rozsączane na terenie działki objętej inwestycją. W odpowiedzi na pytanie dotyczące właściwości organów administracyjnych do zatwierdzenia projektu budowlanego zjazdu z drogi wojewódzkiej organ II instancji wyjaśnił, że w trakcie postępowania zmieniał się stan prawny dotyczący tej kwestii. W chwili złożenia przez inwestora wniosku o pozwolenie na budowę właściwym do zatwierdzenia projektu budowlanego zjazdu z drogi wojewódzkiej był wojewoda. Zgodnie z opublikowaną przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, z 19.03.2007 r. interpretacją art. 82 ust. 2 ustawy Prawa budowlanego, do właściwości starosty, jako organu administracji architektoniczno-budowlanej I instancji należą sprawy budowy zjazdów z dróg publicznych. Dnia 11.07.2009 r. do organu l instancji zostały zwrócone akta sprawy po wyroku WSA, celem powtórnego rozpatrzenia sprawy z wniosku o pozwolenie na budowę. Wniosek o poszerzenie ww. wniosku o pozwolenie "na budowę zjazdu został złożony przez inwestora w dniu 22.09.2010 r. Interpretacja art. 82 ust. 2 ustawy Prawa budowlanego GINB została zmieniona rozporządzeniem Rady Ministrów z 25.11.2010 r. w sprawie obiektów i robót budowlanych, w sprawach których organem l instancji jest wojewoda (Dz. U. Nr 235 póz. 1539 z 2010 r.). W § 1 ust. 5 ww. rozporządzenia jest mowa, że cyt: "Wojewoda jest organem administracji architektoniczno-budowlanej pierwszej instancji w sprawach dotyczących następujących obiektów i robót budowlanych, innych niż wymienione w art. 82 ust. 3 ustawy z 7.07.1994 r. - Prawo budowlane: (...) zjazdów, w rozumieniu art. 4 pkt 8 ustawy z 21.03.1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19, póz. 115, z późn. zm.), z dróg krajowych i wojewódzkich". Niemniej zgodnie z § 2 ww. rozporządzenia, cyt.: "Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe". Powyższe rozporządzenie weszło w życie 28.12.2010 r. Z tego wynika, że w chwili ponownego rozpatrywania sprawy przez organ l instancji po wyroku WSA, właściwym do zatwierdzenia projektu budowlanego zjazdu z drogi wojewódzkiej był Starosta T. . Rozporządzenie, które zmieniało ten stan prawny jest stosowane do spraw wszczętych po jego wejściu wżycie. W odniesieniu do wątpliwości dotyczącej usytuowania przeniesionego hydrantu, wyjaśniono, że lokalizacja hydrantu została uzgodniona pismem Zarządu Dróg Wojewódzkich –K. - Rejon Dróg Wojewódzkich w N. , z 30.06.2011 r., znak: [...] . Projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z ww. uzgodnieniem. Odnośnie zastrzeżeń w zakresie zgodności mapy do celów projektowych ze stanem faktycznym Wojewoda wyjaśnił, że zarówno mapa do celów projektowych, jak i sporządzony na jej podstawie projekt zagospodarowania terenu są opieczętowane przez uprawnionego geodetę, który ręczy swymi uprawnieniami za rzetelność opracowania. Organ nie jest właściwy do weryfikowania danych geodezyjnych projektu budowlanego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody wniósł A.S. , który domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu l instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że zatwierdzony projekt nie zawiera rozwiązania pod względem gospodarki wodami opadowymi, a w konsekwencji ewentualnej potrzeby uzyskania odpowiednich zezwoleń czy decyzji (kierunek spływu wód opadowych wskazano w projekcie zagospodarowania terenu ewidentnie do rowu przydrożnego), co narusza § 28, 29 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Inwestycja dotyczy między innymi rozbudowy zjazdu istniejącego na którą to wymagane jest uzyskanie decyzji o pozwoleniu wodnoprawnym (art. 122 ust. 1 pkt 3 ustawy prawo wodne) z uwagi na treść art. 3 ust. 8 ustawy prawo budowlane. Projekt zagospodarowania terenu działki nie przedstawia rozwiązania w zakresie przyłączy i urządzeń budowlanych zgodnie z § 8 ust. 3 pkt. 6, 7 rozporządzenia w sprawie zakresu i formy projektu budowlanego, ponieważ nie przedstawia między innymi sposobu podłączenia budynku do sieci kanalizacji sanitarnej. W ocenie skarżącego konieczne jest uzyskanie pozwolenia na budowę dla odcinka sieci w celu podłączenia projektowanego obiektu do sieci kanalizacji sanitarnej, a co za tym idzie projekt zagospodarowania terenu jest niekompletny. W postępowaniu administracyjnym pominięty został także fakt potrzeby przebudowy przyłącza telefonicznego ewidentnie kolidującego z projektowanym budynkiem, zaś przebudowa przyłącza wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Zgodnie z załączonymi do projektu budowlanego mapami do celów projektowych to jest pomiędzy 2009r. a 2011 r. zmianie uległy kontury utwardzenia terenu co ostało całkowicie pominięte przez organy obydwu instancji, zaś zgodnie z art. 30 ust. 3 pkt 1 ustawy prawo budowlane utwardzenie działki budowanej wymaga zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczne - budowlanej, fakt ten został niezauważony lub pominięty przez obydwa organy, dodatkowo nie uwzględniono rozbieżności mapy projektowej ze stanem faktycznym wskazanym w piśmie do odwołania i załączonymi zdjęciami z terenu dotyczącymi przebiegu granicy i ogrodzenia od strony południowo - wschodniej działki nr ewd. [...] . Zgodnie z załączonymi warunkami technicznymi i projektem zagospodarowania terenu, inwestycja dotyczy "zmiany lokalizacji hydrantu", zaś zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa w tym przede wszystkim nazewnictwem dotyczącym rodzaju inwestycji brak określenia "zmiany lokalizacji" tylko "przebudowa", dlatego w tym zakresie decyzje obu instancji naruszają obowiązujące przepisy a w szczególności art. 3 ustawy prawo budowlane bo inwestycja jest niczym innym niż "budową odcinka sieci z hydrantem z rozbiórką odcinka sieci z hydrantem"; ponadto lokalizacja hydrantu jest niezgodna z warunkami technicznymi i brak - w tym zakresie uzgodnienia Powiatowego Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej w Z. po zmianie rysunku projektu zagospodarowania terenu (data wykonania projektu zagospodarowania terenu 03.2010r. zaś uzgodnienia PZUDP w Z., dokonano w 2005r, a warunki techniczne, wykonania zjazdu i uzgodnienie lokalizacji hydrantu z 2011 r. W ocenie skarżącego został naruszony art. 34 ust. 3 pkt 1 ustawy prawo budowlane, oraz § 8 rozporządzenia w sprawie zakresu i formy projektu budowlanego, ponieważ projekt zagospodarowania terenu w załączonym do wniosku o pozwolenie na budowę projekcie budowlanym w przedmiotowej sprawie, wykonany jest na skanowanej mapie do celów projektowych, potwierdzonej za zgodność przez geodetę ją wykonującą, co biorąc pod uwagę fakt naniesienia przez projektanta nowych elementów zagospodarowania i rozbieżności treści mapy do celów projektowych z projektem zagospodarowania terenu budzi wątpliwość czego dotyczy potwierdzenie za zgodność i czy potwierdzenia takiego nie powinien dokonywać organ posiadający oryginał mapy do celów projektowych to jest Starosta T. , a poprzez przyjęcie takiego stanu rzeczy jako właściwy przez organy obu instancji naruszono ewidentnie art. 6, 7, 8, 9 kpa. Dodatkowo -w ocenie skarżącego - organ odwoławczy naruszył art. 107 §1, 3 kpa , ponieważ skażona decyzja nie zawiera uzasadnienia faktycznego i prawnego, a także naruszono art. 10 ust. 2 ustawy kodeksu postępowania administracyjnego, w przypadku organu l instancji także poprzez ustanowienie zawitego terminu na zapoznanie się z materiałem dowodowym i możliwością wniesienia zastrzeżeń. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1269) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art.3 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 ustawy). Brak związania sądu granicami skargi sprawia, że sąd jest obowiązany dokonać oceny legalności zaskarżonej decyzji niezależnie od podniesionych zarzutów. Stosownie do art. 145 § 1 ustawy p.p.s.a., decyzja (lub postanowienie) podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, względnie inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Mając na uwadze treść powołanych na wstępie przepisów, a także okoliczności wynikających z przedstawionych akt administracyjnych w zakresie zgromadzonego w nich materiału dowodowego oraz przebiegu postępowania skargę należało uwzględnić, uznając za zasadne niektóre podnoszone w niej zarzuty. W pierwszej kolejności należy wskazać na treść art. 33 ust. 1 ustawy z 7;07.1994r - Prawo Budowlane (tj.: Dz. U. z 2010 r., Nr 243, póz. 1623 ze zm.) zgodnie z którym pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Stosownie do art. 3 pkt 1 lit. a ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym należy przez to rozumieć budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Natomiast pod pojęciem urządzeń budowlanych (pkt 9) należy przez to rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki. W świetle przytoczonych przepisów, bezspornym jest, że pozwolenie na budowę musi dotyczyć całego zamierzenia budowlanego. Wyjątek dopuszczono jedynie wówczas, kiedy zamierzenie obejmuje więcej niż jeden obiekt. W przypadku wniosku, obejmującego jeden obiekt, pozwolenie musi obejmować części składowe tego obiektu i to w takiej postaci, by mógł on być użytkowany zgodnie z jego przeznaczeniem. Oznacza to, że w sytuacji, gdy inwestycja polega na budowie budynku, projekt budowlany winien obejmować nie tylko sam obiekt kubaturowy, ale także infrastrukturę towarzyszącą, bez której to użytkowanie tego obiektu nie byłoby możliwe. Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że zatwierdzony projekt budowlany nie zawiera wykonania przyłączy do sieci energetycznej i wodociągowej, a jedynie przyłącz do kanalizacji sanitarnej. W decyzji l instancji wskazano jedynie, że wykonanie przyłączy zostało wyłączone z pozwolenia i zostanie wykonane na zgłoszenie. Powołano się na uzyskanie przez inwestora warunków włączenia do ww. siec W ocenie Sądu pominięcie przyłączy z zastrzeżeniem, że zostaną wykonane na kolejnym etapie inwestycji stanowi naruszenie art 33 ust. 1 ustawy Prawo budowlane (por. wyrok NSA z 14.06.2012 r. sygn. II OSK 503/11, wyrok WSA w Kielcach z 11.04.2013 r., sygn. akt II SA/Ke 28/13). Nie ulega wątpliwości, że decyzje organów obu instancji dotyczą pozwolenia na budowę budynku przeznaczonego na myjnię bez koniecznej dla normalnego funkcjonowania tego obiektu infrastruktury towarzyszącej, tj. przyłączy elektrycznego, wodociągowego i kanalizacji sanitarnej. Art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane nakłada na organ architektoniczno-budowlany przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę obowiązek sprawdzenia: 1) zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z 3.10.2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanym j 3) kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6; 4) wykonania - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Uszczegółowienie ww. przepisu stanowi obecnie nieobowiązujące rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 3.07.2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. 2003 r. 120.1133 ze zm.) - mające zastosowanie w niniejszej sprawie z uwagi na treść § 14 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 25.04.2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U.2012.462), który nakazuje do wniosku o pozwolenie na budowę złożonego przed wejściem w życie rozporządzenia stosowanie przepisów dotychczasowych. W rozporządzeniu z 2003 r. w § 8 ust. 1 wskazano, że projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien zawierać część opisową oraz część rysunkową sporządzoną na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej (...). Część opisowa winna m. in. zawierać przedmiot inwestycji, a w wypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt budowlany - zakres całego zamierzenia oraz kolejność realizacji obiektów (pkt 1); istniejący stan zagospodarowania działki lub terenu z omówieniem przewidywanych w nim zmian, w tym adaptacji i rozbiórek w zakresie niezbędnym do uzupełnienia części rysunkowej projektu zagospodarowania działki lub terenu (pkt 2); projektowane zagospodarowanie działki lub terenu, w tym urządzenia budowlane związane z obiektami budowlanymi, układ komunikacyjny, sieci uzbrojenia terenu z przeciwpożarowym zaopatrzeniem wodnym, ukształtowanie terenu i zieleni w zakresie niezbędnym do uzupełnienia części rysunkowej projektu zagospodarowania działki lub terenu (pkt 3). Z kolei część rysunkowa winna zawierać m. in. granice działki budowlanej lub terenu, usytuowanie, obrys i układ istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, w tym urządzeń budowlanych z nimi związanych, z oznaczeniem wejść i wjazdów oraz liczby kondygnacji, charakterystycznych rzędnych, wymiarów i wzajemnych odległości obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych oraz ich przeznaczenia, w nawiązaniu do istniejącej zabudowy terenów sąsiednich, rodzaj i zasięg uciążliwości, zasięg obszaru ograniczonego użytkowania, układ komunikacji wewnętrznej przedstawiony w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej komunikacji zewnętrznej, określający układ dróg wewnętrznych, dojazdów, bocznic kolejowych, parkingów, placów i chodników, w miarę potrzeby przekroje oraz profile elementów tego układu, charakterystyczne rzędne i wymiary (pkt 2), układ sieci i przewodów uzbrojenia terenu, przedstawiony z przyłączami do odpowiednich sieci zewnętrznych i wewnętrznych oraz urządzeń budowlanych, w tym: wodociągowych, ujęć wody ze strefami ochronnymi, cieplnych, gazowych i kanalizacyjnych lub służących do oczyszczania ścieków, oraz określający sposób odprowadzania wód opadowych, z podaniem niezbędnych profili podłużnych, spadków, przekrojów przewodów oraz charakterystycznych rzędnych, wymiarów i odległości, wraz z usytuowaniem przyłączy, urządzeń i punktów pomiarowych (pkt 6); układ linii lub przewodów elektrycznych i telekomunikacyjnych oraz związanych z nim urządzeń technicznych, przedstawiony w powiązaniu z sieciami zewnętrznymi, z oznaczeniem miejsca i rzędnych w miarę potrzeby, przyłączenia do sieci zewnętrznych i złączy z instalacją obiektów budowlanych oraz charakterystycznych elementów, punktów pomiarowych, symboli i wymiarów (pkt 7). Zestawiając ww. przepisy z przedłożonym projektem budowlanym w zakresie projektu zagospodarowania działki można stwierdzić, że wymagane prawem warunki nie zostały spełnione. Część opisowa znajdująca się na k. 6-7 projektu jest lakoniczna i całkowicie pomija kwestie uzbrojenia terenu. Część graficzna została wykonana na dwóch rysunkach. Na k. 10 znajduje się projekt wykonany w 2010 r. na którym nie został zaznaczony układ sieci, przewodów uzbrojenia terenu czy planowane do wykonania przyłącza. Przyłącza zostały uwidocznione natomiast na drugim rysunku wykonanym w 2005 r. (k. 8). W § 9 cyt. rozporządzenia wskazano, że dane jakie powinny znaleźć się w części rysunkowej mogą być zamieszczone na dodatkowych rysunkach, jeżeli poprawi to czytelność projektu zagospodarowania działki lub terenu. Ponadto projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien być sporządzony na mapie w skali dostosowanej do rodzaju i wielkości obiektu lub zamierzenia budowlanego i zapewniającej jego czytelność (§10). Drugi z omówionych rysunków nie spełnia wymogu czytelności. Wszystkie przyłącza zostały zaznaczone kolorem czarnym. Ponadto naniesione na karcie informacje o uzgodnieniach branżowych i w zakresie wykonania zjazdu nie zostały zaktualizowane. W świetle powyższego należy stwierdzić, że organ dopuścił się naruszenia § 8 rozporządzenia i konieczne jest uzupełnienie projektu zagospodarowania przestrzennego we wskazanym zakresie. Zdaniem Sądu wątpliwości budzi także zaprojektowane przyłącze kanalizacyjne. Przede wszystkim, brak czytelności projektu zagospodarowania działki - o czym była mowa powyżej - nie pozwala na jednoznaczne ustalenie jego lokalizacji. Ponadto inwestor zaplanował oczyszczanie ścieków związanych z funkcjonowaniem myjni w separatorze. Z opisu znajdującego się na k. 53 projektu wynika, że przyjęto układ zamknięty myjni, zatem woda po oczyszczeniu ma zostać ponownie wykorzystana do mycia samochodów. Wskazano jednocześnie, że "nadmiar wody może być odprowadzany do kanalizacji", dokonano nawet wyliczeń z których wynika, że do kanalizacji sanitarnej dziennie będzie zrzucana podczyszczona woda w ilości Qś=280 dm3/d. Dodatkowo na k. 13 projektu, w opisie technicznym do projektu budowlano-architektonicznego podano, że "ścieki zostaną odprowadzone do sieci kanalizacyjnej z myjni poprzez separator". Zatwierdzony projekt budowlany jest zatem w tym zakresie wewnętrznie sprzeczny. Należy również zwrócić uwagę, że w decyzji z 25.06.2006 r. wydanej przez Wójta Gminy P. ustalającej środowiskowe warunki dla przedmiotowego przedsięwzięcia, określając warunki w fakcie eksploatacji inwestycji w punkcie 4 podano, że odprowadzanie do urządzeń kanalizacji będących własnością innych podmiotów ścieków przemysłowych zawierających substancje szkodliwe dla środowiska wodnego wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego. Jednocześnie organ wyjaśnił, że zgodnie z ustawą Prawo wodne ściekami przemysłowymi są ścieki nie będące ściekami bytowymi albo wodami opadowymi lub roztopowymi, powstałe w związku z prowadzoną działalnością m.in. usługową. Sąd podziela w całości ustalenia organów dotyczące zgodności planowanej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przytoczone obszernie we wstępnej części uzasadnienia. Zarzuty podniesione w skardze, za wyjątkiem wyżej omówionych uchybień, są niezasadne. Odnośnie zarzucanego braku w projekcie rozwiązania w zakresie gospodarki wodami opadowymi należy wyjaśnić, że w projekcie stwierdzono, że odwodnienie zaprojektowano w oparciu o powierzchniowe rozsączanie wód opadowych pod działce inwestora bez ujęcia wód w kanalizację (k. 6 i 13.) Zdaniem skarżącego stanowi to o naruszeniu § 28 i 29 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Przepisy te stanowią, że działka budowlana, na której sytuowane są budynki, powinna być wyposażona w kanalizację umożliwiającą odprowadzenie wód opadowych do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej. W razie braku możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, dopuszcza się odprowadzanie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych. (§28 rozporządzenia z 12.04.2002 r. w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie). Dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości jest zabronione (§29 ww. rozporządzenia). Należy zatem stwierdzić, że inwestor wyjaśnił sposób odprowadzania wód opadowych i biorąc pod uwagę charakter inwestycji, jak również wielkość działki, w tym terenów zielonych, planowane rozsączenie wody opadowej na działce inwestora nie budzi wątpliwości Sądu. Wbrew stanowisku skarżącego rozbudowa zjazdu nie wymaga decyzji o pozwoleniu wodnoprawnym. Zgodnie z art. 122 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo wodne (Dz. U. z 2012 r. póz. 145 ze zm.) pozwolenie wodnoprawne jest wymagane m.in. na wykonanie urządzeń wodnych. Oczywistym jest, że zjazd nie stanowi takiego urządzenia (patrz definicja urządzeń wodnych określona w art. 9 ust. 1 pkt 19 ustawy Prawo wodne), natomiast jeżeli skarżącemu chodziło o przepust to należy wskazać, że ustawa Prawo wodne posługuje się pojęciem "wykonania", a nie budowy, stąd bezpodstawne jest nawiązywanie przez skarżącego do rozumienia pojęcia budowy na gruncie prawa budowlanego . Skoro przepust już istnieje, zatem został już wykonany, to jego nieznaczne powiększenie nie będzie powodowało konieczności uzyskania pozwolenia wodnoprawnego. Należy zgodzić się z organem II instancji, że ani organy architektoniczno-budowlane, ani sąd nie są uprawnione do kwestionowania i weryfikowania map wykorzystywanych do sporządzenia projektu budowlanego. Przepisy wymagają posługiwania się kopiami aktualnych map zasadniczych lub mapy jednostokowej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i spełnienie tego warunku przez projektanta jest wystarczające. Jako niezasadny należny ocenić również zarzut dotyczący usytuowania przeniesionego hydrantu i braku uzgodnienia w tym zakresie przez Powiatowy Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej w Z. Lokalizacja hydrantu została bowiem pozytywnie uzgodniona przez ww. organ pismem z 11.05.2011 r., znak: [...] (k. [...] projektu budowlanego). Sąd nie podzielił zarzutu skarżącego dotyczącego naruszenia przez Wojewodę art. 107 § 3 kpa. Zdaniem Sądu sporządzone uzasadnienie zawiera wszystkie wymagane prawem elementy. Niezależnie od powyższego Sąd uznał za zasadne nadmienić, że akta sprawy są prowadzone niestarannie, pisma nie są ułożone chronologicznie, co niewątpliwie utrudnia stronom zapoznanie się z przebiegiem postępowania. Ponadto z przedłożonych, chaotycznie momentami ponumerowanych akt sprawy wynika, że zawiadomieniem z 7.04.2011 r. strony zostały poinformowane o możliwości zapoznania się materiałem dowodowym. Następnie postanowieniem z 10.05.2011 r. inwestor został wezwany do usunięcia określonych nieprawidłowości w projekcie budowlanym w terminie do 3.06.2011 r. W dniu 3.06.2011 r. inwestor uzupełnił braki poszerzając jednocześnie wniosek o pozwolenie na budowę o "zmianę lokalizacji hydrantu". Następnie w dniu 17.06.2011 r. wniósł o zawieszenie postępowania. Postanowieniem z tego samego dnia organ zawiesił postępowanie w sprawie. Na wniosek inwestora z dnia 7 września 2011 r. organ podjął postępowanie i już w dniu 22 września 2011 r. wydał decyzję końcową. Powyższy sposób prowadzenia przez organ postępowania świadczy o naruszeniu art. 10 § 1 kpa, jednakże nic nie wskazuje na to, aby powyższe naruszenie miało wpływ na treść rozstrzygnięcia, a to z uwagi na aktywność stron w postępowaniu i korzystanie z możliwości kwestionowania prawidłowości wydanej decyzji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organu administracji będzie przeprowadzenie postępowania w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, w szczególności konieczne będzie uzupełnienie projektu budowlanego o wykonanie przyłączy energetycznego i wodociągowego, sporządzenie kompletnego, czytelnego projektu zagospodarowania działki, który będzie zawierał wszystkie elementy o których w mowa w § 8 rozporządzenia, wyjaśnienie wątpliwości w zakresie przyłącza kanalizacyjnego, w tym również możliwości odprowadzania do sieci kanalizacyjnej wody z separatora. W związku z tym obowiązkiem Sądu było, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. i art. 135 p.p.s.a uchylenie decyzji l i II instancji w całości. Na podstawie art. 152 p.p.s.a. określono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.