II SA/Kr 17/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Izabela Dobosz Sędziowie WSA Barbara Pasternak WSA Ewa Rynczak (spr) Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Wojewody z dnia 25 września 2008r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala Decyzją z dnia [...] kwietnia 2008r. znak: [...] wydaną na podstawie art. 149 § 3 w zw. z art. 145 k.p.a. Starosta T. , po rozpatrzeniu wniosku J.P. z dnia 18 czerwca 2007r., odmówił wznowienia postępowania w sprawie decyzji Urzędu Miasta Z. i Gminy T. z dnia [...]1981 r. znak [...], udzielającej pozwolenia na budowę wodociągu w P. W uzasadnieniu organ wskazał, że wnioskodawca nie wskazał konkretnego przepisu mającego stanowić podstawę wznowienia, a w jego pismach pojawia się zarzut, iż nie brał udziału w postępowaniu, nastąpiło poświadczenie nieprawdy oraz Zakład Gospodarki Komunalnej w P. posiada dokumenty, których nie chce mu udostępnić, a które potwierdzają jego zarzuty. Ponadto wnioskodawca oświadczył, iż sprecyzuje wniosek po zapoznaniu się z treścią art. 145 k.p.a., którego nie zna. W piśmie z dnia 17 marca 2008r. ponownie oświadczył, iż sprecyzuje wniosek po zapoznaniu się z treścią dokumentów ZGK, o których ujawnienie wnosi. Organ wskazał następnie, że decyzja Urzędu Miasta Z. i Gminy T. z dnia [...] 1981 r., udzielająca pozwolenia na budowę wodociągu w P. , była już przedmiotem postępowania administracyjnego w 2000 roku, z wniosku J.P. . Jako podstawę wznowienia przyjęto art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. tj. fakt, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym. Postępowanie to było prowadzone przez Wójta Gminy P. i zakończone zostało ostateczną decyzją z dnia [...] stycznia 2001 r. znak: [...]. Decyzja Wójta została utrzymana w mocy decyzją Wojewody z dnia [...] kwietnia 2001r. znak [...], a następnie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę J.P. na powyższą decyzję Wojewody. Zatem prowadzenie postępowania w oparciu o ten sam przepis (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.) jest bezprzedmiotowe, gdyż było już przedmiotem orzeczenia administracyjnego. Ponadto organ przesłał wnioskodawcy treść art. 145 k.p.a. oraz zawiadomił, iż może się zapoznać z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. J.P. nie skorzystał z tej możliwości; nie zjawił się w urzędzie w celu zapoznania się z dokumentami ani też, pomimo zapewnień, nie sprecyzował wniosku. W związku z tym, organ nie znalazł podstaw do wznowienia postępowania, uwzględniając fakt, że postępowanie wznowieniowe na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. było już przeprowadzone w 2000r. Z dokumentów dostarczonych przez Zakład Gospodarki Komunalnej w P. , a pochodzących z lat 1994-95 nie wynika, jakoby została wydana nowa decyzja, która mogłaby być przedmiotem wznowienia postępowania, a ponadto wnioskodawca, pomimo wezwania, nie sprecyzował wniosku, na jakiej podstawie żąda wznowienia postępowania oraz nie podał okoliczności uzasadniających wznowienie. Z powyższą decyzją nie zgodził się J.P. wnosząc odwołanie. Podał, że podstawę wznowienia stanowi przepis art. 145 § 1 pkt. 1,2 i 5 k.p.a. Odwołujący się zarzucił, że decyzję wydano bez należytego wyjaśnienia wszystkich aspektów sprawy i zbadania okoliczności, które wskazywał jako przesłanki do wznowienia postępowania m. in. poświadczenia nieprawdy przez anonimowego urzędnika starostwa, ponadto sam nigdy nie wyrażał zgody na przyłącz wodociągu. Podniósł również, że wyznaczony przez organ I instancji pięciodniowy termin do zapoznania się materiałem dowodowym był niezgodny z przepisami. Decyzją z dnia [...] września 2008r. znak: [...], Wojewoda , działając na podstawie art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (t.j.: Dz.U. z 2006r Nr 156 poz. 1118 z późn. zm.) i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji ponieważ rozstrzygnięcie jest prawidłowe, a uzasadnienie decyzji wyczerpujące. Wnioskodawca, pomimo powoływania się na liczne przepisy k.p.a. i podnoszenia różnych okoliczności, nie wskazał żadnej nowej przesłanki do wznowienia postępowania, poza rozpatrzoną już w poprzednio prowadzonym postępowaniu w sprawie wznowienia - to jest kwestią udziału strony w postępowaniu (art. 145 § 1 ust. 4 k.p.a.). Zagadnienie to zostało już szczegółowo zbadane i wyjaśnione w postępowaniach prowadzonym przez organ l i II instancji w roku 2001. Do materiału dowodowego dołączone zostały dokumenty z akt administracyjnych tamtych postępowań. Powyższe rozstrzygnięcia potwierdzały istnienie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.: "(...) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu,", jednak z uwagi na art. 146 § 1 k.p.a.: "uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło dziesięć lat, zaś z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 oraz w art. 145a, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat", nie można było uchylić decyzji. Powyższa regulacja k.p.a. jest nadal obowiązująca. Zatem ponowne wznawianie postępowania z przesłanki, która podlegała już badaniu byłoby bezprzedmiotowe i niedopuszczalne. Inne wskazywane przez wnioskodawcę przesłanki np. brak zgody na wejście w teren, albo zastrzeżenia do pracy poszczególnych pracowników Starostwa nie mogą podlegać analizie w toku postępowania dotyczącego badania prawidłowości decyzji. Organ wyjaśnił również, że termin określony w zawiadomieniu organu l instancji z dnia 25 marca 2008r., jest terminem technicznym nie podlegającym regulacjom ustawowym. Z akt sprawy nie wynika by skarżący zwracał się o zmianę wyznaczonego terminu. W trakcie postępowania odwoławczego również nie skorzystał z możliwości zapoznania się z przekazanym przez organ l instancji materiałem dowodowym. W związku z powyższym organ odwoławczy uznał za zasadne utrzymanie w mocy decyzji organu l instancji o odmowie wznowienia postępowania wobec braku przesłanek wymienionych w art. 145 k.p.a., poza zbadaną już rozstrzygnięciami organów administracji architektoniczno-budowlanej i sądu administracyjnego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję złożył J.P. wskazując na wielokrotne naruszenie prawa i podnosząc, że zarówno decyzje administracyjne wydane w sprawie, jak również wyrok sądu wydano na podstawie sfałszowanych dokumentów. Skarżący podniósł ponadto, że pozwolenie na budowę obarczone jest wadą nieważności z art. 156 pkt 2 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i argumentację. Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134§ 1 p.p.s.a.). Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy , której dotyczy skarga , jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia - art. 135 p.p.s.a. Przepisy ustawy przewidując jedynie uprawnienia kontrolne sądów administracyjnych nie dają im kompetencji do zastępowania organów administracji publicznej w wykonywaniu ich zadań orzeczniczych. Wady postępowania administracyjnego, skutkujące koniecznością uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi, sąd w myśl art. 151 p.p.s.a. , skargę oddala. Skarga jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu, ponieważ zarówno zaskarżona decyzja Wojewody z dnia [...] września 2008r, jak i utrzymana nią w mocy decyzja Starosty T. z dnia [...] kwietnia 2008r. nie naruszają prawa. Sprawa administracyjna, będąca przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu dotyczy rozpoznania kolejnego wniosku skarżącego z dnia 18.06.2007r. o wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Urzędu Miasta Z. i Gminy T. z dnia [...] 1981 r. znak [...] , udzielającej pozwolenia na budowę wodociągu w P. W ocenie Sądu organy prawidłowo odmówiły skarżącemu wznowienia postępowania, ponieważ podnoszona przez niego kwestia braku udziału w postępowaniu, zakończonym ostateczną decyzją Urzędu Miasta Z. i Gminy T. z dnia [...]1981 r. znak [...], została już rozstrzygnięta w prowadzonym przez organy postępowaniu administracyjnym, w którym Wojewoda decyzją z dnia [...] kwietnia 2001 r. znak [...] utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy P. z dnia [...] stycznia 2001 r. znak: [...] którą odmówiono uchylenia w/w decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 marca 2002r. sygn. akt II SA/Kr 1273/03 oddalił skargę J.P. na powyższą decyzję Wojewody ustalając, że niedopuszczalne jest uchylenie decyzji na podstawie art. 146§ 1 k.p.a. Skarżący we wniosku z dnia 18.06.2007r.nie wskazał konkretnej podstawy prawnej wznowienia postępowania i dopiero w odwołaniu od decyzji organu l instancji ( k. [....] akt adm.) podał, że podstawę wniosku stanowi przepis art. 145 § 1 pkt 1,2 i 5 k.p.a. W myśl tego przepisu w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: pkt 1) - dowody na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe, pkt 2) - decyzja została wydana w wyniku przestępstwa, pkt 5) - wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Skarżący nie przedstawił żadnych nowych przesłanek i dowodów które mogłyby stanowić podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Niezależnie od powyższego istotną kwestią jest to, co podkreśliły organy , iż występuje negatywna przesłanka wznowienia postępowania, o którym mowa w art. 146 § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło dziesięć lat, zaś z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 oraz w art. 145a, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat. W związku z powyższym, skoro skarżący we wniosku o wznowienie postępowania powołał inne niż poprzednio podstawy wznowienia postępowania , to organy zasadnie odmówiły wznowienia postępowania, a nie umorzyły to postępowanie. Odnośnie zarzutów podniesionych w skardze to należy je wszystkie uznać za bezzasadne i nie mogą mieć wpływu na rozstrzygnięcie Sądu w niniejszej sprawie, ponieważ okoliczności związane z przesłankami do wzruszenia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 marca 2002r. sygn. akt II SA/Kr 1273/03, nie mogą być badane w niniejszym postępowaniu. Również kwestia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, czy decyzji odmawiającej uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę nie należy do zakresu kontrolowanego postępowania sądowo administracyjnego prowadzonego w przedmiocie wznowienia postępowania, lecz do odrębnego postępowania administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).