II SA/Kr 1772/12

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego W. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi Stowarzyszenia "[...]" w B. i W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 26 października 2012r. znak : [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia p o s t a n a w i a przyznać na rzecz radcy prawnego W. K., wykonującego zawód w Kancelarii Radcy Prawnego Z., od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 147,60 zł ( słownie: sto czterdzieści siedem złotych, sześćdziesiąt groszy ) w tym 27,60 zł ( słownie: dwadzieścia siedem złotych, sześćdziesiąt groszy ) podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu. Postanowieniem Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 sierpnia 2013r. przyznane zostało skarżącemu Stowarzyszeniu prawo pomocy obejmujące ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie skargi Stowarzyszenia oraz W. M. na decyzję SKO w [...] z dnia 26 października 2012r. wydaną w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w K., Dziekan OIRP pismem z dnia 13 września 2013r. zawiadomił, iż na pełnomocnika Stowarzyszenia "[...]" został wyznaczony radca prawny W. K., wykonujący zawód w Kancelarii Radcy Prawnego w Z.. W dniu 27 września 2013r. w skardze kasacyjnej dotyczącej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 maja 2013r., oddalającego skargę na decyzję SKO w [...], a także w piśmie z dnia 22 stycznia 2016r. radca prawny W. K. złożył wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej dzielonej z urzędu, dołączając jednocześnie oświadczenie, iż koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części. Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ) – wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Biorąc pod uwagę, iż stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 240,00 zł, stawka za sporządzenie w/w skargi kasacyjnej wynosi zatem 120,00 zł. W myśl natomiast § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 , sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 23 %. W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ), § 14 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163,poz.1349 z późn. zmianami ) oraz § 16 w zw. z § 2 pkt 3 cytowanego Rozporządzenia należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami ).