II SA/Kr 231/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska Sędziowie: WSA Magda Froncisz (spr.) WSA Mirosław Bator Protokolant: starszy referent sądowy Anna Frasik-Mazurek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2020 r. sprawy ze skargi J. B. na uchwałę Nr XXVIII/711/19 Rady Miasta Krakowa z dnia 6 listopada 2019 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Skotniki Północ" skargę oddala. Skarżąca J.B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Nr XXVIII/711/19 Rady Miasta Krakowa z dnia 6 listopada 2019 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Skotniki Północ", zaskarżając ją w całości i wnosząc o uzupełnienie jej zgodnie ze stanem faktycznym, w tym: 1/ uzupełnienie poprzez zaznaczenie w części graficznej planu, którą stanowi rysunek planu w skali 1:1000, będący załącznikiem Nr 1 niniejszej uchwały odcinka ulicy Braterstwa Broni w zakresie: od skrzyżowania z ulicą Czwartaków do skrzyżowania z ulicą Zelwerowicza jako teren zagrożony osuwiskiem ze spadkiem powyżej 12 % , ze szczególnym uwzględnieniem końcowego odcinka ulicy graniczącego z ulicą Czwartaków; 2/ uzupełnienie poprzez naniesienie na mapę zasadniczą będącą podstawą części graficznej planu, którą stanowi rysunek planu w skali 1:1000, będący załącznikiem Nr 1 niniejszej uchwały, gminnego kanału burzowego biegnącego od posesji nr 17 do rowu melioracyjnego w ulicy Obrońców Helu zinwentaryzowanego w 2016 przez Zarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu w Krakowie - pismo nr [...]. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że wskazana wyżej Uchwała w rozdziale II wprowadza zapis: "Zasady utrzymania, przebudowy, remontu, rozbudowy i budowy infrastruktury technicznej (..) 7) zagospodarowanie wód opadowych poprzez retencję w miejscu lub odprowadzenie do kanalizacji lub cieku, rowu strategicznego, rowu, z uwzględnieniem rozwiązań: a) ułatwiających przesiąkanie wody deszczowej do gruntu, b) spowalniających odpływ do odbiornika do ilości jaka powstaje na terenie przed zagospodarowaniem (przy współczynniku spływu 0,1), c) zwiększających retencję; 8) dla terenów o spadkach powyżej 12% predysponowanych do występowania ruchów masowych: a) zakaz rozsączania wód opadowych w gruncie, b) nakaz odprowadzania wód opadowych w sposób zorganizowany tj. do rowu, cieku lub kanalizacji opadowej." Jednocześnie w Uchwale nie są zaznaczone tereny wokół ulicy Braterstwa Broni od skrzyżowania z ulicą Czwartaków do ul. Zelwerowicza pomimo spadku terenu o 4 metry na odcinku ulicy wskazanym wyżej, ani działki nr 83 ( przy ulicy Czwartaków od skrzyżowania w stronę ul. Obrońców Helu), ani działki nr 60 ( od skrzyżowania w dół ulicy Braterstwa Broni), które są terenami o spadkach powyżej 12% predysponowanymi do występowania ruchów masowych. I takie osuwanie mas ziemi we wskazanych miejscach się od kilku lat się dzieje. Wobec nieskanalizowania wód opadowych w ulicy Czwartaków i Braterstwa Broni, (a również nie uwzględnienie kanalizacji w uchwalonym planie) wody opadowe z tych terenów uporczywie zalewają posesje znajdujące się poniżej, ze szkodą dla ich zagospodarowania, w tym przede wszystkim posesji skarżącej, nie posiadających żadnego odbiornika wód opadowych. ( pismo [...] z dn.03 10.2016 r.) Uchwalony plan miejscowego zagospodarowania przestrzennego obszaru "SKOTNIKI - PÓŁNOC" z dnia 6 listopada 2019 r. sankcjonuje ten stan rzeczy niezgodny z normą prawną i utrwala szkodliwe praktyki właścicieli nieruchomości znajdujących przy odcinku ulicy znajdującym się na wzniesieniu odprowadzania wody opadowej do gruntu, w żaden sposób nie chroniąc nieruchomości znajdujących się poniżej, co przy braku kanalizacji gminnej w ulicy doprowadza do permanentnego niszczenia posesji znajdujących się poniżej skrzyżowania ulic Czwartaków i Braterstwa Broni. Stan nieruchomości skarżącej z maja 2017 roku i kierunek napływu wód opadowych ilustruje załączona dokumentacja fotograficzna. Nadto skarżony plan pomija/zataja gminny kanał burzowy biegnący od posesji nr 17 do rowu melioracyjnego w ulicy Obrońców Helu zinwentaryzowany w 2016 przez Zarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu w Krakowie (pismo nr [...] w Krakowie), który winien być odbiornikiem wód opadowych napływających ze wzniesienia i pozostałych posesji znajdujących się w centralnej części osiedla. Skutki takiego zatajenia kanału burzowego są oczywiste: mieszkańcy wzniesienia ulicy Braterstwa Broni rozsączają wody opadowe w gruncie, bo nie mają ich gdzie odprowadzić, a Gmina Kraków nie ma obowiązku zarządzania i nadzoru nad sprawnością owego kanału. Wydział Geodezji Urzędu Miasta Krakowa przeprowadził kompleksową modernizację mapy zasadniczej omawianego terenu latem 2017 roku (nr sprawy: [...] ) i zakończył ją 17 października 2017 roku, a więc niemal w rok po sporządzeniu inwentaryzacji rurociągów zbierających wody opadowe do rowów melioracyjnych w 2016 roku przez Zarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu w Krakowie zakończonej w grudniu 2016 r. (nr sprawy [...]). Na "zmodernizowanej" mapie zasadniczej nie zaznaczył kanałów burzowych, w tym przede wszystkim tego, który bierze początek na posesji nr [...], a kończy w rowie melioracyjnym. Mieszkańcy nie byli informowani o powyższej modernizacji, ani nie mieli możliwości ustosunkowania się do niej. W odpowiedzi na wezwanie skarżącej do usunięcia naruszenia prawa (tożsame z niniejszą skargą) Prezydent Miasta Krakowa odpowiedział, że spadki terenu są o wiele mniejsze, chociaż ogólny spadek terenu jest w kierunku wschodnim. Nie wskazał przy tym, jakiej wielkości są to spadki terenu. Jeżeli Gmina Kraków będzie nadal sankcjonować rozsączanie wody w gruncie i sama podnosić teren w najniższym miejscu, to całe wzniesienie osunie się na ulicę Czwartaków i być może nie będzie omawianych spadków w ogóle. Władze miejskie dysponują przecież zestawem map w porządku chronologicznym i nie mogą udawać, że spadki terenu w tym miejscu znacząco się nie zmieniają na przestrzeni ostatnich 30 lat. Zatem władze miejskie nie ustosunkowały się do problemu osuwania gruntów, jednocześnie zatajając istniejące kanały burzowe, które w powyższym piśmie Prezydent Miasta Krakowa uznał za mało istotne. (pismo nr [...] ). Kanał o długości ponad 150 m o średnicy 400 mm znajdujący się w najniższym miejscu osiedla jest dla władz miasta mało znaczący, chociaż jest najważniejszym obiektem infrastruktury miejskiej w tym miejscu. Problem rozsączania wód opadowych w gruncie jest palący i w żadnym wypadku nie kwalifikujący się do pomijania. W trakcie postępowań administracyjnych z wniosku skarżącej Wydział Ochrony Środowiska wielokrotnie, jednakże bezskutecznie, od 2016 roku wnioskował do Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w Krakowie o skuteczne włączenie wód opadowych z rejonu ulicy Czwartaków i Braterstwa Broni do rowu melioracyjnego (tu skarżąca wymieniła pisma). Dalej skarżąca wskazała, że jest rok 2020 i nic w powyższej kwestii się nie zmieniło, a kanały burzowe zniknęły z map i planu zagospodarowania przestrzennego. Zatem do czego mają teraz odprowadzać wody opadowe starzy i nowi właściciele nieruchomości? Jak mają " rozsączać " wody opadowe właściciele nieruchomości znajdujących się poniżej posesji nr 17 i skąd mają brać informacje o sposobie zagospodarowania wód opadowych architekci planujący nowe rozwiązania? Ze względu na poważne konsekwencje wskazanych wyżej uchybień skarżonego planu zagospodarowania przestrzennego skarżąca wniosła o jego uzupełnienie we wskazanych w skardze kwestiach. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi. Zarzuciła, że skarżąca nie wykazała naruszenia interesu prawnego zaskarżoną uchwałą o planie miejscowym oraz że wnioski i zarzuty skargi są nieuzasadnione i bezpodstawne. W piśmie z 10 września 2020 r. skarżąca uzupełniła i rozwinęła swoje stanowisko, a na rozprawie zaakcentowała, że od trzech lat nie został rozwiązany problem napływu wody na nieruchomość skarżącej, a Gmina nie podejmuje żadnych działań, żeby ten stan zmienić. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, przy czym na podstawie art. 3 § 2 pkt 5 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Sąd dokonuje zatem kontroli legalności aktów prawa miejscowego pod względem ich zgodności z prawem, jak i zachowania przez organy planistyczne przepisów postępowania. Przedmiotem rozpoznania Sądu w niniejszej sprawie jest ocena zgodności z prawem – legalności uchwały Nr XXVIII/711/19 Rady Miasta Krakowa z dnia 6 listopada 2019 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Skotniki Północ". Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2020, poz. 713, dalej u.s.g.) – w brzmieniu obowiązującym w niniejszej sprawie – każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. W myśl art. 101 ust. 1 u.s.g. skarżącej przysługuje legitymacja skargowa. W niniejszej sprawie bezsporne jest bowiem, że skarżąca jest właścicielką nieruchomości – działki ewidencyjnej nr [...] obr. [...] ewidencyjna [...]w Krakowie, dla której Sąd Rejonowy dla Krakowa - Podgórza w Krakowie prowadzi księgę wieczystą [...]. Działka skarżącej znajduje się na terenie objętym kwestionowanym planem miejscowym. Skarga nie zasługuje jednak na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że myśl poglądów prezentowanych w orzecznictwie, aby stwierdzić nieważność uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, konieczne jest ustalenie, że uchwała obarczona jest wadami kwalifikowanymi, tj. istotnymi. Wady nieistotne nie stanowią przesłanki do stwierdzenia nieważności uchwały rady gminy. W ocenie Sądu rozpoznającego sprawę - w zakresie zaskarżonym niniejszą skargą - przedmiotowa uchwała nie jest obarczona takimi kwalifikowanymi wadami. Zaskarżony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru "Skotniki - Północ" w Krakowie został sporządzony i uchwalony w trybie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 293, dalej u.p.z.p.). W dniu 26 kwietnia 2017 r. Rada Miasta Krakowa podjęła uchwałę Nr LXX/1708/17 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru ,,Skotniki - Północ". W toku procedury planistycznej związanej z uchwaleniem zaskarżonej uchwały podjęto następujące czynności. 1. Ogłoszenie/obwieszczenie Prezydenta Miasta Krakowa o przystąpieniu do sporządzenia planu - 2 czerwca 2017 r. 2. Termin składania wniosków do planu - do 7 lipca 2017 r. 3. Rozpatrzenie wniosków do planu - Zarządzenie Nr 2810/2018 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 23 października 2018 r. 4. Przekazanie projektu planu do opiniowania i uzgodnień ustawowych – 24 października 2018 r. 5. Ogłoszenie/obwieszczenie Prezydenta Miasta Krakowa o wyłożeniu do publicznego wglądu projektu planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko -14 grudnia 2018 r. 6. Wyłożenie do publicznego wglądu projektu planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko - od 27 grudnia 2018 r. do 25 stycznia 2019 r. 7. Dyskusja publiczna nad rozwiązaniami przyjętymi w wyłożonym projekcie planu - 15 stycznia 2019 r. 8. Termin składania uwag dotyczących wyłożonego projektu planu - do 8 lutego 2019r. 9. Rozpatrzenie uwag do wyłożonego projektu planu – Zarządzenie Nr 451/2019 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 1 marca 2019 r. 10. Ogłoszenie/obwieszczenie Prezydenta Miasta Krakowa o wyłożeniu do publicznego wglądu projektu planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko - 26 lipca 2019 r. 11. Ponowne wyłożenie do publicznego wglądu projektu planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko - od 5 sierpnia do 6 września 2019 r. 12. Dyskusja publiczna nad rozwiązaniami przyjętymi w wyłożonym projekcie planu - 22 sierpnia 2019 r. 13. Termin składania uwag do ponownie wyłożonego projektu planu - do 20 września 2019 r. 14. Rozpatrzenie uwag złożonych do ponownie wyłożonego projektu planu - Zarządzenie Nr 2491/2019 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 3 października 2019 r. 15. Przekazanie pod obrady Rady Miasta Krakowa projektu uchwały w sprawie uchwalenia planu - Zarządzenie Nr 2564/2019 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 7 października 2019 r. 16. Przekazanie pod obrady Rady Miasta Krakowa projektu uchwały w sprawie rozstrzygnięć o sposobie rozpatrzenia nieuwzględnionych przez Prezydenta Miasta Krakowa uwag złożonych do projektu planu - Zarządzenie Nr 2565/2019 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 7 października 2019 r. 17. Uchwalanie planu - Sesja Rady Miasta Krakowa - 23 października 2019 r. - pierwsze czytanie projektu uchwały w sprawie uchwalenia planu oraz czytanie i głosowanie projektu uchwały w sprawie rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia nieuwzględnionych przez Prezydenta Miasta Krakowa uwag złożonych do projektu planu - Rada podjęła uchwałę Nr XXVII/619/19. 18. Uchwalanie planu - Sesja Rady Miasta Krakowa - 6 listopada 2019 r. – drugie czytanie projektu uchwały - Rada podjęła uchwałę Nr XXVIII/711/19 w sprawie uchwalenia planu. 19. Ogłoszenie w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego z dnia 21 listopada 2019 r., poz. 811. Zaskarżona uchwała weszła w życie w dniu 6 grudnia 2019 r. (po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia). Skarżąca uczestniczyła w procedurze planistycznej i złożyła uwagę do projektu planu. Podczas pierwszego wyłożenia do publicznego wglądu projektu zaskarżonej uchwały skarżąca wniosła pismo, w którym domagała się usunięcia z planu drzew oznaczonych jako chronione na działce nr [...] obr [...] i przy wschodniej granicy działki. Skarżąca nie uczestniczyła w procedurze planistycznej podczas drugiego wyłożenia do publicznego wglądu projektu zaskarżonej uchwały. Zgodnie z art. 20 ust. 1 u.p.z.p. (w brzmieniu obowiązującym w niniejszej sprawie) plan miejscowy uchwala rada gminy, po stwierdzeniu, że nie narusza on ustaleń studium, rozstrzygając jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu oraz sposobie realizacji, zapisanych w planie, inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy, oraz zasadach ich finansowania, zgodnie z przepisami o finansach publicznych. Część tekstowa planu stanowi treść uchwały, część graficzna oraz wymagane rozstrzygnięcia stanowią załączniki do uchwały. Badanie kwestii, czy plan nie narusza ustaleń studium, powinno być oceniane przez pryzmat dokumentu Studium obowiązującego w dacie uchwalenia zaskarżonego planu. Studium jest aktem o charakterze ogólnym, gdyż wyznacza podstawowy zarys, czy kierunki zagospodarowania gminy, natomiast uszczegółowienie zasad zagospodarowania terenów następuje w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego. Stopień związania planów ustaleniami studium zależy w dużym stopniu od brzmienia ustaleń studium. Ustalenia studium nie muszą być przeniesione wprost do postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ale nie mogą również być ze sobą sprzeczne. Studium jest formą realizacji obowiązku prowadzenia polityki przestrzennej przez samorządowe władze lokalne i jest nie tylko aktem określającym założenia lokalnej polityki przestrzennej, lecz zawiera ustalenia wiążące przy sporządzeniu miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Studium z założenia ma być aktem elastycznym, który jednak zawiera nieprzekraczalne ramy dla swobody planowania przestrzennego (por. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, pod red. prof. Z. Niewiadomskiego, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2008, s. 78 i nast.). W myśl art. 9 ust. 4 u.p.z.p. ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Ustawodawca pozostawił uznaniu organu planistycznego przyjęcie kryteriów i zakresu wymaganej zgodności planu z ustaleniami studium. Rada, jako twórca polityki przestrzennej gminy, może zatem dokonać autointerpretacji uchwalonego przez siebie studium w zakresie oceny projektu planu miejscowego. Oczywiście stopień związania planu ustaleniami studium zależy przede wszystkim od brzmienia konkretnych postanowień studium, przy czym punktem wyjścia dla dokonania takiej oceny jest zawsze określenie przedmiotu i sposobu ujęcia ustaleń studium. Zgodność ta nie może być rozumiana ogólnie i nie może oznaczać wyłącznie spójności ze studium, lecz jest to stopień związania znacznie silniejszy niż spójność, bądź niesprzeczność (por. wyrok NSA z dnia 23 czerwca 2014 r. sygn. akt II OSK 3154/13 LEX nr 151937). Stan taki będzie miał miejsce, gdy plan miejscowy dokona sprecyzowania ustaleń dokonanych w studium lub na podstawie przyznanego gminie władztwa planistycznego unormuje stany nieujęte w studium, nie powodując przy tym uszczerbku dla realizacji na terenie objętym planem funkcji przewidzianej w studium (por. wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2015 r. sygn. akt II OSK 2769/13, LEX nr 2089962). Ocena zgodności treści planu sięga stanu prawnego i faktycznego z dnia podjęcia kwestionowanego m.p.z.p., w związku z czym treść później uchwalonego studium nie ma znaczenia dla oceny zgodności m.p.z.p. ze studium i z prawem. Nieruchomość skarżącej – działka ewidencyjna nr [...] obr. [...] ewidencyjna w Krakowie, według wskazań obowiązującego Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa (uchwała Nr XII/87/03 Rady Miasta Krakowa z dnia 16 kwietnia 2003 r. zmieniona uchwałą Nr CXII/1700/14 Rady Miasta Krakowa z dnia 9 lipca 2014 r.) znajduje się w strukturalnej jednostce urbanistycznej Nr 36 Skotniki w kategorii zagospodarowania jako tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oznaczone na rysunku Studium symbolem MN. Zgodnie ze Studium dla terenu obejmującego działkę skarżącej zostały określone następujące funkcje zagospodarowania terenu: - Funkcja podstawowa - Zabudowa jednorodzinna (realizowana jako budynki mieszkalne jednorodzinne lub ich zespoły, w których wydzielono do dwóch lokali mieszkalnych lub lokal mieszkalny oraz lokal użytkowy o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30 % powierzchni całkowitej budynku; wraz z niezbędnymi towarzyszącymi obiektami budowlanymi (m.in. parkingi, garaże, budynki gospodarcze) oraz z zielenią towarzyszącą zabudowie (w tym realizowaną jako ogrody przydomowe). - Funkcja dopuszczalna - Usługi inwestycji celu publicznego z zakresu infrastruktury społecznej, pozostałe usługi inwestycji celu publicznego, usługi: kultury, nauki, oświaty i wychowania, usługi sportu i rekreacji, usługi handlu detalicznego, usługi pozostałe, zieleń urządzona i nieurządzona m. in. w formie parków, skwerów, zieleńców, parków rzecznych, lasów, zieleni izolacyjnej. Wg uregulowań zaskarżonego planu działka skarżącej znajduje się w Terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, o podstawowym przeznaczeniu pod zabudowę jednorodzinną, oznaczony na rysunku planu symbolem MN.18. Dla ww. wyznaczonych przeznaczeń terenów plan ustala co następuje: § 17. 1. Wyznacza się Tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, oznaczone symbolami od MN. 1 do MN. 20, o podstawowym przeznaczeniu pod zabudowę jednorodzinną. 2. W zakresie kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu, ustala się: 1) nakaz realizacji budynków mieszkalnych jednorodzinnych w układzie wolnostojącym lub bliźniaczym; 2) dopuszczenie lokalizacji: wiat, altan, oranżerii; 3) minimalny wskaźnik terenu biologicznie czynnego: 70 %; 4) maksymalną wysokość zabudowy: 11 m, a dla garaży wolnostojących, budynków gospodarczych, wiat, altan, oranżerii: 5 m; 5) wskaźnik intensywności zabudowy: 0,1 - 0,5. Mając powyższe należy stwierdzić, że w zakresie działki skarżącej plan miejscowy nie narusza ustaleń Studium. Ponieważ zgodnie z ugruntowanym już orzecznictwem sądowoadministracyjnym w postępowaniu toczącym się na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. orzeka się jedynie w ,,granicach" interesu prawnego strony skarżącej, to oznacza, że chociaż przedmiotem badania pod względem zgodności z prawem jest cała uchwała w sprawie planu miejscowego, to jednak w przypadku stwierdzenia przez sąd istotnego naruszenia zasad sporządzania planu miejscowego czy istotnego naruszenia trybu jego sporządzania, sąd może orzec o stwierdzeniu nieważności uchwały, ale tylko w części wyznaczonej granicami interesu prawnego strony skarżącej. W niniejszej sprawie skarżąca wywodzi swój interes z prawa własności nieruchomości – działki ewidencyjnej nr [...] obr. [...] ewidencyjna P. w Krakowie, zatem ewentualne stwierdzenie nieważności planu miejscowego mogłoby nastąpić, co do zasady, jedynie w odniesieniu do tych uregulowań planu miejscowego, które dotyczą nieruchomości skarżącej. W niniejszej sprawie należy podkreślić, że żaden zarzut skargi nie odnosi się do jakichkolwiek ustaleń planu miejscowego dotyczących nieruchomości, której właścicielem jest skarżąca. Skarżąca wskazała natomiast, że organ planistyczny nie zakwalifikował określonych działek, jako terenów o spadkach powyżej 12 %, jak i nie został zaznaczony na rysunku planu przebieg kanału burzowego. Jak trafnie podniesiono w odpowiedzi na skargę, w okolicznościach niniejszej sprawy określenie na danym obszarze terenu o spadkach powyżej 12 % nie wynika z woli czy oczekiwań właścicieli nieruchomości, lecz z istniejącego stanu faktycznego występującego na danym terenie. Skoro na obszarze objętym zaskarżoną uchwałą nie występują określone uwarunkowania geomorfologiczne, to nie zachodzą przesłanki do oznaczenia terenu o spadkach powyżej 12%. Żaden przepis prawa nie daje skarżącej podstawy do żądania, by organ planistyczny gminy przyporządkował określonym terenom dodatkowe uwarunkowania nieznajdującego potwierdzenia w stanie faktycznym. Również niewrysowanie na rysunku planu kanału burzowego, który nie jest obligatoryjnym elementem planu miejscowego, nie stanowi podstawy do stwierdzenia nieważności jakiejkolwiek części zaskarżonego planu miejscowego. Rysunek planu miejscowego jest sporządzany na kopii mapy zasadniczej pozyskanej z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i to nie przepisy planu miejscowego czy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym rozstrzygają sposób sporządzania czy aktualizowania takiej mapy. W skardze kwestionowane są przez skarżącą zapisy § 13 ust. 3 pkt 7 i 8 zaskarżonego planu stanowiące, że: W zakresie odprowadzania ścieków oraz wód opadowych ustala się: 7) zagospodarowanie wód opadowych poprzez retencję w miejscu lub odprowadzenie do kanalizacji lub cieku, rowu strategicznego, rowu, z uwzględnieniem rozwiązań: a) ułatwiających przesiąkanie wody deszczowej do gruntu, b) spowalniających odpływ do odbiornika do ilości jaka powstaje na terenie przed zagospodarowaniem (przy współczynniku spływu 0,1), c) zwiększających retencję; 8) dla terenów o spadkach powyżej 12 % predysponowanych do występowania ruchów masowych: a) zakaz rozsączania wód opadowych w gruncie, b) nakaz odprowadzania wód opadowych w sposób zorganizowany tj. do rowu, cieku lub kanalizacji opadowej. Rację ma organ, że przytoczone powyżej zapisy skarżonego planu stanowią ogólne zasady dotyczące odprowadzania ścieków oraz wód opadowych. Zgodnie z nimi w planie został wprowadzony nakaz odprowadzania wód opadowych do systemów kanalizacji zbiorczej, rowów albo cieków. Zasady te zostały zapisane w planie, gdyż zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 10 u.p.z.p. w planie miejscowym określa się obowiązkowo zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej. Natomiast na podstawie § 4 pkt 9 lit. b Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. nr 164 poz. 1587) ustalenia dotyczące infrastruktury technicznej powinny zawierać określenie warunków powiązań sieci infrastruktury technicznej z układem zewnętrznym. W świetle zatem obowiązujących przepisów prawa, zasady określone w § 13 ust. 3 pkt 7 i 8 skarżonego planu należy uznać za prawidłowe. Skarżąca zarzuciła, że jej działka mylnie została pominięta na załączniku graficznym planu, na którym zostały zaznaczone tereny o spadku powyżej 12% predystynowane do występowania ruchów masowych. Jak wskazał organ w odpowiedzi na skargę, uszło uwadze skarżącej, że w toku prowadzonej procedury planistycznej, na podstawie analizy mapy zasadniczej ustalono, że pomimo faktycznego nachylenia terenu w kierunku wschodnim (a więc w kierunku działki nr 50) spadki są znacznie mniejsze niż 12%. Zatem w stosunku do działki skarżącej obowiązują zapisy § 13 ust. 3 pkt 7 planu. Należy też podzielić stanowisko organu w odniesieniu do zarzutu skargi nieuwzględnienia na załączniku graficznym "gminnego kanału burzowego nr 17", że jest to obiekt nieujawniony na mapie zasadniczej, którą obligatoryjnie wykorzystuje się przy sporządzaniu projektu planu miejscowego. Przepisy obowiązującego prawa nie nakładają na prawodawcę lokalnego obowiązku uwzględniania na rysunku planu wszystkich istniejących zbiorników odpływowych, a ze względu na przejrzystość rysunku planu, wśród elementów informacyjnych niebędących ustaleniami planistycznymi umieszcza się tylko główne obiekty i magistralne przewody infrastruktury technicznej. Zgodnie z określonymi w zaskarżonym planie zasadami utrzymania, przebudowy, remontu, rozbudowy i budowy infrastruktury technicznej, w § 13 ust. 1 pkt 1 zaskarżonej uchwały jako ogólną zasadę obsługi obszaru w zakresie infrastruktury technicznej w całym obszarze planu ustalono utrzymanie istniejących obiektów i urządzeń budowlanych infrastruktury technicznej. Należy podkreślić, że ustalenia planu miejscowego mają jedynie wprowadzić ogólne zasady odprowadzania wód opadowych; materia planistyczna nie obejmuje natomiast zagadnień poruszanych w skardze dotyczących sposobu odprowadzania wód opadowych do istniejących zbiorników odpływowych. Zarzuty i wnioski skargi należy zatem uznać za pozbawione podstaw, a podstaw prawnych dla rozwiązania problemów skarżącej związanych z odprowadzaniem wód czy zalewaniem działki skarżącej należy poszukiwać w przepisach ustawy Prawo wodne. Jak z resztą wynika z pism dołączonych przez skarżącą do skargi oraz jak podniesiono w odpowiedzi na skargę, kwestie związane z wodami opadowymi i podziemnymi na działce skarżącej, wynikające z naturalnego ukształtowania terenu, budowy geologicznej (zalegająca wodonieprzepuszczalna warstwa iłów) oraz kwestie funkcjonowania drenażu opaskowego i zagospodarowania wód opadowych z budynku mieszkalnego na działce skarżącej były przedmiotem badania przez Prezydenta Miasta Krakowa pod kątem zgodności z przepisami ustawy Prawo wodne, tj. czy na gruncie przepisów tej ustawy nie doszło do niedozwolonej zmiany stosunków wodnych. Jak wskazał organ w odpowiedzi na skargę, w toku prowadzonego postępowania z wniosku skarżącej Prezydent Miasta Krakowa wydał 3 grudnia 2018 r., znak; [...] decyzję stwierdzającą, że nie nastąpiły zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływające na grunty sąsiednie, tj. na działkę nr [...] obręb [...] i odmawiającą nakazania Gminie Miejskiej Kraków (Zarządowi Dróg Miasta Krakowa) przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. Decyzja Prezydenta Miasta Krakowa z 3 grudnia 2018 r. została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 20 marca 2019 r. (znak: [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 11 grudnia 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 616/19 oddalił skargę J.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 20 marca 2019 r. w przedmiocie odmowy nakazania przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom. Rację ma zatem organ, że podnoszone przez skarżącą w niniejszej sprawie zarzuty nie stanowią przedmiotu materii planistycznej. Skarżony plan wprowadza nakaz utrzymania istniejących obiektów i urządzeń budowlanych infrastruktury technicznej i odprowadzania wód opadowych do istniejącego rowu, cieku lub kanalizacji zbiorczej. Zasady dotyczące odprowadzania wód opadowych są zgodne z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a, oddalił skargę.