II SA/Kr 1841/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Sędziowie: WSA Mariusz Kotulski WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi M.K.-L. ,M.M.-P. , A.U. , .D.B., P.B., M.G., M.G. , M.G. A.S. , I.F.-C. i R.C. na decyzję Wojewody z dnia 21 października 2011 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na nadbudowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżących M.K.-L , M.M.-P. , A.U., D.B. , P.B. M.G. M.G. M.G. A.S., I.F.-C. i R.C. , kwotę 927 zł (dziewięćset dwadzieścia siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Dnia 8 października 2008 r. A.M. i W/.M. złożyli do Starosty W. wniosek w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego dla zamierzenia inwestycyjnego pod nazwą: "przebudowa i zmiana sposobu użytkowania pomieszczeń w istniejącym budynku: poddasza nieużytkowego na lokale mieszkalne i lokali mieszkalnych na I piętrze na biurowe na działkach nr ewidencyjny nr nr [...] w W. " (akta administracyjne sprawy, tom I, karta nr 59). Pismem z dnia 12 grudnia 2008 r. inwestorzy ograniczyli teren inwestycji do działki nr [...] (akta administracyjne sprawy, tom I, karta nr 70). Kolejnym wnioskiem z dnia 6 kwietnia 2009 r. inwestorzy określili zamierzenie inwestycyjne jako: "nadbudowa, przebudowa, podbudowa i zmiana sposobu użytkowania pomieszczeń w istniejącym budynku: poddasza nieużytkowego na lokale mieszkalne, lokali mieszkalnych na I piętrze na biurowe" (akta administracyjne sprawy, tom II, karta nr 150). Starosta W. decyzją z dnia 12 maja 2009 r., znak: [...] , po przeprowadzeniu postępowania w trybie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.) zatwierdził projekt budowlany i udzielił A.M. i W.M. pozwolenia na nadbudowę polegającą na wprowadzeniu lukarn dachowych, przebudowę, podbudowę polegającą na podbiciu fundamentów i zmianę sposobu użytkowania pomieszczeń w istniejącym budynku: poddasza nieużytkowego na lokale mieszkalne, lokali mieszkalnych na I. piętrze na pomieszczenia biurowe, w miejscowości W. , na działce nr [...] . W ustawowym terminie odwołanie od powyższej decyzji złożył W.G. , który podniósł, że całość postępowania zakończona wydaniem przez Starostę W. zaskarżonej decyzji oparta była na błędnym założeniu, że przedmiotowa inwestycja usytuowana jest jedynie na działce nr ewid. [...] w W. , podczas gdy faktycznie niewielka jej cześć znajduje się również na działce sąsiedniej nr ewid. [...] . Decyzja ta została przez Wojewodę [...] uchylona w całości decyzją z dnia 5 listopada 2009 r. znak: [...] i sprawa przekazana została do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy, przychylając się do zarzutów odwołania wskazał, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy należy wziąć pod uwagę że istnieje możliwość, że przeznaczony do nadbudowy obiekt zlokalizowany jest nie tylko na działce inwestora nr ewid. [...] ale również na działce sąsiedniej nr ewid. [...] . Ww. decyzja Wojewody z 5 listopada 2009 r. została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a ponieważ była to decyzja kasacyjna – po jej wydaniu organ I. instancji ponownie przeprowadził postępowanie administracyjne zakończone wydaniem w dniu 20 stycznia 2010 r. decyzji nr [...] znak [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla A.W. i W.M. na zamierzenie inwestycyjne polegające na: nadbudowie polegającej na wprowadzeniu lukarn dachowych, przebudowie, podbudowie polegającej na podbiciu fundamentów i zmianie sposobu użytkowania pomieszczeń w istniejącym budynku: poddasza nieużytkowego na lokale mieszkalne, lokali mieszkalnych na I. piętrze na pomieszczenia biurowe, w miejscowości W. , na działce nr [...] (akta administracyjne sprawy, tom IV, karta nr 19). Z akt administracyjnych wynika, że od tej decyzji wniesiono odwołanie (akta administracyjne sprawy, tom IV, karta nr 25). Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 79/10 uchylił decyzję Wojewody z dnia 5 listopada 2009 r. znak: [...] . W uzasadnieniu wyroku stwierdzono, że Wojewoda [...] poczynił ustalenia, do których przepisy prawa obowiązujące ten organ w toku rozpatrywania wniosku skarżących o pozwolenia na budowę, nie uprawniają go i nie przewidują jego kompetencji. Sąd zarzucił organowi odwoławczemu, że za podstawę swoich ustaleń przyjął przekazaną przez odwołującego kopię mapy zawierającą adnotację o niespełnianiu wymagań obowiązujących standardów technicznych w zakresie dokładności przebiegu granic działek, natomiast nie odniósł się do prawidłowości mapy, na której sporządzono projekt zagospodarowania terenu rozpatrywanej inwestycji. Wskazał Sąd, że projekt zagospodarowania działki powinien być sporządzony na aktualnej mapie, zawierającej aktualne dane przyjętej do zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Wskazał, że Wojewoda dokonał samodzielnie ustalenia granic działek, a do tego nie posiadał kompetencji, a te ustalenia dokonano na podstawie przedłożonej przez odwołującego mapy, zawierającej stwierdzenie: "niniejsza mapa nie spełnia wymagań obowiązujących standardów technicznych w zakresie dokładności przebiegu granic działek i położenia punktów granicznych". Wojewoda powinien wyjaśnić przebieg granic dostępnym materiałem dowodowym, w tym zobowiązać inwestorów do przedłożenia stosownych map. Ponownie prowadząc postępowanie odwoławcze, Wojewoda [...] zlecił organowi I. instancji przeprowadzenia uzupełniającego materiału dowodowego i zgromadził stosowne mapy zawierające granice działek, przyjęte do zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Dnia 12 października 2011 r. PINB przeprowadził oględziny nieruchomości nr [...] i nie stwierdził prowadzona prac budowlanych na znajdującym się na tej działce budynku. Wojewoda [...] decyzją z dnia 21 października 2011 r. znak: [...] , na podstawie art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 Prawa budowlanego i art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., po ponownym rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez W.G. , podtrzymanego w całości przez M.K. , M.M. , A.U i innych..., , od decyzji Starosty [...] z 12 maja 2009 r., znak: [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu A.M. i W.M. pozwolenia na nadbudowę polegającą na wprowadzeniu lukarn dachowych, przebudowę, podbudowę polegającą na podbiciu fundamentów i zmianę sposobu użytkowania pomieszczeń w istniejącym budynku: poddasza nieużytkowego na lokale mieszkalne, lokali mieszkalnych na I piętrze na pomieszczenia biurowe, w miejscowości [...] , na działce nr [...] , utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wojewoda podał, że stosując się do zaleceń zawartych w uzasadnieniu wyroku przeprowadził ponowne postępowanie wyjaśniające, w wyniku którego, badając całość materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie stwierdził, iż zarzut odwołania (w którym skarżący podnosi, że przeznaczony do nadbudowy obiekt zlokalizowany jest, wbrew oświadczeniu inwestorów, nie tylko na działce nr ewid. [...] ale także, w niewielkiej części, na sąsiedniej działce nr ewid. [...] , będącej w jego posiadaniu) nie znajduje uzasadnienia. W toku ponownie prowadzonego postępowania odwoławczego do udziału w postępowaniu zgłosili się aktualni właściciele działki nr ewid. [...] , stanowiącej uprzednio wyłączną własność odwołującego W.G. . Wyjaśniono, że W.G. nie jest już właścicielem działki, a w jego prawa jako strony niniejszego postępowania, zgodnie z art. 30 § 4 K.p.a., wstąpiły osoby, które nabyły od niego udziały w prawie własności działki, tj.: M.K. , M.M. i inni...., , które podtrzymują odwołanie od decyzji Starosty [...] z dnia 12 maja 2009 r., znak: [...]. Wobec powyższego W.G. został poinformowany o tym, że utracił przymiot strony w niniejszym postępowaniu, a nowi właściciele uznani za strony, byli za pośrednictwem pełnomocnika Ł.S. , informowani o dalszym przebiegu postępowania. Dalej podano, że w niniejszej sprawie projekt zagospodarowania działki został sporządzony na kserokopii mapy zasadniczej do celów projektowych stanowiącej kopię aktualnej mapy zasadniczej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Zarówno z części rysunkowej jak i opisowej tego projektu wynika, że przeznaczony do nadbudowy budynek znajduje się w całości na działce o nr ewid. [...] w [...]. Ponadto, w aktach sprawy znajduje się przedłożony przez inwestorów wypis z rejestru gruntów, wydany przez Starostę [...] w dniu 11 marca 2009 r., poświadczony jako dokument przeznaczony do dokonywania wpisów w księgach wieczystych, z którego wynika, że budynek (przeznaczony do nadbudowy) o numerze porządkowym [...] przy ul. [...] w [...] znajduje się na działce [...] . Dodatkowo w toku postępowania odwoławczego pismem z dnia 13 października 2009 r. inwestorzy złożyli oświadczenie, w którym podkreślono, że ani stan faktyczny, ani prawny od momentu składania, pod rygorem odpowiedzialności karnej, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, nie uległ zmianie, a wyłącznymi właścicielami nieruchomości położonej w [...] , stanowiącej działkę [...] , zabudowanej budynkiem nr [...] przy ul. [...] , pozostają niezmiennie małżonkowie A.M. i W.M. na prawach wspólności ustawowej oraz, że planowane roboty budowlane nie dotyczą działki sąsiedniej [...] . Tymczasem przedłożona przez odwołującego jako dowód w sprawie mapa, stanowi kserokopię wyrysu z mapy ewidencyjnej, opatrzonej klauzulą: "Niniejsza mapa nie spełnia wymagań obowiązujących standardów technicznych w zakresie dokładności przebiegu granic działek i położenia punktów granicznych". Ponadto w toku postępowania odwoławczego organ wystąpił do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w W. o udzielenie informacji na temat przebiegu granicy pomiędzy działkami nr ewid. [...] i [...] w [...]. W odpowiedzi przesłano kopię szkicu polowego, protokołu przyjęcia granic oraz mapę projektu podziału z operatu podziałowego nr [...] dotyczącego podziału działek nr pb [...] i [...] na działki nr nr [...] . Jak wynika z przekazanych dokumentów, w chwili podziału działka [...] była niezabudowana, natomiast działka nr [...] była zabudowana budynkiem nr [...] . Z protokołu granicznego wynika, że zachodnia granica działek biegnie od punktu 27 po zewnętrznej ścianie budynku przez punkt nr 26, 24 do punktu nr 21 - co w sposób jednoznaczny wskazuje, że granica pomiędzy działką o nr [...] oraz działką o obecnym nr ewid [...] przebiega wzdłuż ściany istniejącego budynku nr [...] zlokalizowanego na działce nr [...] . Wobec powyższych ustaleń organ administracji architektoniczno-budowlanej nie miał podstaw do podważenia prawdziwości mapy, stanowiącej bazę do sporządzenia projektu zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji. Wojewoda podniósł, że w toku postępowania odwoławczego, jako że organ II. instancji zobowiązany jest do zbadania prawidłowości wydanej decyzji i nie może ograniczać się jedynie do sprawdzenia zasadności argumentów odwołania, postanowieniem z dnia 7 września 2009 r., znak: [...] , zlecono organowi I. instancji uzupełnienie akt administracyjnych między innymi o doprowadzenie projektu budowlanego do zgodności z zapisami § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2003 r. Nr 120, poz. 1133 z późn. zm.) w zakresie wykonania rzutów i przekrojów projektowanego do przebudowy budynku w wymaganej skali. Po dokonaniu wskazanych uzupełnień stwierdzono, że projekt jest kompletny, zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego w Wadowicach (centrum i śródmieście), zatwierdzonym Uchwałą Nr XV/124/2008 Rady Miejskiej w W. z 14 marca 2008 r. (Dz. Urz. Woj. ....z 2008 r. Nr 269, poz. 1679), został opracowany i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu wpisem do izby samorządu zawodowego, potwierdzone zaświadczeniami, o których mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego. Ponadto projektant oraz sprawdzający dołączyli oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Wykonanie projektu, zgodnie z zapisami § 206 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 202 r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.), zostało poprzedzone ekspertyzą techniczną stanu konstrukcji i elementów budynku z uwzględnieniem stanu podłoża gruntowego, a w decyzji o pozwoleniu na budowę Starosta [...] nałożył na inwestora obowiązek nadzoru autorskiego uznając za wysoki stopień skomplikowania, roboty budowlane polegające na podbiciu fundamentów. Organ stwierdził, że wobec spełnienia wymogów określonych w art. 34 ust. 4 i art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zatem w związku ze spełnieniem przez inwestorów wszystkich wymagań określonych w Prawie budowlanym należało utrzymać w mocy pozwolenie na budowę wydane przez organ I instancji. Z decyzją tą nie zgodzili się M.K. , M.M. , A.U i inni..., , którzy reprezentowani przez pełnomocnika radcę prawnego Ł.S. , złożyli w dniu 2 listopada 2011 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji względnie o jej uchylenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania na ich rzecz. Zakwestionowanej decyzji zarzucili: 1) naruszenie art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego poprzez udzielenie pozwolenia na budowę obejmującego inwestycję polegającą na nadbudowie oraz zmianie sposobu użytkowania części obiektu budowlanego, miedzy innymi lokali mieszkalnych na I. piętrze na pomieszczenia biurowe w sytuacji, kiedy inwestor zmienił już sposób użytkowania lokali mieszkalnych na I. piętrze na lokale biurowe (kancelarie prawne); 2) naruszenie art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego, poprzez wydanie pozwolenia na budowę, pomimo pozyskania wiedzy o tym, że budynek objęty pozwoleniem został wybudowany bez pozwolenia na budowę, co może prowadzić do orzeczenia rozbiórki budynku; 3) naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. polegające na braku zawieszenia postępowania administracyjnego, pomimo istnienia zagadnienia wstępnego, od którego rozstrzygnięcia zależało wydanie decyzji w niniejszej sprawie, jakim było rozstrzygnięcie, czy budynek nie stanowi samowoli budowlanej i został wybudowany na podstawie pozwolenia na budowę; 4) naruszenie art. 15 K.p.a. poprzez brak ponownego rozpatrzenia sprawy w zakresie zarzutu skonsumowania przez inwestora zamierzonego sposobu użytkowania lokali na I. piętrze budynku, a także zarzutu wybudowania budynku bez pozwolenia na budowę; 5) naruszenie art. 107 § 3 K.p.a. poprzez brak odniesienia się w uzasadnieniu decyzji do zarzutów w zakresie użytkowania lokali na I piętrze jako lokali użytkowych, a także w zakresie braku pozwolenia na budowę budynku; 6) naruszenie art. 10 w związku z art. 79 oraz 81 K.p.a. poprzez brak zapewnienia czynnego udziału skarżącym w postępowaniu i braku zawiadomienia skarżących o oględzinach zleconych przez organ Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w W. , przez co uniemożliwiono skarżącym uczestniczenie w oględzinach odbytych w dniu 12 października 2011 r.; 7) naruszenie art. 10 w związku z art. 81 K.p.a. poprzez brak zawiadomienia skarżących o zebraniu w sprawie całego materiału budowlanego i uniemożliwienie im dowiedzenia się o oględzinach przeprowadzonych w dniu [...] 2011 r. oraz ustosunkowanie się do poczynionych w trakcie oględzin ustaleń faktycznych. W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, że fakt zmiany użytkowania pomieszczeń na I. piętrze jest znany i wynika chociażby z podawanych adresów przez znajdujące się tam kancelarie prawnicze. Tym samym nie było dopuszczalnym udzielanie pozwolenia na budowę w przypadku, gdy zamierzone roboty budowlane zostały już zrealizowane. Wskazano, że w tej sprawie organy powinny zawiesić postępowanie z powodu wszczęcia odrębnego postępowania dotyczącego stwierdzenia wybudowania samego budynku bez pozwolenia na budowę. Zarzucono również brak zawiadomienia stron o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym i brak zawiadomienia o przeprowadzeniu dowodu z oględzin nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, nie widząc podstaw do jej zmiany z powodu argumentacji zawartej w treści skargi. Podniesiono, że skarga w zasadzie w całości stanowi powtórzenie zarzutów zawartych w odwołaniu, do których wyczerpująco odniósł się organ odwoławczy w uzasadnieniu swojej decyzji. Wskazano, że analiza akt zgromadzonych w przedmiotowej sprawie wykazała, że Inwestor spełnił wszelkie wymogi określone w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego oraz w przepisach wykonawczych do tej ustawy, celem uzyskania pozwolenia na budowę dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego. Ponownie wyjaśniono, że przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany sporządzony został przez uprawnionego projektanta, który w myśl art. 20 ustawy Prawo budowlane ponosi pełną odpowiedzialność za sporządzenie projektu budowlanego zgodnie z przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Wyjaśniono ponadto, że poza zakresem właściwości organów administracji architektoniczno-budowlanej pozostają podnoszone w skardze zarzuty dotyczące sposobu użytkowania lokali mieszkalnych na I piętrze na lokale biurowe. Zarzuty te rozpatrywane są zgodnie ze złożonym zawiadomieniem przez organy państwowego nadzoru budowlanego, który posiada kompetencje do rozstrzygania w tym względzie. Wykonanie robót budowlanych lub zmiana sposobu użytkowania przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę skutkuje wszczęciem przez organy nadzoru budowlanego postępowania w przedmiocie rozbiórki ewentualnie legalizacji spornej inwestycji. W przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie zaistniała. Wojewoda [...] przeprowadził postępowanie wyjaśniające na okoliczność samowolnej zmiany sposobu użytkowania w wyniku czego ustalono, że (pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z 12 października 2011 r.), nie stwierdzono, aby nastąpiła samowolna zmiana sposobu użytkowania lokali będących przedmiotem prowadzonego przez Wojewodę postępowania. Ponieważ nie potwierdziły się zarzuty skargi, a inwestor spełnił wymagania określone w treści art. 32 ust. 4 oraz w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, organ administracji architektoniczno-budowlanej w myśl art. 35 ust. 4 cytowanej ustawy nie mógł odmówić wydania pozwolenia na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako P.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 P.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia, stwierdzeniem ich nieważności bądź wydania z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 P.p.s.a. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi sąd oddala ją, co wynika z art. 151 P.p.s.a. Sąd w tej sprawie uchylił zaskarżoną decyzję organu odwoławczego a to dlatego, że organ ten nie dostrzegł uchybień proceduralnych i uchybień prawa materialnego które, dokonując ich oceny całościowo, wskazują na istotne naruszenie prawa. W tej sprawie już raz Wojewódzki Sąd Administracyjny wydał orzeczenie. Prawomocnym wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 79/10 Sąd ten uchylił decyzję organu odwoławczego i wskazał, że podstawową przyczyną uchylenia tej decyzji było przekroczenie kompetencji przez Wojewodę [...] , który w rozpoznawanej sprawie ustalał przebieg granic pomiędzy działkami, zamiast zwrócić się o wykazanie przez inwestora przebiegu tych granic stosownymi dokumentami. Sąd wskazał również, że projekt zagospodarowania działki lub terenu winien być sporządzony na aktualnej mapie, a sam projekt powinien zawierać wszystkie elementy wynikające z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2003 r. Nr 120, poz. 1133 z późn. zm.). Sąd zarzucił naruszenie szeregu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.), art. 33 ust. 2 pkt 2, art. 34 ust. 3 pkt 1, art. 35 ust. 1 pkt 2; a także art. 7 i 77 K.p.a. w zakresie braku zebrania wyczerpującego materiału dowodowego i nie wyjaśnienia wszystkich kwestii. Tym samym zarzut Sądu zawarty w poprzednio wydanym wyroku wskazujące, że organy nie zgromadziły wyczerpująco materiału dowodowego i nie wyjaśniły istotnych w sprawie okoliczności niezbędnych do prawidłowego rozpoznania sprawy - umożliwiają Sądowi ponownie rozpoznającemu sprawę ocenę materiału dowodowego poza tymi kwestiami, które już zostały przesądzone w wyroku z dnia 15 kwietnia 2010 r. Tym samym należy stwierdzić, że zawartych w ww. wyroku pogląd wiąże w tej sprawie Sąd tylko w zakresie ustalenia, że organy administracji architektoniczno-budowlanej nie są uprawnione do ustalenia przebiegu granic, a prowadząc postępowania w zakresie udzielenia pozwolenia na budowę winny przestrzegać i przepisów Prawa budowlanego i przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2003 r. Nr 120, poz. 1133 z późn. zm.). W szczególności Sąd wydając ww. wyrok wyraźnie wskazał, że projekt zagospodarowania działki (terenu) ma być sporządzony na aktualnej mapie i nie jest błędem uzasadniającym uchylenie decyzji okoliczność, że nie wszystkie karty projektu budowlanego zostały "opieczętowane". Mając powyższe na uwadze Sąd w tej sprawie uznał, że w pełni dopuszczalnym będzie możliwość oceny przestrzegania prawa przez organy administracji przy ponownym załatwieniu tej sprawy. Znajdująca się w projekcie budowlanym plan zagospodarowania terenu (projekt budowlany, karta nr 84) nadal nie ma zawiera aktualnej informacji o przyjęciu go do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Wprawdzie na tej mapie jest kserokopia pieczęci o jej przyjęciu do zasobu w dniu 10 kwietnia 2007 r., ale po pierwsze jest to tylko kserokopia, a po drugie orzekając 15 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że plan zagospodarowania terenu nie został sporządzony na aktualnej mapie. Ponieważ porównanie dat 10 kwietnia 2007 r. i 15 kwietnia 2010 r. wyraźnie wskazuje, że Sąd wydając w kwietniu 2010 r. wyrok posiadał projekt zagospodarowania działki wraz z kserokopią pieczęci z 10 kwietnia 2007 r., a mimo to uznał, że nie jest to aktualna mapa, tym bardziej wydając w tej sprawie wyroku w dniu 2 kwietnia 2012 r. należy ponownie stwierdzić, że projekt zagospodarowania terenu nie spełnia wymogów z § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2003 r. Nr 120, poz. 1133 z późn. zm.), dalej w skrócie jako "rozporządzenie wykonawcze". Stanowi to przynajmniej częściowe nie wykonanie wytycznych z ww. wyroku. Wprawdzie z akt sprawy wynika, że znajdują się mapy zawierające klauzule o ich przyjęciu do zasobu geodezyjnego i kartograficznego (akta administracyjne sprawy, tom IV, karta nr 4; akta administracyjne sprawy, tom III, karta nr 253; akta administracyjne, karta nr 31), ale żadna z tym map nie stanowi projektu zagospodarowania terenu. Tym samym organ odwoławczy nie uzupełnił materiału dowodowego w ten sposób, że projekt zagospodarowania terenu miał być sporządzony na aktualnej mapie przyjętej do właściwego zasobu. W związku z tym zawarte w zaskarżonej decyzji twierdzenie, że projekt ten sporządzono na aktualnej mapie (strona druga zaskarżonej decyzji, wersy 22-25 liczone "od góry", akta administracyjne, karta nr 238) nie znajduje odzwierciedlenia w materiale dowodowym. Oceniając ponownie prawidłowość zbadania sprawy przez Wojewodę [...] należy stwierdzić, że Wojewoda nie zauważył dość istotnych uchybień, mimo że jak sam stwierdził, dokonał oceny całości materiału dowodowego nie ograniczając się jedynie do treści odwołania. Z akt sprawy wynika, że został złożony wniosek o wydanie w trybie art. 32-35 Prawa budowlanego pozwolenia na budowę zamierzenia pod nazwą: przebudowa i zmiana sposobu użytkowania pomieszczeń w istniejącym budynku: poddasza nieużytkowego na lokale mieszkalne i lokali mieszkalnych na I piętrze na biurowe na działkach nr ewidencyjny nr nr [...] w W. (akta administracyjne sprawy, tom I, karta nr 59). Pismem z dnia 12 grudnia 2008 r. inwestorzy zmodyfikowali zakres zamierzenia inwestycyjnego ograniczając go do działki nr [...] (akta administracyjne sprawy, tom I, karta nr 70). Kolejnym pismem z dnia 6 kwietnia 2009 r. inwestorzy dokonują modyfikacji zamierzenia inwestycyjnego określając go jako: nadbudowa, przebudowa, podbudowa i zmiana sposobu użytkowania pomieszczeń w istniejącym budynku: poddasza nieużytkowego na lokale mieszkalne, lokali niemieszkalnych na I. piętrze na biurowe (akta administracyjne sprawy, tom II, karta nr 150). Zaskarżona zaś decyzja (tak jak i decyzja organu I. instancji z dnia 12 maja 2009 r.) obejmuje zamierzenie pod nazwą: nadbudowa polegająca na wprowadzeniu lukarn dachowych, przebudowa, podbudowa polegająca na podbiciu fundamentów i zmiana sposobu użytkowania pomieszczeń w istniejącym budynku: poddasza nieużytkowego na lokale mieszkalne, lokali mieszkalnych na I. piętrze na pomieszczenia biurowe, w miejscowości [...] , na działce nr [...] . Pomijając już kwestię działki nr [...] , której w piśmie z dnia 6 kwietnia 2009 r. nie było, to zakres zamierzenia inwestycyjnego objęty nawet zmodyfikowanym wnioskiem, a zakres objęty wydanymi w tej sprawie decyzjami nie jest jednolity. Organ dokonał uszczegółowienia tego zakresu wskazując, że nadbudowa ma polegać na wprowadzeniu lukarn dachowych, a podbudowa to podbicie fundamentów. Tego nie zawierał wniosek inwestorów i co ważne, takiego również zakresu nie obejmuje sporządzony projekt budowlany, który obejmuje zamierzenie inwestycyjne pod nazwą: nadbudowa, przebudowa, podbudowa i zmiana sposobu użytkowania pomieszczeń w istniejącym budynku: poddasza nieużytkowego na lokale mieszkalne, lokali mieszkalnych na I. piętrze na pomieszczenia biurowe. Racje ma skarżący podnosząc, że znajdujące się w tym projekcie budowlanym rysunki (wraz z projektem zagospodarowania terenu) nie odpowiadają zakresowi zamierzenia inwestycyjnego. Część rysunków obejmuje zamierzenie inwestycyjne pod nazwą: przebudowa i zmiana sposobu użytkowania pomieszczeń w istniejącym budynku: poddasza nieużytkowego na lokale mieszkalne, lokali mieszkalnych na I. piętrze na pomieszczenia biurowe na działce nr [...] (rysunki nr 4, 5), część obejmuje określenie zamierzenia inwestycyjnego jako przebudowę i zmianę sposobu użytkowania pomieszczeń w istniejącym budynku: poddasza nieużytkowego na lokale mieszkalne, lokali mieszkalnych na I. piętrze na pomieszczenia biurowe na działce nr [...] wraz z ręcznym dopisaniem skrótu (nad. lub nadbud. oraz przeb. lub przebud.) (projekt zagospodarowania terenu, rysunki na kartach nr 79-74, 72-66 najczęściej ze skreśleniem skrótu rozbud. oraz rysunków na kartach nr 64-61). Rysunki na kartach nr 83-80 mimo ręcznego skrótu popr. zawierają opis zamierzenia inwestycyjnego pod nazwą: przebudowa i zmiana sposobu użytkowania pomieszczeń w istniejącym budynku: poddasza nieużytkowego na lokale mieszkalne, lokali mieszkalnych na I. piętrze na pomieszczenia biurowe, na działce nr [...] . Z każdego rysunku dodatkowo wynika, że część zamierzenia inwestycyjnego została zaklejona (wymazana korektorem). Ze znajdujących się w tomie III rysunków wynika, że ta zakorektorowana część inwestycji miała obejmować roboty budowlane przy przystosowaniu piwnic na kawiarnię (akta administracyjne sprawy, tom III, karty nr 233-227, nr 224-223 i nr 221-220). Część rysunków znajdujących się w III tomie akt administracyjnych obejmuje dodatkowo przebudowę przyłącza wodociągowego na działkach nr 3320 i 2882 (akta administracyjne sprawy, tom III, karty nr 218-219, nr 222, nr 225-226, nr 228, nr 230-231). Te rysunki zostały dołączone przez inwestorów (pełnomocnika inwestorów) jako wykonanie postanowienia organu I. instancji o usunięciu nieprawidłowości i uzupełnieniu projektu budowlanego. W ocenie Sądu rysunki te wskazują na różne zamierzenia inwestycyjne, a taki opis zamierzeń inwestycyjnych nie pozwala uznać, że są to tylko drobne nieścisłości. Brak zauważenia tak odmiennie opisanych zamierzeń przez organ odwoławczy stanowi wadę postępowania odwoławczego. Stanowi to także naruszenie § 4 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego. Sąd zauważa również, że zgodnie z § 6 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego, projekt budowlany należy sporządzić w czytelnej technice graficznej oraz oprawić w okładkę formatu A-4, w sposób uniemożliwiający dekompletację projektu. O ile projekt budowlany w tej sprawie został sporządzony w formacie A-4, o tyle projekt ten nie uniemożliwia jego dekompletacji. Został on bowiem połączony w sposób pozwalający na jego dowolną dekompletację i zamianę znajdujących się w nim kart. Kolejnym uchybieniem było nie dopatrzenie się przez organ odwoławczy naruszenia art. 34 ust. 3 pkt 3 lit. a Prawa budowlanego. Zgodnie z tym artykułem projekt budowlany powinien zawierać, stosownie do potrzeb, oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu, odbioru ścieków oraz o warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz dróg lądowych. Na karcie nr 45 projektu budowlanego znajdują się warunki przyłączenia, zgodnie z którymi dostawca energii elektrycznej zapewnia dostawę energii o mocy przyłączeniowej 17 kW, z tym że termin ważności tych warunków minął 15 stycznia 2010 r. Znajdująca się w projekcie budowlanym umowa z dnia [...] 2008 r. nr [...] [...] określa ilość dostarczanej mocy energii na 3,4 kW (projekt budowlany, karta nr 42). Druga umowa z dnia 20 marca 2008 r. nr [...] określa ilość dostarczanej mocy energii na 14 kW (projekt budowlany, karta nr 36). Została również dołączona umowa z 2003 r. zapewniająca dostawę dla lokalu nr [...] w przedmiotowym budynku energię o mocy przyłączeniowej 4,2 kW (projekt budowlany, karta nr 37). Dodatkowo w projekcie budowlanym znajdują się trzy kopie warunków przyłączenia z daty 25 stycznia 2008 r. i terminem ważności na 25 stycznia 2010 r. zapewniające dostarczanie energii elektrycznej o mocy po 6 kW (projekt budowlany, karty nr 31-26). Wprawdzie opisana w projekcie budowlanym instalacja elektryczna określa pobór mocy przyłączeniowej na łącznie 39,6 kW i to pomijając dodatkową moc przyłączeniową na potrzeby pomieszczeń w piwnicach w wysokości 17 kW (projekt budowlany, karty nr 55-56), to jednak na datę wydania w tej sprawie decyzji przez organ odwoławczy nie było dokumentów potwierdzających zapewnienie dostaw energii w istotnym zakresie jej pobierania (o mocy co najmniej 18 kW). Być może tylko przez przeoczenie organ odwoławczy nie zwrócił się do inwestora o uzupełnienie tych dokumentów (oświadczeń dostawców energii), ale tym niemniej jest to wada projektu budowlanego. Kolejną jednostką organizacyjną, która złożyła oświadczenie o zapewnieniu dostaw w zakresie objętym tym zamierzeniem inwestycyjnym było [...] Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji sp. z o.o. Pismem z dnia [...] 2007 r. znak [...] , Przedsiębiorstwo to wskazało, że w związku ze zwiększeniem dostaw wody zapewnia ono odbiór ścieków i dostawę wody do budynku przy ul. [...] w W. pod warunkiem wymiany istniejącego przyłącza wodociągowego (akta administracyjne sprawy, tom I, karty nr 24-25). Pismem z dnia [...] 2007 r. Kierownik Wydziału Urzędu Miejskiego w K. ustalił warunki techniczne przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacji deszczowej, zobowiązując inwestorów do oddzielenia wód opadowych od ścieków bytowych i wyrażając zgodę na odprowadzanie wód opadowych z budynku do istniejącego ogólnospławnego kanału (akta administracyjne sprawy, tom I, karta nr 23). Problem w tym, że warunki te dotyczą istniejącego budynku zlokalizowanego na działce nr [...] (a nie....) w W. przy ul. [...] i zostało wydane B.S. projektantowi konstrukcyjnego projektu budowlanego sporządzonego na potrzeby tej sprawy. Nie ma żadnej pewności, że warunki te nie zostały wydane w związku z inną inwestycją projektowaną przez tego samego projektanta. W projekcie budowlanym wpisano zaś, że planowana inwestycja nie ma wpływu na sposób doprowadzania mediów i odprowadzania ścieków i wód opadowych. Z ww. pism, o ile dotyczyłyby one przedmiotowego budynku na działce nr [...] wprost wynika, że planowana inwestycja ma wpływ na sposób odprowadzania ścieków, a w szczególności z tych warunków wynika, że niezbędnym jest wymiana istniejącego przyłącza wodociągowego ze szczegółowym zastosowaniem określonych materiałów. Na stronie 20 projektu budowlanego znajduje się zapis, że w zakresie instalacji "woda z istniejącej sieci wodociągowej podstawie warunków WPWiK/1800/07 z dnia 20.09.2007.". Natomiast na stronie 47 i 52 projektu budowlanego znajduje się zapis, zgodnie z którym przebudowa przyłącza wodociągowego będzie stanowić II etap inwestycji. Kolejnym uchybieniem było naruszenie art. 36 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2003 r. Nr 162, poz. 1568 z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków wymaga wykonywanie prac budowlanych i w budynku wpisanym jako zabytek do rejestru i w otoczeniu takiego zabytku. Takie pozwolenie nie zastępuje pozwolenia na budowę. W aktach sprawy znajduje się pozwolenie nr [...] [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 12 listopada 2008 r. na prowadzenie prac budowlanych na obszarze wpisanym do rejestru zabytków (akta administracyjne sprawy, tom I, karta nr 49). Z treści tego pozwolenia wynika, że dotyczyło ono projektu budowlanego w zakresie zamierzenia inwestycyjnego pod nazwą: przebudowa i zmiana sposobu użytkowania pomieszczeń w istniejącym budynku: poddasza nieużytkowego na lokale mieszkalne, lokali mieszkalnych na I. piętrze na biurowe na działkach nr nr [...] w W. Zasadnie więc twierdzą skarżący, że pozwolenie konserwatora zabytków udzielono dla innego zamierzenia inwestycyjnego niż to zamierzenie inwestycyjne, które wynika z wydanych decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę. W ocenie Sądu zasadny jest i ten zarzut skargi, który wskazuje na niedostateczne wyjaśnienie kwestii ewentualnej zmiany sposobu użytkowania lokali na piętrze pierwszym budynku przy ul. [...] w W. Z akt sprawy wynika, że ta kwestia była przedmiotem zainteresowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, ale jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, Wojewoda [...] nie odniósł się do tego. Zgodnie z art. 32 ust. 4a Prawa budowlanego nie wydaje się pozwolenia na budowę w przypadku rozpoczęcia robót wymagających tego pozwolenia. Jeżeli zaś zmiana sposobu użytkowania części obiektu ma polegać na wykonywaniu robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, to jest to przebudowa (art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego), a z kolei przebudowa jest takim zakresem prac budowlanych, które w świetle art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego zostały zaliczone do robót budowlanych. Wprawdzie jest w aktach sprawy protokół z oględzin przeprowadzony w dniu [...] 2011 r. (akta administracyjne sprawy, karta nr 234) i z tych oględzin wynika, że nie wykonywano prac w lokalach mieszkalnych na I. piętrze tego budynku i nie dokonano zmiany sposobu ich użytkowania, to jednak w tych oględzinach brali udział tylko inwestorzy, zainteresowani określonym rozstrzygnięciem sprawy, z pominięciem poinformowania o możliwości udziału w przeprowadzeniu tego dowodu pozostałych stron lub ich pełnomocników (pełnomocnika). Tym samym naruszono art. 79 § 1 K.p.a. nakazujący powiadomienie o terminie oględzin inne strony. Okoliczność ta ma znaczenie w tej sprawie nie tylko dlatego, że ustalenie w tym zakresie ma bezpośredni wpływ – w rozumieniu art. 32 ust. 4a Prawa budowlanego - na wydanie pozwolenia na budowę, ale także i z tego powodu, że w toku postępowania gromadzono informacje o zmianach sposobu użytkowania części tego budynku (akta administracyjne sprawy, karta nr 137 i znajdująca się na tej karcie notatka służbowa wskazująca na wykonywanie prac polegających na zmianie sposobu użytkowania pomieszczeń kancelarii na pomieszczenia mieszkalne). Jest również notatka wskazująca na mające być przeprowadzone w dniu [...] 2011 r. oględziny budynku w zakresie kontroli stanu technicznego (akta administracyjne sprawy, karta nr 204), protokołu z tych oględzin nie ma, a obecny na rozprawie pełnomocnik skarżących podnosi, że te oględziny miały miejsce i wykazały one zmianę sposobu użytkowania lokali na I. piętrze tego budynku. Dodatkowo w skardze podnosi się, że już od dłuższego czasu na stronach internetowych widnieją adresy kancelarii mające siedzibę właśnie w tym budynku i najprawdopodobniej na I. piętrze. Wprawdzie okoliczności podnoszone przez pełnomocnika skarżących dotyczące adresów internetowych kancelarii zostały zawarte dopiero w skardze, tym niemniej w warunkach uchylenia zaskarżonej decyzji organ odwoławczy powinien i tą okoliczność ustalić ponad wszelką wątpliwość. Jest jeszcze kolejna przyczyna uchylenia zaskarżonej decyzji. Z akt sprawy wynika, że po wydaniu w dniu 5 listopada 2009 r. przez Wojewodę [...] decyzji kasacyjnej, Starosta [...] decyzją z dnia 20 stycznia 2010 r. nr [...] znak [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla A.M. i W.M. na zamierzenie inwestycyjne polegające na: nadbudowie polegającej na wprowadzeniu lukarn dachowych, przebudowie, podbudowie polegającej na podbiciu fundamentów i zmianie sposobu użytkowania pomieszczeń w istniejącym budynku: poddasza nieużytkowego na lokale mieszkalne, lokali mieszkalnych na I. piętrze na pomieszczenia biurowe, w miejscowości [...] , na działce nr [...] (akta administracyjne sprawy, tom IV, karta nr 19). Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2010 r. uchylił decyzję Wojewody z dnia 5 listopada 2009 r., skutkiem tego było prowadzenie przez organ odwoławczy postępowania odwoławczego od decyzji z dnia 12 maja 2009 r. a zarazem, jak wynika to z akt sprawy, zaskarżona odwołaniem została do tego samego Wojewody również i decyzja z dnia 20 stycznia 2010 r. Tym samym po 15 kwietnia 2010 r. Wojewoda [...] prowadził dwa odrębne postępowania odwoławcze dotyczące dwóch decyzji wydanych dla tej samej inwestycji w zakresie tego samego zamierzenia inwestycyjnego. Jak oświadczył obecny na rozprawie pełnomocnik skarżących, odwołanie od decyzji z dnia 20 stycznia 2010 r. zostało rozpoznane w dniu 21 października 2011 r. w ten sposób, że organ odwoławczy uchylił decyzję organu I. instancji. Prowadzenie dwóch odrębnych postępowań dotyczących tej samej sprawy nie jest pożądanym sposobem działania administracji. Może bowiem ono doprowadzić do tego, że w jednej takiej sprawie organ uchyla zaskarżoną decyzję, a w drugiej utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję, mimo że obie decyzje dotyczą tej samej sprawy. W takiej sytuacji sprawy powinny być połączone i rozpoznane w ramach jednego postępowania, zgodnie z art. 62 K.p.a. Tym samym jeżeli organ odwoławczy uchylił decyzję organu I. instancji z dnia 20 stycznia 2010 r. i w tym samym dniu utrzymał w mocy decyzję organu I. instancji z dnia 12 maja 2009 r., to po tej dacie dalsze prowadzenie postępowania przez organ I. instancji w wyniku uchylenia decyzji z 20 stycznia 2010 r. zagrożone byłoby wadą z art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a. Wyjaśnienia wymaga również i to, dlaczego wydając w tym samym dniu obie decyzje w ramach postępowania odwoławczego organ odwoławczy jedną z nich uchylił, a drugą utrzymał w mocy. Sąd stwierdza również, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jest bardzo lakoniczny zapis wskazujący, że projekt budowlany jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego w [...] (centrum i śródmieście) zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w W. z dnia 14 marca 2008 r. Nr XV/124/2008. Zgodnie z tym zapisem projekt jest zgodny z tym planem. To w ocenie Sądu takie uzasadnienie nie spełnia przesłanki z art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego i art. 107 § 3 K.p.a. Ponieważ art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego nakazuje sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z planem miejscowym, to należało w decyzji wskazać, że ta zgodność występuje poprzez analizę, że wskaźniki zabudowy i zagospodarowania terenu zawarte w ww. planie miejscowym (w obszarze 1/UMs5) są zgodne z parametrami zawartymi w projekcie budowlanym. Sąd nie może w tym zakresie zastąpić organu administracji, ponieważ ten organ nie wykazał w uzasadnieniu decyzji, że przeprowadził ocenę takiej zgodności. Odnosząc się do pozostałych zarzutów zawartych w skardze, należy stwierdzić, że są one niezasadne. Niezasadny jest zarzut wskazujący na konieczność zawieszenia postępowania w sprawie z uwagi na to, że prawdopodobnie – jak wskazują to skarżący – sam budynek przy ul. [...] w W. został wzniesiony w ramach samowoli budowlanej. Z akt sprawy wynika, że ten budynek został wzniesiony w 1905 r. i jedynie nie zachowała się dokumentacja obejmująca udzielenia administracyjnego zezwolenia na realizację budynku. Brak zachowania dokumentacji nie oznacza, że jej nie było, a mając na uwadze znaczny upływ czasu i ważne wydarzenia historyczne, które zaszły od 1905 r. można zasadnie dowodzić, że takie dokumenty mogły zaginąć. Inwestorzy są nabywcami tego budynku i trudno ich obciążać tym, że nie zachowały się dokumenty dotyczące budowy z 1905 r. Z akt sprawy wynika, że poszukiwano tych dokumentów w archiwach, ale znajdują się tam dokumenty ze znacznie późniejszych okresów, a nie ma z okresu sprzed I. wojny światowej. Mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarżoną decyzję organu odwoławczego. W ocenie Sądu wskazane uchybienia mogą być rozstrzygnięte w postępowaniu odwoławczym, a to przyczyni się do przyspieszenia załatwiania tej sprawy, chyba że stan faktyczny sprawy po wydaniu tego wyroku będzie uzasadniał również podjęcie decyzji kasacyjnej lub innego rodzaju przez organ odwoławczy. W szczególności Sąd wskazuje na potrzebę oceny skutków decyzji tego organu z dnia 21 października 2011 r. rozpoznającej odwołanie od decyzji z 20 stycznia 2010 r. Wykazane naruszenia prawa materialnego stanowiły podstawę do uznania, że uchybienia te (w szczególności dotyczące zakresu zamierzenia inwestycyjnego, braku kompletności oświadczeń dysponentów infrastruktury technicznej, braku pozwolenia konserwatora zabytków na realizacje przedmiotowej opisanej w projekcie budowlanym inwestycji, braku prawidłowej oceny, czy miały miejsce prace budowlane objęte wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę przed datą jego wydania, braków w zakresie projektu budowlanego) miały wpływ na wynik sprawy. Uchybienia te dotyczą również prawa procesowego (w szczególności nieprawidłowego przeprowadzenia dowodu z oględzin, braku pełnomocnictwa w aktach sprawy dla pełnomocnika skarżących, rozstrzygania w dwóch decyzjach o dwóch postępowaniach dotyczących tej samej sprawy, braku wykonania w pełni wskazań Sądu zawartych w poprzednio wydanym wyroku), mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tym samym na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a. Sad uchylił zaskarżoną decyzję. Zgodnie z art. 141 § 4 P.p.s.a. ponownie prowadząc postępowanie należy przede wszystkim dokonać oceny sytuacji procesowej w wyniku rozstrzygnięcia wydanego w dniu 21 października 2011 r. co do dwóch decyzji dążąc, zgodnie z przepisami prawa, do połączenia tych spraw i rozstrzygnięcia ich jedną decyzją. Ustalenie tej okoliczności pozwoli organowi odwoławczego na podjęcie dalszych czynności, co do których Sąd nie wskazuje na wiążącej wytyczne, ponieważ nie zna skutków i dalszego postępowania związanego z uchyleniem decyzji z 20 stycznia 2010 r. Jeżeli jednak dopuszczalnym będzie prowadzenie postępowania przez organ odwoławczy, organ ten winien zwrócić się do skarżących o uzupełnienie projektu budowlanego, w szczególności w zakresie prawidłowych metryk rysunków wchodzących w skład tego projektu, dołączenia oświadczeń dysponentów mediów o zapewnieniu dostaw energii, wody i odprowadzania ścieków, pozwolenia konserwatora zabytków obejmującego to konkretne zamierzenie inwestycyjne, eliminowania ręcznych dopisków w projekcie budowlanym, sporządzenia projektu zagospodarowania terenu na aktualnej mapie przyjętej do zasobu geodezyjnego i kartograficznego i domaganiu się sporządzenia projektu uniemożliwiającego jego dekompletację. Należy również zwrócić się do inwestorów o sprecyzowanie zakresu zamierzenia inwestycyjnego. Następnie należy ustalić, czy rzeczywiście przeprowadzono prace budowlane w zakresie zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń na I. piętrze budynku w zakresie objętym pozwoleniem na budowę lub inne prace objęte wnioskiem w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę w tej sprawie. Organ winien także sprawdzić zgodność projekt z planem miejscowym uzasadniając, że ta zgodność ma miejsce. O wstrzymaniu wykonywania zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 P.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.