II SA/Kr 1925/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 lipca 2013 r. wniosku o przywrócenie terminu do wykonania wezwania do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. a 8 grudnia 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia Spółce [...] sp. z o.o. w W. terminu do złożenia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 18 lipca 2008 r. [...] postanawia: I. wniosek odrzucić, II. zwrócić Spółce A. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 100 złotych (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kwoty uiszczonego wpisu. Pismem z dnia 22 lutego 2013 r. Spółka A. sp. z o.o. uiściła kwotę 100 złotych tytułem wykonania zarządzenia z dnia 4 czerwca 2012 r. (doręczonego pełnomocnikowi Spółki A., sp. z o.o. w dniu 2 lipca 2012 r.) wzywającego pod rygorem odrzucenia skargi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z dnia 28 października 2011 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] grudnia 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia M. sp. z o.o. w W. terminu do złożenia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] lipca 2008 r. [...] zezwalającej na usunięcie drzew. Wraz z uiszczeniem tej kwoty, Spółka A. sp. z o.o. (zwana dalej w skrócie "Spółką") złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wykonania wezwania do uiszczenia wpisu. W uzasadnieniu tego wniosku Spółka wskazała, że wprawdzie postanowieniem z dnia 10 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił ww. skargę z dnia 28 października 2011 r. i zwrócił kwotę 100 zł uiszczoną jako wpis, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 lutego 2013 r. (sygn. akt II OSK 223/13) skargę kasacyjną oddalił, to jednak istnieją przesłanki do przywrócenia terminu do wykonania wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. W ocenie Spółki w tej sprawie nie miało miejsce zawinienie po stronie pełnomocnika Spółki co do terminowego uiszczenia wpisu, ponieważ wezwanie do jego uiszczenia zostało doręczone w dniu 2 lipca 2012 r., ale nie do rąk pełnomocnika Spółki, ani nie do osoby upoważnionej do odbioru pism sądowych. Art. 67 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewidujący możliwość skutecznego doręczania pism do rąk pracownika upoważnionego do odbioru pism, nie ma zastosowania do pism sądowych adresowanych do radcy prawnego wykonującego swój zawód indywidualnie. Potwierdza to orzecznictwo Sądu Najwyższego. Każda inna wykładnia narusza interesy strony i nie znajduje potwierdzenia w obowiązującym prawie. W tej sprawie okoliczność, że pracownik kancelarii odebrał wezwanie do uiszczenia wpisu mimo braku dysponowania pełnomocnictwem do odbioru takiej przesyłki, dowodzi tylko nieskutecznego doręczenia wezwania w dniu 2 lipca 2012 r. Sam zaś pełnomocnik otrzymał to wezwanie dopiero w dniu 3 lipca 2013 r. będąc jednocześnie błędnie poinformowanym przez pracownika kancelarii o doręczeniu tego wezwania w dniu 3 lipca 2012 r. To zaś uzasadnia liczenie terminu do uiszczenia wpisu od dnia 3 lipca 2012 r., a nie 2 lipca 2012 r. Tym samym pierwotnie uiszczony wpis w dniu 10 lipca 2012 r. był uiszczony w terminie. Przyjmowanie każdej innej interpretacji zamyka Spółce drogę do sądu. Także w ocenie wnioskodawcy pozostałe przesłanki wynikające z art. 86 i 87 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zostały zachowane. Spółka wskazała przy tym, że skoro otrzymała w dniu 18 lutego 2013 r. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2013 r., sygn. akt II OSK 223/13 o oddaleniu skargi kasacyjnej, to wniosek złożony w dniu 22 lutego 2013 r. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu został wniesiony z zachowaniem 7-dniowego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek w tej sprawie jest niedopuszczalny i spóźniony i stąd podlega on odrzuceniu, a to w związku z art. 88 i art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012 r., poz.270 z poź. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. W tej sprawie obie te przesłanki występują jednocześnie. Jak wynika bowiem z akt sprawy, Spółka wniosła w dniu 28 października 2011 r. skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] grudnia 2008 r. znak [...] Następnie zostało w dniu 4 czerwca 2012 r. wydane zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu od skargi, ekspediowane w dniu 26 czerwca 2012 r. i doręczone do kancelarii pełnomocnika Spółki w dniu 2 lipca 2012 r. Kwota wymaganego wpisu została uiszczona dopiero 10 lipca 2012 r. i w związku z przekroczeniem 7-dniowego terminu do jej uiszczenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 10 września 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 1925/11 skargę w tej sprawie odrzucił i zwrócił Spółce kwotę 100 zł. Na to postanowienie została wniesiona skarga kasacyjna, zawierająca w swoim uzasadnieniu całość argumentacji zawartej we wniosku z dnia 22 lutego 2013 r. (data 22 lutego 2013 r. to data nadania w urzędzie pocztowym). Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 lutego 2013 r., sygn. akt II OSK 223/13 oddalił skargę kasacyjną Spółki wskazując wyraźnie w uzasadnieniu, że prawidłowo Sąd I. instancji przyjął jako skuteczne doręczenie wezwania pracownikowi kancelarii w dniu 2 lipca 2012 r. i trafnie przyjęto, że była to osoba upoważniona do odbioru tego rodzaju pism. Zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności składa się w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi. Z akt sprawy wynika, że skuteczne doręczenie wezwania pełnomocnikowi Spółki nastąpiło w dniu 2 lipca 2012 r., a pierwotnie uiszczony wpis został dokonany w dniu 10 lipca 2012 r. Tym samym przyjęcie przez Spółkę, że okoliczność ustania przyczyny uchybienia terminowi do uiszczenia wpisu nastąpiła dopiero w dniu 18 lutego 2013 r., tj. dniu, w którym pełnomocnik Spółki otrzymał postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2013 r. o oddaleniu skargi kasacyjnej, jest nieprawidłowe. Wpis uiszczono bowiem w dniu 10 lipca 2012 r., a więc nie można twierdzić, że okoliczność uzasadniająca ustanie przyczyny niemożności terminowego uiszczenia wpisu minęła dopiero 18 lutego 2013 r. W tym dniu otrzymała Spółka (poprzez pełnomocnika) jedynie postanowienie Sądu II. instancji o oddaleniu skargi kasacyjnej, ale okoliczność oddalenia tej skargi nie stanowi w tej sprawie ustania przyczyny uniemożliwiającej uiszczenie wpisu. Ponadto nie ulega najmniejszej wątpliwości, że istotna wniosku złożonego w dniu 22 lutego 2013 r. dotyczy przyjęcia – w rozumieniu Spółki – że skutecznie doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu miało miejsce nie w dniu 2 lipca 2012 r., ale w dniu 3 lipca 2013 r. Na tej okoliczności osadzają się rozważania zawarte we wniosku. Ta jednak okoliczność została już prawomocnie przesądzona w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 września 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 1925/11, w którym wyraźnie stwierdzono, że wezwanie to zostało skutecznie doręczone w dniu 2 lipca 2012 r., a nie w dniu 3 lipca 2012 r. Także Naczelny Sąd Administracyjny nie miał wątpliwości, że skutecznie doręczenie nastąpiło w dniu 2 lipca 2012 r., a nie 3 lipca 2012 r. Tym samym ponowne merytoryczne badanie wniosku Spółki z dnia 22 lutego 2013 r. co do ustalania, w jakim dniu nastąpiło skuteczne doręczenie ww. wezwania z 4 czerwca 2012 r. do uiszczenia wpisu, stanowiłoby podważanie już raz rozstrzygniętej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie może podważać orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., który w tej sprawie winien być stosowany, sąd odrzuca wniosek, jeżeli sprawa objęta takim wnioskiem między tymi samymi stronami jest już prawomocnie osądzona. Nie ulega zaś wątpliwości, że sprawa dotycząca wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu została już raz prawomocnie osądzona i chociaż jest to kwestia formalna, to jednak w tej sprawie nie pojawiły się żadne nowe okoliczności, które nakazywałoby odmienną interpretację. Z uwagi na powyższe zaistniały podstawy do odrzucenia wniosku zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. i art. 88 P.p.s.a. w związku z art. 87 § 1 P.p.s.a. W powyższych okolicznościach należy zwrócić Spółce kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu od wniosku na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.