II SA/Kr 1769/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Grażyna Firek Sędziowie : WSA Aldona Gąsecka-Duda (spr.) AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant : Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi J. C. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 czerwca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie wykonania zastępczego rozbiórki budynku I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego J. C. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...].03.2001r. znak [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. nakazał K.B., E.M., W.A., J.B. oraz J.C. dokonanie całkowitej rozbiórki pozostałych po katastrofie budowlanej elementów budynku mieszkalnego usytuowanego w K. na działce nr "1" przy ul. O. z uwagi na zły stan techniczny konstrukcji budynku, stwarzający zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia. Termin rozpoczęcia robót rozbiórkowych określono w decyzji na dzień 30.04.2001r., a termin ich zakończenia na dzień 31.05.2001r. Powyższa decyzja została utrzymana w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...].04.2001 r. znak [...], którą zobowiązani zakwestionowali w drodze skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie. Postanowieniem z dnia 26.11.2001 r. sygn. akt II SA/Kr 1451/01 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania wskazanej na wstępie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. oraz postanowieniem dnia 29.01.2002r. sygn. akt II SA/Kr 1451/01 odrzucił zażalenie J.C. na to postanowienie. Upomnieniem z dnia [...].01.2001 r. znak [...], doręczonym J.C. 18.01.2002r,. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. działając na podstawie art. 15 ustawy z dnia 17.06.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 1991 r. Nr 36, póz. 161 z późniejszymi, zmianami) wezwał wyżej wymienionego do wykonania w terminie 7 dni od doręczenia upomnienia wynikającego z decyzji tego organu z dnia [...].03.2001 r. znak [...], wymagalnego z dniem 31.05.2001 r. obowiązku dokonania całkowitej rozbiórki pozostałych po katastrofie budowlanej elementów budynku mieszkalnego usytuowanego w K. na działce nr "1" przy ul. O. z uwagi na zły stan techniczny konstrukcji budynku, stwarzający zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia. W piśmie z daty 30.08.2001r., złożonym 5.09.2001r. J.C. wniósł o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu wydania orzeczenia przez NSA. Pismem z daty 15.01.2002r., wezwano wyżej wymienionego do złożenia wyjaśnień dotyczących przyczyn niewykonania decyzji, które zostały przez zobowiązanego podane i stwierdzone notatką urzędową z dnia 18.01.2002r. J.C. oświadczył wówczas, iż jest bezrobotny, nie posiada środków finansowych, jego budynek został zabezpieczony przez firmę prowadzącą roboty budowlane na sąsiedniej działce tak, że nie stwarza zagrożenia bezpieczeństwa, pozostałe elementy ocalałe po katastrofie budowlanej po odbudowie nadają się do dalszej eksploatacji i nie zachodzi konieczność rozbiórki tych elementów. W dniu 20.02.2002r. dokonano ponownych oględzin przedmiotowego budynku bez udziału stron , a w aktach sprawy zgromadzono także kserokopię oceny stanu technicznego budynku po katastrofie budowlanej pod kątem ekonomicznej i technicznej zasadności wykonania naprawy uszkodzonego budynku oraz podania alternatywy bezpiecznego zabezpieczenia konstrukcji istniejących sąsiednich budynków w K. przy ul. O. i R., sporządzonej na zlecenie C.W. przez rzeczoznawcę budowlanego mgr inż. T.D. w marcu 2000r., stanowiącej załącznik Nr 2 do decyzji nr [...] z dnia [...].04.2000r. W dniu [...].04.2002r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. jako wierzyciel wystawił w przedmiotowej sprawie tytuł wykonawczy znak [...], w którym określono wierzyciela, wskazano na niewykonanie przez zobowiązanego J.C. obowiązku rozbiórki pozostałych po katastrofie budowlanej elementów budynku mieszkalnego usytuowanego w K. na działce nr "1" przy ul. O. wynikającego z decyzji z dnia [...].03.2001r. znak [...], który stał się wymagalnego i podlegającego egzekucji administracyjnej na podstawie art. 2 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 17.06.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, oraz na uprzednie doręczenie zobowiązanemu 18.01.2002r. upomnienia. Tytuł wykonawczy zawiera pochodzącą z tej samej daty klauzulę o jego skierowaniu do egzekucji na podstawie art. 32 § 1 ustawy z dnia 17.06.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jak również pouczenie o treści art. 27 § 1 pkt 5 i art. 33 oraz art. 23 § 6 i art. 27 § 1 pkt 8 tej ustawy. Postanowieniem z dnia [...].04.2002r. znak [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. działając na podstawie art. 5 pkt. 1, art. 128 § 1 pkt 2 i § 2 ustawy z dnia 17.06.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U z 1991 roku Nr 36 poz. 161 z późniejszymi zmianami) w związku z niewykonaniem przez J.C. obowiązku określonego tytułem wykonawczym z dnia [...] kwietnia 2002 roku znak [...] orzekł, że przedmiotowy obowiązek zostanie w trybie postępowania egzekucyjnego wykonany zastępczo za zobowiązanego przez inną osobę na jego koszt i niebezpieczeństwo, wzywając J.C. do uiszczenia w terminie 14-tu dni od daty otrzymania postanowienia kwoty 4000,00zł. tytułem zaliczki na koszty wykonania zastępczego obowiązku z podaniem sposobu wpłaty i rygoru egzekucji na wpadek nieziszczenia zaliczki, wskazując w uzasadnieniu na wynikający z przepisów powołanej ustawy o egzekucji świadczeń niepieniężnych obowiązek organu zastosowania skutecznego środka egzekucyjnego w celu usunięcia zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia jaki stwarza istniejący stan techniczny budynku po katastrofie budowlanej. W postanowieniu zawarto pouczenie o sposobie wniesienia zażalenia, które J.C. złożył w terminie do organu drugiej instancji, po doręczeniu mu 30.04.2002r. tego orzeczenia. W zażaleniu skarżący kwestionował prawidłowość decyzji wydanej przez Starostę S. zezwalającej B. i C.W. na rozbiórkę pozostałych elementów budynku ze względu na zły stan techniczny, wskazywał ich także dodatkowo jako winnych powstania katastrofy budowlanej w wyniku, której został uszkodzony budynek W.Ł. z uwagi na użycie do rozbiórki 20-tonowego sprzętu, zamiast jej dokonania ręcznie, jak to było zastrzeżone w decyzji uznając na tle powyższego, że obowiązki dotyczące usunięcia skutków katastrofy powinny być scedowane na te właśnie osoby. Skarżący zarzucał, że organ pierwszej instancji wydając decyzję z dnia 9.03.2001 r. nakazująca rozbiórkę budynku mieszkalnego w żaden sposób nie odniósł się do stron zmarłych w trakcie prowadzenia sprawy, a więc W.Ł., B.B., W.C., B.B., podnosił iż wszelkie decyzje, postanowienia i pisma kierowane są jedynie do niego, a pomijane są inne strony postępowania, a także domagał się wyjaśnienia dlaczego kary grzywny nie są kierowane do winnych powstania katastrofy tj. B. i C.W. oraz Firmy Budowlanej K. Postanowieniem z dnia 20.06.2002r. znak [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a. po rozpatrzeniu zażalenia J.C. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...].04.2002r. znak [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Orzekając o powyższym organ drugiej instancji uwzględnił treść zaskarżonego postanowienia, zarzuty odwołania, fakt wydania decyzji z dnia [...].03.2001r. znak [...] oraz decyzji z dnia [...].04.2001r. znak [...] zakwestionowanej w drodze skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie. Ponadto Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wskazał na okoliczność sporządzenia aktu notarialnego z dnia [...].05.2001 r., którym współwłaściciele przedmiotowej nieruchomości darowali swoje udziały J.C. z tym skutkiem, że został on jako następca prawny pozostałych współwłaścicieli nieruchomości jedynym zobowiązanym do wykonania obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji o rozbiórce. Mając na uwadze te okoliczności, a także fakt przesłania zobowiązanemu przez organ pierwszej i instancji stosownego upomnienia z dnia 15.01.2002r., organ odwoławczy wskazując na treść art. 127 i art. 128 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stwierdził, że skoro nałożony na zobowiązanego obowiązek nie został dotychczas wykonany Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. zasadnie zastosował wykonanie zastępcze w zakresie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Odpowiadając także na zarzuty podnoszone w zażaleniu Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wyjaśnił, że zagadnienie prawidłowości wydanej przez Starostę S. decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę nie należy do kompetencji organów nadzoru budowlanego lecz Wojewody [...], który jest organem administracji architektoniczno-budowlanej wyższej instancji w stosunku do Starosty, sprawy dotyczące osób winnych powstałej katastrofie budowlanej mogą być rozstrzygane w sądzie powszechnym na drodze z powództwa cywilnego, kwestia ustalenia wszystkich współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości została już rozstrzygnięte na etapie rozpatrywania odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...].03.2001 r., a w sprawie dotyczącej nakazania rozbiórki toczy się obecnie sprawa w Naczelnym Sadzie Administracyjnym w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie i tam skarżący może kierować wszystkie swoje uwagi w tej kwestii. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wyjaśnił także, że organ egzekucyjny zgodnie z ustawą o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jest zobowiązany do prowadzenia odrębnego postępowania egzekucyjnego w stosunku do każdego zobowiązanego także w przypadku występowania większej liczby takich osób, co nie dotyczy przedmiotowej sprawy, w której jedyną osobą zobowiązaną jest J.C., jak również wskazał, że pozostałe kwestie dotyczące sytuacji finansowej zobowiązanego nie mają wpływu na rozstrzygnięcie w zakresie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. W postanowieniu zawarto pouczenie o sposobie wniesienia skargi, którą J.C. złożył w terminie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie w piśmie nadanym w urzędzie pocztowym 4.07.2002r., po doręczeniu mu w dniu 21.06.2002r. tego orzeczenia. Wnosząc w skardze o uchylenie w całości postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 20.06.2002r. znak [...] J.C. opisywał całe postępowanie związane z katastrofą budowlaną z dnia [...].02.2000r. prowadzącą do zawalenia się budynku przy ul. O. "a" oraz częściowego uszkodzenia budynku sąsiedniego przy ul. O. "b", którego jest współwłaścicielem. W obszernych wywodach skarżący wskazywał w szczególności na uchybienia popełnione przy wydaniu decyzji Starosty S. z dnia [...].04.1999r. znak [...] oraz organu drugiej instancji, na wadliwości postępowania i decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...].02.2000r. NR [...] oraz wydanych w jej następstwie zarządzeń, czy nakładanych grzywien, na zaniedbania dotyczące właściwego ustalenia stanu technicznego budynków po katastrofie budowlanej oraz na nieprawidłowości popełnione w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonego postanowienia oraz samym orzeczeniu. W tym zakresie przeczył by był jedynym właścicielem nieruchomości na której wzniesiony jest przedmiotowy budynek, uznawał za niedopuszczalne prowadzenie egzekucji bez ustalenia pełnego kręgu osób uprawnionych, sprzeciwiał się stosowaniu jakichkolwiek sankcji czy nakładaniu obowiązków wobec osób nie ponoszących odpowiedzialności za zdarzenie, a nawet poszkodowanych w związku z jego wystąpieniem, które to obowiązki należy scedować na winnych powstania katastrofy budowlanej, jak również wskazywał na swą sytuację finansową. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy, co następuje . Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Właściwym do rozpoznania skargi jest zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Wskazana kontrola następuje w niniejszej sprawie z uwzględnieniem stanu prawnego obowiązującego w dacie wszczęcia administracyjnego postępowania egzekucyjnego, podejmowanych w nim czynności oraz wydanych orzeczeń, odbywa się w granicach sprawy, co skutkuje pozostawieniem poza rozważaniami wymienionych w skardze decyzji i postanowień organów architektoniczne - budowlanych oraz nadzoru budowlanego wydanych poza niniejszym postępowaniem egzekucyjnym, które podlegały odrębnemu zaskarżeniu. Uwzględniając podane na wstępie okoliczności dotyczące przebiegu postępowania egzekucyjnego w niniejszej sprawie należy stwierdzić, że zarzuty skargi nie są trafne, jednakże zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienia organu pierwszej instancji zostały wydane z uchybieniem przepisom postępowania, które mogło mieć istotny wpływa na wynik sprawy. Stosownie do art. 6 § 1 ustawy z dnia 17.06.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz. U. z 1991r. Nr 36, poz. 161 z późn. zm. - oznaczana dalej jako egz.adm.u.) w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych, w myśl art. 26 § 4 egz.adm.u. jeżeli wierzyciel jest jednocześnie organem egzekucyjnym, przystępuje z urzędu do egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego przez siebie wystawionego, zaś jak wynika z § 5 tego artykułu wszczęcie egzekucji administracyjnej następuje z chwilą: 1) doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego lub 2) doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu wierzytelności lub innego prawa majątkowego, jeżeli to doręczenie nastąpiło przed doręczeniem zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego - przy czym pkt 2) powołanego przepisu nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Zgodnie z treścią art. 27 § 1 egz.adm.u. tytuł wykonawczy zawiera: 1) oznaczenie wierzyciela; 2) wskazanie imienia i nazwiska lub firmy zobowiązanego i jego adresu, a także określenie zatrudniającego go pracodawcy i jego adresu, jeżeli wierzyciel posiada taką informację; 3) treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku oraz stwierdzenie, że obowiązek jest wymagalny, a w przypadku egzekucji należności pieniężnej - także określenie jej wysokości, terminu, od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, oraz rodzaju i stawki tych odsetek; 4) wskazanie zabezpieczenia należności pieniężnej hipoteką przymusową albo przez ustanowienie zastawu skarbowego lub rejestrowego lub zastawu nieujawnionego w żadnym rejestrze, ze wskazaniem terminów powstania tych zabezpieczeń; 5) wskazanie podstawy prawnej pierwszeństwa zaspokojenia należności pieniężnej, jeżeli należność korzysta z tego prawa i prawo to nie wynika z zabezpieczenia należności pieniężnej; 6) wskazanie podstawy prawnej prowadzenia egzekucji administracyjnej; 7) datę wystawienia tytułu, podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisk pieczęci urzędowej wierzyciela; 8) pouczenie zobowiązanego o skutkach niezawiadomienia organu egzekucyjnego o zmianie miejsca pobytu; 9) pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego; 10) klauzulę organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej; 11) wskazanie środków egzekucyjnych stosowanych w egzekucji należności pieniężnych. Jak wynika z art. 33 egz.adm.u. podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być: 1) wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku; 2) odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu; rozłożenie na raty spłaty należności pieniężne; 3) określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4; 4) błąd co do osoby zobowiązanego; 5) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym; 6) niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego; 7) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1; 8) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego; 9) prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny; 10) niespełnienie wymogów określonych w art. 27. Stosownie do art. 29 § 1 egz.adm.u. organ egzekucyjny bada z urzędy dopuszczalność egzekucji administracyjnej, a cytowany przepis należy uzupełnić dodatkowym zastrzeżeniem, iż powyższe nie dotyczy jednakże badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Kontrola zgodności z prawem czynności oraz aktów administracyjnych, podejmowanych w toku postępowania egzekucyjnego, nie może sprowadzać się do oceny zgodności z prawem decyzji merytorycznych, którymi zostały nałożone na zobowiązanego konkretne obowiązki, a zgodnie z zasadą trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych, wyrażoną w art. 16 § 1 k.p.a., decyzje ostateczne mogą być uchylone lub zmienione tylko w drodze trybów szczególnych w przypadkach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Odnosząc zasady wnikające z powołanych przepisów do stanu niniejszej sprawy nie budzi zastrzeżeń istnienie podstaw do wszczęcia przeciwko J.C. administracyjnego postępowania egzekucyjnego w świetle bezspornego faktu niewykonania ciążącego na skarżącym obowiązku wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...].03.2001 r. znak [...] utrzymanej w mocy ostateczną decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...].04.2001 r. znak [...] oraz okoliczności, iż był on w tej dacie współwłaścicielem przedmiotowej nieruchomości. Niewykonanie decyzji ostatecznej pomimo doręczonego dłużnikowi pomyśli art. 15 egz.adm.u. w wyznaczonym terminie obligowało Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] jako wierzyciela do sporządzenia tytułu wykonawczego oraz skierowania go do egzekucji już w charakterze organu egzekucyjnego skoro w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie doszło do wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania ostatecznej decyzji dotyczącej nakazu rozbiórki, zaś zmierzający do powyższego wniosek skarżących K.B., J.C., W.A., E.M. i J.B. oddalono prawomocnym postanowieniem. Zważywszy na sygnalizowany na wstępie zakaz badania przez organ egzekucyjny zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym określony w przepisie art. 29 § 1 egz.adm.u. - w tym merytorycznego badania zasadności egzekwowanego obowiązku, nawiązujące do powyższego zarzuty skarżącego nie mogły zostać uwzględnione w toku postępowania egzekucyjnego, podobnie jak jego sytuacja finansowa, która nie ma wpływu na istnienie podstaw do przymusowej realizacji ciążących na nim obowiązków. Wystawienie tytułu wykonawczego w takich okolicznościach nie budzi zastrzeżeń i słusznym jest prezentowany przez organ drugiej instancji pogląd, zgodnie z którym administracyjne postępowanie egzekucyjnego co do świadczenia niepieniężnego prowadzi się odrębnie w stosunku do każdego z dłużników, nawet w przypadku wielości podmiotów zobowiązanych. Ustalenie iż J.C. stał się jedynym właścicielem nieruchomości, częścią składową której jest przedmiotowy budynek mieszkalny należy jednakże uznać za dowolne wobec braku w aktach sprawy powoływanego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia aktu notarialnego lub innych dowodzących powyższego dokumentów urzędowych. Znaczącej, aczkolwiek nie podnoszonej przez skarżącego wadliwości prowadzonego w niniejszej sprawie postępowania egzekucyjnego upatrywać należy w fazie jego wszczęcia, a wiąże się ona z zaniechaniem doręczenia J.C. tytułu wykonawczego wraz z pouczeniem o zarzutach. W aktach postępowania administracyjnego brak bowiem dowodu podjęcia takich czynności bezpośrednio po dacie jego sporządzenia, zaś jak wynika z doręczenia wyżej wymienionemu postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...].04.2002r. znak [...] przesyłka obejmowała wyłącznie to orzeczenie. Wskazany obowiązek organu egzekucyjnego doręczenia dłużnikowi tytułu wykonawczego z pouczeniem o zarzutach wynika nie tylko z cytowanych na wstępie przepisów ogólnych regulujących postępowanie egzekucyjne w administracji, ale także odnoszących się do wykonanie zastępczego, którego do zasadny trafnie jako środek egzekucyjny zastosowano dla realizacji tytułu wykonawczego obejmującego obowiązek świadczenia niepieniężnego, z uwzględnieniem zasad wynikających z art. 7 § i § 2 egz.adm.u. Zgodnie z treścią art. 127 egz.adm.u. - wykonanie zastępcze stosuje się, gdy egzekucja dotyczy obowiązku wykonania czynności, którą można zlecić innej osobie do wykonania za zobowiązanego i na jego koszt. W myśl art. 128 § 1 egz.adm.u. w celu zastosowania środka egzekucyjnego określonego w art. 127 organ egzekucyjny doręcza zobowiązanemu: l) odpis tytułu wykonawczego zgodnie z art. 32; 2) postanowienie, że obowiązek objęty tytułem wykonawczym zostanie w trybie postępowania egzekucyjnego wykonany zastępczo przez inną osobę za zobowiązanego, na jego koszt i niebezpieczeństwo, w którym stosownie do § 2 tego artykułu może wezwać zobowiązanego do wpłacenia w oznaczonym terminie określonej kwoty tytułem zaliczki na koszty wykonania zastępczego, z pouczeniem, że w przypadku nie wpłacenia kwoty w tym terminie zostanie ona ściągnięta w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, przy czym w myśl art. 128 § 4 egz.adm.u. zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego (art. 33 i 34) oraz prawo wniesienia zażalenia na postanowienie o zastosowaniu wykonania zastępczego. Nawet jeżeli w sprawie niniejszej J.C. zawarł w zażaleniu określone zarzuty dotyczące dopuszczalności prowadzenia egzekucji, które w zakresie wyżej podanym trafnie rozpoznał organ drugiej instancji, niedoręczenie zobowiązanemu tytułu wykonawczego oraz brak pouczenia o przysługujących mu w myśl ustaw zarzutach oznacza w istocie pozbawienie skarżącego możności celowej i skutecznej obrony praw w tym administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym, także w kierunku nie będącym przedmiotem odwołania, czy zarzutów skargi - co uzasadnia jej uwzględnienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1b p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku, przy czym podstawę orzeczenia o kosztach postępowania sądowoadministracyjnego stanowi art. 200 p.p.s.a.