II SA/Kr 212/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 marca 2015 r. sprawy ze skargi A. B. na uchwałę Rady Miasta Zakopane z dnia 25 września 2014 r. nr LVII/774/2014 w przedmiocie zgody na zbycie udziału we współwłasności nieruchomości oraz udzielene bonifikaty od ceny nieruchomości gruntowej postanawia odrzucić skargę. W dniu 9 października 2014 r. skarżący A. B. wezwał Radę Miasta Zakopane do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie uchwały Rady Miasta Zakopane z dnia 25 września 2014 r. nr LVII/774/2014 w przedmiocie zgody na zbycie udziału we współwłasności nieruchomości oraz udzielenie bonifikaty od ceny nieruchomości gruntowej. Rada Miasta Zakopane nie odpowiedziała na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W dniu 8 grudnia 2014 r. (data stempla pocztowego) A. B. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na opisaną wyżej uchwałę. Skarga wpłynęła do WSA w Krakowie 11 grudnia 2014 r., a Sąd przekazał skargę do organu w dniu 15 grudnia 2014 r. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta Zakopane wniosła o jej odrzucenie, podnosząc że skarga została wniesiona po terminie określonym w art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "ppsa", wynika, że w przypadku skargi na uchwałę rady gminy przy braku odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skargę należy wnieść w terminie sześćdziesięciu dni od daty wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Potwierdza to także uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r. sygn. II OPS 2/07 (Lex Omega nr 260435). Odnosząc tę zasadę do skargi A. B., należy stwierdzić, że sześćdziesięciodniowy termin, liczony od daty 9 października 2014 r., upłynął w dniu 8 grudnia 2014 r. Natomiast, jak wskazano wyżej, A. B. nadał skargę 8 grudnia 2014 r., lecz nadał ją bezpośrednio do WSA w Krakowie. Dlatego należy mieć na uwadze, że w myśl art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.), w okresie dwóch lat od wejścia w życie ppsa (tj. do 31 grudnia 2005 r.), skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 ppsa, sąd administracyjny przekazywał organowi, którego działania lub bezczynności dotyczyła skarga. Od 1 stycznia 2006 r. obowiązuje wyłącznie pośredni tryb wnoszenia skarg do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu administracji, którego działanie lub bezczynność zaskarżono. Przepis art. 54 § 1 ppsa jednoznacznie precyzuje, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Wobec tego tylko czynność nadania skargi do Rady Miasta Zakopane można traktować jako spełniającą powyższe warunki. Natomiast dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania skargi do sądu. Ponadto wyjaśnić trzeba, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje pogląd, iż w przypadku złożenia przez skarżącego skargi do sądu lub organu niewłaściwego, sąd lub organ powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd lub organ niewłaściwy na adres właściwego organu administracji publicznej (tak NSA w postanowieniu z 11 czerwca 2013 r. sygn. akt II GSK 937/13 – orzeczenie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem z przedstawionych wyżej okoliczności wynika, że skarga A. B. na uchwałę Rady Miasta Zakopane z dnia 25 września 2014 r. nr LVIII/774/2014 wpłynęła do WSA w Krakowie już po upływie sześćdziesięciodniowego terminu do jej wniesienia, a więc została przekazana przez ten Sąd właściwemu organowi również po upływie terminu. Dlatego Sąd uznał, że przedmiotowa skarga została wniesiona po terminie i orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 2 ppsa.