II SA/Kr 1819/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Sędziowie: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Sędzia WSA Mirosław Bator Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2010 r. sprawy ze skargi Konsorcjum "[...]" sp. z o.o. na decyzję Rady Miasta Krakowa z dnia 19 listopada 2008 r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: zawiesić postępowanie sądowe Uchwałą Nr LVII/733/08 z dnia 19 listopada 2008 r. Rada Miasta Krakowa uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru "Park Aleksandry". Uchwała ta została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego Nr 741 z dnia 28 listopada 2008 r., weszła w życie z dniem 29 grudnia 2008 r. W dniu 9 listopada 2009 r. (data wpływu do organu) A. " sp. z o.o. wezwała Radę Miasta Krakowa do usunięcia naruszenia prawa własności przedmiotową uchwałą, a następnie złożyła skargę na uchwałę Rady Miasta Krakowa Nr LVII/733/08 wnosząc o stwierdzenie nieważności przedmiotowej uchwały oraz zasądzenie kosztów postępowania na jej rzecz. Kwestionowanej uchwale zarzucono naruszenie procedury uchwalania planu jak i naruszenie zasad uchwalania planu. Strona skarżący podała, że jest współwłaścicielem działek nr [...] ,[...] obręb [...] w Krakowie objętych ustaleniami ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Park Aleksandry". Strona skarżąca oświadczyła, że postanowienia przedmiotowej uchwały uniemożliwiają jej zagospodarowanie działek stanowiących jej współwłasność poprzez całkowite wykluczenie zabudowy, co spowodowało naruszenie jej interesu prawnego. Na tych działkach strona skarżąca zamierzała wybudować garaż dwupoziomowy wielostanowiskowy z hotelem i już wystąpiła z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę, ale tej decyzji Spółka nie uzyskała. Podniesiono, że Spółka ta uzyskała decyzje dotyczące warunków zabudowy dla budowy sieci technicznych i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził rozpoznając skargi na decyzje odmawiające ustalania warunków zabudowy dla innych obiektów, że ustalenie warunków zabudowy na tym terenie jest możliwe. Naruszenie interesu prawnego skarżącej Spółki upatruje ona w uniemożliwieniu jej zagospodarowania tego terenu zgodnie z zamiarem współwłaściciela i tym samym naruszeniu tak art. 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, art. 144 Kodeksu cywilnego jak i art. 32 ust. 1 i art. 64 Konstytucji RP oraz art. 1 Protokołu nr 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta Krakowa wniosła o jej oddalenie z powodu niewykazania przez skarżącą Spółkę naruszenia jej interesu prawnego ewentualnie o jej oddalenie wobec bezzasadności skargi. Co do zarzutów w kwestii naruszenia procedury planistycznej organ podał, że wszelkie wymagania stawiane ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zostały spełnione w toku uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Park Aleksandry". Nadto organ podał, że kwestionowana uchwała była badana przez Wojewodę Małopolskiego pod kątem zgodności z prawem. Podniesiono również, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 8 września 2009 r., sygn.. akt II SA/Kr 265/09 oddalił identyczną skargę K.H. , będącego współwłaścicielem między innymi działek nr [...] i [...], na miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru "Park Aleksandry" w związku z nie wykazaniem przez tego skarżącego naruszenia zaskarżonym planem jego interesu prawnego. Rada Miasta Krakowa wskazała, że skarżąca Spółka jest współwłaścicielem działek o numerach [...] i [...], które w zaskarżonym planie miejscowym zostały objęte przeznaczenie jako [...] (ogólnodostępne tereny zieleni urządzonej z elementami wyposażenia parku), [...] (obiekty i urządzenia z zakresu sportu, turystyki, rekreacji, oświaty i edukacji) i [...]. Rada Miasta Krakowa podniosła, że to na stronie skarżącej ciąży obowiązek wykazania naruszenia przez zaskarżony plan miejscowy jej interesu prawnego lub uprawnienia. Takiego naruszenia nie można wywodzić z samego faktu bycia współwłaścicielem działki objętej planem miejscowym. To skarżąca Spółka powinna wykazać, które konkretne postanowienia zaskarżonego planu naruszają jej interes prawny. Żaden z podniesionych przez stronę skarżącą zarzutów nie dotyczy naruszenia jej prawa własności. W ocenie Rady Miasta Krakowa nie każdy przypadek pozbawienia w planie miejscowym możliwości zabudowy musi wiązać się z naruszeniem prawa własności. Jeżeli bowiem przed uchwaleniem takiego planu dany teren nie mógłby być zabudowy z uwagi np. na sąsiedztwo, to tym samym kontynuacja tego sposobu zagospodarowania terenu w planie miejscowym nie narusza dotychczas wykonywanego prawa własności. Rada Miasta Krakowa odniosła się ponadto do pozostałych zarzutów zawartych w skardze i stwierdziła, że wszystkie te zarzuty były przedmiotem skargi wniesionej przez K.H. , które nie zostały uznane za zasadne i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 8 września 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 265/09 skargę tego skarżącego oddalił. Sąd z urzędu stwierdza, że wyrok z dnia 8 września 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 265/09 został zaskarżony skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego i do dnia rozprawy w tej sprawie, skarga ta nie została rozpoznana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skargę na miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru "Park Aleksandry" wniosła Spółka A. sp. z o.o. Sąd stwierdza, po przeprowadzeniu dowodu z akt sądowym o sygn. II SA/Kr 265/09, że K.H. wniósł skargę na ww. plan miejscowy, występując jako, między innymi, współwłaściciel działek nr [...] i [...]. Po rozpoznaniu tej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 8 września 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 265/09 skargę oddalił wskazując, że skarżący nie wykazał naruszenia chronionego prawem jego interesu prawnego lub uprawnienia. Wyrok ten nie stał się prawomocny, a to z powodu jego zaskarżenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego w drodze skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna nie została jeszcze rozpoznana. W związku z tym, w ocenie Sądu rozpoznającego tą sprawę istnieje przesłanka do zawieszenia postępowania w tej sprawie. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygniecie tej sprawy zalety od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. Tym innym postępowaniem sądowoadministracyjnym jest postępowanie zainicjowane wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 września 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 265/09. Jeżeli bowiem raz już sąd I instancji orzekł w sprawie planu miejscowego ze skargi jednego ze współwłaścicieli działki, to kolejna skarga drugiego współwłaściciela, oparta na identycznej argumentacji i wykazująca jako podstawę naruszenia jego interesu prawnego właśnie naruszenie prawa współwłasności do tej samej działki, nie powinna być rozstrzygana merytorycznie do chwili zakończenia odrębnego postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Gdyby przyjąć odmienne założenie, to wówczas mogłoby okazać się, że sąd oddala skargę na plan miejscowy wobec jednego współwłaściciela, a w stosunku do drugiego współwłaściciela, legitymującego się identycznymi przesłankami jakie znalazły się w pierwszej skardze – sąd mógłby orzec inaczej. Byłaby to sytuacja nie do pogodzenia z zasadą praworządności. Jeżeli więc sytuacja obu stron skarżących (tak w sprawie o sygn. akt II SA/.Kr 265/09 jak i w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 1819/09) jest identyczna, a różnią się one tylko formą organizacyjną (osoba fizyczna i kapitałowa spółka handlowa), to taka sytuacja wymaga, aby zawiesić rozpoznawanie sprawy ze skargi wniesionej później (sygn. akt II SA/Kr 1819/09) do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej od wcześniejszego wyroku. Rozstrzygniecie Sądu II instancji, na skutek rozpoznania skargi kasacyjne od wyroku Sądu I instancji z dnia 8 września 2009 r. będzie bowiem miało istotne znaczenie dla załatwienia tej sprawy. Należy dodatkowo podnieść i to, że zgodnie z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym jeżeli już raz sąd administracyjny orzekał w sprawie skargi na akt z zakresu administracji publicznej (takim aktem jest uchwała organu stanowiącego gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego) i skargę oddalił, to ponowna skarga na ten sam akt nie jest dopuszczalna. To dodatkowo potwierdza zasadność zawieszenia postępowania w tej sprawie, skoro wyrokiem tego Sądu z dnia 8 września 2009 r. oddalono skargę K.H. na miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru "Park Aleksandry", a skarga złożona w tej sprawie przez Spółkę "A. " dotyczy nie tylko tego samego planu miejscowego, ale również tych samych działek. Tym samym w tej sprawie występuje przesłanka określona w art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umożliwiająca sądowi administracyjnemu zawieszenie postępowania, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. Zarazem w tej sprawie postępowanie zostanie z urzędu podjęte po wydaniu orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji postanowienia.