II SA/Kr 1814/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie : Sędzia NSA Andrzej Irla (spr.) Sędzia WSA Ewa Rynczak Protokolant : Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2012 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] w K. sprawy ze skargi M.B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 19 września 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania skargę oddala. M.B. wnioskiem z dnia 6.06.2011 r. skierowanym do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. (dalej organ ten powoływany jest jako PINB) domagała się wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie wybudowania, bez pozwolenia na budowę, obiektu budowlanego - garażu na działce nr [...] w S . Oświadczyła, że obiekt ten wykonali T. i J.S. na drodze dojazdowej do części powyżej wskazanej działki. Nadto wnioskodawczyni wskazała, że PINB w W. błędnie prowadził postępowanie (znak: [...]) w stosunku do wiaty garażowej, która nie jest budynkiem. Wobec powyższego wnioskodawczyni żąda wszczęcia postępowania w stosunku do wybudowanego obiektu garażowego i wydania decyzji w tej sprawie. Postanowieniem z dnia [...]06.2011 r. PINB w W. , działając na podstawie art. 61 a kpa oraz art. 80 ust. 2 pkt l, art. 83 ust. l ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. jedn. Dz.U. z 2010 r. Nr 243, póz. 1623 ze zm.) odmówił wszczęcia z urzędu postępowania w powyższej sprawie. W uzasadnieniu organ ten podał, że w sprawie samowolnie wybudowanej wiaty garażowej - garażu na działce nr [...] w S. prowadził postępowanie pod sygnaturą: [...], które zakończyło się decyzją z dnia 20.11.2000 r. odmawiającą wydania nakazu rozbiórki spornej wiaty garażowej. Decyzja powyższa została uchylona przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. (dalej organ ten powoływany jest jako WINB), który decyzją z dnia [...]06.2001 (znak: [...]) orzekł o odmowie rozbiórki wiaty garażowej. Następnie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. decyzją z dnia [...].10.2009 r. (znak [...]) odmówił stwierdzenia nieważności tej decyzji. Wyrokiem natomiast z dnia 12.12.2001 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie (sygn. akt II SA/Kr 2058/01) oddalił skargę na decyzję WINB w K. z dnia 8.06.2001 r. Organ obecnie stwierdził, że sporny obiekt po przeprowadzonym postępowaniu dowodowym został niejako zalegalizowany". Obiekt ten jest legalnie użytkowany na podstawie przyjętego zawiadomienia przez Urząd Miasta i Gminy N. (znak: [...]) z dnia 31-05-2002 r. Przyjęcie do użytkowania obiektu nastąpiło po przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym przez organy nadzoru budowlanego, w wyniku którego m.in. WINB w K. decyzją z dnia [...]-03-2002 znak: [...] orzekł o odmowie rozbiórki przedmiotowej wiaty garażowej. Organ nadzoru budowlanego podkreślił, że przedmiotowy obiekt nie jest wiatą (budowlą) lecz budynkiem, w rozumieniu art. 3 ustawy Prawo budowlane. Kwestię nazewnictwa należy zaliczyć do oczywistych omyłek czy błędów co nie zmienia faktu, iż w czasie prowadzonych postępowań znana była organom forma architektoniczna tego obiektu, chociażby z racji przeprowadzanych na nieruchomości nr [...] w S. kontroli czy oględzin. Postępowanie prowadzone w oparciu o art. 37 Prawa budowlanego z 1974 r. dotyczyło w nazewnictwie wiaty garażowej, lecz faktycznie dotyczyło budynku garażowego w znanej organowi nadzoru budowlanego formie architektonicznej. W tym zakresie również NSA w wyroku z dnia 12.12.2001 r. sygn. II SA/Kr 2058/01 oddalił skargę M.B. uznając, że organ orzekający (WINB) prawidłowo wyciągnął wnioski i odmówił nakazu rozbiórki obiektu, a kontrola sądowa nie wykazała naruszenia prawa. Również wskazał, że " (...) kwestie użytkowania rzeczy wspólnej poddane są regulacjom kodeksu cywilnego. (....) tymczasem istniejący spór ma podłoże cywilnoprawne, które nie może być przedmiotem rozstrzygnięcia przez organy administracyjne (...)" Nadto PINB poddł, że zgodnie z art. 61 § l kpa postępowanie administracyjne może być wszczęte na żądanie strony lub z urzędu. Istnieją też takie rodzaje postępowań w których przepis szczególny ogranicza kompetencje organu tylko do jednego z ww. sposobów wszczęcia postępowania. Przy braku takich przepisów szczególnych o tym, w jaki sposób dane postępowanie zostaje wszczęte, decyduje to, czy organ wszczął je z własnej inicjatywy (wszczęcie z urzędu) czy też w reakcji na żądanie strony (wszczęcie na wniosek). Sposób wszczęcia postępowania wywiera daleko idące skutki i rzutuje na sposób prowadzenia postępowania przez organ administracji. Niedopuszczalne jest mieszanie trybów postępowania, tj. traktowanie postępowania wszczętego na wniosek, tak jak postępowania wszczętego z urzędu (Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2009 r., l OSK 554/08, opubl. LEK nr 518252). Tym samym złożone w sprawie żądanie wnioskodawcy - wszczęcia postępowania z urzędu jest, zdaniem organu administracji, wewnętrznie sprzeczne i nie może doprowadzić do wszczęcia żadnego postępowania. PINB w W. wskazał, że gdyby wnioskodawca wnosił o wszczęcie postępowania, bez jednoczesnego domagania się by organ traktował to postępowanie jako prowadzone z urzędu, wtedy organ dokonałby analizy złożonego wniosku, po czym przeprowadziłby stosowne postępowanie administracyjne zakończone wydaniem decyzji - zgodnie z art. 104 § l kpa, lub też ustaliwszy że wnioskodawca nie ma przymiotu strony lub że postępowanie z innych uzasadnionych przyczyn nie może być wszczęte - odmówiłby wszczęcia postępowania na podstawie art. 61 a kpa. Działanie takie jest w niniejszej sprawie niemożliwe, w związku z wyraźnie wyrażonym przez wnioskodawczynię stanowiskiem, że celem jej żądania jest doprowadzenie do wszczęcia postępowania z urzędu. PINB stwierdził, że analogiczne żądania wnioskodawczyni składała już w sprawie "nieprawidłowości w budowie kanalizacji \vsi [...]" wielokrotnie podkreślając, że jej intencją jest prowadzenie przez PINB w W. postępowania z urzędu - jednak wszczętego z inicjatywy wnioskodawczyni. Nie zachodzi tym samym wątpliwość co do intencji wnioskodawczyni oraz konieczność żądania przez organ by wnioskodawczyni uściśliła swoje stanowisko. PINB podał, że jedynym podmiotem uprawnionym do suwerennego rozstrzygnięcia o istnieniu prawem przewidzianych przesłanek do wszczęcia i prowadzenia postępowania z urzędu jest sam organ, który postępowanie to ma prowadzić. Wszelkie informacje uzyskane od mieszkańców mogą stanowić impuls dla organu do wszczęcia postępowania z urzędu, jednak nie zobowiązują do wszczęcia postępowania. Zażalenie na to postanowienie wniosła M.B. . Podkreśliła, że zostało ono wydane przez urzędnika, wobec którego toczy się postępowanie karne (sygn. akt IIK 10/07). W związku z powyższym, osoba ta jest z mocy prawa wyłączona od rozpoznania tej sprawy. Nadto wskazała, że powołane w zaskarżonym postanowieniu rozstrzygnięcia organów administracji nie mają znaczenia dla sprawy wszczętej jej wnioskiem z dnia 17.06.2011 r. Bezpodstawne bowiem jest powoływanie się przez organ I instancji na zakończone postępowanie w sprawie wiaty garażowej. Podkreśliła, że w stosunku do wiaty garażowej znajdują zastosowanie inne przepisy, niż w stosunku do obiektów budowlanych. Naruszenie prawa w tym zakresie zostało stwierdzone w decyzji PINB w Mi. z dnia [...].03.2009 r. (znak: [...]. Wnioskodawczyni, nie zgadzając się z argumentami organu I instancji podała, że postępowania administracyjne prowadzone w oparciu o przepisy prawa budowlanego przewidują działanie z urzędu. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia [...]09.2011 r. wydanym na podstawie art. 138 § l pkt l oraz z art. 123 i 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kpa oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane utrzymał skarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu podał, że w dniu 20 listopada 2000 r. PINB W. wydał decyzję (znak: [...]), którą na podstawie art. 40 ustawy Prawo budowlane z 1974 r. postanowił: "odmówić wydania decyzji rozbiórki wiaty garażowej zlokalizowanej na działce nr [...] we wsi S. , gmina N. ". MWINB w K. decyzją z dnia [...’} czerwca 2001 r., znak: [...] uchylił zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] listopada 2000 r., znak: [...] i orzekł o odmowie rozbiórki wiaty garażowej zlokalizowanej na działce nr ew. [...] we wsi S. , gmina N. ". Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2001 r., sygn. akt II SA/Kr 2058/01 NSA w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie oddalił skargę na w/w decyzję WINB w K. Decyzją z dnia [...] października 2001 r., znak: [...] w W. , działając na podstawie art. 40 Prawa budowlanego, umorzył postępowanie: "w sprawie wiaty garażowej zlokalizowanej na działce nr [...] we wsi S. gmina N. ; stanowiącą współwłasność T. i J.S. zam. [...] oraz p. M.B. zam. [...]".WINB w K. decyzją z dnia [...] marca 2002 r., znak: [...] uchylił zaskarżoną decyzję PINB w W. w części dotyczącej treści rozstrzygnięcia i orzekł: " Odmawiam wydania decyzji nakazującej nałożenie na inwestora T. i J.S. , zam. [...], obowiązku wykonania zmian lub przeróbek niezbędnych do doprowadzenia wiaty garażowej, położonej na działce Nr [...] we wsi S. Nr [...] do stanu zgodnego z prawem". Wyrokiem z dnia 9 lipca 2003 r. sygn. akt II SA/Kr 1231/02 NSA w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie oddalił skargę na ww. decyzję WINB w K. Decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r., znak: [...] w K. odmówił: "wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] 06.2001 r. znak:[...]) ". Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2009 r., znak: [...] odmówił: "stwierdzenia nieważności decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].06.2001 r., znak:[...]". Postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r. znak: [...] w K. ponownie odmówił wznowienia postępowania administracyjnego: "zakończonego ostateczną decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] czerwca 2001 r., znak:[...]". Organ odwoławczy podał, że zgodnie z art. 61 § l Kpa postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Jednakże przepisu tego "nie można tak interpretować, iż daje on podstawę prawna do wszczynania bądź z urzędu, bądź na wniosek postępowania w określonych sprawach administracyjnych. Decydują bowiem o tym przepisy prawa materialnego" (B. Adamiak, J. Borkowski, glosa do postanowienia NSA z dnia 3 grudnia 1987 r., SAB/Wr 8/87, OSP 1990, z. 11-12, póz. 397, t. 1). Mając jednak na uwadze, że - zgodnie z art. 81 Prawa budowlanego podstawowym obowiązkiem organów nadzoru budowlanego jest nadzór i kontrola nad przestrzeganiem ustawy oraz wydawanie decyzji administracyjnych w sprawach określonych ustawą, WINB przyjął , że wszczęcie postępowania przed organami nadzoru budowlanego - w zakresie usuwania naruszeń prawa budowlanego - następuje z urzędu. W przedmiotowej sprawie strona wnioskowała o wszczęcie z urzędu postępowania: ,,(.,.) na okoliczność wybudowania obiektu budowlanego garażu na działce [...] w S. bez wymaganych prawem pozwolenia na budowę wykonanego na drodze dojazdowej do drugiej części działki nr [...] w S. , przez T. i J.S. ". WINB powołując art. 61 a § l kpa wskazał, że w sprawie tej organowi I instancji z urzędu było wiadomo, że sprawa wiaty garażowej na działce nr [...] w S. została załatwiona. Skoro więc WINB w K. w ostatecznych decyzjach przesądził, iż brak jest podstaw do nałożenia obowiązku rozbiórki albo wykonania zmian lub przeróbek niezbędnych do doprowadzenia przedmiotowej wiaty garażowej do stanu zgodnego z prawem, bezzasadne jest ponowne badanie zgodności z prawem robót budowlanych polegających na jej wykonaniu. Powyższe wypełnia wymaganą przez art. 61 a § l kpa przesłankę "uzasadnionej przyczyny, dla której postępowanie nie może być wszczęte". Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na opisane wyżej postanowienie WINB w K. wniosła M.B. . Skarżąca żądała uchylenia względnie stwierdzenia nieważności tego postanowienia i poprzedzającego je postanowienia PINB w W. z dnia [...].06.2011 r. Nadto wniosła o zasądzenie kosztów postępowania. M.B. wskazała, że postanowienie organu I instancji wydane zostało przez osobę, która podlegała wyłączeniu z mocy art. 24 par. l pkt 6 kpa. Toczyło się bowiem przeciw tej osobie postępowanie karne, które zakończyło się skazaniem jej przez Sąd Rejonowy w W. (sygn. akt II K 10/07). Sprawa ta jest obecnie rozpoznawana przez Sąd Okręgowy w K. Skarżąca podkreśliła, że błędne jest powołanie się przez organ odwoławczy na wcześniejsze postępowanie prowadzone pod znakiem [...] bowiem dotyczyło ono wiaty garażowej. Obecne zaś postępowanie dotyczy legalności wybudowanego obiektu budowlanego - garażu. W stosunku do takiego obiektu, inne są zdaniem skarżącej, wymagania stawiane przez przepisy prawa budowlanego. Nadto skarżąca wskazała, że powołana przez WINB decyzja tego organu z dnia 30.03.2002 r. (znak: [...]) została wydana z rażący naruszeniem prawa, co znalazło potwierdzenie w decyzji PINB w M. z dnia [...]03.2009 r. (znak: [...]. W decyzji tej organ stwierdził, że "w związku z podjęciem ostatecznej decyzji WINB z dnia [...].03.2002 r. dotyczącej usankcjonowania popełnionego naruszenia prawa polegającego na wybudowaniu obiektu bez pozwolenia na budowę, prowadzonego w trybie art. 37 Prawa budowlanego ..." Zdaniem skarżącej, organy same dopuściły się rażących naruszeń prawa wyłącznie żeby nie było prowadzone postępowanie administracyjne w sprawie wydawanej dokumentacji budowlanej, która była i jest niezbędna, bowiem obiekt budowlany garażu został postawiony na drodze dojazdowej do drugiej części działki, do której brak jest innego dojazdu. W odpowiedzi na skargę WINB w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone swoje stanowisko w sprawie. Organ odwoławczy podniósł, że jest w sprawie bezsporne, iż żądanie skarżącej dotyczy tego samego obiektu budowlanego, który był przedmiotem decyzji organów nadzoru budowlanego, kontrolowanych następnie przez sąd administracyjny. Skarżąca kwestionuje nazewnictwo obiektu użyte w wymienionych postępowaniach, mimo, że przedmiotem postępowania był obiekt, a nie jego nazwa. Skoro sprawa została już ostatecznie rozstrzygnięta, to niedopuszczalne jest jej ponowne rozpoznawanie. Udział w sprawie zgłosił Prokurator Prokuratury Rejonowej K. –K. w K. Wniósł on o oddalenie skargi wskazując, że wyrażone w sprawie stanowisko organów nadzoru budowlanego jest prawidłowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu. Przedmiotem niniejszego postępowania jest kontrola postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. (dalej organ ten powoływany jest jako WINB w K. ) z dnia 19.09.2011 r. utrzymującego w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. (dalej organ ten powoływany jest jako PINB w W. ) z dnia 28.06.2011 r., którym odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie wybudowania obiektu budowlanego - garażu, na działce nr [...] w S. , bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Podstawę prawną powyższego rozstrzygnięcia stanowił art. 61 a par. l kpa. Zgodnie z tym przepisem, gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. W literaturze wskazuje się, iż powołany przepis stanowi podstawę prawną do odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego m.in. w sytuacji, gdy kierowane do organu administracji publicznej żądanie jednostki dotyczy sprawy już wcześniej rozstrzygniętej (por. B. Adamiak w: B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz; Warszawa 2011 r.; teza 6 do art. 61 a). Powyższy pogląd aprobowany jest także w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 13.12.2011 r.; sygn. akt II SA/01893/11). W kontrolowanym przypadku organy nadzoru budowlanego uznały, iż żądanie M.B. zawarte w jej wniosku z dnia 6.06.2011 r. dotyczy sprawy, która została już ostatecznie i prawomocnie rozstrzygnięta. Wniosek bowiem skarżącej z dnia 6.06.2011 r. dotyczył kwestii legalności wybudowania garażu, na działce nr [...]w S. . Tymczasem organy nadzoru budowlanego wskazując decyzję WINB w K. z dnia [...] 06.2001 r. uchylającą decyzję PINB w W. z dnia 20.11.2000 r. i orzekającą co do istoty sprawy w odniesieniu do wybudowanej na działce nr [...] w S. "wiaty garażowej" podkreślały, iż wniosek skarżącej z dnia 6.06.2011 r. dotyczy tego samego obiektu budowlanego, zlokalizowanego na przedmiotowej nieruchomości, który był już przedmiotem ich rozstrzygnięć. Stanowisko to uznać należy za trafne. Skarżąca bowiem, zarówno we wniosku kierowanym do organu nadzoru budowlanego, jak również w skardze do sądu administracyjnego, nie zarzucała aby stan faktyczny na nieruchomości położonej w S. (działka nr [...]) uległ zmianie od czasu wydania wskazanych wyżej rozstrzygnięć organów nadzoru budowlanego. Nie zarzucała skarżąca w szczególności, by wybudowane zostały na tej nieruchomości nowe obiekty budowlane. Powyższe nakazuje przyjąć, iż w niezmienionym od 2000 r. stanie faktycznym istniejącym na przedmiotowej nieruchomości, zasadnie w sprawie uznano, iż żądanie M.B. odnosi się do obiektu, który był już przedmiotem rozstrzygnięć organów nadzoru budowlanego. Wskazać przy tym należy, iż jedyną zmianą w stosunku do pierwotnie prowadzonego postępowania i wydanych rozstrzygnięć, jest kwestia przyjętej przez skarżącą terminologii dla określenia przedmiotowego obiektu. Skarżąca przyjmuje, iż obiekt ten jest "garażem", podczas gdy organy nadzoru budowlanego posługiwały się określeniem "wiaty garażowej". Odmienna terminologia w określeniu spornego obiektu nie uzasadnia jednak przyjęcia twierdzenia, iż powstaje w ten sposób nowa sprawa administracyjna, której przedmiotem jest nowy obiekt budowlany. Sprawa bowiem legalności wybudowania na działce nr [...] w S. obiektu - została już ostatecznie i prawomocnie rozstrzygnięta. Okoliczność zaś dotycząca przedmiotu wniosku skarżącej i jego tożsamości z przedmiotem sprawy zakończonej decyzją WINB w K. z dnia 8.06.2001 r. (kontrolowanej wyrokiem NSA - OZ w Krakowie z dnia 12.12.2001 r.; sygn. akt II SA/Kr 2058/01) została nadto potwierdzona przez skarżącą na rozprawie w dniu 21.03.2012 r. M.B. , po okazaniu jej szkicu znajdującego się na k. [...] akt administracyjnych [...], przyznała, iż obecnie domagała się wszczęcia postępowania odnośnie do obiektu obrysowanego grubymi czarnymi liniami i opisanego jako "wiata" (k. [...] v akt sądowych). Jest to ten sam obiekt, w stosunku do którego toczyło się opisane wcześniej postępowanie zakończone decyzją WINB w K. z dnia 8.06.2001 r. W tych okolicznościach uznać więc należy, że prawidłowa jest dokonana przez organy nadzoru budowlanego ocena wniosku M.B. z dnia 6.06.2011 r. -jako dotyczącego tego obiektu, w stosunku do którego zapadło już rozstrzygnięcie. Efektem powyższego, oraz przedstawionych na wstępie poglądów prawnych, jest także konkluzja, iż wydane w sprawie orzeczenie jest trafne. Nie jest także zasadny zarzut M.B. dotyczący wydania zaskarżonego postanowienia PINB w W. z dnia [...].06.2011 r. przez pracownika, który podlegał wyłączeniu z mocy art. 24 par. l pkt 6 kpa. Skarżąca uzasadniała powyższy zarzut okolicznością, iż przeciw osobie która wydała orzeczenie w I instancji toczy się postępowanie karne. Zgodnie z powołanym przepisem art. 24 par. l pkt 6 kpa pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie z powodu której wszczęto przeciw niemu dochodzenie służbowe, postępowanie dyscyplinarne lub karne. Na rozprawie w dniu 21.03.2012 r. skarżąca podała, że wydający kwestionowane postanowienie z dnia 20.06.2011 r. pracownik PINB w W. prawomocnie został skazany za ukrycie dokumentów-w sprawie dotyczącej kominów (k. [...]. W związku z przedstawioną okolicznością podkreślić należy, iż art. 24 par. l pkt 6 kpa jest podstawą wyłączenia pracownika organu administracji publicznej ale wyłącznie w tej sprawie, z powodu której wszczęto przeciw niemu postępowanie karne, dyscyplinarne lub dochodzenie służbowe. Tymczasem przedstawione przez skarżącą okoliczności świadczą o tym, iż urzędnik skazany został za czyn, który popełnił w innej sprawie (dotyczącej kominów) niż będącej przedmiotem niniejszego postępowania. Obecne bowiem* kontrolowana sprawa dotyczy odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie oceny legalności wybudowania garażu, a zatem - co bezsporne - obiektu pozbawionego kominów - na działce nr [...] w S. . Skoro zatem czyn miał miejsce w innej niż obecne kontrolowana sprawa, zatem zarzut skarżącej oparty na art 24 par. l pkt 6 kpa nie jest trafny. Mając powyższe na uwadze, sąd uznał skargę M.B,. za nieuzasadnioną i dlatego na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.