II SA/Kr 199/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń (spr.) Sędziowie: WSA Magda Froncisz WSA Renata Czeluśniak Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi D.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 17 listopada 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia 27 marca 2014 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 5 grudnia 2013 r. znak: [...] orzekającą o umorzeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy na wniosek Zakładu Przemysłu [...] S.A." dla inwestycji: "Budowa budynku mieszkalno - handlowo - usługowego wraz z garażem podziemnym, miejscami postojowymi naziemnymi, wewnętrznym układem drogowym na działkach nr [...],[...],[...] oraz infrastrukturą techniczną i wjazdami na teren inwestycji zlokalizowanymi na części działek nr [...],[...] w obrębie [...] w K. , przy ul.[...] ". Postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2014 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. - po rozpoznaniu wniosku D.M. - orzekło o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej powyższą decyzją W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że skuteczne uruchomienie postępowania wznowieniowego jako trybu nadzwyczajnej weryfikacji decyzji ostatecznej uwarunkowane jest spełnieniem ściśle określonych przesłanek formalnych. Postępowanie wznowieniowe ma charakter nadzwyczajny, odrębny od postępowania zwykłego, zakończonego decyzją ostateczną. Jego przedmiotem jest przeprowadzenie kontroli prawidłowości decyzji, wydanej w postępowaniu zwykłym, ale tylko w przypadku, gdy postępowanie, w którym zapadła ta decyzja dotknięte jest jedną z kwalifikowanych wad wyliczonych w art. 145 § 1 k.p.a. W rozpatrywanym przypadku przedmiotem żądania wznowienia postępowania jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 27 marca 2014 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. , a wniosek do Kolegium G. i A.B. z dnia 28 kwietnia 2014 r. złożono w terminie jednego miesiąca od dnia dowiedzenia się o decyzji SKO, która została stronom doręczona w dniu 18 kwietnia 2014 r. Podobnie zresztą wniosek D.M. z dnia 7 maja 2014 r. złożony został w terminie jednego miesiąca od dnia dowiedzenia się o decyzji (decyzja została doręczona w dniu 8 kwietnia 2014 r.). Złożony w sprawie wniosek o wznowienie w istocie nie formułuje jednak żądania odpowiadającego którejkolwiek z przesłanek, o których mowa w art. 145 § 1 k.p.a. Wnioskodawcy nie powołali tego przepisu, nie przedstawili zarzutów, które mogłyby odpowiadać żadnej z przesłanek tam wymienionych. Jednocześnie Kolegium Odwoławcze nie znalazło podstaw do wznowienia postępowania z urzędu, ponieważ nie zachodzi żadna z pozostałych przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a. Kolegium dalej wskazało, że należało z przyczyn formalnych orzec o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 27 marca 2014 r. nr [...] z uwagi na niewskazanie przesłanek, które w świetle art. 145 k.p.a. mogłoby skutkować wznowieniem tego postępowania. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wnieśli D.M. oraz G. i A.B. . Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia 17 listopada 2014 r., znak [...] - działając na podstawie art. 145 § 1 w związku z art. 147, art. 148, art. 149 § 3 i § 4 w związku z art. 126 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymało zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 9 kwietnia 2014 r. znak [...] w mocy. Uzasadniając to rozstrzygnięcie wskazano, że w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego określone zostały naczelne zasady postępowania administracyjnego, stanowiące reguły, jakimi powinien kierować się organ prowadzący postępowanie administracyjne. Jedną z tych zasad jest zasada trwałości decyzji ostatecznych, ustanowiona przepisem art. 16 § 1 k.p.a., w myśl którego decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji są ostateczne. W kodeksie postępowania administracyjnego uregulowane zostało precyzyjnie postępowanie mające na celu wdrożenie każdego z nadzwyczajnych trybów. I tak wznowienie postępowania jest instytucją pozwalającą na ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej, jeżeli postępowanie, w którym zapadła decyzja było dotknięte kwalifikowaną wadliwością, wyliczoną wyczerpująco w przepisach proceduralnych (art. 145 § k.p.a., 145 a k.p.a. i 145 b k.p.a.). Złożone wnioski o wznowienie w istocie nie formułują żądania odpowiadającego którejkolwiek z przesłanek, o których mowa w art. 145 § 1 k.p.a. Wnioskodawcy nie powołali tego przepisu, a co szczególnie istotne nie przedstawili zarzutów, które mogłyby odpowiadać którejkolwiek z przesłanek tak wymienionych. Wnioskodawcy (G. i A.B. ) domagają się między innymi wskazania przepisów prawa materialnego, na mocy których są stronami postępowania co nie mieści się w zakresie podstaw do wznowienia postępowania. Zresztą we wniosku nie zarzucono Kolegium pominięcia wnioskodawców jako stron postępowania, a przynajmniej nie wynika to wprost z jego zarzutów. Nie budzi wątpliwości, że to odwołanie G. i A.B. od decyzji Prezydenta Miasta K. umarzającej postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy - uruchomiło postępowanie odwoławcze, że prawidłowo doręczono decyzję Kolegium oraz że na etapie postępowania przed organem I instancji skarżący również uczestniczyli w postepowaniu. D.M. również uczestniczyła jako strona w tych postępowaniach, zarówno na etapie I instancji, jak również przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w K. Postępowanie przed Kolegium już się zakończyło, a domaganie się obecnie wskazania przepisów prawa materialnego, na mocy których wnioskodawcy są stronami wykracza poza zakres żądania wznowienia postępowania. Podobnie zresztą ustosunkowano się do zarzutu "nieścisłości jakie zostały popełnione przez SKO", na które zwraca uwagę w swoim wniosku o wznowienie postępowania D.M. . Jednocześnie Kolegium Odwoławcze nie znalazło podstaw do wznowienia postępowania z urzędu, ponieważ nie zachodzi żadna z pozostałych przesłanek wymienionych wart. 145 § 1 k.p.a. Postanowienie to zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie D.M. twierdząc, że jest dla niej krzywdzące. Podniosła, że inwestor A. sprzedał nieruchomość, a nowy właściciel dokonał podziału nieruchomości na mniejsze działki tak, by wyeliminować z postępowania inne strony postępowania - mieszkańców okolicznych działek. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie podnosząc, że nie stwierdzono żadnych przesłanek wznowienia postępowania. Na rozprawie w dniu 30 czerwca 2015 r. skarżąca podniosła, że chce być stroną postępowania, którego inwestorem jest Spółka A. o zabudowę działki, bowiem dotychczasowy inwestor sprzedając działkę pozbawił ją przymiotu strony w postępowaniu z nowym inwestorem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skarga podlega oddaleniu, bowiem zaskarżone postanowienie jest trafne i zgodne z prawem. Zgodzić należy się z argumentacją organu wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Przepisy postępowania administracyjnego dotyczące wznowienia postępowania tj. art. 145 , 145a i 145b k.p.a. w sposób wyczerpujący regulują podstawy wznowienia. Złożony przez D.M. wniosek nie powoływał żadnej z tych podstaw, nie wskazano jej również w skardze do sądu. Zarówno sama skarżąca, jak i dwoje pozostałych wnioskodawców postępowania wznowieniowego (G. i A.B. byli uczestnikami postępowania administracyjnego. Z pewnością, więc nie może być mowy o przesłance, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. ("strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu"). Również zbadanie z urzędu, czy zachodzi którakolwiek z pozostałych przesłanek wznowienia zostało przeprowadzone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo. Domaganie się wyłącznie wskazania przepisów prawa na podstawie, których wnioskodawcy byli stronami postepowania w skardze wznowieniowej i oparcie zażalenia wyłącznie na ogólnym zarzucie "nieścisłości, jakie popełniło SKO" oraz samej skargi do WSA na poczuciu pokrzywdzenia czyni samą skargę gołosłowną i bezzasadną. Prawidłowa była również forma wydanego rozstrzygnięcia. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 czerwca 1999 r., IV SA 2397/98, LEX nr 47857: "1. Przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji bada wyłącznie, czy wniosek o wznowienie postępowania oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia, enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 k.p.a. oraz czy podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 148 k.p.a. Tylko w przypadku ujawnienia, iż podanie o wznowienie nie wskazuje przesłanek przewidzianych w art. 145 § 1 k.p.a. bądź nie zachowany został termin do jego złożenia przewidziany w art. 148 k.p.a. - organ administracji może na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. wydać decyzję (obecnie postanowienie) odmawiającą wznowienia postępowania. W pozostałych przypadkach organ administracji ma obowiązek wydać postanowienie o wznowieniu postępowania i przeprowadzić postępowanie zgodnie z zasadami określonymi w art. 150 i 151 k.p.a.". Podobnie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 stycznia 2009 r., II OSK 1747/07, LEX nr 484887: "Tylko gdy w świetle twierdzeń wynikających już z samego wniosku o wznowienie wynika, że brak jest ustawowych podstaw do wznowienia, wniosek składa podmiot niebędący stroną albo termin do jego złożenia nie został zachowany, organ wydaje decyzję (obecnie postanowienie) o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 k.p.a.)". W kontrolowanej sprawie przyczyną odmowy wznowienia postępowania był brak ustawowych przesłanek wznowienia. Oparcie orzeczenia na art. 149 § 3 k.p.a. z powodu braku przyczyn przedmiotowych do wznowienia - co jednoznacznie stwierdził organ - było prawidłowe. Wobec powyższego skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).