II SA/Kr 2341/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda (spr.) Sędziowie: WSA Mariusz Kotulski AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2007 r. sprawy ze skargi I.B. i J.B. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji postanawia: odrzucić skargę Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte na skutek skargi I.B. i J.B. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak [...], złożonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie przez radcę prawnego E.S. bez pełnomocnictwa mocodawców , ze wskazaniem na takowe mające znajdować się w aktach. Stosownie do zarządzenia z dnia [...].09.2003r., w dniu [...].10.2003r. doręczono radcy prawnemu E.S. wezwanie o uzupełnienie braków skargi przez wskazanie przedmiotu zaskarżonej decyzji oraz złożenie pełnomocnictwa do występowania w imieniu I.B. i J.B. - w terminie 7 dniu, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie radca prawny E.S. podał, że skarga dotyczy decyzji Wojewody z dnia [...] znak [...] , która utrzymano w mocy decyzję Starosty Powiatu C. z dnia [...] znak [...] w sprawie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w C. z dnia [...] znak [...] jak również dołączył podpisane przez I.B. i J.B. pełnomocnictwo z dania [...]2003r. do reprezentowania wyżej wymienionych przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w tej sprawie. W przedstawionych przez stronę przeciwną wraz z odpowiedzią na skargę aktach administracyjne organu pierwszej instancji znajduje się potwierdzony za zgodność z oryginałem odpis pełnomocnictwa z dnia [...]2001 r. udzielonego przez I.B. i J.B. radcy prawnemu E.S. do zastępowania wyżej wymienionych przed organami administracji publicznej w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w C. z dnia [...] znak [...], która to sprawa została zakończona ostateczną decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak [...]. W aktach administracyjnych organu pierwszej i drugiej instancji brak jednakże innych, pełnomocnictw, w szczególności zaś zawierających umocowanie do złożenia skargi inicjującej postępowanie w niniejszej sprawie lub nawet do reprezentowanie skarżących w postępowaniu administracyjnych zakończonym ostateczna decyzją Wojewody z dnia [...] znak [...] , w którym działali przez tego pełnomocnika. Stosownie do oświadczeń I.B. i J.B. złożonych przez skarżących na rozprawie dnia [...].2007r. wyżej wymienieni udzielili radcy prawnemu E.S. tylko dwóch wyżej opisanych pełnomocnictw, na podstawie których - jak podali - miał on umocowanie do występowania we wszystkich sprawach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy, co następuje . Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz. 1271 z późn. zm. ) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do art. 50 § 1 - 2 ustawy z dnia 30.08.2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153,poz. 1270 z późn. zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a. ) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym ( §1 ), jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi ( § 2 ), przy czym w myśl art. 51 p.p.s.a. w zw. z art. 57 § 2 p.p.s.a. kilku uprawnionych do wniesienia skargi może w jednej sprawie występować w roli skarżących, jeżeli ich skargi dotyczą tej samej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności albo bezczynności organu, wnosząc skargę w jednym piśmie. Artykuł 34 p.p.s.a. stanowi, że strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników, art. 35 § 1 - 3 p.p.s.a. określa krąg podmiotów mogących być pełnomocnikami stron, art. 36 rodzaje pełnomocnictw będących podstawą skutecznego umocowanie do działania za stronę, zaś art. 39 p.p.s.a. i 40 p.p.s.a. ich zakres. Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa ( zd. 1 ); adwokat, radca prawny, doradca podatkowy i rzecznik patentowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa( zd. 2 ); sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony ( zd. 3 ), zaś w myśl art. 37 § 2 p.p.s.a. - w toku sprawy pełnomocnictwo może być udzielone ustnie na posiedzeniu sądu przez oświadczenie złożone przez stronę i wciągnięte do protokołu. Jak zatem wynika z art. 37 § 1 i § 2 p.p.s.a., z mocy samej umowy o zastępstwo procesowe przyjmujący zlecenie nie jest umocowany do działania przed sądem w imieniu strony ( co wyłącza zastosowania do umowy o zastępstwo procesowe przepisu art. 734 § 2 k.c. ), zaś formą przewidzianą ustawowo dla pełnomocnictwa uprawniającego do wniesienia w imieniu mocodawcy skargi jest wyłącznie forma pisemna. Przepisy proceduralne, a w szczególności art. 106 § 3 p.p.s.a. nie stwarzają podstaw do prowadzenia postępowania dowodowego dotyczącego udzielenia pełnomocnictwa w formie innej niż wyżej podana lub jego zakresu poza tak ujawnioną wolą stron. Wniesienie skargi, która inicjuje odrębne od postępowania administracyjnego, zewnętrzne postępowanie kontrolne jest czynnością terminową i sformalizowaną, niezachowanie przewidzianych w tym zakresie ustawą wymogów stanowi przeszkodę do jej merytorycznego rozpoznania, przy czym ograniczając rozważania do stanu faktycznego istotnego niniejszej sprawie należy wskazać art. 53 §1 p.p.s.a., art. 46 §1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. , 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 67 § 1 - 5 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 . Zgodnie z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a w myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. powinna ona czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania , o których mowa w tym ostatnim przepisie określają art. 46-47 p.p.s.a., gdzie w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. przewidziano wymóg podpisania pisma przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Artykuł 46 § 3 p.p.s.a. przewiduje obowiązek dołączenia do pisma pełnomocnictwa, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Tryb uzupełniania braków pism w tym skargi określa art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 67 § 1 - 5 p.p.s.a., zaś w myśl art. 58 § 1 pkt 3 sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Odnosząc powyższe regulacje do stanu faktycznego niniejszej sprawy należy uznać, że skarga w niniejszej sprawie złożona w imieniu I.B. i J.B. przez radcę prawnego E.S. podlega odrzuceniu, wobec nie uzupełnienia pomimo wezwania i pouczenia, w wyznaczonym terminie jej braków formalnych przez złożenie pełnomocnictwa stanowiącego umocowanie do dokonania tej czynności lub działania za wyżej wymienionych w dalej idącym zakresie w dacie złożenia skargi. Bez wpływu na istnienie podstaw do odrzucenia skargi pozostaje fakt przedłożenia do akt sprawy pełnomocnictwa z dnia [...] 2003rktórego udzielnie nastąpiło już po jej wniesieniu oraz po upływie ustawowego trzydziestodniowego terminu do złożenia skargi, liczonego od daty doręczenia radcy prawnemu E.S. jako pełnomocnikowi I.B. i J.B. w dniu [...] zaskarżonej decyzji. W sprawie niniejszej nie znajduje zastosowania art. 44 § 1-2 p.p.s.a. stanowiący, sąd może dopuścić tymczasowo do podjęcia naglącej czynności osobę nie mogącą przedstawić pełnomocnictwa ( § 1 ), wyznaczając równocześnie termin, w ciągu którego osoba działająca bez pełnomocnictwa powinna je złożyć albo przedstawić zatwierdzenie swojej czynności przez stronę, przy czym jeżeli termin upłynął bezskutecznie, sąd pominie czynności procesowe tej osoby. Zważyć należy bowiem, że przepis ten normuje zupełnie inną sytuację procesową, polegającą na tymczasowego dopuszczenia do udziału w postępowaniu osoby, która nie może w danym momencie przedstawić pełnomocnictwa, "zaś fakt iż decyzja w tym zakresie należy do sądu oraz dotyczy czynności procesowych naprowadza na dopuszczalność jego stosowania już w toku postępowania, po skutecznym wniesieniu skargi. Taki tryb nie może być jednak stosowany zamiast lub obok wezwania pełnomocnika do uzupełnienia braku formalnego skargi, to jest złożenia pełnomocnictwa ( por. postanowienie z dnia 5.04.2004 r. II SA/Wr 1225/01, ONSA i WSA 2004, nr 3, póz. 53, s. 27-31), natomiast pozostałe przepisy proceduralne nie stwarzają możliwości zatwierdzenia przez stronę zdziałanych bez umocowania czynności. Analogiczne rozwiązania przewidywała obowiązująca w dacie wniesienia skargi ustawa z dnia 11.05.1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zmianami), w szczególności art. 27 ust. 2, art. 33, art. 35 ust. 1, art. 37 pkt 5, art. 52 ust. 1-2 , art. 53 ust. 3 tej ustawy oraz art. 33 k.p.a i art. 87 - 97 k.pc. w zw. z art. 59 ustawy o NSA, stąd późniejsza zmiana przepisów prawa nie ma wpływu na sytuację skarżących. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia biorąc za podstawę art. 58 § 1 3 p.p.s.a.