II SA/Kr 1854/03
WyrokWSA w Krakowie2006-11-24
Skład orzekający: Sędzia NSA Andrzej Irla, WSA Mariusz Kotulski, WSA Barbara Pasternak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zezwolenie na przeprowadzenie urządzeń przez nieruchomość może zostać wydane, jeśli rokowania z właścicielem nie obejmowały wszystkich planowanych urządzeń, a dokumentacja z rokowań jest niekompletna?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji, uznając, że organy administracji dopuściły się naruszenia przepisów postępowania, w szczególności art. 124 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Rokowania z właścicielem nie objęły wszystkich planowanych urządzeń (kanalizacji technicznej), a dokumentacja z rokowań była niepełna, co uniemożliwiało wszczęcie postępowania w sprawie wydania zezwolenia.Stan faktyczny
Starosta wydał decyzję zezwalającą Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad na przeprowadzenie linii elektroenergetycznej, kanalizacji technicznej i słupa na nieruchomości K. i H. P., mimo braku zgody właścicieli. Właściciele wnieśli odwołanie, żądając wykupu działki. Wojewoda utrzymał decyzję w mocy. Skarżący zarzucili naruszenie przepisów, w tym art. 124 ust. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami, oraz arbitralność organów. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę po wejściu w życie przepisów wprowadzających Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Wojewody oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatowego. Orzeczono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana. Zasądzono od Wojewody na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie: WSA Mariusz Kotulski WSA Barbara Pasternak (spr.) Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2006 r. sprawy ze skargi K. P. i H. P. na decyzję Wojewody z dnia 28 czerwca 2003 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zajęcie nieruchomości I. uchyla zaskarżoną decyzję, jak i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana, III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżących K. P. i H. P. kwotę 30 zł. (trzydzieści złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Starosta Powiatowy decyzją z dnia [...].03.2003 r. znak [...], wydaną na podstawie art.124 ust. 1,2,4,6,7, art.128 ust.4, art.132 ust.6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami / Dz.U. Nr 46, poz. 543 z 2000 r. z późn. zm./, art.104 §1 i 2 , art.108 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego / Dz.U. Nr 98 poz. 1071 z 2000 r. z późn. zm./:
- zezwolił Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad na przeprowadzenie napowietrznej linii elektroenergetycznej średniego napięcia (SN), kanalizacji technicznej (KT) oraz umieszczenia słupa podwójnego (SN) na nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] dla której jest urządzona księga wieczysta Kw. [...], położona obręb D. gmina M., a będącą współwłasnością K. i H. małż. P.,
- zobowiązał Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego niezwłocznie po przeprowadzeniu urządzeń,
- zobowiązał właściciela do udostępnienia w/w nieruchomości w celu wykonywania
konserwacji i usuwania awarii urządzeń.
Decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podniósł, że Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad wystąpiła do Starosty z wnioskiem z dnia [...] października 2002 roku o wydanie w trybie art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami decyzji w sprawie udzielenia zezwolenia na założenie i przeprowadzenie przewodów i urządzeń przez nieruchomość oznaczoną w ewidencji gruntów jako działka nr [...], położoną obr. D., Gm. M., a będącą współwłasnością K. i H. małż. P. Zgodnie z decyzjami Wójta Gminy z dnia [...] kwietnia 1999 r., znak: [...] i z dnia [...] sierpnia 1999 r., znak: [...] oraz z decyzją Wójta Gminy z dnia [...] czerwca 1999 r., znak : [...] o warunkach zabudowy i gospodarowania terenu, przeznaczonego pod budowę drogi ekspresowej nr [...][...] p/n "Węzła Komunikacyjnego [...], oraz modernizacji drogi krajowej [...] na odcinku [...], działka nr [...] została przeznaczona pod realizację w/w inwestycji. Zarówno w wyniku prowadzonych rokowań jak i w toku postępowania administracyjnego, Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział nie uzyskała zgody właściciela nieruchomości na przeprowadzenie napowietrznej linii elektroenergetycznej średniego napięcia (SN), kanalizacji technicznej (K
oraz umieszczenia słupa podwójnego (SN) na w/w działce. Organ I instancji działając na podstawie art. 124 u.g.n. uwzględnił wniosek GDDKiA i zezwolił na realizację celu publicznego jakim jest budowa Węzła Komunikacyjnego [...] dróg krajowych nr [...] i [...]. Organ I instancji zobowiązał GDDKiA po wykonaniu prac do doprowadzenia w/w nieruchomości do stanu poprzedniego oraz zobowiązał właściciela nieruchomości do udostępnienia jej w celu konserwacji oraz usuwania awarii urządzeń. Wskazał nadto, iż stosownie do art. 128 ust. 4 u.g.n., w sytuacji gdy przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego byłoby niemożliwe albo powodowałoby nadmierne trudności lub koszty, to za szkody powstałe wskutek zdarzeń, o których mowa w art. 124 w/w ustawy przysługuje odszkodowanie. W uzasadnieniu podano również, iż w przypadku gdyby na skutek budowy urządzenia nieruchomość nie mogłaby być racjonalnie wykorzystana na cele dotychczasowe, właściciel może żądać aby GDDKiA nabyta od niego w drodze umowy własność działki.
Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli K. i H. P. Odwołujący podnieśli, iż decyzja narusza ich interesy jako właścicieli działki nr [...] w obr. D. gmina M. Zdaniem odwołujących się proponowana wysokość odszkodowania nie rekompensuje ich strat, gdyż w/w działka traci charakter użytkowy. Odwołujący na zasadzie art. 124 ust. 5 u.g.n. zażądali odkupienia działki. Wobec powyższego wnieśli o uchylenie decyzji.
Po rozpatrzeniu odwołania K. i H. P. od decyzji Starosty z dn. [...].03.2003 r. znak: [...] Wojewoda decyzją z dnia 28 czerwca 2003 r. znak [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał:
zgodnie z art. 124 ust. 1 u.g.n. starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej może ograniczyć, w drodze decyzji sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzanie na nieruchomości m. in. urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej, jeżeli ograniczenie to następuje zgodnie z decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zezwolenie powyższe może być udzielone z urzędu albo na wniosek zarządu jednostki samorządu terytorialnego, innej osoby lub jednostki organizacyjnej. W rozumieniu art. 4 pkt. 10 u.g.n. jednostką organizacyjną jest państwowa jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej. W niniejszym przypadku taką jednostką działająca w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa jest Generalna Dyrekcja Dróg Publicznych i Autostrad. Ponadto, art. 124 ust. 4 u.g.n. nakłada na podmiot występujący o zezwolenie obowiązek- w pierwszej kolejności- przywrócenia nieruchomości do poprzedniego stanu niezwłocznie po założeniu przewodów i urządzeń, a dopiero jeśli to nie jest możliwe lub powoduje nadmierne trudności lub koszty, przyznanie stosownego odszkodowania - art. 128 ust. 4 u.g.n. Dokonanie stosownych ustaleń będzie zaś możliwe po zakończeniu robót przez inwestora, zatem kwota proponowana przez inwestora nie jest wiążąca dla organów administracji publicznej orzekających w sprawie. Ustalenie wysokości odszkodowania może być dokonane jedynie przez starostę wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej, po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy majątkowego, po zakończeniu inwestycji. Wojewoda wskazał nadto, że decyzja organu I instancji została wydana w oparciu o decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dn. [...] kwietnia 1999 r. znak: [...] wydaną przez Wójta Gminy.
Ustosunkowując się do żądania wykupu nieruchomości przez inwestora zgłoszonego przez strony w toku postępowania przed organem I instancji Wojewoda [...] stwierdził: ustawa o gospodarce nieruchomościami (art. 124 ust. 5) przewiduje, że jeżeli założenie lub przeprowadzenie ciągów, przewodów i urządzeń spowoduje, iż niemożliwe będzie dalsze korzystanie z nieruchomości w sposób dotychczasowy albo w sposób zgodny z jej dotychczasowym przeznaczeniem, właściciel może żądać, aby właściwy organ lub wnioskodawca (GDDKiA) nabył od niego przedmiotową nieruchomość. Zdaniem organu II instancji takie żądanie podlegałoby rozpatrzeniu w toku odrębnego postępowania.
Wobec przestawionego stanu sprawy Organ II instancji uznał zarzuty odwołujących się za bezzasadne.
Skargę na Decyzję Wojewody z dnia 28 czerwca 2003 r. znak [...] do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie wnieśli K. i H. P.
Skarżący zarzucili niezgodność zaskarżonej decyzji z prawem tj. naruszenie art. 125 ust. 5 u.g.n. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, iż planowana modernizacja drogi krajowej spowoduje zmianę ukształtowania powierzchni działki - powstanie skarpy od strony drogi krajowej, a wprowadzenie urządzeń na działkę doprowadzi do utraty jej charakteru użytkowego. Skarżący podkreśli, że użyte w art. 124 ust. 5 u.g.n. określenie "w sposób dotychczasowy" oznacza nie tylko dotychczasową produkcję rolną, ale i prowadzenie prac rolniczych w sposób dotychczasowy. Zarzucili także arbitralność organów przy wydaniu decyzji w sprawie, powtórzenie przez Wojewodę argumentacji organu I instancji, oraz nie wyczerpanie możliwości wynikających z rokowań i negocjacji.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i podniósł, iż żądanie właścicieli unormowane w art. 124 ust. 5 u.g.n. podlegałoby rozpatrzeniu w toku odrębnego postępowania, co zostało wyjaśnione w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zwanej dalej w skrócie ppsa).
Art. 3 ustawy ppsa stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi - art. 134 ustawy ppsa.
Skargę należało uwzględnić.
Przepis art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. nr 46 poz. 543 z 2000 r. ze zm.) reguluje jeden ze szczególnych przypadków wywłaszczenia. Obowiązują w tym przypadku odmienne niż przy "właściwym" wywłaszczaniu reguły i tryb obciążania nieruchomości w postaci ograniczenia sposobu korzystania z tej nieruchomości. Zasadnicze reguły wynikające z powyższego przepisu są następujące :
- zezwolenie na zakładanie i przeprowadzanie na nieruchomości urządzeń, o których mowa w art. 124 ust. 1 może być udzielone z urzędu przez starostę bądź na wniosek zarządu jednostki samorządu terytorialnego, innej osoby (fizycznej lub prawnej), jednostki organizacyjnej,
-uzyskanie pozwolenia jest postępowaniem administracyjnym a samo pozwolenie jest decyzją administracyjną,
-niezbędnym warunkiem dla uzyskania pozwolenia jest aby zabudowa następowała zgodnie z decyzją o wzizt,
- zezwolenie może być udzielone tylko wówczas, gdy właściciel, lub użytkownik wieczysty nie wyrażają zgody na budowę i zakładanie urządzeń, o których mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n. Zgodnie z ust. 3 przepisu art. 124 u.g.n. : "Udzielenie zezwolenia powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań". Z analizy powyższego przepisu wynika, że przeprowadzenie rokowań jest formalną przesłanką wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia, o którym mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n. Przepis art. 124 ust. 3 u.g.n. nie precyzuje formy ani charakteru prawnego jakie powinna mieć propozycja skierowana przez podmiot określony w ust. 1 przepisu, dotycząca uzyskania zgody na wykonanie prac, skierowana do właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości. Analogicznie do wniosków wynikających z regulacji przewidzianej w art. 114 u.g.n. przyjąć należy, że obowiązek przeprowadzenia rokowań zostaje spełniony, gdy ze złożonego właścicielowi(użytkownikowi wieczystemu ) przez podmiot określony w ust. 1 oświadczenia wynika, że zostały nim objęte okoliczności objęte dyspozycją ust. 1 art. 124 u.g.n. art. 124 ust. 3 u.g.n. nie precyzuje także i nie określa formy, jaka powinny mieć dokumenty z przebiegu rokowań, które należy dołączyć do wniosku wszczynającego postępowanie w sprawie udzielenia przedmiotowego zezwolenia. Stwierdzić więc należy w świetle powyższego, że dołączenie do takiego wniosku protokołu z przebiegu rokowań wraz z proponowanym przebiegiem tras urządzeń spełnia wymagania przewidziane przepisem art. 124 ust. 3 w zakresie obowiązku dołączenia do wniosku wszczynającego postępowanie "dokumentów z przebiegu rokowań".
Analiza akt sprawy zakończonej zaskarżoną decyzją wskazuje jednak , iż organy ją prowadzące dopuściły się naruszenia przepisów postępowania . Karta sprawy administracyjnej oznaczona numerem 4 zawieraj protokół z rokowań w sprawie wyrażenia zgody na przeprowadzenie przez nieruchomość przewodów i urządzeń z dnia [...] września 2002 r. Z treści tego protokołu wynika, że rokowania przeprowadzone przez przedstawiciela Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Skarb Państwa objęły przeprowadzenie przez działkę nr ewid. [...] następujących przewodów i urządzeń- pkt. 3 protokołu : napowietrznej linii elektroenergetycznej średniego napięcia, kabla telekomunikacyjnego, oraz słupa podwójnego. Natomiast treść pkt. 1 decyzji Starosty Powiatowego z dnia [...] marca 2003 r., utrzymanej w mocy przez Wojewodę, zawiera zezwolenie na przeprowadzenie: linii napowietrznej średniego napięcia, kanalizacji technicznej oraz umieszczenia słupa podwójnego. Przedmiotem zezwolenia nie jest przeprowadzenie przez nieruchomość stanowiącą własność skarżących kabla telekomunikacyjnego. Stwierdzić należy, że przeprowadzonymi w dniu [...] września 2002 r. rokowaniami nie było objęte przeprowadzenie przez nieruchomość skarżących kanalizacji technicznej. Zgodnie z przepisem art. 124 ust. 3 u.g.n. fakt ten uniemożliwiał wszczęcie postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia, o którym mowa w art. 124 ust. 2 u.g.n. Wadliwość ta zachodząca w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji jest wadliwością mającą wpływ na wynik postępowania w sprawie. Rokowania aby spełniły swą rolę, muszą obejmować wszystkie przewidywane ograniczenia korzystania z nieruchomości przez właściciela lub użytkownika wieczystego, a więc muszą mieć za przedmiot wszystkie urządzenia, których założenie lub przeprowadzenie leży w zamiarze jednostki mającej wystąpić z wnioskiem o zezwolenie.
Nadto na karcie 1 akt administracyjnych znajduje się kopia wyrysu z mapy, obejmująca działkę stanowiącą własność skarżących, objętą zaskarżoną decyzją. Z uwagi na brak danych nie wiadomo, na podstawie jakich dokumentów zostały sporządzone i z oryginałem jakiego dokumentu została stwierdzona ich zgodność. Nie wiadomo, czy stanowią one załączniki do protokołu z dnia [...] września 2002 r., ponieważ w protokole tym brak adnotacji o załącznikach, jej treść nie pozwala także na stwierdzenie, czy osoba, której podpis tam widnieje sporządziła ją w całości, czy jedynie potwierdziła zgodność z oryginałem (jak wspomniano wyżej nie wiadomo jaki dokument stanowiącym).
Nie znajduje natomiast uzasadnienia zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 124 ust. 5 u.g.n. Przepis ten przewiduje uprawnienie do zgłoszenia żądania przez właściciela lub użytkownika wieczystego wykupu przez Skarb Państwa nieruchomości, z której dalsze prawidłowe korzystanie w sposób dotychczasowy lub zgodny z dotychczasowym przeznaczeniem staje się niemożliwe z powodu zainstalowanych na tej nieruchomości urządzeń przesyłowych. Możliwość wystąpienia z takim roszczeniem mieści się w sferze uprawnień przyznanych właścicielowi nieruchomości i od jego woli zależy, czy zechce z takiego uprawnienia skorzystać. Jednakże w okolicznościach przewidzianych tym przepisem nabycie nieruchomości może nastąpić tylko w drodze umowy , to spór na tym tle może mieć tylko charakter cywilnoprawny. Do rozpoznawania zaś spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych , oraz Sąd Najwyższy ( art. 2 § 1 kpc w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji). W przypadku więc odmowy nabycia nieruchomości osoba uprawniona może wystąpić o zobowiązanie do jej nabycia tylko do sądu powszechnego. W tym zakresie stanowisko organów I i II instancji jest zgodne z obowiązującymi przepisami.
Zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 124 ust. 3 u.g.n. oraz art. 7 kpa, ponieważ organy prowadzące postępowanie nie dokonały badania formalnych wymogów złożonego przez ODDKiA wniosku. Rozpoznając ponownie wniosek organy powinny zbadać spełnienie przez wnioskującego o wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 124 ust. 2 u.g.n. formalne wymogi wniosku wynikające z ust. 3 u.g.n.
Wobec powyższego, na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit. c ustawy ppsa orzeczono jak w sentencji. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło