II SA/Kr 229/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.J. , M.M. , A.G. , J.F. , H.F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 22 grudnia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przejęcia na własność nieruchomości postanawia: 1. odrzucić sprzeciw skarżących od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 3 marca 2017 r. w przedmiocie wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictw upoważaniających pełnomocnika adw. M.K. do działania w imieniu skarżących A.G. , J.F. , H.F. 2. odrzucić skargę A.G. , J.F. , H.F. Uzasadnienie w zakresie punktu 2 Zarządzeniem Referendarza sądowego z 3 marca 2017 r. pełnomocnik skarżących – adw. M.K. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Pismo zawierało pouczenie, że nieuzupełnienie braków w terminie 7 dni skutkowało będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 21 marca 2017 r. W dniu 22 marca 2017 r. (data stempla pocztowego) adw. M.K. przedłożył pełnomocnictwa udzielone przez I.J. , M.M. oraz pismo oznaczone jako sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego o wezwaniu do usunięcia braków formalnych. W uzasadnieniu sprzeciwu pełnomocnik podniósł, że w aktach postępowania znajdują się pełnomocnictwa udzielone przez skarżących A.G. , J.F. , H.F. (przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przy pismach z 30 stycznia 2014 r., oraz z 21 lutego 2014 r. do sprawy o sygn. II SA/Kr 66/14). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W myśl art. 49 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) dalej jako "p.p.s.a.", jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Ustawą z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658), doszło do zmiany art. 46 § 3 p.p.s.a., który od 15 sierpnia 2015 r. stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Nowelizacja ta usuwa wątpliwości, jakie powstały w orzecznictwie sądów administracyjnych w związku z koniecznością złożenia pełnomocnictwa do występowania przed sądami administracyjnymi, w sytuacji, w której tego rodzaju pełnomocnictwo zostało złożone na etapie postępowania administracyjnego poprzedzającego wniesienie skargi. Nie budzi obecnie wątpliwości, że złożenie pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym nie zwalnia z obowiązku złożenia go w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Złożenie pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym nie czyni zadość wymogom przewidzianym w art. 37 § 1 oraz art. 46 § 3 p.p.s.a. W takiej sytuacji, strona zobowiązana jest uzupełnić ten brak formalny pisma i złożyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis (por. postanowienie NSA z 25 października 2016 r. sygn. akt II OZ 1216/16, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym bardziej wadliwe jest odwoływanie się do pełnomocnictwa złożonego w innej sprawie sądowoadministracyjnej. Jeżeli pełnomocnik nie dysponował drugim egzemplarzem pełnomocnictwa jego obowiązkiem było sporządzenie uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa z dokumentu znajdującego się w aktach administracyjnych, czy też sądowych lub dołączenie drugiego egzemplarza pełnomocnictwa. Sąd umożliwił uzupełnienie braku formalnego skargi, wskazując pełnomocnikowi skarżących właściwy sposób postępowania, wyznaczając 7-dniowy termin na jego uzupełnienie (liczony od dnia doręczenia wezwania) oraz pouczając o rygorze niezastosowania się do ww. wezwania, tj. odrzuceniu skargi. Pełnomocnik skarżących pomimo wezwania sądu nie uzupełnił braku formalnego skargi. Zastosowanie w sprawie znajduje zatem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jedynie na marginesie sąd wskazuje, że zarządzenie referendarza sądowego o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie podlega zaskarżeniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa sąd orzekł jak w sentencji.