II SA/Kr 1670/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Zimmermann Sędziowie: WSA Barbara Pasternak NSA Andrzej Niecikowski (spr.) Protokolant: Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2009 r. sprawy ze skargi R.G. i S.G. na decyzję Wojewody z dnia 17 lutego 2009 r. Znak: [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej; postanawia: skargę odrzucić. Pismem z dnia 26.05.2009 r., R. i S.G. , powołując się na "art. 3 w powiązaniu z art. 52 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (......) w nawiązaniu do art. 21 Ustawy z dnia 21 września 2001 o dostępie do informacji publicznej (.......) w związku z naruszaniem przez Urząd Wojewódzki prawa materialnego w zakresie art. 6 oraz art. 16 Ustawy o dostępie do informacji publicznej .(.....) wnieśli skargę "Na decyzje Urzędu Wojewódzkiego w K. z dnia [...].02.09 (znak [...]), z dnia [...].03.09 (znak: [...]), z dnia [...].05.09 (znak:[...] odmawiające udostępnienia decyzji Wojewody [...]11.08 roku (znak: [...]". W uzasadnieniu podnieśli, że : 1. Przed Wojewodą toczyło się postępowanie dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta m. K. zatwierdzającej projekt budowlany oraz udzielającej pozwolenia na budowę nr [...] dla zamierzenia inwestycyjnego pn. Budowa dziesięciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych z zabudowie bliźniaczej (pięć bliźniaków) wraz z wewnętrznymi instalacjami: gazową wodno-kanalizacyjną c. o., elektryczną drogą wewnętrzną dojazdową do budynków, zjazdem publicznym z ul. C. na działkach 1, 2 obr. [...] w K. . Zostało ono oznaczone znakiem [...] 2. Genezą tego postępowania było wniesione przez skarżących do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego pisma z dnia 02.07.08 r., informującego o podejrzeniu prowadzenia samowoli budowlanej polegającej na budowie 20 domów w zabudowie szeregowej na działce 1 , 2 przy ulicy C. w K. 3. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, któremu sprawę przekazał powyższe pismo Wojewódzki Inspektor, pismem z dnia 05.08.08 (znak: [...]) wystąpił do Wojewody z wnioskiem o stwierdzenie nieważności pozwolenia na budowę [...], wskazując na niegodność projektu budowlanego z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu dla dz. 1, 2 przy ulicy C . 4. Wojewoda decyzją z dnia [...]11.08 roku (znak: [...]) unieważnił decyzję Prezydenta m. K. [...] zmieniając przy tym podstawę unieważnienia z art. 156 § 1 pkt. 2 na art. 156 § 1 pkt. 4 k.p.a. O powyższej decyzji skarżący nie zostali przez Wojewodę poinformowani, jak również nie została ona im przesłana. 5. W dniu .17.01.09 r., skarżący wystąpili do Urzędu Wojewódzkiego z wnioskiem o udostępnienie akt sprawy [...] jak również decyzji Wojewody z dnia [...]11.08 roku. Wydział Infrastruktury Urzędu Wojewódzkiego decyzją z dnia [...].02.2009 (znak: [...]) odmówił skarżącym dostępu do akt sprawy, jak również odmówił im udostępnienia decyzji Wojewody z dnia [...].11.08 (znak: [...]) twierdząc, że decyzja ta nie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Pismem z dnia 09.03.09 ponownie wystąpili do Urzędu Wojewódzkiego o udostępnienie decyzji Wojewody z dnia [...]11.08 (znak: [...]) wskazując, że decyzja ta dotyczy decyzji Prezydenta m. K. , a więc osoby publicznej. Równocześnie prosili o wskazanie organu odwoławczego od decyzji wydanej przez Dyrektor Wydziału Infrastruktury. 6. W dniu 11.05.09 r., Urząd Wojewódzki, w osobie Dyrektor Wydziału Infrastruktury po raz kolejny odmówił skarżącym dostępu do decyzji Wojewody z dnia [...].11.08 (znak: [...]) wskazując przy tym, że od decyzji odmawiającej dostępu do informacji publicznej nie przysługują środki odwoławcze. Twierdzenie to stoi w sprzeczności z przepisami Ustawy o dostępie do informacji publicznej, w szczególności z art. 21 w.w. ustawy. 7. Dyrektor Wydziału Infrastruktury odmawiając wskazania organu odwoławczego powołuje się na fakt, że od korespondencji urzędowej nie przysługuje odwołanie. Praktyka administracyjna jak i orzecznictwo wskazują że pisma zawierające rozstrzygnięcia w sprawie załatwianej w drodze decyzji są decyzjami, pomimo nie posiadania pełnej formy przewidzianej art. 107 § 1 kp.a., jeśli tylko zawierają minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania ich jako decyzji. 8. Pismo Wydziału Infrastruktury Urzędu Wojewódzkiego datowane na 17.02.09 r., jest decyzją ponieważ zawiera elementy decyzji administracyjnej i zawiera rozstrzygnięcie, że decyzja Wojewody z dnia [...]11.08 r., nie zostanie udostępniona, bo dotyczy sprawy indywidualnej i jako taka nie podlega Ustawie o dostępie do informacji publicznej. 9. W tej sytuacji wnieśli "o pozytywne rozpatrzenie .... skargi oraz zobligowanie Urzędu Wojewódzkiego do udostępnienia ...... decyzji Wojewody z dnia [...]11.08 (znak: [...]". Zarządzeniem z dnia [...].07.2009 r. (poprzednia sygn. akt II SA/Kr 1079/09) wezwano skarżących aby sprecyzowali czy skarżą oni wymienione w skardze pisma Urzędu Wojewódzkiego (które uznają za decyzje odmawiające udzielenia informacji publicznej), czy skarga dotyczy bezczynności Wojewody w udostępnieniu wnioskowanej informacji publicznej. W odpowiedzi na to zarządzenie skarżący podali, że skargę należy rozpatrywać w dwóch aspektach: 1. Jako naruszenie art. 6 oraz art. 16 Ustawy z dnia 21 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej, oraz 2. Jako bezczynność Wojewody w zakresie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu podali, że decyzja Wojewody z dnia [...].11.2008r. (znak: [...] jest aktem administracyjnym podlegającym udostępnienia w trybie u.d.i.p. a skoro w dniu 17.01.2009 roku po raz pierwszy wystąpili do Wojewody z prośbą o dostęp do jego decyzji, upłynęło siedem miesięcy, wnoszą aby Sąd skargę na postępowanie rozpatrzył również pod kątem bezczynności Wojewody . W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie bowiem w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.o.p.s.a jest ona niedopuszczalna gdyż zgodnie z treścią art. 3 § 2 p.o.p.s.a "kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (...); W uzasadnieniu wskazano, że skarżący wnieśli skargę na pisma wyjaśniające Wojewody w sprawie wniosku strony o udostępnienie akt administracyjnych w indywidualnej sprawie administracyjnej zakończonej decyzją Wojewody z dnia [...].11.2008 r., w której nie byli stronami (dowód: akta karta nr [...], karta nr [...] oraz nr [...] ). Wniosek ten, jak wielokrotnie informowano Skarżących, nie dotyczył zatem informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, którego negatywne rozpatrzenie, zgodnie z przywołaną ustawą, wymagałoby rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. W sprawie niniejszej niejasna była intencja skarżących, mianowicie czy ich zamiarem było zaskarżenie pisma Urzędu Wojewódzkiego z dnia 17.02.2009 (znak: [...]) które skarżący uznają za decyzję odmawiającą udzielenia informacji publicznej), czy też skarga ma dotyczyć bezczynności Wojewody w udostępnieniu wnioskowanej informacji publicznej. W związku z tym zarządzeniem z dnia z dnia [...].07.2009 r., wezwano skarżących o sprecyzowanie żądania skargi. Odpowiedź na to zarządzenie nie była jasna dlatego Sąd zdecydował o wyznaczeniu rozprawy. Na rozprawie w dniu 20.11.2009 r., skarżący już jednoznacznie oświadczyli, że "skarga dotyczy odmowy udzielenia informacji, która była zawarta w piśmie z dnia 17.02.2009 r. , które to pismo skarżący traktuje jako decyzję" ( zob. protokół rozprawy z dnia 20.11.2009 r.). Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - dalej zwaną p.o.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Jeżeli skarżący pismo Wojewody z dnia 17.02.2009 r., traktują jako decyzję - to jest to decyzja organu l instancji. A skoro tak, to od takiej decyzji przysługuje odwołanie i dopiero decyzja organu II instancji może być przedmiotem skarg do sądu administracyjnego. Na marginesie, można zauważyć, że w ocenie Sadu wydawane przez organy architektoniczno-budowlane decyzje stanowią informację publiczną. Tym samym skarga zmierzająca do zaskarżenia decyzji organu l instancji, jest niedopuszczalna, co w konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 p.o.p.s.a. musi prowadzić do jej odrzucenia, o czym orzeczono w sentencji.