II SA/Kr 2297/03

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 lutego 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Jan Zimmermann ( spr. ) Sędziowie NSA : Anna Szkodzińska Andrzej Irla Protokolant : Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2004r. sprawy ze skargi H. P. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] 2002r. Nr [...] w przedmiocie sprzedaży w drodze przetargu nieograniczonego nieruchomości stanowiącej własność Gminy - skargę oddala - Rada Miejska w [...] podjęła w dniu [...] 2002 r. uchwałę Nr [...] w sprawie sprzedaży w drodze przetargu nieograniczonego nieruchomości stanowiącej własność gminy. Wydano ją na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a i art. 48 ust. 2-4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) oraz art. 13 ust. l, art. 28 ust. l i ust. 2 zd. l, art. 34 ust. 1-5, art. 35 ust. l i ust. 2, art. 38 ust. l i art. 38 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543 z późn. zm.). Mocą tej uchwały przeznaczono do sprzedaży w drodze przetargu nieograniczonego nieruchomość niezabudowaną, położoną w K., przy ul [...]. Nieruchomość tę stanowi działka nr [...] o pow. 0,0401 ha, będąca własnością Gminy [...], leżąca na terenie przeznaczonym w obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego na budownictwo mieszkaniowe -jednorodzinne. Powyższą uchwałę zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismem z dnia [...] września 2003 r. H. P., zam. w K., przy ul. [...]. W piśmie tym podniósł, że chodzi mu o unieważnienie przetargu, dotyczącego dzierżawionej przez niego działki i o zmianę jej przeznaczenia. Na wezwanie Sądu, pismem z dnia 2 października 2003 r. sprecyzował on treść tej skargi pisząc, że dotyczy ona w/w uchwały. Skarga została poprzedzona "odwołaniem" wniesionym w dniu 22 czerwca 2003 r. do Burmistrza Miasta i Gminy w [...], dotyczącym przetargu i negatywną odpowiedzią na to "odwołanie" z dnia 7 lipca 2003 r. Brak dowodu doręczenie tej odpowiedzi, toteż Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjął, że skarga została wniesiona w terminie. W aktach znajduje się również obszerna korespondencja H. P. z organami Gminy [...]. Wynika z niej, że jako dzierżawca działki nr [...] ubiegał się on od 2000 r. o możliwość jej zakupu. Umowa dzierżawy została rozwiązana w dniu [...] sierpnia 2002 r. z 6-miesięcznym wypowiedzeniem, a stało się to na skutek podjęcia zaskarżonej uchwały. W aktach sprawy nie ma odpowiedzi na skargę, która byłaby skierowana do Sądu, zamiast tej odpowiedzi Gmina przesłała do Sądu kopię pisma z dnia 21 listopada 2003 r., skierowane do H. P. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 101 ust. l cyt. ustawy o samorządzie gminnym legitymację do wniesienia skargi na uchwałę organu gminy ma każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przez tę uchwałę. Dla skutecznego wniesienia skargi konieczne jest zatem legitymowanie się interesem prawnym lub uprawnieniem a ponadto wykazanie, że ten interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone. Doktryna prawa administracyjnego i orzecznictwo sądowe zgodnie przyjmują, że interes prawny powinien być oparty o normę prawa materialnego i z niej bezpośrednio wynikać. Powinna więc istnieć norma prawa, która powoduje, że czyjś interes faktyczny (własny, subiektywny pogląd w jakiejś sprawie) może doznać ochrony prawnej i można, posługując się nim, osiągnąć konkretne zachowanie się organu administracji publicznej. Dla zaistnienia interesu prawnego, a tym bardziej dla zaistnienia uprawnienia, potrzebny jest taki stan faktyczny, który jest ujęty w ramy prawa. Interes prawny lub uprawnienie nie mogą też być pośrednie lub pochodne, tzn. nie mogą się wywodzić z czyjegoś interesu prawnego lub uprawnienia, lub z czynności prawnej, ale muszą wynikać bezpośrednio z normy ustawowej. W analizowanej sprawie skarżący H. P. był dzierżawcą nieruchomości, której sprzedaży dotyczy zaskarżona przez niego uchwała. Dzierżawa jest prawem rzeczowym ograniczonym, wynikającym tylko z umowy i nie można w oparciu o umowę dzierżawy konstruować interesu prawnego lub uprawnienia, które miałoby stanowić podstawę legitymacji do wniesienia skargi w trybie art. 101 ust 1. ustawy o samorządzie gminnym. Przeznaczenie do sprzedaży dzierżawionej nieruchomości nie ma bezpośredniego wpływu na interes prawny lub uprawnienie dzierżawcy i nie może ich naruszyć. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że H. P. nie miał legitymacji do zaskarżenia w/w uchwały Rady Miejskiej w [...] i oddalił jego skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) oraz w zw. z art. 101 ust. l cyt. ustawy o samorządzie gminnym. Od niniejszego wyroku służy skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od daty jego doręczenia. Skargę powinien sporządzić adwokat lub radca prawny.