II SA/Kr 215/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator (spr.) Sędziowie : WSA Aldona Gąsecka-Duda WSA Magda Froncisz Protokolant : starszy sekretarz sądowy Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 września 2016 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wojewody z dnia 3 grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Starosta W. decyzją z dnia 2 lipca 2015 r. nr [....] działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz art. 104 K.p.a. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla J.L. na nadbudowę i przebudowę budynku mieszkalno – usługowego wraz ze zmianą sposobu użytkowania części parteru na pracownię wyrobów cukierniczych oraz adaptacją nieużytkowanego poddasza na cele mieszkalne, utwardzenie częściowe terenu na działce nr [....] w miejscowości K. , gmina K. W uzasadnieniu organ wskazał, że projekt budowlany jest zgodny projekt budowlany jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy K. obejmującego miejscowości gminy: [....] [....] [....] w ich granicach administracyjnych zatwierdzonym Uchwałą Nr XXI/168/2004 Rady Gminy K. z dnia 30.07.2004 r., zmienionym Uchwałą Nr XV/105/2008 Rady Gminy w K. z dnia 3 czerwca 2008 r. Uchwałą Nr XXIV. 165.2012 Rady Gminy K. z dnia 4 września 2012r. oraz z wymaganiami ochrony środowiska. Starosta [....] decyzją z dnia 28.10.2014 r., zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na przebudowę budynku mieszkalno-usługowego wraz ze zmianą sposobu użytkowania części parteru na pracownię wyrobów cukierniczych oraz adaptacją nieużytkowanego poddasza na cele mieszkalne, utwardzenie częściowe terenu, na działce nr [....] w miejscowości K. , gm. K. Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda [....] decyzją z dnia 20 kwietnia 2015 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy Starosta [....] uwzględniając wszelkie uwagi organu odwoławczego, postanowieniem z dnia 12.05.2015r., nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w przedłożonej dokumentacji polegających na: 1/ dokonaniu korekty wniosku o pozwolenie na budowę w związku ze zmianą nazwy zamierzenia inwestycyjnego w projekcie budowlanym (dot. nadbudowy budynku mieszkalno-usługowego), 2/ wykazaniu w sposób jednoznaczny w dokumentacji projektowej, że obiekt objęty wnioskowanym zamierzeniem inwestycyjnym jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, w myśl art. 3 punkt 2a ustawy Prawo budowlane (należy uzupełnić dokumentację projektową o stosowne obliczenia wskazujące poprawność zakwalifikowania obiektu jako budynku mieszkalnego jednorodzinnego, oraz wskazanie ilości lokali mieszkalnych), 3/ w związku z wejściem w życie w dniu 19 listopada 2014r. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą nr XLVI/321/2014 Rady Gminy K. z dnia 17 października 2014r. uzupełnieniu dokumentacji projektowej o odniesienie się do ustaleń wyżej powołanego miejscowego planu m.in. w zakresie § 13, § 7 ust. 3, § 5 ust. 6. Pismem z dnia 29.05.2015 r. inwestor przedłożył cztery egzemplarze projektu budowlanego uzupełnionego o informacje wynikające z postanowienia, równocześnie precyzując wniosek w zakresie nadbudowy. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła A.K. – właścicielka działki nr [....] sąsiadującej z terenem inwestycji. Zarzuciła wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 107 § 3 K.p.a. poprzez brak precyzyjnego wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej przedmiotowej decyzji, co uniemożliwia właściwe zapoznanie się z motywami działania organu I instancji oraz naruszenie art. 7 K.p.a. w związku z art. 77 § 1 K.p.a. i art. 80 K.p.a. poprzez brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy, co doprowadziło organ do wydania zaskarżonej decyzji. Ponadto podniesiono, że decyzja została wydana z naruszeniem art. 3 pkt 2a Prawa budowlanego w związku z art. 2 pkt 2 ustawy o własności lokali poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji błędne przyjęcie, że istniejący obiekt po przebudowie, będzie budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym. Wojewoda [....] decyzja z dnia 3 grudnia 2015 r. nr [....] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu Wojewoda [....] wskazał, że w przedmiotowej sprawie organ I instancji, zobligowany do ponownego rozpatrzenia sprawy, przeprowadził ponownie postępowanie administracyjne, które zakończone zostało skarżoną decyzją. Z uzasadnienia do powyższej decyzji wynika wyraźnie, że projekt został poddany analizie pod kątem spełnienia przesłanek określonych w art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, przy uwzględnieniu konieczności uzupełnienia materiału dowodowego. Zatem organ wskazał podstawę faktyczną rozstrzygnięcia poprzez wskazanie faktów, które uznał za udowodnione oraz dowodów, na podstawie których wydał swoje rozstrzygnięcie. W art. 3 pkt 2a Prawa budowlanego określona została definicja budynku mieszkalnego jednorodzinnego, przez który należy rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku. W opinii organu po dokonanych przez projektanta poprawkach w projekcie budowlanym, w trakcie ponownego rozpatrywania sprawy przez organ I instancji, przedstawione rozwiązania spełniają warunki określone w powyższej definicji. Z projektu budowlanego wynika, że obiekt posiada cztery kondygnacje, w tym jedną kondygnację podziemną (projekt nie obejmuje ingerencji w substancję piwnic). W części parteru budynku zlokalizowany został lokal usługowy z oddzielnym wejściem z zewnątrz budynku, oraz samodzielne wejście do części mieszkalnej znajdującej się na piętrze oraz w poddaszu. Zgodnie z dołączoną do projektu budowlanego inwentaryzacją, klatka schodowa obsługiwała wszystkie ww. kondygnacje (w tym poddasze nieużytkowe) i jako taka nie ulega zasadniczej przebudowie. Jedynie w części poddasza, w związku z jego przystosowaniem na cele mieszkalne oraz zmianą kształtu dachu, jak również w części parteru zamurowane zostało połączenie z lokalem usługowym. Powierzchnia całkowita budynku wynosi 363, 36 m2, w tym część mieszkalna - 262,31 m2, natomiast część usługowa - 101,05 m2, co stanowi 27,81 powierzchni całkowitej budynku. W odniesieniu do powyższego, w ocenie organu odwoławczego, zarzut, że klatka schodowa obsługuje trzy kondygnacje: lokal użytkowy w parterze oraz lokal mieszkalny na piętrze "a dodatkowo zgodnie ze złożonym projektem budowlanym będzie można wydzielić jeszcze jeden lokal mieszkalny na poddaszu" oparty jest jedynie na domniemaniu, iż po dokonaniu nieznacznej przebudowy obiekt ten stanowić będzie budynek wielorodzinny. Ponadto należy wyjaśnić, że żaden przepis prawa nie zabrania zastosowania przyjętych w projekcie rozwiązań, za które w pełni odpowiedzialny jest projektant. Zgodnie bowiem z art. 20 ust. 1 pkt 1 i 3 ww. ustawy Prawo budowlane, do obowiązków projektanta należy opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny z przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, co potwierdza dołączając do projektu stosowne oświadczenie. Zaistnienie wątpliwości co do zgodności projektu z obowiązującymi w określonym zakresie przepisami oznacza konieczność uzyskania od projektanta gwarancji co do tego, że zastosowana w projekcie koncepcja czy rozwiązanie nie naruszają obowiązujących przepisów, bowiem ustawodawca nie upoważnił organu prowadzącego postępowanie w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę do zastępowania projektanta w jego ustawowych obowiązkach. Kompetencja właściwego organu w sprawach o udzielenie pozwolenia na budowę ograniczona została do czynności formalnych o charakterze kontrolnym bez możliwości angażowania się w meritum projektu budowlanego złożonego wraz z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę. W kwestii zarzutu dotyczącego usytuowania otworów okiennych i drzwiowych w odległości od granicy z działką nr [....] , niezgodnie z obowiązującymi przepisami, organ wyjaśnił, że wskazana w § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie odległość (4 m) dotyczy budynku zwróconego ściana z otworami okiennymi i drzwiowymi w stronę tej granicy. W przedmiotowej sprawie, podlegający przebudowie budynek, co prawda stoi w granicy z ww. działką, jednakże jego ściany z otworami okiennymi i drzwiowymi nie są zwrócone w kierunku działki skarżącej. Zatem powyższy zarzut nie znajduje uzasadnienia. Organ podkreślił również, że działka nr [....] położona jest w obszarze o symbolu M (po zmianie planu w 2014 r. MN), o podstawowym przeznaczeniu pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Plan dopuszcza uzupełnienie funkcji mieszkaniowej o funkcję usługową z zakresu usług publicznych lub komercyjnych, w formie budynku mieszkalno-usługowego lub w odrębnym budynku usługowym, przy zachowaniu warunku, aby powierzchnia użytkowa funkcji usługowej nie przekraczała 40% (w projekcie 37,09 %) powierzchni użytkowej funkcji mieszkaniowej w granicach działki budowlanej. Dla powyższych terenów ustalono lokalne warunki i standardy, istotne dla przebudowy i nadbudowy istniejącego budynku: 1/ wysokość budynku, mierzona od poziomu terenu przy głównym wejściu do budynku do kalenicy dachu - nie więcej niż 10,0 m - w projekcie budowlanym wysokość wynosi 9,98 m; 2/ dachy strome dwu- lub wielospadowe, o tradycyjnej formie, z kalenicą równoległą do podłużnej osi budynku, o jednakowym kącie nachylenia obu połaci dachowych, wynoszącym od 30° do 45°, z nadwieszonym okapem, w nawiązaniu do formy istniejących obiektów – w projekcie budowlanym, budynek posiada dach stromy dwuspadowy o tradycyjnej formie i jednakowym kącie nachylenia połaci dachowej wynoszącym 35°, z nadwieszonymi okapami; 3/ pokrycie dachu – dachówka ceramiczna lub z innych materiałów o fakturze dachówek – w projekcie dach pokryty jest blachą dachówkową; 4/ kolorystyka: ścian - jasna, w tonacjach pastelowych; dachu - ciemna (brąz, czerwień, szarość, zieleń), 5/ forma i gabaryty budynków oraz ich usytuowanie na działce wraz z innymi elementami zagospodarowania (ogrodzenia, budynki gospodarcze, obiekty małej architektury oraz zieleń) powinny być kształtowane w dostosowaniu do cech lokalnego krajobrazu i otaczającego zainwestowania i nawiązywać do form architektury tradycyjnej w celu harmonijnego wkomponowania nowych elementów zagospodarowania w otoczenie. Powyższy warunek został spełniony. Ponadto zachowane zostały ustalone w planie wskaźniki zagospodarowania terenu, takie jak intensywność zabudowy - od 0,1 do 0,6 (0,26), powierzchna zabudowy - nie więcej niż 0,3 (0,09) oraz powierzchnia terenu biologicznie czynnego - nie mniej niż 50% (80,1%). Jak wynika z akt sprawy inwestor przedłożył wymagane prawem dokumenty, w tym oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz sporządzony przez uprawnioną osobę projekt budowlany. Projekt budowlany jest kompletny i zawiera wymagane prawem uzgodnienia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a także odpisy uprawnień projektantów i ich zaświadczenia z właściwej izby samorządu zawodowego. W świetle powyższego, ponieważ spełnione zostały wymogi określone w art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, organ odwoławczy zdecydował o utrzymaniu w mocy przedmiotowej decyzji. Na tą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła A.K. zarzucając naruszenie: 1/ art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane poprzez utrzymanie w mocy decyzji Starosty [....] z dnia 2 lipca 2015 r., znak: [....] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu J.L. pozwolenia na budowę inwestycji pn: "Nadbudowa i przebudowa budynku mieszkalno-usługowego wraz ze zmianą sposobu użytkowania części parteru na pracownię wyrobów cukierniczych oraz adaptacją nieużytkowanego poddasza na cele mieszkalne, utwardzenie częściowe terenu, na działce nr [....] w miejscowości K.", pomimo istnienia przesłanek jej uchylenia na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a.; 2/ art. 7 K.p.a. w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. poprzez brak realizację zasady prawdy obiektywnej w postępowaniu i niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy zgodnie z wymogami procedury administracyjnej i nie zweryfikowanie złożonego przez projektanta projektu budowlanego pod kątem ustalenia, czy wskazane pomieszczenia zostały wydzielone stałymi przegrodami budowlanymi pozwalającymi na wyodrębnienie, przy zachowaniu wymagań budowlano- technicznych, lokali mieszkalnych, 3/ art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. poprzez wydanie decyzji, która nie tłumaczy w sposób dostateczny wydanego rozstrzygnięcia, 4/ art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane poprzez utrzymanie w mocy decyzji Starosty [....] z dnia 2 lipca 2015 r. pomimo istnienia informacji dotyczącej braku bezpieczeństwa i ochrony zdrowia z uwagi na regulację o ochronie przeciwpożarowej. W konkluzji skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [....] . W odpowiedzi na skargę Wojewoda [....] wniósł o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji i postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak więc sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze jak i ponad te zarzuty - w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego bądź postępowania mającego wpływ na wynik postępowania. Przepis art. 151 p.p.s.a. mówi z kolei, iż w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z dyspozycja art. 35 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 (dalej; ustawa) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Z kolei przepis art. 25 ust 3 w/w ustawy przesądza, iż w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Wyżej wskazany przepis przesądza, iż organ administracji architektoniczno-budowlanej ma obowiązek dokonania sprawdzenia zgodność projektu budowlanego z ustaleniami planu miejscowego o ile dla terenu na którym inwestycja ma być realizowana plan taki obowiązuje, jeżeli nie - to zgodność projektu budowlanego z ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy. W dalszej kolejności ocenia zgodność projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska, kompletności projektu budowlanego oraz zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Następnie organ wzywa inwestora do usunięcia ewentualnych nieprawidłowości i (po usunięciu nieprawidłowości lub jeżeli takiej potrzeby nie było) uznając, że w zakresie o którym mowa wyżej ocena przedłożonego mu projektu budowlanego jest pozytywna (projekt spełnia warunki określone w art. 35 ustawy Prawo budowlane) wydaje decyzje o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego. Stwierdzenie, iż projekt budowalny ustawowych kryteriów nie spełnia, ewentualnie inwestor nie usunął stwierdzonych nieprawidłowości obliguje organ do wydania decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego . W niniejszej sprawie kontrola o której mowa wyżej została przeprowadzona. W zaskarżonej decyzji organ wskazał na zgodność planowanej inwestycji z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości K. co do funkcji – teren planowanej inwestycji to teren gdzie podstawowym przeznaczeniem jest zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna z dopuszczeniem funkcji usługowej). Organ wykazał także zgodności planowanej nadbudowy i przebudowy z zapisami planu co do jej wysokości tj. 9,98 m. przy dopuszczalnej planem wysokości zabudowy do 10 m., kształtu dachu i jego pokrycia oraz kolorystyki ścian formy o gabarytów budynki oraz wskaźników zagospodarowania terenu i intensywności zabudowy. Organ dokonał także sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z przepisami w tym techniczno-budowalnymi. Podkreślenia przy tym wymaga fakt, iż organ architektoniczno-budowlany jest obowiązany a jednocześnie uprawniony do badania zgodności projektu budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi jedynie w zakresie projektu zagospodarowania działki lub terenu. Jak zasadnie wskazuje Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 19 grudnia 2014 r. VII SA/Wa 1210/14 sprawdzenie przez organ zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, jest ograniczone wyłącznie do projektu zagospodarowania działki. Organ prowadzący postępowanie w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę nie może kwestionować przyjętych w projekcie rozwiązań technicznych (LEX nr 1640814). Przypomnieć w tym miejscu należy, że w pierwotnym brzmieniu art. 35 Prawa budowlanego w ustępie 2 upoważniał organ do badania zgodności projektu budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi i obowiązującymi Polskimi Normami, w zakresie określonym w art. 5 ustawy. Przepis ten został uchylony ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718), która weszła w życie z dniem 11 lipca 2003 r. Obecnie zakres weryfikacji projektu budowlanego przez organ jest węższy, gdyż nie obejmuje oceny zgodności projektu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Wynika to z założenia ustawodawcy, że odpowiedzialność za prawidłowość tych elementów projektu architektoniczno-budowlanego spoczywa na projektancie. Dlatego też przepis art. 20 ust 1 ustawy wymaga, aby to projektant zapewnił sprawdzenie zgodności projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności. Uprawnienia kontrolne organu administracji architektoniczno-budowlanej, który prowadzi postępowanie w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę, wynikające z art. 35 ust. 1 ustawy, obejmują sprawdzenie zgodności całego projektu budowlanego (a więc projektu architektoniczno-budowlanego i projektu zagospodarowania działki) z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (o czym mowa wyżej) albo decyzji o warunkach zabudowy. Organ bada też kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz, czy projekt budowlany został wykonany przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Jak mowa o tym wyżej sprawdzenie przez organ zgodności z projektu budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi, zostało ograniczone wyłącznie do projektu zagospodarowania działki. Przeprowadzając kontrolę przedłożonego w sprawie projektu zagospodarowania terenu pod względem przepisów techniczno-budowlanych organ wskazał, iż co prawda przebudowywany budynek jedną ścianą stoi w granicy z działką [....] , jednakże nie jest ściana z otworami drzwiowymi lub okiennymi. Projekt zagospodarowania działki lub terenu nie narusza zatem warunków określonych przepisem § 12 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 1422). Ustalenie to jest w ocenie sądu w pełni prawidłowe Organ przeprowadził także ocenę kompletności projektu budowlanego w tym posiadania wymaganych opinii i uzgodnień. Zdaniem sądu kontrola projektu budowlanego przeprowadzona przez organ była w tym zakresie wystarczająca. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, iż nie znajdują one uzasadnienia. Nie można zgodzić się ze skarżącą że organ nienależycie przeanalizował projekt budowlany, ponieważ inwestor może wyodrębnić samodzielny lokal mieszkalny na adaptowanym dla celów mieszkalnych poddaszu i w tej sytuacji przedmiotowy budynek nie spełniał by kryteriów zabudowy jednorodzinnej bo w tej sytuacji powstały by dwa lokale mieszkalne i jeden usługowy, czemu sprzeciwiają się zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wskazać tu należy, iż organ zatwierdza projekt budowlany w kształcie przedłożonym przez inwestora, który w budynku wyodrębnił 1 dwukondygnacyjny lokal mieszkalny i 1 usługowy. Organ a za nim sąd nie może z góry zakładać, że inwestor zrealizuje projekt budowlany o odstępstwami od projektu, który zatwierdza i na tej podstawie odmawiać udzielenia pozwolenia na budowę. Byłoby to działanie pozaprawne. Brak podstaw do odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego z powodu przypuszczeń, że projekt będzie realizowany w odmienny sposób od tego, który został przedłożony do zatwierdzenia. W pełni zgodzić należy się w organem, iż wyodrębnienie drugiego niezależnego lokalu mieszkalnego przez inwestora byłoby deliktem administracyjnym, w stosunku do którego organy nadzoru budowlanego zobligowane byłby do prowadzenia postępowania w trybie art. 50 i art. 51 ustawy Prawo budowlane, które to przepisy przesądzają, iż w razie prowadzenia robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach organ obowiązany jest między innymi do wydania nakazu bądź to doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego bądź nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Organ architektoniczno-budowlany nie może zakładać złej woli inwestora i odmawiać pozwolenia na budowę mimo, iż przedłożony projekt budowlany spełnia kryteria o których mowa w art. 35 ustawy Prawo budowalne. Jak mowa o tym wyżej inwestor zobligowany jest realizować inwestycję na podstawie udzielonego mu pozwolenia na budowę i w oparciu o zatwierdzony projekt budowlany a organ nadzoru budowlanego udziela pozwolenia na budowę lub pozwolenia tego odmawia po analizie przedłożonego mu projektu budowlanego w oparciu o kryteria ustawowe a nie o założenia, że inwestycja potencjalnie może być realizowana niegodnie z prawem. Mając powyższe na uwadze sąd uznał skargę za nieuzasadnioną i dlatego na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.