II SA/Kr 1809/11

sygn. akt II SA/Kr 1809/11 Kraków, dnia 27 lipca 2012r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na zawiadomienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 5 września 2011r., znak [...] w przedmiocie uznania skargi za bezzasadną postanawia: przywrócić skarżącej J. K. termin do wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 kwietnia 2012r., sygn. akt II SA/Kr 1809/12 w przedmiocie odrzucenia skargi. sygn. akt II SA/Kr 1809/11 Kraków, dnia 27 lipca 2012r. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2012r., sygn. akt II SA/Kr 1809/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę J. K. na zawiadomienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 5 września 2011r., znak [...] w przedmiocie uznania skargi za bezzasadną. Postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 7 maja 2012r. W dniu 17 lipca 2012r. J. K. wniosła skargę kasacyjną na powyższe postanowienie. Jednocześnie zwróciła się o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Podniosła w nim, że termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 6 czerwca 2012r. Jednakże przed jego upływem zwróciła się o ustanowienie adwokata z urzędu. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z dnia 12 czerwca 2012r. przyznał jej prawo pomocy w żądanym zakresie. Postanowienie to doręczono Okręgowej Radzie Adwokackiej w dniu 4 lipca 2012r., zaś zarządzeniem z dnia 5 lipca 2012r. wyznaczony został adwokat z urzędu. Tak wyznaczonemu adwokatowi zawiadomienie o wyznaczeniu go pełnomocnikiem zostało doręczone w dniu 10 lipca 2012r. i od tego momentu uzyskał on faktyczną możliwość podjęcia działań w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012r., poz. 270 - oznaczana dalej jako p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a z treści art. 87 § 2 p.p.s.a. wynika, że na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmuje się, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu po wydaniu orzeczenia przez sąd pierwszej instancji uzasadnione jest przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Uchybienie terminu uznaje się wówczas za niezawinione przez stronę. Przyjmuje się również, że przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej ustaje w dniu, w którym wyznaczony pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż w dniu upływu 30 dni od zawiadomienia go o wyznaczeniu (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 27 stycznia 2009r., sygn. akt II GZ 8/09, Lex Omega nr 551906; z dnia 3 września 2010r., sygn. akt I GZ 234/10, Lex Omega nr 741241; z dnia 1 października 2010r., sygn. akt I OZ 725/10, Lex Omega nr 741980). Termin do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 10 kwietnia 2012r. upłynął w dniu 6 czerwca 2012r. Wyznaczony adwokat został zawiadomiony o ustanowieniu go pełnomocnikiem w dniu 10 lipca 2012r. Zatem należało uznać, że wniosek o przywrócenie terminu z dnia 17 lipca 2012r. wraz ze skargą kasacyjną został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Wobec powyższego należało wniosek uwzględnić, co Sąd uczynił, orzekając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. jak w sentencji postanowienia.