II SA/Kr 171/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Brachel -Ziaja Sędziowie NSA Andrzej Niecikowski (spr) WSA Barbara Pasternak Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi R.S. i M.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [....] w przedmiocie umorzenia postępowania I uchyla zaskarżoną decyzję , II zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżących kwotę 500 zł ( pięćset złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania . Decyzją nr [....] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki, działając na podstawie art. 105 § 1 kpa w związku z art. 48 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo Budowlane (Dz. U. nr.89 poz.414 z późn. zm.-obecnie tj. Dz. U. z 2006 r. nr.156 póz. 1118 - zwanej dalej Prawem Budowlanym z 1994 r.) umorzył postępowanie w sprawie samowolnego wykonania muru ogrodzeniowego o wysokości w części powyżej ....m, usytuowanego między działkami nr nr ......oraz nr ..... przy ul. ....w K. Na skutek odwołania J.D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia......2001 r., (znak:.....) uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji. Decyzję tę, skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zaskarżyli R.S. i M.S. , a Sąd wyrokiem z dnia ........2005 r. ......uchylił ją, podnosząc w uzasadnieniu, że skarga jest uzasadniona bowiem decyzja wydana została z naruszeniem art. 138 § 1 i 2 kpa. Zwrócił Sąd uwagę, że przepis art. 138 § 2 kpa musi być interpretowany ściśle a więc wydanie decyzji kasacyjnej może mieć miejsce tylko wtedy kiedy organ l instancji, w ogóle nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego lub przeprowadził je z rażącym naruszeniem prawa albo też braki postępowania wyjaśniającego są tak znaczne, że nie można ich uzupełnić w toku postępowania przed organem II instancji. Podniósł Sąd w uzasadnieniu, iż taka sytuacja w sprawie nie ma miejsca. Jak wynika z akt sprawy organ l instancji zgromadził materiał dowodowy stosownie do wskazań Wojewódzkiego Inspektora NB zwartych w uzasadnieniu decyzji z dnia.......1999 r. W szczególności dążąc do wyjaśnienia zasadniczej kwestii od której zależy wynik sprawy, a to czy inwestorzy dokonali zgłoszenia właściwemu organowi o zamiarze budowy ogrodzenia stosownie do wymogu art. 30 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego, organ podjął szereg czynności i zgromadził na wskazaną okoliczność dowody, które znajdują się w aktach sprawy, /por. k. ......../. Ponadto jest bezsporną okolicznością, że inwestorzy prócz przedłożonego dowody nadania przesyłki w Urzędzie Pocztowym nie maja zwrotnego poświadczenia odbioru. Z pisma zaś znak: [...] Urzędu Miasta K. -. Wydziału Architektury Geodezji i Budownictwa wynika, że w materiałach archiwalnych z lat 1998 r., 1999,2000 r., brak jest zgłoszenia inwestorów zamiaru budowy muru jako ogrodzenie działki, /por. k. ..../. W tej sytuacji zdaniem Sądu, bezcelowe jest uchylanie decyzji dla przeprowadzenia ponownego postępowania wyjaśniającego, w celu wyjaśnienia okoliczności, które są bezsporne, wyjaśnione lub wynikają z dokumentu. Ponownie rozpoznając sprawę, organ rozpoznał odwołanie R.S. i M.S. ( decyzja zawiera oczywistą omyłkę pisarską bo odwołanie składał J.D. a nie R.S. i M.S. ) ...... Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. , decyzją z dnia......2006 r., (znak:......) i uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji. W uzasadnieniu podniesiono co następuje: organ l instancji prowadził postępowanie w sprawie samowolnego wybudowania muru ogrodzeniowego usytuowanego między działkami ....., ...... a ..... przy ul. .... w K. Inwestorami przedmiotowego muru byli R.S. i M.S. , właściciele działki nr ..... Wydział Nadzoru budowlanego UMK wydał decyzję w dniu......1998 r., nakazującą doprowadzenie istniejącego ogrodzenia do stanu zgodnego z prawem na podstawie art. 51 ustawy Prawo budowlane, która została uchylona decyzją Wojewody w dniu ......1998 r. 2/ następnie PINB w K. Powiat Grodzki wydał decyzję w dniu.......1999 r., (znak: ........), nakazującą rozbiórkę wykonanego muru ogrodzeniowego, pełnego o wysokości powyżej ......m w oparciu o art. 48 Prawa Budowlanego z 1994 r. Decyzja ta została uchylona przez MWINB decyzją z dnia .......1999 r. 3/ po ponownym rozpatrzeniu sprawy i uzupełnieniu materiału dowodowego PINB w K. Powiat Grodzki wydał decyzję z dnia........2001 r., (znak:......), umarzającą postępowanie w sprawie samowolnie wykonanego muru ogrodzeniowego, uchyloną na skutek odwołania J.D. decyzją MWINB z dnia.......2001 r, znak:....... W decyzji tej MWINB wskazał na braki w zebranym materiale dowodowym oraz brak jednoznacznych ustaleń, że inwestor dokonał skutecznego zgłoszenia zamiaru wykonania ogrodzenia do właściwych organów administracji architektoniczno-budowlanej. Decyzja MWINB została zaskarżona do WSA przez R.S. i M.S. . Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia......2005 r. uchylił zaskarżoną decyzję MWINB wskazując na naruszenie art. 138 §l i §2 K.p.a. Zatem MWINB zobligowany został do ponownego rozpatrzenia odwołania J.D. z uwzględnieniem stanowiska WSA wyrażonego w wyroku oraz aktualnego stanu prawnego. 4/ dnia ......2003 r., weszła w życie ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy -Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. nr 80, póz. 718). Zgodnie z art. 7 ust. 1 tej ustawy, do spraw wszczętych przed dniem wejścia jej w życie, a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe z zastrzeżeniem ust. 2 tego artykułu, który wskazuje, iż do postępowań dotyczących obiektów budowlanych lub ich części będących w budowie, albo wybudowanych bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ - wszczętych przed dniem wejścia w życie cyt. wyżej ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się przepisy wprowadzone tą ustawą. Następna nowelizacja Prawa Budowlanego z 1994 r., dokonana została ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane (Dz. U. nr 93 póz. 888) i zgodnie z art. 2 ust. 1 tej ustawy nowe przepisy należy stosować do spraw wszczętych a niezakończonych przed wejściem w życie ustawy. Przepisy te będą miały zastosowanie przy ponownym rozpatrzeniu sprawy przez organ l instancji.Zgodnie z treścią art. 29 ust. l pkt 23 w brzmieniu wprowadzonym tą ustawą pozwolenia na budowę nie wymaga budowa ogrodzeń, lecz zgodnie z treścią art. 30 ustawy Prawo budowlane budowa ogrodzeń o wysokości większej niż 2,20 m oraz od strony dróg , ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych wymaga zgłoszenia do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej. Zgodnie z treścią art.29 ust. l pkt 7 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym w 1998 r., budowa ogrodzeń nie wymagała pozwolenia na budowę, jednakże art. 30 ust.1 pkt 2 stanowił iż zgłoszenia do właściwego organu wymaga budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m Zatem w świetle w/w przepisów roboty budowlane polegające na wybudowaniu przedmiotowego ogrodzenia -muru w części przekraczającej wys. 2,20 m wymagały zgłoszenia do właściwego organu administracji architektonicznej zarówno w świetle ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym w dniu wszczęcia postępowania jak i obecnym. 5/ wnikliwa analiza akt sprawy l instancji wykazała, że dokonane przez inwestora zgłoszenie zamiaru wykonania muru ogrodzeniowego, potwierdzone jedynie "dowodem nadania" nie było skuteczne. Na uwierzytelnionej kserokopii zgłoszenia przedłożonego przez Inwestorów brak potwierdzenia daty wpływu do właściwego organu, natomiast pocztowy "dowód nadania" nie stanowi potwierdzenia jaki dokument został wysłany w kopercie, ani też kto go wysłał. Nadto zgłoszenie w swej treści nie odpowiada wymogom art. 30 ust. l "a" ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym w dacie realizacji ogrodzenia - brak dowodu stwierdzającego prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W świetle powyższego oraz pisma UMK z dnia .......2001 r ( k-.... akt l instancji) nie można uznać, że zgłoszenie było skuteczne w świetle przepisów ustawy Prawo budowlane. 6/ w aktach sprawy l instancji brak jest jednoznacznych dowodów potwierdzających własność działek nr nr ............. Z mapy sytuacyjno wysokościowej wynika , że mur ogrodzeniowy przebiega wzdłuż granicy działek nr............... Działka ..... stanowi drogę wewnętrzną, a jej stan prawny nie został ustalony. Zatem przedmiot postępowania w części pomiędzy działkami ...... i ........nie może stanowić ogrodzenia działki R.S. i M.S. Organ l instancji nie wypowiedział się w kwestii zgodności z prawem tej części ogrodzenia, zatem konieczne jest przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Przedstawiona opinia techniczna dotyczy jedynie ogrodzenia między działkami ......i ...... , i nie spełnia wymogów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3.07.2003r w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego - nie podaje żadnych parametrów technicznych przedmiotowego muru, nie zawiera żadnych rysunków, obliczeń i wniosków opartych na stwierdzonych faktach, zatem w opinii tut. organu nie może służyć jako dowód w sprawie. 7/ zgodnie z aktualną linią orzeczniczą wyrażoną m.in. w wyroku WSA z 2006 r., sygn akt VII SA/Wa 304/06, ogrodzenie jest urządzeniem budowlanym tylko wtedy gdy nieruchomość jest zabudowana i gdy istnieje funkcjonalny związek z obiektem budowlanym, w tym wypadku budynkiem mieszkalnym na działce nr ...... Zatem do części ogrodzenia będą miały zastosowanie przepisy art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane dotyczące wykonania robót budowlanych związanych z wykonywaniem urządzeń budowlanych związanych z budynkiem. Natomiast część ogrodzenia wykonana pomiędzy działkami ......i...... nie spełnia w ocenie tut. organu tego warunku, zatem zgodnie ze stanowiskiem zawartym w w/w wyroku "gdy nieruchomość nie została zabudowana, ogrodzenie jest obiektem budowlanym". Stan faktyczny przedmiotu postępowania wymaga zatem przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznym zakresie. Zatem przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ l instancji winien dokonać ponownej kwalifikacji w/w robót i rozważyć zasadność prowadzenia w stosunku do nich odrębnych postępowań. 8/ w ocenie organu do przedmiotowego ogrodzenia będą miały zastosowanie przepisy art. 50, 51 ustawy Prawo budowlane oraz 49b odpowiednio do jego usytuowania. W orzecznictwie WSA utrwalony jest pogląd, iż "w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 51 Prawa budowlanego organ nadzoru budowlanego może wprawdzie wydać decyzją o rozbiórce obiektu budowlanego, jednakże dopiero w sytuacji gdy nie jest możliwe doprowadzenie wybudowanego obiektu do stanu zgodnego z prawem. Organ powinien w pierwszej kolejności wskazać inwestorów czynności jakie należy wykonać w tym celu i w celu uzyskania pozwolenia na jego użytkowanie, a dopiero w przypadku ich niewykonania przez inwestora organ mógłby zastosować sankcją określoną w art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Nie przeprowadzenie postępowania w tym zakresie przez organ l instancji uzasadnia wydanie decyzji w trybie art. 138 § 2 k.p.a." 9/ umorzenie postępowania nie znajduje uzasadnienia w zgromadzonym materiale dowodowym sprawy, a postępowanie organu l instancji nie czyni zadość przepisom art.7 i 77 K.p.a. W ocenie organu odwoławczego zmieniony stan prawny oraz niewyjaśniony stan faktyczny obiektu, wymagający przeprowadzenia postępowania w oparciu o art. 51 oraz 49b ustawy Prawo budowlane wskazuje na konieczność przeprowadzenia przez organ l instancji postępowania administracyjnego w znacznym zakresie, niezbędnym do prawidłowego merytorycznego rozstrzygnięcia. Zakres tego postępowania przekracza tzw. uzupełniające postępowanie dowodowe z art. 136k.p.a., dlatego też należało w myśl art. 138 §2 K.p.a. wydać decyzję uchylającą skarżoną decyzję i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyli R.S. i M.S. i zarzucając naruszenie przepisów art. 136 kpa przez jego niezastosowanie oraz przepisów art. 7 i 77 kpa, a ponadto art. 30 ust. l "a" ustawy prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym w dacie realizacji ogrodzenia wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu podnieśli, że nie zgadzają się ze stwierdzeniem zawartym w decyzji, że dokonane przez inwestora zgłoszenie zamiaru wykonania muru ogrodzeniowego, potwierdzone jedynie dowodem nadania nie było skuteczne, a także że pocztowy dowód nadania nie stanowi potwierdzenia jaki dokument został wysłany w kopercie, ani też kto go wysłał. Nietrafne jest również twierdzenie, że zgłoszenie w swej treści nie odpowiada wymogom art. 30 ust. 1 "a" ustawy prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym w dacie realizacji ogrodzenia. Zgodnie bowiem z obowiązującą wówczas ustawą prawo budowlane w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada w drodze postanowienia na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia w określonym terminie. Obowiązek taki został nałożony na inwestorów i przez nich zrealizowany. Zarówno przepisy prawa budowlanego jak i przepisy kpa, nie określały sposobu dokonania zgłoszenia, dlatego też skutecznym jest zgłoszenie w formie pisemnej nadanej w formie listu poleconego w Polskim Urzędzie Pocztowym co w niniejszej sprawie miało miejsce. W zakończeniu podnieśli, że zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego dla .....w K. .......sygn. akt: .......ustanowiono na rzecz każdoczesnego właściciela nieruchomości położonej w K. przy ul. ...... stanowiącej działkę nr ......., obr. ...... zabudowanej budynkiem mieszkalnym, objętej księgą wieczystą KW nr ......., służebność drogi koniecznej w granicach całej nieruchomości położonej w ........ stanowiącej działkę nr .......objętych księgą wieczystą KW nr ...... W tej sytuacji należy przyjąć , że działka ....... stanowi uzupełnienie działki .... na której posadowiony jest budynek. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolędziałalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania powyższej decyzji. Sąd administracyjny nie ocenia decyzji organu pod kątem jej słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Stosownie jednak do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 - dalej zwaną p.p.s.a.) rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga jest uzasadniona bowiem dokonana kontrola sądowa stwierdziła, że zaskarżona decyzja narusza prawo. Przystępując do wywodów związanych z treścią zaskarżonej decyzji, zwrócić należy uwagę, że w sprawie niniejszej sądy administracyjne wypowiadały się dwukrotnie, co decyzja przemilcza. Otóż, sprawa niniejsza była już przedmiotem kontroli sądowej w sprawie Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w K., oznaczonej sygn. akt .....O tym fakcie organy w swoich uzasadnieniach nie wspominają a w przedstawianych aktach administracyjnych nie ma wyroku sądu z dnia.......2002 r. sygn. Akt........, w którym uchylono decyzję Wojewody ......, z dnia.......1998 r. (znak:.......), która to decyzja uchylała i przekazywała do ponownego rozpatrzenia - decyzją nr ....z dnia ......1998 r. (znak:.....) Prezydent Miasta K. , którą nakazano R.S. i M.S. wykonanie robót budowlanych polegających na doprowadzeniu wybudowanego bez pozwolenia na budowę ani zgłoszenia muru pełnego (ogrodzenia) przy ul...... w K. , pomiędzy nieruchomościami oznaczonymi w ewidencji gruntów jako dz. ewid. ........"do stanu zgodnego z prawem". Uchylając decyzję Wojewody K. - Sąd stwierdził, że organ odwoławczy naruszył przepis art. 138 § 2 kpa. Zmiana właściwości organów spowodowała, że sprawę do rozpatrzenia przejęły organy nadzoru budowlanego. l tak, decyzją nr .....z dnia........2001r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki, działając na podstawie art. 105 § 1 kpa w związku z art. 48 Prawa Budowlanego z 1994 r., (oczywiście w brzmieniu obowiązującym w dniu orzekania) umorzył postępowanie w sprawie samowolnego wykonania muru ogrodzeniowego ale Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia.......2001 r., uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji. Decyzja ta została wyeliminowana z obrotu prawnego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia........2005 r., (sygn. Akt.....) który uchylając ją, podniósł naruszenie przez organ odwoławczy art. 138 § 1 i 2 kpa. Orzekając po uchyleniu przez Sąd, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. , decyzją z dnia .......2006 r. ponownie uchylił decyzje organu l instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Właśnie ta decyzja jest przedmiotem rozpoznania w sprawie niniejszej. Jeszcze raz z całym naciskiem należy podkreślić to, na co Sądy zwracały uwagę w poprzednich wyrokach, iż decyzja kasacyjna powodująca przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji nie może być podjęta w sytuacjach innych niż te, które zostały określone w art. 138 § 2 kpa. Żadne inne wady postępowania, ani wady decyzji podjętej w l instancji nie dają organowi odwoławczemu podstaw do wydania decyzji kasacyjnej tego typu. Przyczyny, dla których organ odwoławczy uznał za konieczne skorzystanie z możliwości przewidzianej tym przepisem, winny przy tym znaleźć jednoznaczny wyraz w uzasadnieniu decyzji (art. 107 § 1 i 3 kpa). Od razu w tym miejscu należy zwrócić uwagę, że Wojewódzki Sądu Administracyjnego w Krakowie w sprawie sygn. akt ........orzekał w dniu .......2005 r., a więc po nowelizacjach o których wspomina uzasadnienie zaskarżonej decyzji. Nie może więc być mowy o zmianie stanu prawnego uzasadniającego brak związania organu orzeczeniem Sądu ( art. 170 p.o.p.s.a). Dla rozstrzygnięcia sprawy niniejszej istotna jest odpowiedź na pytanie, czy przedmiotowy mur -objęty był zgłoszeniem, a przede wszystkim czy takie zgłoszenie zostało dokonane. Na tę kwestie zwracał uwagę Sąd w wyroku z dnia.......2005 r., (sygn. Akt.........). Na to pytanie zaskarżona decyzja nie daje odpowiedzi, zadowalając się niejasnym stwierdzeniem, że " Wnikliwa analiza akt sprawy l instancji wykazała, że dokonane przez inwestora zgłoszenie zamiaru wykonania muru ogrodzeniowego, potwierdzone jedynie "dowodem nadania" nie było skuteczne. Na uwierzytelnionej kserokopii zgłoszenia przedłożonego przez Inwestorów brak potwierdzenia daty wpływu do właściwego organu, natomiast pocztowy "dowód nadania" nie stanowi potwierdzenia jaki dokument został wysłany w kopercie, ani też kto go wysłał. Nadto zgłoszenie w swej treści nie odpowiada wymogom art. 30 ust. la ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym w dacie realizacji ogrodzenia - brak dowodu stwierdzającego prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane". Z powyższego wywodu można by wyprowadzić wniosek, że organ przyjmuje, że zgłoszenie było dokonane, tyle, że nie skutecznie. Można jednak, wyprowadzić inny wniosek, że zgłoszenie nie było dokonane bo sam dowód nadania nie stanowi dowodu, że potwierdzona nim przesyłka -zawierała zgłoszenie. Jeszcze bardziej to staje się niejasne gdy zwarzy się, że organ odwoławczy stoi na stanowisku, że "do części ogrodzenia będą miały zastosowanie przepisy art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane dotyczące wykonania robót budowlanych związanych z wykonywaniem urządzeń budowlanych związanych z budynkiem". Sąd nie jest uprawniony do ustalania stanu faktycznego, jego zadanie sprowadza się tylko do kontroli, czy orzekające organy, w sposób zgodny z prawem taki stan ustaliły. Otóż należy stwierdzić, że kwestia ta nie została ustalona jednoznacznie przez organ II instancji, który dysponował w tym zakresie materiałem dowodowym o którym wspomina uzasadnienie wyroku Sądu z dnia ......2005 r., (sygn. Akt..........). A ten fakt będzie decydujący dla rozstrzygnięcia sprawy i jego jednoznaczne ustalenie pozwolili organowi II instancji na podjęcie rozstrzygnięcia w sprawie. Nie można uznać, aby w postępowaniu odwoławczym, nie można było ustalić stanu prawnego (w uzasadnieniu organ II instancji pisze, że w aktach sprawy l instancji brak jest jednoznacznych dowodów potwierdzających własność działek nr nr ....... ) nieruchomości na której zrealizowano przedmiotowy mur. Podobnie jak i okoliczności związanych z zastosowaniem przepisów prawa w przypadku przyjęcia, że część spornego muru - jest urządzeniem budowlanym, a część obiektem budowlanym ( co jest urządzeniem a co obiektem - organ odwoławczy jak się wydaje przesądza w swoim uzasadnieniu). Trafnie skarga wskazuje, że fakty te, jak i inne okoliczności istotne dla sprawy mogły być uzupełnione w trybie art. 136 kpa. Od razu w tym miejscu, w związku z treścią skargi, można zwrócić uwagę, że ustanowienie dla nieruchomości władnącej, służebności drogi koniecznej - nie decyduje samo przez się, że właściciel nieruchomości władnącej, może dysponować nieruchomością obciążoną na cele budowlane. W skardze, twierdzi się, że dowodem zgłoszenia ma być fakt, że organ zgodnie z treścią art. 30 ust. 1 "a" Prawa Budowlanego z 1994 r., w brzmieniu obowiązującym w dniu zgłoszenia, wezwał skarżących do uzupełnienia zgłoszenia i skarżący zadość uczynili temu wezwaniu. Takiego postanowienia w aktach przekazanych sądowi nie ma, bo jeśli skarżący maja na myśli postanowienie Powiatowego Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia ......2000 r. (znak:....) - to trzeba zwrócić uwagę, że jest ono wydane w oparciu o art. 81 "c" ust. 1 Prawa Budowlanego z 1994 r., w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania tegoż postanowienia, a nie w oparciu o art. 30 ust. 1 "a" tego prawa w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania tego postanowienia. Skoro więc, kontrola sądowa wykazała, że zaskarżona decyzja, narusza prawo, na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit. "c" art. 200 p.o.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.