II SA/Kr 257/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 14 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...], znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: 1. oddalić wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 23 maja 2018 r., 2. odrzucić zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 23 maja 2018 r. Postanowieniem z dnia 23 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie H. O. na postanowienie z dnia 12 kwietnia 2018 r. o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz o odrzuceniu skargi. Odpis postanowienia został doręczony skarżącemu dnia 4 czerwca 2018 r. do rąk dorosłego domownika – w trybie art. 72 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a. W piśmie z dnia 4 września 2018 r. skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie podnosząc, że w czasie doręczania powyższego postanowienia przebywał na wędrownych wczasach, a zatem nie mógł podać adresu, pod którym będzie przebywał. Z wczasów powrócił 29 sierpnia 2018 r. W piśmie zawarto również zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie, jako wydane z naruszeniem prawa. Odnosząc się do wniosku o przywrócenie terminu trzeba wskazać, że stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia o przywróceniu terminu. W myśl art. 87 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zostało uprawdopodobnione, że przekroczenie terminu nie było przez skarżącego zawinione. Przede wszystkim należy przypomnieć, (co zostało już wskazane w postanowieniu WSA z 12 kwietnia 2018 r. wydanym w niniejszej sprawie), że zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a. odebranie przesyłki przez dorosłego domownika jest uważane za skuteczne jej doręczenie samemu adresatowi. Strona będzie, więc ponosić konsekwencje jakie wynikają z doręczenia pisma nawet wówczas, gdy pismo jest doręczane podczas jej nieobecności pod wskazanym adresem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 174/09, LEX nr 564244 oraz z dnia 25 lutego 2011 r., sygn. akt II FZ 60/11, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query )". Warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Samo twierdzenie skarżącego, że przez okres 3 miesięcy przebywał na "wędrownych wczasach" nie może zostać uznane za spełnienie tego warunku. Dlatego też oddalono wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi – na podstawie art. 86 i 87 p.p.s.a. Pozostałe kwestie podniesione w piśmie skarżącego z 4 września 2018 r. nie wymagają odniesienia się do nich przez Sąd w formie procesowej, dlatego też zostały w niniejszym postanowieniu pominięte. Na podstawie art. 6 p.p.s.a. Sąd informuje, że skarżący jako strona postępowania ma wgląd w akta sprawy – zgodnie z art. 12a § 2 p.p.s.a., który stanowi: "Akta sprawy udostępnia się stronom postępowania. Strony mają prawo przeglądać akta sprawy i otrzymywać odpisy, kopie lub wyciągi z tych akt". Wobec wniesienia przez skarżącego zażalenia 3 miesiące od daty doręczenia postanowienia, a więc po upływie siedmiodniowego terminu, podlegało ono odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.