II SA/Kr 1764/01

Sygn. akt IISA/ Kr 1764/ 01 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 czerwca 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska ( spr. ) Sędziowie AWSA: Wojciech Jakimowicz Mariusz Kotulski Protokolant: Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2005r. sprawy ze skargi L. Ż. na decyzję Wojewody z dnia 7 maja 2001r., Nr: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Decyzją z dnia [...].11.2000r, na podstawie art.28 , art.33 ust. 1 , art.34 ust.4 , art.36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane /Dz.U. Nr 89 poz.414 z późn.zm./oraz art.104 kpa , po rozpatrzeniu wniosku Zarządu Dróg i Komunikacji, Prezydent Miasta zatwierdził projekt budowlany i wydał Zarządowi Dróg i Komunikacji pozwolenie na budowę dla zamierzenia "Most z dojazdami - I etap - odcinek od ul. [...] (wraz ze skrzyżowaniem przy ul. [...]) do rejonu ul. [...] (przyczółka projektowanego wiaduktu) w zakresie : drogowym wraz ze ścieżkami rowerowymi, zjazdem i wyjazdem na wał rz. [...] od ul. [...] bocznej oraz połączeniami drogowymi z ul. [...], obiekt mostowy, wiadukty : nad ul. [...] i nad ul. [...], infrastruktura techniczna towarzysząca (kanalizacja opadowa , sygnalizacja, oświetlenie, ekrany akustyczne, kanalizacja teletechniczna) , konieczne przekładki istniejącego uzbrojenia (wodociąg, teletechnika, gazociąg, kable energetyczne NN i SN , kable teletechniczne) ; przekładki uzbrojenia w odcinku istniejącego i projektowanego pasa drogowego ul. [...] w rejonie w/w mostu ( wodociąg, kanalizacja teletechniczna, kable energetyczne NN i SN) , budowa: dojazdu, kanalizacji opadowej, teletechniki , oświetlenia do działki nr [...] obręb [...], wodociągu do działki nr [...] obręb [...] i zatoki autobusowej przy ul. [...] , zlokalizowanego na działkach nr : [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] - obr. [...], nr : [...], [...] , [...] - obr. [...] Krowodrza , nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] , [...], [...] - obr. [...], nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] - pbr. [...] i nr : [...] i niewielki fragment działki nr [...] - obr. [...] w K. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności ze względu na ważny interes społeczny. Zrealizowanie inwestycji utworzy bowiem formę miejskiej obwodnicy, która przeniesie ruch z centrum w stronę Z. i T. W decyzji, zgodnie z art.36 ust. 1 i 2 prawa budowlanego , nakazano inwestorowi zachowanie szczegółowych warunków zawartych w wymienionych w decyzji pismach: Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej , Wydziału Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska , Dyrekcji Zespołu Jurajskich Parków Krajobrazowych , Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji , Zakładu Energetycznego S.A. , Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownictwa S.A. , Zarządu Dróg i Komunikacji , Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego S.A. , B. S.A. , Zarządu Gospodarki Komunalnej , Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej, Zarządu melioracji i Urządzeń Wodnych , Ministra Transportu i Gospodarki Wodnej , Wydziału Architektury , Geodezji i Budownictwa UM, Miejskiego Komitetu Przeciwpowodziowego. W uzasadnieniu wskazano , że wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę został złożony w terminie ważności decyzji : - Nr [...] z dnia [...].04.2000r , - Nr [...] z dnia [...].06.2000r , - Nr [...] z dnia [...].04.2000r , - Nr [...] z dnia [...].09.2000r , - Nr [...] z dnia [...].09.2000r , - Nr [...] z dnia [...].09.2000r , - Nr [...] z dnia [...].07.1999r o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Inwestor wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w postaci zgody Wydziału Skarbu Miasta UM zawartej w pismach szczegółowo wymienionych w uzasadnieniu , zgody Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych wyrażonej w piśmie z dnia [...].10.2000r oraz zgody właścicieli działek zawartej w protokole przejęcia - przekazania spisanym w dniu [...].11.2000r i w oświadczeniach z dnia [...].11.2000r. Lokalizacja obiektu jest zgodna z ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Miasta uchwalonego w dniu 16.11.1994r oraz warunkami ochrony środowiska. Projekt budowlany wykonany jest przez osobę uprawnioną. W ustosunkowaniu się do zgłoszonych zarzutów , organ stwierdził, że : - zakres przedmiotowej inwestycji nie narusza granic własności działek nr [...] i [...], - integralną częścią projektu jest przebudowa ogrodzenia Inspektoratu Towarzystwa S., - uzyskana przez inwestora promesa (w formie postanowienia) na wycinkę drzew jest wystarczająca , a zezwolenie będzie wydane po uzyskaniu przez inwestora ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, - projekt ma wszystkie niezbędne uzgodnienia , opinie i ekspertyzy, - żądanie Inspektoratu Towarzystwa S. wykonania ekranów akustycznych i montażu okien dźwiękoszczelnych ma charakter cywilno-prawny i nie może być przedmiotem rozstrzygnięcia w oparciu o prawo budowlane, - inwestor wypełnił dyspozycję art.32 ust.4 prawa budowlanego i zapewnił zgodność projektu budowlanego z wymogami art.35 ust. 1 ustawy. Dlatego też organ zobligowany był przepisem art.35 ust.4 prawa budowlanego do wydania niniejszej decyzji. W odwołaniu od tej decyzji L. Ż. i J. W. zarzucili , że narusza ona : - art.32 ust.4 pkt 1 oraz art.33 ust.2 pkt 3 prawa budowlanego ponieważ inwestor Zarząd Dróg i Komunikacji nie legitymował się wydaną na jego rzecz decyzją o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu , gdyż decyzja taka została wydana na rzecz Gminy, - art.73 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie o kształtowaniu środowiska , zgodnie z którym zabronione jest budowanie obiektów wpływających szkodliwie na środowisko na obszarach , które wymagają szczególnej ochrony , m.in. na obszarach parków krajobrazowych, a teren przedmiotowej inwestycji położony jest w granicach parku krajobrazowego, - art.69 ust. 1 ustawy o ochronie o kształtowaniu środowiska i Rozporządzenia nr 6 Wojewody Krakowskiego z dnia 16 maja 1997r w sprawie ochrony Zespołu Jurajskich Parków Krajobrazowych w województwie krakowskim , zgodnie z którym to rozporządzeniem na obszarze Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego i jego otuliny zakazane jest m.in. realizowanie inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska, za wyjątkiem inwestycji dla potrzeb lokalnych. Przedmiotowa inwestycja ma charakter ponad lokalny, gdyż planowana droga ma mieć znaczenie krajowe. - art.68 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie o kształtowaniu środowiska , zgodnie z którym projektant i wykonawca zobowiązani są uwzględniać w działalności inwestycyjnej wymagania ochrony środowiska. Procedura stosowana w urzędzie , według której zezwolenia na wycięcie drzew wydaje się dopiero po uzyskaniu przez inwestora ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę jest sprzeczna z art.32 ust. 1 prawa budowlanego. - dział VIII Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca l,999r w sprawie warunków technicznych , jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, gdyż wbrew stanowisku organu przepisy te przewidują m.in. postawienie ekranów akustycznych , a sprawa ta nie jest wyłącznie sprawą cywilno-prawną. - art.97 § 1 pkt 4 kpa przez prowadzenie postępowania i wydanie decyzji bez uzyskania decyzji innego organu , to jest decyzji Wojewody w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...].08.2000r - pozwolenia wodno-prawnego. Decyzją z dnia [...] maja 2001r znak : [...] , na podstawie art.81 ust. 1l pkt 2 i art.82 ust.3 prawa budowlanego i art.138 § 1 pkt 2 kpa Wojewoda uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nadania rygoru natychmiastowej wykonalności i w tym zakresie orzekł o umorzeniu postępowania oraz w części dotyczącej warunku nr 4 decyzji i w tym zakresie orzekł na podstawie art.36 ust. 1 pkt 5 prawa budowlanego o nałożeniu na inwestora obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie , a w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że Zarząd Dróg i Komunikacji jest jednostką organizacyjną Gminy i dlatego uprawniony jest do skorzystania z decyzji wzizt wydanej na rzecz Gminy. Wojewoda stwierdził również , że projektowany most nie leży w ciągu drogi krajowej , jest inwestycją dla potrzeb lokalnych i dlatego lokalizacja inwestycji nie narusza planu ochrony parków krajobrazowych. Pozwolenie na wycięcie drzew kolidujących z inwestycją , uzyskane na etapie przygotowania inwestycji w formie postanowienia , nie zwalnia inwestora od uzyskania stosownej decyzji przed rozpoczęciem wycinki. Zdaniem organu odwoławczego niesłuszny jest zarzut naruszenia art.97 § 1 pkt 4 kpa, gdyż w dniu [...].11.2000r wydana została decyzja , w której nie stwierdzono nieważności pozwolenia wodnoprawnego udzielonego decyzją z dnia [...].08.2000r Prezydenta Miasta. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję L. Ż. podtrzymał zarzuty zgłoszone w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie , podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania , nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art. 134 ustawy/. Treść art.32 ust.4 prawa budowlanego , w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, była następująca : " Pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym, 2) wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane." Z kolei przepis art.3 5 prawa budowlanego stanowił , że : "przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1.1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z: a) miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, 2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, 3) wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. 2. Właściwy organ może badać zgodność projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi i obowiązującymi Polskimi Normami, w zakresie określonym w art. 5. 3. W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1 i 2, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin, a po jego bezskutecznym upływie, wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. 4. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 i 2 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ budowlany zobowiązany był zatem sprawdzić, czy spełnione zostały wymogi zawarte w art. 32, a także warunki zawarte w art. 35 prawa budowlanego. Dopiero w sytuacji spełnienia wskazanych wymagań organ zobowiązany jest do udzielenia pozwolenia na budowę. W przedłożonych aktach administracyjnych brak jest tak rysunku planu jak i opisu obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego , brak jest też innego dokumentu potwierdzającego dokonanie przez organ obowiązkowego sprawdzenia zgodności projektu z planem . W przedłożonych sądowi aktach administracyjnych brak jest decyzji wzizt zacytowanych w decyzji z dnia [...].11.2000r: Nr [...],[...] , [...] i [...] z dnia [...].09.2000r. Z decyzji wzizt Nr [...] z dnia [...].06.2000r znajdującej się w aktach sprawy nie wynika , że jest ona ostateczna. Decyzja wzizt Nr [...] z dnia [...].04.2000r , przedłożona przez organ, nie zawiera załącznika graficznego a w decyzji nie określono numerów działek , których dotyczy. Obejmuje ona etap II inwestycji , który opisano jako drogę od działki nr ew. [...] do skrzyżowania z ul. [...]. Również decyzje wzizt Nr [...] z dnia [...].06.2000r (zjazd z Mostu wraz ze skrzyżowaniem z ul. [...] i ul. [...]) i Nr [...] z dnia [...].04.2000r (etap I - most ze zjazdem do działki nr [...]) nie zawierają załącznika graficznego. Decyzja Nr [...] nie zawiera numerów działek , których dotyczy. Organy obydwu instancji nie wyjaśniły czy zakres decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu pokrywa się z zakresem decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. Jedynie znajdująca się w aktach sprawy decyzja wzizt Nr [...] wymienia numery działek , położonych na terenie którego dotyczy. Ustalenie organu , że inwestor wykazał prawo do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane , nie znajduje odzwierciedlenia w przedłożonych aktach administracyjnych. Dla wymienionych w pozwoleniu na budowę działek : [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]brak jest dowodu świadczącego o tym , że inwestor ma prawo dysponować nimi na cele budowlane. Nadto , odnośnie działek [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]inwestor wykazał prawo do dysponowania tymi działkami na podstawie własnych oświadczeń. W pozwoleniu na budowę wymieniona została działka nr [...], a w aktach jest zgoda udzielona inwestorowi na dysponowanie działką nr [...]. To samo dotyczy wymienionej w pozwoleniu działki nr [...] , podczas gdy zgoda na wejście w teren dotyczy działki nr [...]. Nie wiadomo , której działki dotyczy zgoda Klubu W. i Rejonu Dróg. Decyzja organu I instancji zawiera tylko zapis , że wniosek o pozwolenie na budowę złożony został w terminie ważności decyzji wzizt. Organ nie ocenił natomiast, czy projekt budowlany spełnia warunki zawarte w decyzji wzizt. Zauważyć w związku z tym należy , że w decyzji wzizt Nr [...] zawarto m.in. warunek , by inwestor dokonał uzgodnienia projektu technicznego z Dyrekcją Zespołu Parków Krajobrazowych. W decyzji o pozwoleniu na budowę powołano się w tym zakresie na pismo DZPK z [...].10.2000r . Pisma tego brak jest w przedłożonych aktach administracyjnych. Z kolei w decyzji wzizt Nr [...] zawarty został warunek uzyskania zgody Wojewody na rozwiązania projektowe oraz warunek dokonania uzgodnienia z DZJPK kwestii kolizji inwestycji z zielenią. Zgody takiej, jak i powyższego uzgodnienia brak jest w aktach sprawy. Ustosunkowując się do zarzutu skarżącego , że projektowana zabudowa sprzeczna jest z Rozporządzeniem Wojewody z dnia [...] maja 1997r w sprawie ochrony Zespołu Parków Krajobrazowych w województwie, zgodnie z którym to rozporządzeniem na obszarze Parku Krajobrazowego i jego otuliny zakazane jest m.in. realizowanie inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska, za wyjątkiem inwestycji dla potrzeb lokalnych , stwierdzić należy , że odpowiadając na ten zarzut organ podał jedynie , że projektowana trasa nie leży w ciągu drogi krajowej i ma znaczenie jedynie lokalne. Stwierdzić zatem należy , że twierdzenie o naruszeniu zaskarżoną decyzją rozporządzenia Wojewody z dnia [...] maja 1997r w sprawie ochrony Zespołu Parków Krajobrazowych w województwie oraz art.73 ustawy z dnia z dnia 31 stycznia 1980 r. jest o tyle bezprzedmiotowy , że prawomocnymi wyrokami NSA z dnia 11 lipca 2000r ( II S.A./Kr 2504/99 , II S.A./Kr 2505/99 ) kwestia zgodności z prawem decyzji wzizt ( w sprawach tych właśnie ten zarzut został podniesiony) została rozstrzygnięta. Ustosunkowując się do zarzutu skargi, że planowana droga ma mieć znaczenie krajowe , podnieść należy , że stosownie do przepisu art.2 i 5 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych , drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące kategorie: 1) drogi krajowe; 2) drogi wojewódzkie; 3) drogi powiatowe; 4) drogi gminne. Ulice leżące w ciągu dróg wymienionych w ust. 1 należą do tej samej kategorii co te drogi. Do dróg krajowych zalicza się m.in. drogi stanowiące ciągi obwodnicowe dużych aglomeracji miejskich. Zważywszy , że organ I instancji podał w uzasadnieniu decyzji, że "zrealizowanie inwestycji utworzy formę miejskiej obwodnicy", w uzgodnieniu Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].10.2000r podano, że "ul. [...] ... jest drogą wojewódzką" , a odwołujący podnosili zarzut , że "przedmiotowa inwestycja ma charakter ponad lokalny, gdyż planowana droga ma mieć znaczenie krajowe" , rzeczą organu było wyjaśnienie tej kwestii, z powołaniem dowodów, które upoważniły organ odwoławczy do ustalenia , że "projektowany most nie leży w ciągu drogi krajowej". Ma to o tyle pierwszorzędne znaczenie , że stosownie do przepisu art.82 ust.3 prawa budowlanego , wojewoda jest organem administracji architektoniczno-budowlanej pierwszej instancji w sprawach obiektów i robót budowlanych "dróg publicznych krajowych i wojewódzkich , wraz z obiektami i urządzeniami służącymi do utrzymania tych dróg i transportu drogowego". Nie jest wystarczające stwierdzenie organu w uzasadnieniu decyzji, że projekt budowlany jest kompletny i posiada wymagane przepisami opinie , uzgodnienia , pozwolenia i sprawdzenia. Organ winien był wskazać dowody , które stanowiły podstawę takiego ustalenia. Rozważenia jeszcze wymaga , czy spełniony został warunek dotyczący konieczności dołączenia przez osobę występującą o pozwolenie na budowę decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 1.04.1999r w sprawie IV SA 536/97 uznał , że skoro przepisy ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym nie przewidują możliwości przeniesienia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydanej na rzecz jednego podmiotu na drugi podmiot , to niedopuszczalne jest wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę na wniosek podmiotu, który nie dołączył do wniosku o pozwolenie na budowę decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydanej na rzecz wnioskodawcy. Pozwolenie na budowę wydane podmiotowi, który posłużył się decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, której adresatem jest inny podmiot powinno być traktowane jako wydane na rzecz podmiotu nie posiadającego w ogóle decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, co stanowi przesłankę stwierdzenia nieważności decyzji określoną w art. 156 § 1 pkt 2 kpa wobec rażącego naruszenia art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane. Z przepisów prawa budowlanego wynika , że podmiot zamierzający przystąpić do realizacji inwestycji, co do której w myśl art. 39 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 89, póz. 415 ze zm.) jest wymagane uzyskanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu w pierwszym rzędzie powinien wystąpić o wydanie takiej decyzji do właściwego organu gminy, a następnie dołączyć tę decyzję do wniosku o pozwolenie na budowę (art. 33 ust. 2 pkt 3 Prawa budowlanego). Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu stanowi bowiem rodzaj promesy uprawniającej podmiot, na rzecz którego została wydana, do wystąpienia o pozwolenie na budowę. W związku z tym należy odpowiedzieć na pytanie czy skoro decyzja wzizt została wydana rzecz Gminy , a z pozwoleniem na budowę wystąpił Zarząd Dróg i Komunikacji , jest on podmiotem , na rzecz którego wydana została decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W myśl art.6 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Stosownie do art.7 ustawy w szczególności zadania własne gminy obejmuj ą sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego. Zgodnie z przepisem art.9 ustawy w celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne. Dlatego też uznać należy , że Zarząd Dróg i Komunikacji nie jest innym podmiotem niż ten , na rzecz którego wydano decyzję wzizt. Ustosunkowując się do pozostałych zarzutów skargi stwierdzić należy ,że niezasadny jest zarzut naruszenia art.48 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska. Zgonie z tym przepisem "usunięcie drzew i krzewów z terenu nieruchomości może nastąpić za zezwoleniem wójta, burmistrza albo prezydenta miasta. Organ ten może uzależnić udzielenie zezwolenia od przesadzenia drzew lub krzewów we wskazane przez niego miejsce, jeżeli takie przesadzenie jest możliwe, albo od zastąpienia drzew lub krzewów przewidzianych do usunięcia innymi drzewami lub krzewami." Podkreślić jednakże należy , że warunek uzyskania takiej zgody przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę nie został na inwestora , w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania teren , nałożony. Oznacza to , że zezwolenie takie może być wydane po uzyskaniu przez inwestora decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem NSA , jeżeli w związku z prowadzonymi robotami budowlanymi powstała konieczność wycięcia drzew i krzewów, ale dokumentacja projektowa nie zawiera wymaganego w takich wypadkach zezwolenia właściwego organu administracji państwowej (art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska - Dz. U. Nr 3, póz. 6), obowiązek uzyskania takiego zezwolenia obciąża wykonawcę robót (wyrok NSA , III S.A. 1313/85 ONSA 1986/1/2). Zasadnym jest zarzut skargi, iż organ I instancji niewłaściwie zinterpretował przepisy prawa dotyczące ochrony środowiska stwierdzając , że sprawa budowy ekranów akustycznych jest sprawą cywilno-prawną. Po pierwsze , stosownie do przepisu § 1 ust.3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie , warunki te maj ą zapewnić w szczególności spełnienie wymagań podstawowych dotyczących ochrony środowiska ze szczególnym uwzględnieniem ochrony przed nadmiernym hałasem, wibracjami, zanieczyszczeniami powietrza, wody i gleb. Po drugie , stosownie do przepisów działu VIII tego rozporządzenia , jeżeli prognozowane poziomy hałasu i wibracji przekraczają wartości dopuszczalne określone w przepisach odrębnych, przy projektowaniu drogi powinno się zaplanować zastosowanie odpowiednich środków ochrony (§178). Za podstawowe urządzenia ochrony obiektów i obszarów przed hałasem uważa się ekrany akustyczne ( § 179). Jeżeli prognozowane stężejiia substancji zanieczyszczających w otoczeniu drogi przekraczają wartości dopuszczalne, określone w przepisach odrębnych, należy przewidzieć zastosowanie środków ochrony powietrza, ograniczających skutki działania tych substancji. Podstawowym urządzeniem ochrony są pasy zieleni izolacyjnej (§182). Powyższe ewidentnie świadczy o tym , że budowa ekranów akustycznych i izolacyjnych pasów zieleni nie jest jedynie sprawą cywilno-prawną , ale również sprawą z zakresu prawa administracyjnego , rozstrzyganą przy udzielaniu pozwolenia na budowę. Wobec powyższego uznać należy , że przy wydaniu zaskarżonej decyzji naruszone zostały przepisy prawa procesowego (art.7 , 77 i 107 kpa) oraz art.32 , 34 i 35 prawa budowlanego. Stosownie do treści art. 145 § 1 pkt a i c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też , na podstawie powołanego wcześniej przepisu art. 135 ustawy orzeczono jak w punkcie I wyroku . O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 ustawy.