II SA/Kr 1678/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak (spr.) Sędziowie: WSA Waldemar Michaldo WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant: Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2013 r. sprawy ze skargi M.G--Z. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 17 października 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić skarżącej M.G.-Z. 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W K. postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2012r. znak: [....] , wydanym na podstawie art. 81c ust. 2, art. 80 ust. 2 pkt 1 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r. nr 243, poz. 1623 ze zm.) oraz art. 123 kpa, zażądał od M.G. - właścicielki nieruchomości położonej przy ul. [....] w K. - przedłożenia w terminie do 15 października 2012r. ekspertyzy technicznej dotyczącej wykonanych robót budowlanych, polegających na wykonaniu instalacji drenażu wokół budynku mieszkalnego na działce nr [....] obr. [....] przy ul. [....] w K. bez zgody właściwego organu administracji architektoniczno - budowlanej. PINB wskazał, że ekspertyza ta powinna we wnioskach - w przypadku takiej konieczności - zawierać zalecenia wskazujące jednoznacznie zakres i sposób wykonania niezbędnych robót, mających na celu prawidłowe odprowadzenie i zagospodarowania wód pochodzących z instalacji drenażu na własnej działce, bez ingerencji w grunty sąsiednie. PINB zaznaczył, że ocena winna być opracowana przez osoby posiadające stosowne uprawnienia zgodnie z art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte z urzędu, zaś budowa instalacji drenażu położonego na działce nr [....] obr. [....] została faktycznie zakończona w 1996r. Inwestorem robót był J.P. , który wykonał drenaż pod nieobecność właścicieli, ale za ich zgodą. Organ I instancji ustalił też, że J.P. zmarł. PINB wyjaśnił, że obowiązek przedłożenia ekspertyzy został nałożony na właściciela nieruchomości, ponieważ inwestor, który wykonał drenaż nie żyje, drenaż został wykonany na nieruchomości będącej własnością M.G. , za jej zgodą, a więc na właścicielu ciąży obowiązek dopełnienia wszelkich formalności związanych z posiadaniem wszelkich dokumentów potwierdzających prawidłowość wykonania, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Ponadto organ I instancji wskazał, że dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy i wydania decyzji na podstawie art. 51 Prawa budowlanego niezbędne jest ustalenie jakie czynności oraz roboty budowlane należy wykonać w celu doprowadzenia zrealizowanego drenażu do stanu zgodnego z prawem. Dlatego zachodzi konieczność oceny technicznej dotyczącej zgodności wykonania przedmiotowych robót budowlanych. Zdaniem PINB istnieją bowiem wątpliwości, czy przedmiotowe roboty budowlane zostały wykonane w sposób zgodny z warunkami technicznymi, za czym przemawia stwierdzona podczas oględzin w dniu 5 sierpnia 2010r. konieczność częstego wypompowywania wody ze studzienki zbiorczej, co z kolei może wskazywać na nieskuteczność instalacji drenażu, bądź na nieprawidłowości w jej wykonaniu. W dniu 29 sierpnia 2012r. M.G. – wniosła zażalenie na postanowienie PINB w K. , zarzucając naruszenie: – art. 77 § 1 kpa poprzez zaniechanie zebrania w sprawie istotnych dowodów i przeprowadzenia w sposób wyczerpujący postępowania dowodowego w celu wydania postanowienia; – art. 7 kpa poprzez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy; – art. 80 kpa poprzez rozpatrzenie materiału dowodowego w sposób dowolny i nieuwzględnienie istotnego materiału dowodowego; – art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, na który organ się powołuje, błędnie go interpretując i stosując poprzez rozpatrzenie materiału dowodowego w sposób dowolny i nieuwzględnienie istotnego materiału dowodowego. Ponadto zarzucono, że organ I instancji nie wypełnił dyspozycji MWINB w K. zawartych w postanowieniu z dnia 13 grudnia 2011r. oraz, że art. 50-52 Prawa budowlanego zostały błędnie zinterpretowane. Żaląca się zarzuciła, że PINB w K. cały czas traktuje ją jako inwestora i nie zauważa faktu, że inwestorem drenaży i właścicielem był J.P. , a obecnie jego syn D.P. , który żyje, administruje nieruchomością i jest właścicielem nieruchomości [....] . Żaląca się podkreśliła, że prace związane z poprowadzeniem przewodu drenarskiego przez nieruchomość żalącej się nadzorował i wykonywał również D.P. Ponadto organ cały czas pomija fakt, że drenaże są wykonane na nieruchomości D.P. , tj. na działce [....] , i przechodzą przez nieruchomość żalącej się. [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem nr [....] z dnia 17 października 2012r. znak: [....] , wydanym na podstawie art. 134 w związku z art. 123 kpa oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 83 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, stwierdził, że zażalenie M.Z. zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia w art. 141 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu MWINB w K. podał, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, znajdującego się w aktach organu I instancji wynika, że postanowienie PINB w K. z dnia 17 sierpnia 2012r., kierowane do M.G. - reprezentowanej przez K.Z. , zostało odebrane pod wskazanym adresem przez pełnoletniego domownika M.Z. , z dopiskiem doręczyciela: "syn" w dniu 21 sierpnia 2012r. (wtorek). Zatem zażalenie strona mogła złożyć najpóźniej w dniu 28 sierpnia 2012r. (wtorek). Tymczasem przedmiotowe zażalenie zostało złożone osobiście na dziennik podawczy PINB w K. w dniu 29 sierpnia 2012r. (środa), na co wskazuje pieczęć wpływu na dziennik podawczy PINB na zażaleniu (k. 7 akt MWINB). Dlatego organ odwoławczy stwierdził, ze przedmiotowe zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 141 § 2 kpa. MWINB podkreślił też, że M.G. złożyła wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. Skargę na postanowienie MWINB w K. wniosła M.G. , domagając się jego uchylenia oraz zasądzenia kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie: 1) art. 77 § 1 kpa poprzez zaniechanie zebrania w sprawie istotnych dowodów i przeprowadzenia w sposób wyczerpujący postępowania dowodowego; 2) art. 7 kpa poprzez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy; 3) art. 80 kpa poprzez rozpatrzenie materiału dowodowego w sposób dowolny i nieuwzględnienie istotnego materiału dowodowego. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że termin wniesienia zażalenia był badany przez PINB w K. . W tym zakresie dokonano nawet stosownej adnotacji w piśmie z dnia 5 września 2012r., w którym to organ, przesyłając akta do II instancji, dokonał zapisu: zażalenie wniesiono w terminie. Skarżąca wskazała, że na postanowieniu organu I instancji widnieje data przybita datownikiem "21.08.2012r." Natomiast w Urzędzie Pocztowym, który był odpowiedzialny za doręczenie korespondencji, w wykazie przesyłek odebranych stwierdzono, że widnieje data odbioru korespondencji z PINB [....] - 22 sierpnia 2012r. Do skargi dołączono kserokopię oryginału potwierdzenia odbioru korespondencji z PINB z datą 21 sierpnia 2012r. oraz pieczątką [....] S.A. i adnotacją i Naczelnika Urzędu Pocztowego z dnia 2 listopada 2012r., potwierdzającą fakt otrzymania przez pełnomocnika skarżącej korespondencji z PINB [....] w dniu 22 sierpnia 2012r. Dlatego, zdaniem skarżącej, zażalenie zostało wniesione w terminie, a tym samym postanowienie MWINB jest wadliwe i winno być uchylone. W skardze podniesiono również zarzuty merytoryczne w stosunku do postanowienia PINB w K. , które stanowią powtórzenie zarzutów zawartych w zażaleniu na postanowieniem organu I instancji. W odpowiedzi na skargę MWINB w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto organ stwierdził, że nie zastosował trybu art. 54 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ skarga zawierała braki formalne (brak wskazania, czy K.Z. działa w imieniu własnym, czy jako pełnomocnik M.G. W dniu 27 lutego 2013r. MWINB w K. złożył wniosek o umorzenie postępowania sądowego. W uzasadnieniu wniosku organ podał, że dokonał powtórnej oceny zaskarżonego postanowienia i na podstawie oświadczenia Naczelnika Urzędu Pocztowego oraz danych uzyskanych ze strony internetowej [....] MWINB ustalił, że doręczenie pełnomocnikowi skarżącej postanowienia organu I instancji nastąpiło 22 sierpnia 2012r., a nie jak pierwotnie przyjął MWINB – 21 sierpnia 2012r. Dlatego organ odwoławczy uznał, że zażalenie skarżącej na postanowienie PINB z dnia 17 sierpnia 2012r. znak: [....] zostało wniesione w terminie. W wyniku tego MWINB w K. sytwierdził, ze skarga M.G. jest zasadna i postanowieniem nr [....] z dnia 19 lutego 2013r. znak: [....] uchylił zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie MWINB w K. z dnia 17 października 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia MWINB w K. oraz rozpatrzenia zażalenia od ww. postanowienia PINB w K. Z przedstawionych wyżej okoliczności wynika, że organ odwoławczy uznał podnoszone przez skarżącą zarzuty za uzasadnione i uchylił postanowienie stwierdzające wniesienie zażalenia z uchybieniem terminu, to zaś otwiera drogę do merytorycznego rozpatrzenia zażalenia skarżącej od postanowienia wydanego przez organ I instancji. W związku z tym Sąd uznał, że skarga została uwzględniona w całości. W wyroku z dnia 25 października 2005r. sygn. akt II OSK 85/05 Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że "Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ppsa będziemy mieć do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 ppsa i uchylenia jej, wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji" (Lex Omega nr 188791). Sąd orzekający w niniejszej sprawie w całości podziela stanowisko wyrażone w przytoczonym wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. W związku z powyższym orzeczono jak w punkcie I sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 ppsa. W przedmiocie kosztów orzeczono na podstawie art. 201 § 1 ppsa w związku z art. 209 ppsa.