II SA/Kr 227/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka- Duda Sędziowie: WSA Mirosław Bator WSA Jacek Bursa (spr.) Protokolant: Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2010 r. sprawy ze skargi J.D. na decyzję Wojewody z dnia 18 grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości I. skargę oddala; II. przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata K.R. kwotę 292,80 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) - w tym podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącej z urzędu. II SA Kr 227/10 Uzasadnienie wyroku z dnia 8 września 2010 roku. Prezydent Miasta K. decyzją z 30 października 2009 r., na podstawie art. 136, art. 142 ust. 2, art. 4 pkt 9b1 oraz art. 229 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 z późn. zm.) po rozpatrzeniu wniosku J. D., A. P. i T. K. orzekł o odmowie zwrotu części działki ewidencyjnej nr "1", objętej księgą wieczystą nr [...], położonej w obr. [...] jedn. ewid. [...] m. K. - w granicach b. parcel: 1. kat. "A", 1. kat. "B" i 1. kat. "C" b. gm. kat. M.) na rzecz wnioskodawców. W uzasadnieniu organ I instancji podał, że 8 czerwca 2001 r. do Prezydenta Miasta K. wpłynął wniosek J. D., A. P. oraz T. K. o zwrot wywłaszczonych części parcel: l. kat. "D", I. kat. "E", I. kat. "F", l. kat. "G" i l. kat. "H" oraz l. kat. "A", l. kat. "I", l. kat. "J", l. kat. "B", l. kat. "C" i l. kat. "K" b. gm. kat. M.. Przedmiotowe postępowanie dotyczy działki "1" w granicach b. parcel: l. kat. "A", l. kat. "B" i l. kat. "C" b. gm. kat. M., zwrot pozostałych zawnioskowanych parcel była przedmiotem odrębnych postępowań. Organ I instancji ustalił, że parcele l. kat. "A", l. kat. "I", l. kat. "J", l. kat. "L", l. kat. "C" i l. kat. "K" b. gm. kat. M. stanowiące własność F. P. zostały wywłaszczone na rzecz Skarbu Państwa orzeczeniem Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie z [...] kwietnia 1951 r., Nr L.A.A.I/4/145/50 z przeznaczeniem na cele budowy Kombinatu [...] oraz Miasta [...]. Powyższe orzeczenie stało się prawomocne 1 czerwca 1951 r., co stwierdza zaświadczenie Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie z [...] października 1951 r., Nr L.A.A.I/4/145/50. Parcele l. kat. "A", l. kat. "I", l. kat. "J", l. kat. "B", l. kat. "C" i l. kat. "K" b. gm. kat. M. stanowiły części działek nr "2", "3", "4", obr. [...] jedn. ewid. [...] m. K. oraz części działek nr "5" i "6", obr. [...] jedn. ewid. [...] m. K.. Decyzją z 14 maja 2004 r., znak; [...] organ orzekł o odmowie zwrotu części działki nr "2", obr. [...] jedn. ewid. [...] m. K. na rzecz J. D., A. P. i T. K. oraz o umorzeniu postępowania w sprawie zwrotu cz. działek: nr "3", nr "4", obr. [...] jedn. ewid. [...] m. K. i cz. działki nr "7", obr. [...] jedn. ewid. [...] m. K.. Od powyższych decyzji wnioskodawcy odwołali się do Wojewody [...], który decyzją z 30 czerwca 2004 r., znak: [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Prezydent Miasta K. po ponownym rozpoznaniu sprawy decyzją z 2 maja 2005 r., znak: [...] orzekł o odmowie zwrotu części działki nr "8", obr. [...] jedn. ewid. [...] m. K. (w granicach parcel katastralnych l. kat. "A", "I", "J", "B", "C" i "K" b. gm. kat. M.) na rzecz J. D., A. P. i T. K. oraz umorzył postępowanie w sprawie zwrotu cz. działek: nr "3", nr "4", obr. [...] jedn. ewid. [...] m. K. oraz działki nr "1", obr. [...] jedn. ewid. [...] m. K. (w granicach b. parcel: 1. kat. "A", 1. kat. "B" i 1. kat. "C" b. gm. kat. M.). Wojewoda [...] decyzją z 5 maja 2006 r., znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 20 listopada 2007 r., sygn. akt II SA/Kr 775/06 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Prezydent Miasta K. wskazał, że z wykonanej 17 sierpnia 2009 r. przez geodetę uprawnionego W. T. mapy stanu prawnego wynika, iż w granicach parcel: l. kat. "A", l. kat. "I", l. kat. "J", l. kat. "B", l. kat. "C" oraz l. kat. "K" b. gm. kat M. aktualnie znajduje się część działki nr "1", obr. [...] jedn. ewid. [...] m. K., część działek: nr "9", nr "10", nr "11". kat. "12", obr. [...] jedn. ewid. [...] m. K.. Przedmiotem niniejszego postępowania objęta jest jedynie część działki nr "1", obr. [...] jedn. ewid. [...] m. K., która powstała z podziału działki nr "13"). Przeprowadzone w sprawie postępowanie wyjaśniające wykazało, iż działka nr "13" o pow. 705ha37a53m2 (z podziału której powstała działka nr "1") wykazem zmian nr [...] działka nr "13" podzieliła się między innymi na działkę nr "14" o pow. 691ha87a14m2, a następnie ta działka operatem pomiarowym nr [...] z dnia 7 kwietnia 1998 r. podzieliła się między innymi na działkę nr "15" o pow. 666ha64a14m2. Działka nr "15" podzieliła się z kolei między innymi na działkę nr "16" o pow. 664ha01a83m2 ([...]), która podzieliła się między innymi na działkę nr "17" o pow. 602ha59a23m2 ([...]). Działka nr "17" podzieliła się na działki: nr "18" o pow. 2ha30a68m2 oraz nr "19" o pow. 600ha28a55m2 (operat pomiarowy [...]). Następnie działka nr "19" podzieliła się między innymi na działkę nr "20" o pow. 595ha29a77m2 ([...]). Działka nr ‘20" operatem pomiarowym nr [...] podzieliła się między innymi na działkę nr "21" o pow. 583ha41a41m2, która podzieliła się między innymi na działkę nr "22" o pow. 570ha62a73m2, a następnie działka ta podzieliła się między innymi na działkę nr "23" pow. 569ha52a63m2 ([...]). Operatem pomiarowym KERG-[...]) działka nr "23" podzieliła się miedzy innymi na działkę nr ‘24" o pow. 566ha62a80m2, a następnie działka ta podzieliła się między innymi na działkę nr ‘25" o pow. 559ha85a24m2 ([...]), a działka nr "25" operatem nr [...] podzieliła się między innymi na działkę nr "26" o pow. 559ha85a24m2. Operatem podziału KERG [...] działka nr "26" podzieliła się między innymi na działkę nr "27" o pow. 558a79a45m2, która następnie podzieliła się między innymi na działkę nr "28" o pow. 558a37a81m2 ([...]). Działka nr "28" podzieliła się między innymi na działkę nr "29" o pow. 554ha99a63m2 ([...]), która następnie podzieliła się na działkę nr "30" o pow. 553ha93a42m2 ([...]). Działka nr "30" podzieliła się na działkę nr "31" o pow. 551ha74a60m2 ([...]), która następnie podzieliła się między innymi na działkę nr "32" o pow. 549ha37a19m2 ([...]). Operatem pomiarowym nr KERG [...] działka nr "32", o pow. 549,3719 ha, obr. [...] jedn. ewid. [...] m. K. podzieliła się na działkę nr "33" o pow. 11,502 ha i nr "34" o pow. 538,2217 ha. Operatem pomiarowym nr KERG [...] działka nr "34" podzieliła się na działki: nr "35" o pow. 0,3790 ha oraz "36" o pow. 537,8427 ha. Następnie działka nr "36" o pow. 537,8427 ha operatem pomiarowym KERG nr [...] podzieliła się na działki: nr "37" o pow. 0,4959 ha, nr "38" o pow. 0,6125 ha oraz działkę nr "39" o pow. 536,7343 ha. Z wykazu zmian gruntowych nr 3483-605/03 z 2 kwietnia 2004 r. działka nr "39" podzieliła się między innymi na działkę nr "40" o pow. 127 ha16a85 m2. Na podstawie uchwały Sądu Grodzkiego w Krakowie z [...] czerwca 1946 r., spadek po F. P. nabyli: A. P., T. P., A. P. i J. P. po 1/4 części. Na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa – [...] w Krakowie z [...] grudnia 1989 r., sygn. akt [...] prawo do spadku po A. B. (tożsama z A. P.) nabyła na podstawie testamentu notarialnego J. D. z d. P. w całości. Przeprowadzone w sprawie postępowanie wyjaśniające wykazało, iż działka nr "13"br. [...] jedn. ewid. [...] m. K., stanowiąca własność Skarbu Państwa oddana została w użytkowanie wieczyste na rzecz "A" Spółka Akcyjna z siedzibą w K. (którego obecnym następcą prawnym jest "B" S.A.) do 5 grudnia 2089 r., na podstawie decyzji Wojewody [...] z 21 listopada 1997 r., nr [...]. Prawo to zostało ujawnione w księdze wieczystej nr KW [...] w dniu 30 listopada 1998 r. na wniosek "A" w K. z 10 grudnia 1997 r. Zgodnie z art. 229 ustawy o gospodarce nieruchomościami roszczenie, o którym mowa w art. 136 ust. 3 ww. ustawy nie przysługuje, jeżeli przed dniem wejścia w życie ustawy (1 stycznia 1998 r.) nieruchomość została sprzedana albo ustanowiono na niej prawo użytkowania wieczystego na rzecz osoby trzeciej i prawo to zostało ujawnione w księdze wieczystej. Osobą trzecią, w rozumieniu przepisu art. 229 cyt. ustawy, jest każda - zarówno fizyczna, jak i prawna - osoba inna niż poprzedni właściciel nieruchomości lub Skarb Państwa, na którego rzecz utracił on swą własność. Przewidziana przepisem przesłanka "ujawnienia" w księdze wieczystej prawa wieczystego użytkowania jest spełniona z datą złożenia wniosku o wpis tego prawa. Stosownie bowiem do art. 29 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. Nr 19, poz. 147 z późn. zm.) wpis w księdze wieczystej ma moc wsteczną od dnia złożenia wniosku o dokonanie wpisu - czyli w tym przypadku od 10 grudnia 1997 r. W tym stanie rzeczy roszczenie o zwrot oznaczonej na wstępie nieruchomości nie przysługuje. Odwołanie od wyżej opisanej decyzji do Wojewody [...] wniósł A. P.. Zarzucił, że uzasadnienie decyzji jest wewnętrznie sprzeczne. Nie wiadomo skąd wzięła się działka "13" z której następnie została wydzielona działka "40", organ nie ustalił również w sposób jednoznaczny przedmiotu zaskarżonej decyzji tj. części działki "40", ani jej powierzchni. Nadto wskazał, że nieruchomości objęte orzeczeniem o wywłaszczeniu z 21 kwietnia 1951 r. zostały przejęte z rażącym naruszeniem prawa tj. przepisami dekretu z 26 kwietnia 1949 r. o nabywaniu i przekazywaniu nieruchomości niezbędnych dla realizacji narodowych planów gospodarczych w szczególności jego art. 5, art. 6 ust. 1 i 2, art. 13. Organy administracyjne winny więc wystąpić do właściwego organu o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego w postaci rozstrzygnięcia kwestii ważności orzeczenia o wywłaszczeniu. Wojewoda [...] decyzją z 18 grudnia 2009 r. znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że decyzja I instancji jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa. Wskazał, że przepis art. 229 ustawy o gospodarce nieruchomościami jest precyzyjny, stąd nie pozostawia żadnych wątpliwości interpretacyjnych. W sytuacji gdy przed dniem 1 stycznia 1998 r. nieruchomość została sprzedana lub ustanowiono na niej prawo użytkowania wieczystego na rzecz osoby trzeciej i prawo to zostało ujawnione w księdze wieczystej to roszczenie nie przysługuje byłemu właścicielowi – następcy prawnemu, choćby spełnione były przesłanki do zwrotu wynikające z art. 136 w zw. z art. 137 ustawy. Takie stanowisko jest też powszechnie prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych. Organ odwołał się również do treści art. 29 ustawy o księgach wieczystych i hipotece. Podkreślił przy tym, że wniosek o wpis został złożony w dniu 11 grudnia 1997 r. (a nie jak zostało to podane w uzasadnieniu organu I instancji 10 grudnia 1997 r.). Odnosząc się do podniesionych w odwołaniu zarzutów dotyczących niepoczynienia przez Prezydenta Miasta K. ustaleń odnośnie dokładnego umiejscowienia stanowiącej przedmiot wydanego rozstrzygnięcia nieruchomości, jak również niepodania jej powierzchni, Wojewoda [...] zauważył, że organ I instancji wyraźnie określił przedmiot rozstrzygnięcia, gdyż wskazał, iż jest to "część działki nr "1" obr. [...] jedn. ewid. [...] m. K. w granicach b. parcel l. kat. "A", l. kat. "B" i l. kat. "C" b. gm. kat. M.". Umiejscowienie przedmiotowej nieruchomości zostało ponadto w sposób czytelny i przejrzysty zaprezentowane na mapie uzupełniającej sporządzonej 17 sierpnia 2009 r. przez geodetę uprawnionego W. T.. Z opracowania tego jednoznacznie wynika, iż części w/w parcel, wywłaszczonych orzeczeniem Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie z [...] kwietnia 1951 r. stanowią obecnie część działki nr "40" obr. [...] jedn. ewid. [...]. Nadto Prezydent Miasta K. zgromadził kompletną dokumentację geodezyjną, która potwierdza, iż obecnie istniejąca działka nr "40" powstała z działki nr "13", której dotyczyła właśnie wspomniana wcześniej decyzja Wojewody [...] z 21 listopada 1997 r. nr [...], stwierdzająca nabycie z mocy prawa przez "A", prawa użytkowania wieczystego tej nieruchomości. Zawarcie na stronie 2 zaskarżonej decyzji uwagi, iż wywłaszczonym parcelom odpowiada m.in. działka nr "41" (zamiast "39") stanowi zwykłą omyłkę pisarską. Powyższa omyłka nie wpływa na prawidłowość rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody [...] wniosła J. D.. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: naruszenie art. 1, art. 5, art. 6, art. 13 ust.1,2,3, art. 16-19 dekretu z 26 kwietnia 1949 r. poprzez niezastosowanie; art. 7 Konstytucji RP; art. 229 ustawy o gospodarce nieruchomościami, art. 7, art. 75 §1, art. 77 § 1, art. 80, art. 81, art. 97 § 1 pkt 4, art. 100 § 1 i 3 kpa poprzez niezastosowanie i błędną interpretację. W uzasadnieniu podniosła, że organy nie ustaliły w sposób wystarczający przedmiotu postępowania, wskazując jedynie, że jest to część działki nr "1" obr. [...] jedn. ewid. [...] m. K. w granicach b. parcel l.kat. "A", l.kat. "B", l.kat. "C" b. gm. kat. M.. Brak jednoznacznych ustaleń w tym zakresie skutkuje sprzecznościami w podejmowanych decyzjach. Fakt, że z wykonanej mapy wynika, że części ww. parcel stanowią obecnie część działki nr "1" nie dowodzi, że w dniu złożenia wniosku o ujawnienie prawa użytkowania wieczystego tj. 11 grudnia 1997 r. części tych parcel stanowiły część działki "13". W aktach sprawy brak jest dokumentów wskazujących, że jakiekolwiek części przedmiotowych parcel zostały przed tą datą przyłączone do działki "13". Wykazy zmian geodezyjnych rozpoczynają się bowiem dopiero od podanego bez daty wykazu zmian nr [...]. Ponowiła zarzut zawarty w odwołaniu odnośnie wadliwości decyzji z 21 kwietnia 1951 r. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wskazał, że w przypadku ustalenia, że zaistniały warunki zastosowania art. 229 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie ma obowiązku poczynienia ustaleń co do przesłanek zbędności nieruchomości na cel wywłaszczenia. Nadto w postępowaniu o zwrot wywłaszczonej nieruchomości organy administracji nie mogą badać prawidłowości wywłaszczenia i zagadnienie to nie stanowi również zagadnienia wstępnego w przedmiotowym postępowaniu. Uczestnik postępowania "B" S.A. wniósł o oddalenie skargi, wskazując na jej bezzasadność, natomiast uczestnik A. P. o uwzględnienie skargi, podkreślając, że za wywłaszczone nieruchomości nie zostało wypłacone godziwe odszkodowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a., a orzekanie – w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt. Na wstępie rozważań prawnych wskazać należy, że zarzuty skargi zasadniczo sprowadzają się do dwóch rodzajów, tj. dotyczących naruszenia przepisów regulujących zasady wywłaszczenia, co winno skutkować orzeczeniem o zwrocie przedmiotowej nieruchomości oraz zarzutów dotyczących niewłaściwego ustalenia przedmiotu postępowania. Odnosząc się do pierwszych z nich należy wskazać, że nie mogą one odnieść zamierzonego skutku z przyczyn wskazanych tak w zaskarżonej, jak i poprzedzającej ją decyzji. Jak bowiem wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności odpisu z księgi wieczystej nr KR [...], nieruchomość co do której Prezydent Miasta K. w decyzji z 30 października 2009 roku orzekł o odmowie jej zwrotu, została na podstawie decyzji Wojewody [...] z dnia 21 listopada 1997 roku oddana w użytkowanie wieczyste na rzecz ""A" S.A. w K. (którego aktualnym następcą prawnym jest "B" S.A.). Prawo to zostało ujawnione w księdze wieczystej w dniu 30 listopada 1998 roku, przy czym wniosek o ujawnienie tego prawa został złożony 10 listopada 1997 roku. Uwzględniając treść art. 29 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece, (jedn. tekst: Dz. U. 2002 r. Nr 124, poz. 1361), jak również poglądy wynikające z uchwały SN z 21 maja 2002 roku (III CZP 29/02), z których wynika, że wpis użytkowania wieczystego do księgi wieczystej ma moc wsteczną od daty złożenia wniosku o wpis, należy wskazać, że jak trafnie przyjęły oba organy, w przedmiotowym wypadku roszczenie o zwrot nieruchomości nie przysługuje. Podkreślić ponadto należy, że w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 maja 2002 roku (I SA 2683/00) wyrażony został pogląd, że "Powoływanie się na treść przepisu art. 27 ustawy z 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, jako przyczyny decydującej o braku wystąpienia w sprawie przesłanek z art. 229 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. nie jest trafne. Przepis ten bowiem mówi jedynie o konieczności uzyskania wpisu w księdze wieczystej. Nie wyłącza on wszakże stosowania przepisu art. 29 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych w hipotece (tj. Dz. U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1361 ze zm.), który w swej treści stanowi, że wpis w księdze wieczystej ma moc wsteczną od chwili złożenia wniosku o dokonanie wpisu. Wpis ma charakter konstytutywny ale działa z mocą ex tunc." Z powyższych poglądów prawnych wynika zatem jednoznacznie, że w świetle treści art. 229 ustawy z 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami, roszczenie o zwrot nieruchomości opisanej w decyzji Prezydenta Miasta K. z 30 października 2009 roku nie przysługuje z powodu oddania jej w użytkowanie wieczyste osobie trzeciej i ujawnienia tego prawa przed 1 stycznia 1998 roku ( w rozumieniu art. 29 ustawy o księgach wieczystych i hipotece i wyżej przytoczonych poglądów prawnych) w księdze wieczystej. Tym samym wszelkie zarzuty skargi nawiązujące do istotnych, czy też rażących naruszeń prawa związanych z wywłaszczeniem tej nieruchomości nie mogą skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji. Na aprobatę nie zasługują również zarzuty dotyczące niewłaściwego ustalenia przedmiotu postępowania. Decyzją z 30 października 2009 roku Prezydenta Miasta K. orzekł o odmowie zwrotu "części działki ewidencyjnej nr "1" objętej księgą wieczystą nr KR [...], położonej w obr. [...] jedn. ewid. [...] m. K. – w granicach b. parcel: 1. kat. "A", 1. kat. "B" i 1. kat. "C" b. gm. kat. M.." Wyrzeczenie organu co do nieruchomości, której odmówiono zwrotu jest zatem czytelne i nie budzi żadnych wątpliwości co do tego, co jest przedmiotem decyzji. Jak ponadto trafnie zaznaczył organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, z mapy ewidencyjnej sporządzonej przez uprawnionego geodetę (k. 158-159 tomu III akt organu I instancji) jednoznacznie wynika co było przedmiotem niniejszego postępowania i jakie są granice nieruchomości, co do której zapadła decyzja. Odnosząc się w tym zakresie do zarzutów skargi należy dodać, że brak podstaw do wydzielania geodezyjnego nieruchomości, co do której zapadła decyzja, wyłącznie na potrzeby niniejszego postępowania. Szczególnie, że jak już powyżej wskazano, przedmiot postępowania w świetle zebranego materiału dowodowego i wyrzeczenia organu I instancji nie budzi żadnych wątpliwości, a przy tym cała działka "1" położona w obr. [...] jedn. ewid. [...] m. K., została oddana w użytkowanie wieczyste na rzecz "A" S.A. w K. (którego aktualnym następcą prawnym jest "B" S.A.), ujawnienie tego prawa w księdze wieczystej nastąpiło przed 1 stycznia 1998 roku, co skutkuje tym, iż w myśl art. 229 ustawy z 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami, roszczenie o zwrot przedmiotowej nieruchomości nie przysługuje i to z przyczyny innej niż wskazana w art. 136 cyt. ustawy. Na tej płaszczyźnie rozważań dodać również należy, że zupełnie niezrozumiałym jest zarzut skargi, iż "zdaniem organu działka nr "13" jest w chwili obecnej oznaczona jako działka nr "1"" Jak bowiem jednoznacznie wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz uzasadnień obu decyzji, działka nr "13" nie jest w chwili obecnej oznaczona jako działka nr "1", lecz działka nr "1" (w konsekwencji licznych podziałów) została wydzielona z dawnej działki nr "13" i aktualnie stanowi jedynie część dawnej działki nr "13". Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia przez Wojewodę [...] art. 10 § 1 k.p.a. należy wskazać, że w myśl poglądów wyrażanych w orzeczeniach sądów administracyjnych - n.p. wyrok wsa w Krakowie z dnia 28 stycznia 2009 roku, II SA/Kr 1055/08, w którym wyrażono pogląd, że "W sytuacji postawienia organom administracji publicznej zarzutu dotyczącego braku zawiadomienia strony przed wydaniem decyzji o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków dowodowych, koniecznym jest ustalenie, jakiej konkretnie czynności procesowej nie mogła strona dokonać, jakiego dowodu w sprawie nie mogła przedstawić i jaki wpływ na wynik sprawy mogło mieć tak stwierdzone uchybienie. Dopiero wykazanie, że naruszenie przez organ administracji publicznej zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym poprzez niepowiadomienie jej o zgromadzeniu materiału dowodowego i możliwości zapoznania się z tym materiałem oraz o możliwości składania wniosków dowodowych, uniemożliwiło stronie podjęcie konkretnie wskazanej czynności procesowej (najczęściej w sferze postępowania dowodowego), a także wykazanie, że uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, daje podstawy do przyjęcia, że doszło do naruszenia art. 10 k.p.a.", - nie każde uchybienie temu przepisowi skutkuje uwzględnieniem skargi. W niniejszej sprawie skarżąca nie wskazała jakich konkretnie czynności nie mogła podjąć, ograniczając się w zasadzie do powtórzenia zwrotu ustawowego. Biorąc powyższe pod uwagę, oraz że w postępowaniu odwoławczym nie było prowadzone postępowanie dowodowe, powyższe uchybienie nie może skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji albowiem zgodnie z art. 145 § 1p.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponieważ powyższe uchybienie takiego charakteru nie miało, brak podstaw do uwzględnienia skargi również w oparciu o ten zarzut. Wobec powyższego, uznając skargę za nieuzasadnioną, orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przy czym o kosztach na podstawie § 2 ust. 1 i 3 i § 18 ust. 1 pkt 1c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.