II SA/Kr 209/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia K. G. na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 29 września 2010 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w dniu 29 sierpnia 2011 r. w sprawie ze skargi K. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 listopada 2009 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia oceny technicznej postanawia odrzucić zażalenie. P O S T A N O W I E N I E Dnia 29 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku K. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie z dnia 24 maja 2010 r. w dniu 29 sierpnia 2011 r. w sprawie ze skargi K. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 listopada 2009 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia oceny technicznej postanawia odmówić przywrócenia terminu. Postanowieniem z dnia 29 września 2010r. WSA w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną K. G. od wyroku WSA w Krakowie z dnia 24 maja 2010r. Odpis tego postanowienia doręczono ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi z urzędu skarżącego w dniu 12 października 2010r., co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 102). Zażalenie na powyższe postanowienie K. G. wniósł 2 listopada 2010r., co sprecyzował w piśmie opatrzonym datą 18 czerwca 2011r. (k. 104, 105 i 145). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 194 § 2 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Jak wskazano wyżej, postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało doręczone pełnomocnikowi K. G. w dniu 12 października 2010 r., a więc ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do wniesienia zażalenia był 19 października 2010 r., gdy tymczasem skarżący wniósł zażalenie w dniu 2 listopada 2010 r., czyli po upływie terminu do jego wniesienia. Wyjaśnić trzeba też, że w niniejszej sprawie w ramach przyznanego skarżącemu prawa pomocy ustanowiono dla niego adwokata z urzędu. Skarżący nie wypowiedział pełnomocnictwa, a więc pełnomocnik ten nadal reprezentuje skarżącego w niniejszej sprawie. Dlatego, stosownie do art. 67 § 5 ppsa, doręczenia pism procesowych są kierowane do tego pełnomocnika i od daty doręczenia pełnomocnikowi liczone są terminy do wniesienia środków odwoławczych. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 oraz art. 194 § 2 ppsa odrzucił zażalenie. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 24 maja 2010r. WSA w Krakowie oddalił skargę K. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 listopada 2009r. znak: [...] wydane w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia oceny technicznej. Odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi z urzędu skarżącego w dniu 28 czerwca 2010r. (k. 85). Postanowieniem z dnia 29 września 2010r. WSA w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną K. G. od wyroku WSA w Krakowie z dnia 24 maja 2010r., ponieważ została ona wniesiona osobiście przez skarżącego bez zachowania przymusu adwokacko - radcowskiego. W piśmie opatrzonym datą 18 czerwca 2011r. K. G. sprecyzował swoje dotychczasowe pisma opatrzone datami 2 listopada 2010r., 21 lutego 2011r. oraz 28 marca 2011r. i wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że otrzymany przez niego odpis wyroku, który przekazała mu kancelaria pełnomocnika z urzędu, nie zawierał pouczenia o terminie i sposobie zaskarżenia wyroku. Ponadto skarżący wskazał na sprzeczne informacje, jakie w tej kwestii otrzymał w sądzie oraz w kancelarii swojego pełnomocnika. Pełnomocnik skarżącego podała, że po otrzymaniu w dniu 28 czerwca 2010r. odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem przesłała wyrok i jego uzasadnienie skarżącemu w dniu 1 lipca 2010r., informując, że w ocenie pełnomocnika brak jest podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik wskazała, że skarżącego pouczono o tym, że jeśli zamierza wnieść skargę kasacyjną, pomimo negatywnej opinii dotychczasowego pełnomocnika, powinien wystąpić o ustanowienie innego pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 ppsa wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W ocenie skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez winy strony. Podkreślić należy, że "Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Z brakiem winy mamy natomiast do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Okolicznościami takimi mogą być na przykład nagła choroba lub błędne pouczenie sądu" (tak NSA w postanowieniu z dnia 11 kwietnia 2008r. sygn. akt I OZ 246/08, Lex Omega nr 479292). Ponadto zgodnie z utrwalonym orzecznictwem "Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Ani podeszły wiek ani stan zdrowia nie stanowią przesłanek wykluczających istnienie winy" (tak NSA w wyroku z dnia 28 czerwca 2007r., sygn. akt II OSK 479/07). Zdaniem Sądu bezpodstawne są zarzuty skarżącego o nieprawidłowym doręczaniu mu pism procesowych oraz braku stosownych pouczeń co do wnoszenia środków odwoławczych. Skoro bowiem w niniejszej sprawie został ustanowiony dla skarżącego pełnomocnik z urzędu, to zgodnie z art. 67 § 5 ppsa, właśnie temu pełnomocnikowi doręcza się wszelkie pisma procesowe. Strona reprezentowana przez pełnomocnika nie otrzymuje odrębnych egzemplarzy pism, ponieważ ma możliwość zapoznania się z nimi za pośrednictwem swego pełnomocnika. Ponadto stosownie do art. 163 § 2 ppsa pouczenie o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia kieruje się tylko do strony występującej w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego. Skarżący był i jest (wobec niewypowiedzenia pełnomocnictwa) reprezentowany przez adwokata z urzędu i od niego miał możliwość uzyskania stosownego pouczenia. Jak wynika z wyjaśnień udzielonych w piśmie z dnia 10.03.2011 r.(którego odpis skarżący otrzymał w dniu 24.03.2011 r. -k.133 akt adm.) pełnomocnik skarżącego przesłał mu w dniu 1 lipca 2010 r. odpis wyroku z uzasadnieniem i poinformował go nie tylko o braku podstaw do złożenia – wg niego -skargi kasacyjnej ale również o tzw. przymusie adwokackim w przypadku zamiaru złożenia przez skarżącego takiej skargi. Mimo to skarżący nie ustanowił pełnomocnika, który w jego imieniu wniósłby skargę kasacyjną (ani w terminie do jej wniesienia ani później, nawet do chwili złożenia przedmiotowego wniosku). Mając na uwadze powyższe zasady oraz okoliczności przedmiotowej sprawy, Sąd uznał, że skarżący nie został pozbawiony prawa do czynnego udziału w postępowaniu sądowym oraz miał możliwość zapoznania się z zapadającymi w nim rozstrzygnięciami. Zatem nie można uznać, iż skarżący nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i dlatego Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 oraz art. 87 § 2 ppsa.