II SA/Kr 1869/11

Dnia 23 stycznia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 14 września 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia [...] września 2011 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy działki nr [...] obr. [...] na cele przebudowy i rozbudowy budynku mieszkalnego przy ul [...] , J.P. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że zaskarżona decyzja może stanowić podstawę do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, której realizacja może wywołać nieodwracalne skutki dla mieszkańców nieruchomości sąsiednich. Wskazano, że zrealizowanie inwestycji przy zachowaniu parametrów wynikających z decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego może wiązać się z przekroczeniem dozwolonego oddziaływania inwestycji na nieruchomości sąsiednie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z powołanego powyżej przepisu wstrzymanie wykonania aktu jest odstępstwem od zasady, a w konsekwencji tego przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania nie powinny być interpretowane rozszerzająco. Potrzeba wstrzymania wykonania aktu powinna być przy tym wykazana przez skarżącego, gdy weźmie się pod uwagę fakt, że wstrzymanie wykonania aktu pozostawione jest uznaniu Sądu i może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego. Subsumcja dyspozycji normy prawnej zawartej w cytowanym art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do decyzji o ustaleniu warunków zabudowy wskazuje, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć jako niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody większej niż w przypadku zwykłej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Odmienna interpretacja treści art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skutkowałaby koniecznością wstrzymywania każdej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, co nie było zamiarem ustawodawcy, gdyż nie przewidział on automatyzmu wstrzymania wykonalności w odniesieniu do tego typu decyzji. Pozostawienie przez ustawodawcę uznaniu Sądu zasadności wstrzymania aktu wiąże się w związku z powyższym z koniecznością szczególnie wnikliwego i przekonującego uzasadnienia przez skarżącego wniosku wykazującego potrzebę wstrzymania wykonania aktu, zwłaszcza że na tym etapie postępowania – wbrew sugestiom skarżącej - Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi. W szczególności strona skarżąca powinna wykazać, że w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi zatem o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (tak m. inn.: postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2004 r., OZ 694/04, niepubl.; postanowienie z dnia 9 marca 2005 r., II OZ 52/05, niepubl.). Żadna z przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania decyzji objętej wnioskiem nie została przez skarżącą wykazana. Uzasadnienie rozpatrywanego wniosku jest lakoniczne i w sposób ogólnikowy odwołuje się do przesłanek wstrzymania wykonania decyzji określonych w art. 61 § 3 powołanej wyżej ustawy. Nie wskazuje na konkretne skutki wykonania decyzji ani nie wskazuje konkretnie czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, ani na czym szkoda ta miałaby polegać w sytuacji, gdy inwestycja polega na przebudowie i rozbudowie budynku mieszkalnego. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji.