II SA/Kr 1789/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie: WSA Magda Froncisz WSA Beata Łomnicka (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2015 r. sprawy ze skargi S.G. na postanowienie nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 16 października 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala. [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia 16 października 2014 r. nr [....] na podstawie : - art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 104 i 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013.267 ze zm., zwany dalej k.p.a.); - art. 80 ust. 2 pkt 2 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm., zwanej dalej: u.p.b.); po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego - S.G. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat Grodzki z dnia 12 marca 2014 r. znak: [....] , którym odmówiono "wznowienia postępowania na wniosek S.G. z dnia 31 stycznia 2014 r., uzupełnionego następnie pismem z dnia 23 lutego 2014 r. postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem decyzji z dnia 15 września 2011 r., nr [....] , znak: [....] nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego o konstrukcji murowanej o wymiarach 6,71 m x 4,95 m i wys. ok. 5,20 m, przykrytego dachem dwuspadowym, zlokalizowanego na działce nr [....] na terenie Rodzinnego Ośrodka Działkowego "[....] " w K. , położonego na działce nr [....] obr. [....] jedn. ewid. [....] , utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Powyższe rozstrzygniecie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu 4 lutego 2014 r. na dziennik podawczy Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki (dalej: PINB) wpłynęło pismo skarżącego obejmujące wniosek o wszczęcie postępowania nadzwyczajnego dotyczącego sprawy nr [....] z dn. 15.09.2011 znak: [....] , sprecyzowane kolejnym pismem, z treści którego wynika, że skarżący wnosi o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją PINB znak: [....] . Do pisma załączono kserokopię skargi do WSA w Krakowie z dnia 31 stycznia 2014 r. złożoną na postanowienie MWINB nr [....] z dnia 17 stycznia 2014 r. znak: [....] . W piśmie z dnia 9 marca 2014 r. skarżący stwierdził, iż wiedzę o możliwości wznowienia przedmiotowego postępowania nabył z treści pisma z dnia 20 grudnia 2013 r. otrzymanego od WINB. PINB wydał w dniu 12 marca 2014 r., na podstawie art. 149 § 3 w zw. z art. 145 § 1pkt. 1 k.p.a. postanowienie, którym odmówił wszczęcia przez organ I instancji postępowania administracyjnego w sprawie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją PINB z dnia 15 września 2011 r. nr [....] , znak: [....] . Organ odwoławczy oceniając zasadność rozstrzygnięcia organu I instancji wskazał, iż postępowanie w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego prowadzonego na wniosek cechuje etapowość. W pierwszym etapie - wstępnym - organ właściwy w sprawie wznowienia postępowania bada przesłanki formalne, a wiec czy wniosek o wznowienie został złożony przez uprawniony do tego podmiot, czy wniosek ten został złożony w ustawowym terminie i czy wnioskujący przywołuje w nim przesłanki do wznowienia postępowania. Nie można w tej fazie przeprowadzić ustaleń co do zaistnienia przesłanek do wznowienia. Etap ten może zakończyć się zatem albo postanowieniem o wznowieniu postępowania w przypadku pozytywnych ustaleń zachowania wymogów formalnych wniosku, o których mowa wyżej (art. 149 § 1 k.p.a.) albo też postanowieniem o odmowie wznowienia (art. 149 § 3 k.p.a.) w sytuacji, gdy organ ustali, że wznowienie postępowania jest z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych niedopuszczalne oraz, gdy wniosek, o wznowienie postępowania został złożony, z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 i 2 lub art. 145 a § 2 k.p.a. W ocenie organu wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego przez PINB ostateczną decyzją z dnia 15 września 2011 r., nr [....] , znak: [....] został złożony przez podmiot uprawniony tj. skarżącego, który był stroną w/w postępowania zobowiązaną do rozbiórki obiektu budowlanego. Skarżący wskazał w piśmie z dnia 23 lutego 2014 r., iż swój wniosek opiera na przesłance uregulowanej w art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. Skarżący wypełnił zatem dwie z trzech powołanych wyżej przesłanek. Ostatnia z nich warunkująca wydanie postanowienia o wznowieniu postanowienia (tj. regulująca kwestię terminu do złożenia przedmiotowego wniosku) nie została wypełniona. Organ administracji jest obowiązany z urzędu badać zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, bowiem wszczęcie postępowania wznowieniowego na wniosek strony, pomimo uchybienia terminu, stanowi rażące naruszenie prawa, gdyż godzi w zasadę trwałości decyzji administracyjnych. Zatem zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania jest okolicznością faktyczną, która winna być w sposób obiektywny ustalona w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w sprawie. W opinii Organu II instancji, PINB prawidłowo stwierdził, iż skarżący uchybił terminowi do wniesienia przedmiotowego wniosku. Wnioskodawca wskazuje, iż wiedze o możliwości wznowienia przedmiotowego postępowania nabył z treści pisma otrzymanego od WINB. Data wystawienia pisma 2013-12-20 znak: [....] . Zgodnie z przepisem art. 148 k.p.a. wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją można wnieść w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, a nie możliwości wniesienia takiego wniosku. Jako podstawę wszczęcia wznowieniowego skarżący wskazał na dokonanie przez organ I instancji - w toku postępowania prowadzonego pod znakiem: [....] - błędnych pomiarów altany (obiektu budowlanego), zlokalizowanej na działce nr [....] na terenie Rodzinnego Ośrodka [....] w K. MWINB przeprowadził postępowanie wyjaśniające w celu ustalenia kiedy skarżący dowiedział się o powyższej okoliczności. Z akt sprawy organu I instancji wynika, iż wnioskodawca już w piśmie z czerwca 2013 r. zakwestionował wymiary w/w obiektu budowlanego (nadmieniam, iż moja altana według rzeczywistych wymiarów nie przekracza obowiązujących regulaminem wymiarów w m2 (25 m2)" (k: 14 akt PINB). Powyższa kwestia podnoszona była przez skarżącego również w zażaleniu z dnia 4 grudnia 2013 r. na postanowienie PINB z dnia 15 listopada 2013 r. znak: [....] do którego załączono szkic zatytułowany: "Dokładny pomiar altany nr [....] " oraz skardze do WSA w Krakowie z dnia 31 stycznia 2014 r. na postanowienie MWINB nr [....] z dnia 17 stycznia 2014 r. znak: [....] . W świetle powyższego w ocenie organu II instancji uzasadnione było stwierdzenie, że wniosek skarżącego o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia 15 września 2011 r. znak: [....] nie spełnia wymagań formalnych pozwalających na jego wszczęcie z powodu uchybienia terminu. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższą decyzję wniósł skarżący S.G. , który stwierdził, iż nie jest prawda, że wiedzę o możliwości wszczęcia postępowania nabył w czerwcu 2013 r. Skarżący podtrzymał zarzut dokonania nieprawidłowych pomiarów altany. Skarżący podkreślił, iż wiedzę o możliwości wszczęcia postępowania nabył w grudniu 2013 r. od WINB. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 wymienionego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia pod kątem jego zgodności z prawem, Sąd badał, czy organ administracyjny ustalił stan faktyczny zgodnie z obowiązującymi przepisami, a następnie, czy do tak ustalonego stanu faktycznego zastosował właściwe przepisy oraz, czy przepisy te prawidłowo zinterpretował. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja wznowienia postępowania administracyjnego uregulowana przepisami art.145 - 152 k.p.a. ma na celu usuwanie wad jakimi są obarczone ostateczne decyzje administracyjne i postanowienia, od których przysługiwało zażalenie, czy wręcz eliminację takich dotkniętych wadami prawnymi orzeczeń z obrotu prawnego w przypadku zaistnienia ustawowych przesłanek takiego rozstrzygnięcia. Jedną z przesłanek nakazującą organowi wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczna jest zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. jest zaistnienie sytuacji, gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a. którym podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, zatem podstawa do odmowy wznowienia zaistnieje wtedy, gdy strona złożyła wniosek po terminie określonym w art. 148 k.p.a. (jeżeli wznowienie postępowania ma nastąpić na wniosek) i nie zachodzą przesłanki do jego przywrócenia (wyr. NSA z dnia 8 lipca 1999 r., I SA 1611/98, LEX nr 48572). W niniejszej sprawie skarżący S.G. wnioskiem z dnia 4 lutego 2014 r. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją PINB znak: [....] . W motywach wniosku skarżący wskazał, że wiedzę o możliwości wznowienia przedmiotowego postępowania nabył z treści pisma z dnia 20 grudnia 2013 r. otrzymanego od WINB. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia 12 marca 2014 r. odmówił skarżącemu wznowienia postępowania z powodu upływu terminu 1 miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o wskazywanej okoliczności. Następnie [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, w wyniku wniesionego zażalenia, postanowieniem z dnia 16 października 2014 r. utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu postanowienia organy wskazały, że skarżący już w piśmie z czerwca 2013 r. zakwestionował wymiary w/w obiektu budowlanego. Powyższa kwestia podnoszona była przez skarżącego również w zażaleniu z dnia 4 grudnia 2013 r. na oraz skardze do WSA w Krakowie z dnia 31 stycznia 2014 r. To ustalenie także podziela Sąd wobec powyższego uzasadnione jest twierdzenie, że wniosek skarżącego o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia 15 września 2011 r. znak: [....] nie spełnia wymagań formalnych. Postanowienie o odmowie wznowienia może być wydane jedynie w wyniku postępowania wstępnego wszczynanego na wniosek (por. wyrok NSA z dnia 13 stycznia 1987 r., SA/Kr 1121/86, GAP 1987, nr 20, s. 43, z komentarzem H. Starczewskiego: "Wprawdzie wznowienie postępowania administracyjnego następuje na wniosek strony lub z urzędu, to jednak decyzja (obecnie postanowienie) o odmowie wznowienia postępowania może być wydane tylko w wyniku negatywnego załatwienia wniosku o wznowieniu postępowania". Powinno być ono wydane, gdy wznowienie nie jest możliwe z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych (por. wyrok NSA z dnia 30 stycznia 2008 r., II OSK 1949/06, LEX nr 437529: "Odmowa wznowienia postępowania w myśl art. 149 § 3 k.p.a. następuje (...) wtedy gdy wznowienie postępowania z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych jest niedopuszczalne albo gdy uchybiono wymogom formalnym. Odmowa wznowienia może nastąpić zatem z przyczyn formalnych, a nie merytorycznych. Powodem tym nie może być jednak brak podstaw do wznowienia postępowania, gdyż prowadziłoby to do oceny przyczyn wznowienia przed wydaniem postanowienia o jego wznowieniu. Przyczyny przedmiotowe to między innymi złożenie żądania po ustaniu terminu, gdy termin nie został przywrócony, gdy sprawa nie była rozstrzygnięta w formie decyzji lub postanowienia zaskarżalnego, gdy decyzja nie była ostateczna (odpowiednio postanowienie), gdy podnoszono inne zarzuty niż w art. 145, 145a i 145b (por. Jaśkowiak M., Wróbel A.; Komentarz zaktualizowany do ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego; LEX 2013). Na marginesie Sąd wskazuje, że nawet gdyby przyjąć, najkorzystniejszą dla skarżącego wersję, iż wiedzę o okoliczności stanowiącej podstawy do wznowienia postępowania nabył w dniu 20 grudnia 2013r., i od tej daty liczyć miesięczny termin to i tak został on przez skarżącego przekroczony, ponieważ wniosek o wznowienie został złożony w dniu 4 lutego 2014 r. Reasumując, wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie Sąd nie dopatrzył się istotnego naruszenia przez organy przepisów prawa materialnego jak i procesowego i dlatego z tych powodów Sąd działając w oparciu o art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.