II SA/Kr 245/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń (spr.) Sędziowie: WSA Jacek Bursa WSA Tadeusz Kiełkowski Protokolant: referent sądowy Katarzyna Migda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2020 r. sprawy ze skargi I. P. i T. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2019 r. znak: [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia skargę oddala. Decyzją z dnia 23 października 2019 r., znak: [...] Wójt Gminy O. określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie punktu skupu metali żelaznych i nieżelaznych w miejscowości O. na działce nr [...]. Planowana działalność polega na zbiórce odpadów, czyli ma obejmować gromadzenie odpadów złomu metali żelaznych i nieżelaznych przed ich transportem do miejsc przetwarzania, w tym wstępne sortowanie nieprowadzące do zasadniczej zmiany charakteru i składu odpadów i niepowodujące zmiany klasyfikacji odpadów, oraz tymczasowe magazynowanie odpadów. Zakres przedsięwzięcia będzie obejmował: - budowę budynku magazynowego o powierzchni około 300 m2 (orientacyjne wymiary 30 x 10m), wykonanego w konstrukcji stalowej ze ścianami z płyt warstwowych, - budowę wiaty magazynowej o powierzchni około 80 m2, wykonanej w konstrukcji stalowej, częściowo osłoniętej blachą (orientacyjne wymiary 8 x 10m), - ustawienie na istniejącym utwardzonym placu dwóch kontenerów do gromadzenia złomu metali żelaznych. Miejscem realizacji przedsięwzięcia będzie punkt skupu złomu zlokalizowany na nieruchomości ozn. nr ewid. [...] w miejscowości O., gmina O. powiat [...], woj. [...]. Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego od tej decyzji przez I. i T. P. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 20 grudnia 2019 r., znak: [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Jako podstawę prawną wskazano art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), art. 71 ust. 1 i ust. 2, art. 82, art. 85 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2018r., poz. 2081). W uzasadnieniu tej decyzji Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 71 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (dalej jako ustawa), decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych: 1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Planowane przedsięwzięcie wymienione zostało w § 3 ust. 1 pkt 81 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 201 Or. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 71) jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego może być wymagane sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko. Aktualnie obowiązuje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839). Zgodnie jednakże z § 4 rozporządzenia z dnia 10 września 2019 r. do przedsięwzięć, w przypadku których przed dniem wejścia w życie rozporządzenia wszczęto i nie zakończono przynajmniej jednego z postępowań w sprawie decyzji, zgłoszeń lub uchwał, o których mowa w art. 71 ust. 1 oraz art. 72 ust. 1-1 b ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, stosuje się przepisy dotychczasowe. Tak więc w niniejszej sprawie nadal stosować należy przepisy rozporządzenia z dnia 9 listopada 2010 r. Po złożeniu wniosku przez podmiot planujący realizację przedsięwzięcia następuje ocena, co do obowiązku przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W niniejszej sprawie organ prowadzący postępowanie dokonał oceny planowanego przedsięwzięcia i w dniu 4 stycznia 2017 r. wydał postanowienie o potrzebie przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i ustaleniu zakresu raportu. Przedłożony przez wnioskodawcę raport został poddany ocenie przez biegłego L. B.. Wnioski biegłego nie budzą wątpliwości. Biegły jednoznacznie stwierdził, że: "w raporcie zdefiniowano źródła emisji gazów i pyłów, tj. pojazdy dostarczające i odbierające odpady, ładowarka oraz ogrzewanie pomieszczenia biurowo-socjalnego. Jak wynika z przedłożonej dokumentacji - skala prowadzonej działalności (mały ruch pojazdów - średnio 10/dzień), oraz ogrzewanie niewielkiego pomieszczenia przy wykorzystaniu kominka opalanego drewnem - nie będą ponadnormatywnie oddziaływać na powietrze atmosferyczne oraz nie będą powodować przekroczeń ustalonych przepisami prawa standardów jakości środowiska dla powietrza atmosferycznego. (...) W raporcie zdefiniowano źródła hałasu, tj. budynek magazynowy, pomieszczenie sporadycznego cięcia metali nieżelaznych, transport wewnętrzny - ładowarka złomu, przyjęcie złomu sortowanie złomu, załadunek złomu do kontenerów oraz transport zewnętrzny - dowóz i wywóz złomu. Autor raportu przedstawił informację, że przeprowadził terenowe pomiary hałasu, przy użyciu atestowanego miernika (raport - rozdział 2.5) - i na podstawie rzeczywistych pomiarów na terenie dotychczasowego punktu zbiórki złomu przeprowadził analizy obliczeniowe wykonywania takich czynności dla nowego terenu i planowanego budynku na działce nr [...]. Dla wymienionych źródeł hałasu obliczono równoważny poziom dźwięku (A) odniesiony do czasu 8 najkorzystniejszych godzin pory dnia. Z obliczenia wynika, że dla wariantu realizacji przedsięwzięcia proponowanego przez Inwestora izofona o wartości 55 dB (tj. dopuszczalny poziom na najbliższym terenie chronionym akustycznie - tj. sąsiednim terenie zabudowy zagrodowej) - nie wykracza poza teren Inwestora. Tak więc funkcjonujące przedsięwzięcia nie będzie powodowało przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku- w terenach chronionych akustycznie." Brak jest, zdaniem Kolegium podstaw, aby kwestionować dokonaną przez biegłego ocenę raportu. W konkluzji opinii biegłego wskazano, że autor raportu w sposób rzetelny wskazał istotne czynniki oddziaływania w postaci emisji hałasu oraz gazów i pyłów, wykazując brak ponadnormatywnych oddziaływań. Przedstawiono również warianty realizacji przedsięwzięcia: 1. wariant proponowany przez Inwestora, 2. racjonalny wariant alternatywny. Wariant proponowany przez Inwestora jest korzystniejszy dla środowiska, gdyż wszystkie czynności związane z sortowaniem i magazynowaniem odpadów metali nieżelaznych odbywały się będą w budynku. Budynek ten jednocześnie będzie stanowił przeszkodę (ekran) dla źródeł hałasu - pojazdów i ładowarki poruszających się na placu manewrowe -magazynowym. W przypadku zaś wariantu alternatywnego tylko w przyziemnej części wiat, do niewielkiej wysokości 1-2m będzie zachodziło ograniczenie emisji fal akustycznych (pola magazynowe odpadów). Dlatego też hałas pochodzący z ruchu pojazdów na placu magazynowym będzie swobodnie mógł rozprzestrzeniać się w kierunku wschodnim i południowym. Dowodzą tego wykonane w uzupełnieniu do raportu (z 27 grudnia 2017r.) obliczenia rozkładu równoważnego poziomu dźwięku A dla wariantu alternatywnego. W tym przypadku obliczenia wykazały nieznacznie większe oddziaływanie przedsięwzięcia w kierunku wschodnim i południowym. Na wschodniej granicy terenu Inwestora różnica ta wyniosła 1.1 dB, co jest niewielką różnicą - jednakże poziom oddziaływania na tej granicy wraz z tłem akustycznym zbliża się do dopuszczalnej wartości 55 dB (pozostając jednakże nadal poniżej tego poziomu o 2,2 dB). Argumenty zawarte w odwołaniu o niezupełnym zabraniu materiału dowodowego nie są uzasadnione. Odnosząc się do zarzutów braku uwzględnienia zmienionego stanu prawnego wskazać trzeba w szczególności, że w decyzji w warunkach, które należy spełnić na etapie eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia określono, że: - Stężenia substancji zanieczyszczających emitowanych do powietrza atmosferycznego nie mogą przekraczać wartości dopuszczalnych określonych w § 2 - § 4 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 sierpnia 2012r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. z 2012r., poz. 1031) oraz § 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 201 Or. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. Nr 16, poz. 87). - Poziom natężenia hałasu nie może przekraczać dopuszczalnych wartości równoważnego poziomu dźwięku (A) na terenach chronionych akustycznie określonych w § 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (t.j. Dz. U. z 2014r., poz. 112). Uznać trzeba, że zapisy powyższe obligują Inwestora do uwzględnienia aktualnie obowiązującego stanu prawnego, w szczególności w zakresie normowanym rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 24 sierpnia 2012r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. z 2012r., poz. 1031). Zarzut, że nie uwzględniono zmian stanu prawnego nie jest zasadny. Inwestor został zobowiązany do stosowania przepisów wskazanych wyżej rozporządzeń i czytelnym jest, że powinien stosować przepisy aktualnie obowiązujące nie zaś te, które już nie obowiązują. Opisaną wyżej decyzję zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie I. P. i T. P.. Zaskarżonej decyzji zarzucono: 1. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. zasady prawdy obiektywnej wynikającej z art. 7 k.p.a. oraz poprzez obrazę przepisów art. 77 § 1 oraz 107 $ 3 k.p.a., z uwagi na fakt, iż organy administracji publicznej w toku rozpatrywania sprawy nie przeprowadziły w sposób należyty postępowania dowodowego, między innymi poprzez wydanie decyzji w oparciu o niepełny materiał dowodowy, a także pominięcie całkowicie dowodu z nagrania obrazującego zakres i skalę prowadzonego już przedsięwzięcia oraz pomięcie dowodu z przesłuchania świadków i stron na okoliczność wykazania, że przyjęte w raporcie oddziaływania na środowisko oraz opiniach zgromadzonych w toku postępowania odbiegają od stanu faktycznego, co oparciem decyzji na błędnie ustalonym stanie faktycznym 2. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. zasady wynikającej z art. 10 § 1 k.p.a. stanowiącej o zapewnieniu stronom czynnego udziału w sprawie w. tym także zasadzie wysłuchania stron oraz naruszenie art. 78 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie wniosku dowodowego strony o przeprowadzenie dowodów z przesłuchania świadków - mieszkańców działek położonych bezpośrednio przy planowanej inwestycji - co było i jest istotne dla ustalenia stanu faktycznego i odniesienia do planów inwestora oraz zakresu immisji opisanych w raporcie oddziaływania na środowisko oraz branych pod uwagę przy ocenie ich zakresu, ponieważ w toku postępowania przed jego zakończeniem, organ ponownie nie uwzględnił ani nowego ani poprzednich wniosków dowodowych mających za cel wykazanie częstotliwości i zakresu immisji w zakresie hałasu i zapachu. Organ nie miał możliwości wydania decyzji na podstawie całokształtu zebranego materiału dowodowego. 3. naruszenie przepisów, postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. przepisów art. 7 k.p.a. oraz 107 § 3 k.p.a. poprzez nie odniesienie się przez organ odwoławczy do wszystkich zarzutów zawartych w odwołaniu, w szczególności do zarzutu zaniechania przesłuchania świadków - mieszkańców działek położonych bezpośrednio przy planowanej inwestycji - co było i jest istotne dla ustalenia stanu faktycznego i odniesienia do planów inwestora opisanych w raporcie odziaływania na środowisko oraz skutkowało naruszeniem dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. 4. naruszenia art. 28 k.p.a. poprzez zbyt wąskie zdefiniowanie pojęcia stron w niniejszym postępowania, w szczególności nieprzyznaniu przymiotu strony A. K., posiadającej działkę usytuowaną w m. O. przy ulicy, przy której znajduje się działka planowanego przedsięwzięcia. 5. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynika sprawy poprzez błędne zastosowanie art. 138 par. 1 pkt. 1 k.p.a. i utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji, zamiast zastosowania art. 138 par. 1 pkt. 2 ze względu na potrzebę uzupełnienia postępowania dowodowego oraz przeprowadzenia koniecznej w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Na podstawie tych zarzutów wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającą ją decyzji organu I instancji, a także o zasądzenie rzecz strony skarżącej kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Dokonując sądowej kontroli według tych kryteriów stwierdzić należy, że zarzuty skargi są bezzasadne a zaskarżona decyzja i poprzedzającą ją decyzja organu I instancji są prawidłowe. Planowana inwestycja to budowa punktu skupu metali żelaznych i nieżelaznych w miejscowości O. na działce nr [...]. Planowana działalność polega na zbiórce odpadów, czyli ma obejmować gromadzenie odpadów złomu metali żelaznych i nieżelaznych przed ich transportem do miejsc przetwarzania, w tym wstępne sortowanie nieprowadzące do zasadniczej zmiany charakteru i składu odpadów i niepowodujące zmiany klasyfikacji odpadów, oraz tymczasowe magazynowanie odpadów. Planowane przedsięwzięcie wymienione zostało w § 3 ust. 1 pkt 81 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 201 Or. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 71) jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego może być wymagane sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko W postępowaniu administracyjnym dotyczącym oceny oddziaływania na środowisko kluczowym dowodem jest raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, gdyż na nim opiera się organ wydając decyzję rozstrzygającą, co do istoty sprawy. Raport powinien, więc być zupełny i rzetelny, wolny od niejasności i nieścisłości. Jeżeli są jakiekolwiek wątpliwości i uwagi do sporządzonego stosownie do obowiązujących przepisów i wyznaczonego zakresu raportu, to organ powinien podejmować działania w celu ich wyeliminowania. Tym wymogom sprostały organy obu instancji prowadząc postępowanie administracyjne w rozpatrywanej sprawie. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. II OSK 639/13 (LEX nr 1369033) raport w postępowaniu o środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia jest dowodem prywatnym, lecz o szczególnej mocy dowodowej. Jego szczególny charakter wynika w szczególności z kompleksowej oceny przedsięwzięcia i analizy aspektów technologicznych, prawnych, organizacyjnych i logistycznych jego funkcjonowania w powiązaniu ze sobą. Jeżeli raport jest niepełny lub nieprawdziwy, zachodzi potrzeba uzupełnienia go, to orzekanie na podstawie takiego wadliwego raportu stanowi naruszenie przepisów postępowania dotyczących obowiązku zebrania i rozważenia materiału dowodowego oraz dokładnego ustalenia stanu faktycznego. Raport sporządzony w niniejszej sprawie po uzupełnieniu w dniu 27 grudnia 2017 r jest kompletny i wystarczający do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizacje przedsięwzięcia. Przedłożony raport został poddany ocenie specjalistycznej przez biegłego do spraw ochrony środowiska i zasobów naturalnych mgr inż. L. B.. Na podstawie wniosków wynikających z opinii biegłego organ dokonał wszechstronnej oceny przedstawionego dowodu - raportu przy uwzględnieniu uwag przedstawionych przez biegłego oraz po dokonaniu własnych ustaleń. Wnioski biegłego nie budzą wątpliwości. Biegły jednoznacznie stwierdził, że: "w raporcie zdefiniowano źródła emisji gazów i pyłów, tj. pojazdy dostarczające i odbierające odpady, ładowarka oraz ogrzewanie pomieszczenia biurowo-socjalnego. Jak wynika z przedłożonej dokumentacji - skala prowadzonej działalności (mały ruch pojazdów - średnio 10/dzień), oraz ogrzewanie niewielkiego pomieszczenia przy wykorzystaniu kominka opalanego drewnem - nie będą ponadnormatywnie oddziaływać na powietrze atmosferyczne oraz nie będą powodować przekroczeń ustalonych przepisami prawa standardów, jakości środowiska dla powietrza atmosferycznego. (...) W raporcie zdefiniowano źródła hałasu, tj. budynek magazynowy, pomieszczenie sporadycznego cięcia metali nieżelaznych, transport wewnętrzny - ładowarka złomu, przyjęcie złomu sortowanie złomu, załadunek złomu do kontenerów oraz transport zewnętrzny - dowóz i wywóz złomu ". Autor raportu przedstawił informację, że przeprowadził terenowe pomiary hałasu, przy użyciu atestowanego miernika (raport - rozdział 2.5) a na podstawie rzeczywistych pomiarów na terenie dotychczasowego punktu zbiórki złomu przeprowadził analizy obliczeniowe wykonywania takich czynności dla nowego terenu i planowanego budynku na działce nr [...]. Uzupełnienie do raportu skupia się zasadniczo na określeniu oddziaływania na środowisko hałasu (wpływ na klimat akustyczny) oraz emisji zanieczyszczeń gazów i pyłów do powietrza atmosferycznego, zawiera obliczenia symulacyjne dla zanieczyszczenia gazami i pyłami, które podobnie jak w raporcie wskazują na brak ponadnormatywnych emisji pyłów i gazów niezależnie od alternatywy przedsięwzięcia. Dla wymienionych źródeł hałasu obliczono równoważny poziom dźwięku (A) odniesiony do czasu 8 najkorzystniejszych godzin pory dnia. Wyniki obliczeń źródeł hałasu przedstawiono w formie mapy z izofonami równoważnego poziomu dźwięku (A). Z obliczenia wynika, że dla wariantu realizacji przedsięwzięcia proponowanego przez Inwestora izofona o wartości 55 dB (tj. dopuszczalny poziom na najbliższym terenie chronionym akustycznie - tj. sąsiednim terenie zabudowy zagrodowej) - nie wykracza poza teren Inwestora. Funkcjonujące przedsięwzięcia nie będzie powodowało przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku- w terenach chronionych akustycznie. Choć sąd nie może samodzielnie dokonywać oceny treści raportu, gdyż wymaga to wiadomości specjalnych z poszczególnych gałęzi nauki (wyrok NSA z dnia 1 marca 2013, II SOK 2105/11 , wyrok NSA z 3 kwietnia 2012 r , II OSK 85/12) to nie jest zwolniony od weryfikacji czy raport spełnia ustawowe wymagania co do jego treści w rozumieniu dyspozycji art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. Kontrola sądowa powinna zmierzać do weryfikacji formalnej poprawności raportu. W rozpoznawanej sprawie dodatkowo - w postępowaniu administracyjnym zweryfikowano raport opinią biegłego specjalisty. Zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008, nr 199, poz. 1227 ze zm). raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko musi zawierać opis analizowanych wariantów realizacji inwestycji, w tym wariantu proponowanego przez wnioskodawcę i racjonalnego wariantu alternatywnego, a także wariantu najkorzystniejszego dla środowiska z uzasadnieniem ich wyboru. Raport powinien również zawierać określenie przewidywanego oddziaływania na środowisko analizowanych wariantów, w tym również w przypadku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej (pkt 6), powinien zawierać także uzasadnienie proponowanego przez wnioskodawcę wariantu ze wskazaniem jego oddziaływania na środowisko (pkt. 7). W literaturze prawniczej przyjmuje się, że powinny zostać uwzględnione trzy warianty: proponowany przez wnioskodawcę, racjonalny wariant alternatywny oraz wariant najkorzystniejszy dla środowiska. Zwraca się uwagę, że wariantowość przedstawionych rozwiązań nie może mieć charakteru pozornego - sytuacja taka mogłaby wystąpić przy wariantach przedsięwzięcia zakładających jego realizację w tym samym dokładnie miejscu i z technicznego punktu niewiele różniącą się od siebie. (Gruszecki K. Ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Komentarz. Prescom Sp. z o.o. Warszawa 2009.). Stosownie do art. 81 ustawy - jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany przez wnioskodawcę, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, za zgodą wnioskodawcy, wskazuje w decyzji wariant dopuszczony do realizacji lub, w razie braku zgody wnioskodawcy, odmawia zgody na realizację przedsięwzięcia. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że wariantowanie przedsięwzięcia jest w ocenie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko szczególnie istotne - raport nie stanowi bowiem opinii biegłego, gdyż ustawa nie wymaga sporządzenia go przez osoby posiadające wiedzę specjalistyczną, lecz jest dowodem prywatnym, podlegającym ocenie przez organ rozpoznający sprawę. Przy wydawaniu decyzji środowiskowej organ prowadzący postępowanie ma obowiązek analizy wariantów przedstawionych przez inwestora, ale także samodzielnego poszukiwania rozwiązań zapewniających przewidzianą przepisami ochronę środowiska. Organ może, bowiem wskazać wnioskodawcy inny wariant realizacji przedsięwzięcia, niż wskazany w raporcie. Sporządzony raport takie wymagania spełnia. Przedstawiono konkretne warianty realizacji przedsięwzięcia: 1. wariant proponowany przez Inwestora, 2. racjonalny wariant alternatywny. Jak trafnie wskazano w zaskarżonej decyzji wariant proponowany przez Inwestora jest jednocześnie najkorzystniejszy dla środowiska, gdyż wszystkie czynności związane z sortowaniem i magazynowaniem odpadów metali nieżelaznych odbywały się będą w budynku. Budynek ten jednocześnie będzie stanowił przeszkodę (ekran) dla źródeł hałasu - pojazdów i ładowarki poruszających się na placu manewrowe -magazynowym. W przypadku zaś wariantu alternatywnego tylko w przyziemnej części wiat, do niewielkiej wysokości 1-2m będzie zachodziło ograniczenie emisji fal akustycznych (pola magazynowe odpadów). Hałas pochodzący z ruchu pojazdów na placu magazynowym będzie swobodnie mógł rozprzestrzeniać się w kierunku wschodnim i południowym. Dowodzą tego wykonane w uzupełnieniu do raportu (z 27 grudnia 2017r.) obliczenia rozkładu równoważnego poziomu dźwięku A dla wariantu alternatywnego. W tym przypadku obliczenia wykazały nieznacznie większe oddziaływanie przedsięwzięcia w kierunku wschodnim i południowym. Na wschodniej granicy terenu Inwestora różnica ta wyniosła 1.1 dB, co jest niewielką różnicą - jednakże poziom oddziaływania na tej granicy wraz z tłem akustycznym zbliża się do dopuszczalnej wartości 55 dB (pozostając jednakże nadal poniżej tego poziomu o 2,2 dB). Zarzuty skargi dotyczące pominięcia dowodu z nagrania, przesłuchania świadków i stron nie były zasadne w okolicznościach rozpatrywanej sprawy a skarżący nie wskazali, jakie konkretne okoliczności stanu faktycznego miały zostać udowodnione tymi dowodami, zamiast tego teza dowodowa odwołuje się jedynie do zakresu hałasu, zapachu i planów inwestora. Te wnioskowane dowody miały jedynie charakter subsydiarny w stosunku do fachowej wiedzy wynikającej z opinii biegłego do spraw ochrony środowiska i zasobów naturalnych. Kwestie związane z natężeniem emisji hałasu w okresie realizacji budowy zakładu istniejącego nie miało bezpośredniego znaczenia dla planowanego przedsięwzięcia. W celu wszechstronnego zebrania i zbadania materiału dowodowego w sprawie - zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 7 i 77 k.p.a. organ pierwszej instancji zasięgnął opinii specjalisty, co do przedstawionych w raporcie informacji, podniesionych w trakcie trwania postępowania zarzutów oraz możliwym zakresie nałożenia warunków realizacji przedsięwzięcia w decyzji środowiskowej. Możliwość taką dopuszcza art. 75 § 1 i art. 84 k.p.a. Autor raportu przedstawił informacje dotyczące terenowego pomiaru hałasu przy użyciu atestowanego miernika (w raporcie rozdział 2.5 , k. 24-25) i na podstawie rzeczywistych pomiarów na terenie dotychczasowego punktu złomu przeprowadził analizy obliczeniowe dla nowego terenu i planowanego budynku na działce [...]. Następnie wykonano w uzupełnieniu do raportu (z 27 grudnia 2017r.) obliczenia rozkładu równoważnego poziomu dźwięku (A) odniesione do czasu 8 najkorzystniejszych godzin pory dnia. Z obliczeń wynika, że dla wariantu realizacji przedsięwzięcia proponowanego przez inwestora izofona o wartości 55 dB nie wykracza poza teren inwestora , co pozostaje w zgodzie z wymogami określonymi w załączniku do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (t.j. Dz. U. z 2014 r poz 112 ze zm.) Na poparcie swoich przeciwnych twierdzeń skarżący nie wskazali żadnych konkretnych okoliczności możliwych do zweryfikowania. Bezzasadne są również zarzuty skargi dotyczące naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania a także nieprzyznania przymiotu strony A. K.. Sprawa została rozpoznana merytorycznie przez organ II instancji w jej całokształcie a A. K. nie zgłaszała samodzielnie zarzutu braku przymiotu strony w toczącym się postępowaniu. Z tych względów stwierdzić należy, że decyzje organów I i II instancji wydane zostały po pełnym przeprowadzeniu postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, po rozważeniu wszystkich istotnych okoliczności i po stosownej weryfikacji przedłożonego raportu. Organy obu instancji przeprowadziły postępowanie w zgodzie z zasadę ogólną dochodzenia prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 7, 77 § 1 i 80 kpa. Wszystkie naprowadzone motywy sprawiły, że orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325)