II SA/Kr 17/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzią NSA Andrzej Irla Sędziowie WSA Mariusz Kotulski (spr) WSA Mirosław Bator Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 marca 2010 r. sprawy ze skargi Wyższej Szkoły [...] w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 2 listopada 2009r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz strony skarżącej Wyższej Szkoły [...] w K. kwotę 757 zł ( siedemset pięćdziesiąt siedem złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania . W dniu 05.09.2006r. Wyższa Szkoła [...] w K., działająca przez pełnomocnika P. B. złożyła wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: budowa budynku mieszkalnego, wielorodzinnego z usługami komercyjnymi w parterze i garażami podziemnymi na dz. "1" i "2" obręb [...] wraz z wjazdem z działki "3" obręb [...] przy ul. [...] w K.. Po rozpatrzeniu ww. wniosku Prezydent Miasta K. wydał w dniu 15.11.2007r. decyzję o ustaleniu warunków zabudowy – [...]. Odwołanie od tej decyzji złożyli: A. W., H. W., M. W., B. W., K. F., K. W.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 14.02.2008r., sygn. akt [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Prezydent Miasta K. wydał w dniu 20.08.2009r. decyzję o ustaleniu warunków zabudowy nr [...]. Odwołanie od tej decyzji złożyli: A. W., H. W., M. W., B. W., K. F., K. W.. Orzekające w II instancji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzja z dnia 2.11.2009r. nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu podano, że analiza całokształtu przeprowadzonego postępowania, a w szczególności ustalonych warunków zabudowy, prowadzi do wniosku, że co do zasady ustalone w oparciu o powyższe rozporządzenie parametry architektoniczne w ocenie Kolegium mieszczą się w zakresie norm prawa, a zasadniczym powodem uchylenia zaskarżonej decyzji jest aspekt formalny, dotyczący niezapełnienia stronom czynnego udziału w prowadzonym postępowaniu, a zatem naruszenie istotnego dla prawidłowości przebiegu postępowania art. 10 k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zwróciło też uwagę na wyjątkowy charakter art. 34 par.2 k.p.a., który został zastosowany przez organ I instancji dla wyznaczenia dla nieobecnych przedstawiciela tymczasowego w osobie Pana J. S.. Zdaniem Kolegium w przedmiotowej sprawie nie wiadomo, jakie czynności stanowiły bezpośrednią przyczynę jego ustanowienia, a ponadto przedstawiciel ten działał do końca postępowania przed organem I instancji, co nie jest w świetle całokształtu art. 34 k.p.a. prawidłowe. Wyższa Szkoła [...] w K., działając przez pełnomocnika radcę prawnego K. R. skargą z 08.12.2009r. zaskarżyła ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 póz. 1269 z póz. zm.) Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem więc dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. W myśl zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm. zwaną dalej w skrócie p.o.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dla oceny, czy wszystkim stronom postępowania administracyjnego został zapewniony czynny w nim udział, kluczowe znaczenie ma kwestia prawidłowości powołania jako przedstawiciela dla nieobecnych i nie mających pełnomocnika I. D., J. D. i I. D., przedstawiciela w osobie J. S. oraz kwestia w jakim zakresie był on uprawniony do działania. Na wstępie podzielić należy pogląd wyrażony przez Kolegium w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji odnośnie charakteru prawnego i zakresu stosowania art. 34 par.2 k.p.a. Tym nie mniej nie mają one zastosowania w przedmiotowej sprawie. Wprawdzie Prezydent Miasta K. postanowieniem z dnia 27.01.2009r., nr [...] wyznaczył radcę prawnego J. S. na przedstawiciela tymczasowego dla nieobecnych: I. D., J. D. i I. W. D. - do zakresu i potrzeby zastosowania art.34 par.2 k.p.a. w przedmiotowej sprawie można mieć uzasadnione zastrzeżenia, to w aktach sprawy znajduje się również postanowienie Sądu Rejonowego dla K., Wydział [...] Rodzinny i Nieletnich z [...].03.2009r., sygn. akt [...]. Postanowieniem tym Sąd na wniosek Gminy Miejskiej K. ustanowił radcę prawnego J. S. przedstawicielem ww. nieobecnych osób w celu reprezentowania ich w toczącym się w Wydziale Architektury i Urbanistyki Urzędu Miasta K. postępowaniu w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: budowa budynku mieszkalnego, wielorodzinnego z usługami komercyjnymi w parterze i garażami podziemnymi na dz. "1" i "2" obręb [...] wraz z wjazdem z działki "3" obręb [...] przy ul. [...] w K.. Nie budzi wątpliwości, iż J. S. był prawidłowo umocowany nie tylko do konkretnych czynności, ale do reprezentowania nieobecnych I. D., J. D. i I. W. D. w całym postępowaniu. Wobec powyższego, z racji, iż przedstawiciel J. S. był prawidłowo powołany i uprawniony do reprezentowania nieobecnych w całym postępowaniu (na postawie postanowienia Sądu Rejonowego dla K., Wydział [...] Rodzinny i Nieletnich z [...].03.2009r., sygn. akt [...], a nie postanowienia Prezydenta Miasta K.), ocenę Samorządowego Kolegium Odwoławczego wyrażoną w zaskarżonej decyzji, jakoby organ I instancji nie zapewnił wszystkim stronom czynnego udziału w postępowaniu, należy uznać za błędną i mogącą mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy, Sąd stwierdzając powyższe naruszenie uwzględnił skargę i orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 w/w ustawy.