II SA/Kr 2060/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: AWSA Inga Gołowska Protokolant: osobiście po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia oddalić wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych Skarżący M. C. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy-zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem, sporządzonym na skutek zgłoszonego żądania, w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] znak: [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 30 marca 2007r. oddalił wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych z uwagi na okoliczność, iż z porównania wysokości obciążenia finansowego w postaci obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej z sytuacją majątkową i rodzinną skarżącego wynika, że zwolnienie skarżącego od tego obowiązku nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa. Na skutek złożenia zażalenia przez skarżącego M. C., Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 17 października 2007r. sygn. akt: II OZ 1030/07 uchylił na podstawie art. 160, art. 185§ 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm) postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, doręczone skarżącemu w dniach 14 maja 2007r. i 17 lipca 2007r., gdyż w niniejszej sprawie w tym samym przedmiocie doręczono skarżącemu dwa różniące się treścią uzasadnienia orzeczenia w formie postanowienia, przez co obydwa te akty znalazły się w obiegu prawnym. Skarżący wezwany do złożenia dodatkowych dokumentów, przedłożył zaświadczenie Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. z którego wynika, że nie korzysta z pomocy ośrodka, zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w M. z którego wynika, że córka skarżącego I. C. jest zarejestrowana jako bezrobotna od dnia [...] grudnia 2007r. bez prawa do zasiłku, oraz przedłożył kserokopię odcinków renty swojej i żony J. C. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarżący wraz z żoną, z którą prowadzi wspólne gospodarstwo domowe osiąga stały miesięczny dochód w kwocie 1279,36 zł brutto. Skarżący jest nadto współwłaścicielem wraz z żoną- nieruchomości, domu wybudowanego w 19..... który nigdy nie został wykończony a który obecnie wymaga kapitalnego remontu. Skarżący jednakże nie wskazuje jak duży jest ten dom (powierzchnia w m²). Córka I. C. jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna dopiero od dnia [...] grudnia 2007r. i nie przysługuje jej prawo do zasiłku. Fakt, że córka skarżącego jest zarejestrowana jako bezrobotna dopiero od grudnia 2007r. stoi w sprzeczności z wcześniejszymi twierdzeniami skarżącego jakoby pozostawała bez pracy. W postępowaniu o przyznanie prawa pomocy dochodzi do konieczności dokonania wyboru pomiędzy zapewnieniem prawa do sądu podmiotowi mniemającemu dostatecznych środków, a odstąpieniem od zasady powszechności i równości w ponoszeniu ciężarów i świadczeń publicznych (art. 84 Konstytucji). Zwolnienie od kosztów jest także uszczupleniem dochodów państwa i powinno być stosowane jedynie dla osób pozostających w ubóstwie. Posiadanie majątku, w szczególności nieruchomości (domu jednorodzinnego, mieszkania) wyklucza w zasadzie możliwość zwolnienia od kosztów sądowych (por. post. NSA z [...] października 2004r. [...]), a na pewno w zakresie całkowitym. Wszak udzielenie stronie prawa pomocy jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, gdy zdobycie przez stronę środków na koszty postępowania w inny sposób jest rzeczywiście (obiektywnie ) niemożliwe. Należy podnieść i tę okoliczność, że skarżący nie korzystał z pomocy finansowej instytucji świadczących tego rodzaju pomoc, zatem nie wykorzystał możliwości i nie starał się o pozyskanie środków finansowych, które mogłyby poprawić jego sytuacje finansową a tym samym umożliwić uiszczenie opłaty kancelaryjnej w wysokości 100,00 zł. Okoliczności faktyczne podlegające badaniu przez Sąd w związku z rozpoznawaniem wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazują bez wątpienia, że brak podstaw do skorzystania przez skarżącego z tej instytucji. Mając powyższe na uwadze, Sąd na zasadzie art. 243 §1, art. 244 § 1 i § 3, art. 246 § 1 pkt. 2, art. 260, art. 16 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm) orzekł jak w sentencji.