II SA/Kr 193/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. C. na uchwałę Nr XXX/362/2011 Rady Miasta Krakowa z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Dębniki" postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącej kwotę 300 (słownie: trzysta) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. G. C. wniosła w dniu 29 grudnia 2021r. skargę na uchwałę Nr [...] Rady Miasta K. z dnia 9 listopada 2011r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądów administracyjnych jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości Sądu, bowiem dotyczy działalności organów administracji publicznej, skargę wniesie uprawniony podmiot po wyczerpaniu środków zaskarżenia oraz, gdy spełnia ona wymogi formalne i zostanie złożona w terminie. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że wraz z wejściem w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017r. poz. 935) tj. z dniem 1 czerwca 2017r. modyfikacji uległ stan prawny dotyczący wnoszenia skarg na uchwały jednostek samorządu terytorialnego, jak również uległa zmianie treść art. 101 ust. 1 u.s.g. Zgodnie z nowym brzmieniem art. 101 ust. 1 u.s.g. "1. Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego." Oznacza to, że skarga taka nie musi już być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Jednakże zgodnie z treścią przepisu przejściowego tej ustawy - art. 17 ust. 1 - do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu dotychczasowym, zaś z art. 17 ust. 2 wynika, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), w brzmieniu nadanym niniejsza ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2 (ustawa o samorządzie gminnym), art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejście w życie niniejszej ustawy. Zatem jak wynika z przytoczonej regulacji intertemporalnej, w sprawach dotyczących aktów organów gminy nowa regulacja znajdzie zastosowanie dopiero w stosunku do takich aktów, które podjęte zostaną po dniu wejścia w życie ustawy zmieniającej. Skoro zaś zaskarżona uchwała Rady Miasta K. z dnia 9 listopada 2011r. podjęta została przed wejściem w życie przepisów zmieniających, skutkuje to koniecznością zastosowania w tym stanie faktycznym przepisów poprzednio obowiązujących ustaw. Zaskarżona uchwała została podjęta przed wejściem w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, zatem w sprawie zastosowanie znajdzie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym w brzmieniu sprzed dnia 1 czerwca 2017r. Oznacza to, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego strona powinna była wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Stosownie do zapisu art. 52 § 1 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako p.p.s.a.) w brzmieniu sprzed wspomnianej nowelizacji skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Jeżeli ustawa, w przypadku innych aktów, nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia prawa. Zgodnie zaś z treścią art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z załączonych do skargi dokumentów w dniu 19 października 2021r. skarżąca wystąpiła do Rady Miasta K. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Rada Miasta K. nie udzieliła odpowiedzi na powyższe wezwanie. Przewodniczący Rady Miasta K. przekazał skarżącej jedynie odpowiedź Prezydenta Miasta K. z dnia 17 listopada 2021r., w którym Prezydent ustosunkował się do zarzutów skarżącej. Należy zaznaczyć, że Przewodniczący przesyłając ww. pismo Prezydenta Miasta K. nadmienił, że załączone stanowisko projektodawcy nie jest stanowiskiem Rady Miasta K. wezwanej do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządnie gminnym i ma jedynie charakter informacyjny. W konsekwencji w przedmiotowej sprawie Sąd nie może liczyć 30 – dniowego terminu do złożenia skargi od dnia doręczenia odpowiedzi Prezydenta Miasta K. na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przewidzianego w art. 53 § 2 p.p.s.a. W świetle przedstawionych okoliczności sprawy należy uznać, że odpowiedź taka nie została udzielona przez właściwy organ, zatem termin do wniesienia skargi wynosił 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało wniesione w dniu 19 października 2021r., natomiast skarga na uchwałę Rady Miasta K. została wniesiona w dniu 29 grudnia 2021r., zatem został uchybiony 60 dniowy termin do wniesienia skargi (ostatni dzień terminu przypadał na dzień 20 grudnia 2021 r.). W związku z powyższym skargę, jako spóźnioną należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., wedle którego Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.