II SA/Kr 1676/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.T. na uchwałę Zarządu Miasta K. Nr [...] z dnia 12 kwietnia 1999 r. w przedmiocie przekazania w użytkowanie wieczyste nieruchomości postanawia: skargę odrzucić W dniu 12 kwietnia 1999 r. Zarząd Miasta K. podjął uchwałę Nr [...] w sprawie przekazania w użytkowanie wieczyste w trybunie bezprzetargowym nieruchomości położonej w K. przy ul. [...] na rzecz Pani G.M. Dnia 7 sierpnia 2009 r. Z.T. wezwał, działając na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, Prezydenta Miasta K. do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego ww. uchwałą Zarządu Miasta K. z dnia 12 kwietnia 1999 r. Dnia [...] października 2009 r. Prezydent Miasta K. wydał zarządzenie o nieuwzględnieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa i to zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 15 października 2009 r. Dnia 8 października 2009 r. skarżący Z.T. wniósł, w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, skargę na ww. uchwałę Zarządu Miasta K. z dnia 12 kwietnia 1999 r. Nr [...] w sprawie przekazania w użytkowanie wieczyste w trybunie bezprzetargowym nieruchomości położonej w K. przy ul. [...] na rzecz Pani G.M. , domagając się stwierdzenia jej nieważności i zasadzenia kosztów postępowania sądowego. Analogicznej treści pismo, zatytułowane "skarga" skarżący wniósł w dniu 22 października 2009 r. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta K. reprezentowany przez radcę prawnego U.T. wniósł o odrzucenie skargi, argumentując to naruszeniem terminu do jej wniesienia, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przed rozpoznaniem sprawy wezwał skarżącego i pełnomocnika Prezydenta Miasta K. do podania daty wniesienia skargi w tej sprawie. Z odpowiedzi udzielonej tak przez skarżącego jak i stronę przeciwną wynika, że datą wniesienia skargi był dzień 8 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 101 § 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), "każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego." Wezwanie więc jest obligatoryjnym elementem skuteczności wniesienia skargi na uchwałę organu gminy i nie ulega wątpliwości, że takie wezwanie, poprzedzające wniesienia skargi, w tej sprawie skarżący skierował do Prezydenta Miasta K. Do dnia wniesienia skargi, czyli do dnia 8 października 2009 r., skarżący nie otrzymał jednak żadnej odpowiedzi od Prezydenta Miasta K. na to wezwanie. Tym samym od dnia 7 sierpnia 2009 r. zaczął dla skarżącego biec termin do wniesienia skargi. Terminy wnoszenia skarg do sądu administracyjnego określa art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Zgodnie z art. 53 § 2 P.p.s.a. termin wniesienia skargi zależy od tego, czy organ, którego uchwałę (zarządzenie) dany podmiot zamierza zaskarżyć do sądu administracyjnego, udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia prawa i kiedy taką odpowiedź udzielił, czy też takiej odpowiedzi nie udzielił. Ustawodawca wprowadził w tym zakresie dwojaki termin. Pierwszy termin do wniesienia skargi wynosi 30 dni i ma zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, ale tylko wówczas, gdy taka odpowiedź otrzymał skarżący przed upływem 60 dni od daty wezwania właściwego organu Gminy do usunięcia naruszenia prawa. Termin ten biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi. Drugi termin dotyczy przypadku, w którym wezwany organ do usunięcia naruszenia prawa nie udzielił jakiejkolwiek odpowiedzi lub też udzielił odpowiedź po upływie 60 dni od daty wezwania. Ta ostatnia sytuacja miała miejsce w tej sprawie, w której po wezwaniu właściwego organu, jakim był Prezydent Miasta K. , organ ten udzielił odpowiedzi skarżącemu w 69 dniu (15 października 2009 r.) od daty wezwania. Tym samym w tej sprawie Prezydent Miasta K. był bezczynny przez okres 60 dni od daty dokonania wezwania. Pismo z dnia 4 września 2009 r. Dyrektora Wydziału Urzędu Miasta K. (wydane bez wskazania działania z upoważnienia Prezydenta Miasta K. ) informujące o udzieleniu odpowiedzi do 7 października 2009 r. nie ma znaczenia w tej sprawie. Organ, do którego prawidłowo skierowano wezwanie do naruszenia prawa ma 60-dniowy termin do udzielenia na nie odpowiedzi i tego terminu nie można przedłużać. Jeżeli organ ten nie udziela odpowiedzi w tym terminie, to skarżący powinien uznać, że ma miejsce bezczynność danego organu i z zachowaniem 60-dniowego terminu od daty dokonania wezwania, wnieść skargę do sądu administracyjnego. Wówczas nawet ewentualne doręczenie skarżącemu odpowiedzi danego organu przed upływem 60 dni od daty wezwania, ale już po wniesieniu skargi, nie będzie stanowiło żadnej przeszkody przez nadaniem skardze biegu w postępowaniu sądowym. Takie stanowisko co do sposobu liczenia terminu do wniesienia skargi zostało rozstrzygnięte w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, opub. w ONSAiWSA 2007 r., nr 3, poz. 60, ZNSA 2007 r., z. 2, poz. 83, zgodnie z którym: "1. Przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). 2. Skarga na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym jest wniesiona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, także wówczas, gdy skargę wniesiono w terminie 60 dni od dnia wezwania przed upływem terminu załatwienia wezwania (art. 35 § 3 K.p.a. w związku z art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym), jeżeli organ nie uwzględnił wezwania." Skarżący wniósł skargę w dniu 8 października 2009 r. Wprawdzie w ocenie Prezydenta Miasta K. skarga skarżącego pochodzi z dnia 22 października 2009 r., ale Sąd uznał, że ta "druga skarga" (z 22.10.2009 r.) stanowi jedynie pismo skarżącego dołączane przez niego do wniesionej już w dniu 8 października 2009 r. skargi. Wprawdzie Prezydenta Miasta K. powołuje się również na wycofanie skargi przez skarżącego z dnia 8.10.2009 r., ale po pierwsze, nie ma w aktach sprawy żadnego oświadczenia skarżącego o cofnięciu przez niego tej skargi, a po drugie sam skarżący wyraźnie oświadcza, że wniósł on skargę w dniu 8.10.2009 r., a skarga z dnia 22.10.2009 r. stanowi tylko uzupełnienie tej wcześniejszej. Tym samym należało przyjąć, że skarga została wniesiona już 8.10.2009 r. Samo błędne podanie w skardze z 8.10.2009 r. organu skarżonego (Zarządu Miasta K. ) nie stanowi żadnej wady, która uzasadniałaby brak możliwości nadania tej skardze biegu. Tym niemniej skarga z dnia 8 października 2009 r., wniesiona właśnie w tym dniu, co potwierdza tak skarżącym, jak i Prezydent Miasta K. , została wniesiona po upływie 60 dni liczonych od daty wezwania do usunięcia prawa. Wezwanie miało bowiem miejsce w dniu 7 sierpnia 2009 r., udzielenie odpowiedzi na to wezwanie – 15 października 2009 r., a skargę wniesiono 8 października 2009 r. Tym samym 60 dniowy termin do wniesienia skargi minął z dniem 6 października 2009 r. (wtorek). Skarżący zaś wniósł skargę dwa dni po tym terminie, czyli w 62 dniu. Skarżący nie złożył również wniosku o przywróceniu terminu do wniesienia skargi. W związku z powyższym skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 53 § 2 P.p.s.a. oraz art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, ponieważ skarga w tej sprawie została wniesiona po upływie terminu. Odrzucenie skargi ma też i ten skutek, że Sąd nie może w żadnym zakresie odnieść się do zarzutów zawartych w samej skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zasądza zwrot kosztów postępowania tylko wówczas, gdy zostały one poniesione i tylko wtedy, gdy Sąd skargę uwzględnia. W tej zaś sprawie Sąd nie wzywał skarżącego do uiszczenia wpisu i wpis nie został uiszczony, a przede wszystkim Sąd nie uwzględnił skargi skarżącego. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.