II SA/Kr 1662/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.P na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 19 września 2012 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z [...] września 2012 r., znak:[...], którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K, Powiat N. z [...] czerwca 2012 r. nakazującą inwestorowi K.P. dokonać rozbiórki wolnostojącego urządzenia reklamowego. W skardze K.P. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podając, że wykonanie decyzji przed rozpatrzeniem jego skargi przez sąd skutkowałaby wystąpieniem nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualny korzystny wyrok nie miałby już znaczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270- zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie, na skutek uwzględnienia skargi, akt ten zostanie wzruszony. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć tak szkodę majątkową jak i niemajątkową, której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (tak postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 września 2010 r., sygn. akt II GSK 1003/10, opub. w LEX nr 742776). W ocenie Sądu wniosek skarżącego jest zasadny. Przedmiotem skargi jest decyzja nakładająca obowiązek wykonania rozbiórki obiektu budowlanego. Nie ulega wątpliwości, że wykonanie rozbiórki powoduje trudne do odwrócenia skutki dla strony. W istocie bowiem ewentualne odwrócenie tych skutków (tzn. skutków rozbiórki) możliwe jest tylko poprzez budowę nowego obiektu identycznego z obiektem rozebranym. Nakaz rozbiórki obiektu budowlanego jest przy tym jednym z najdalej idących przejawów ingerencji administracyjnej w prawo własności, nie połączonej z odebraniem tego prawa, ale ze znaczną ingerencją w to prawo. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.