II SA/Kr 2808/03

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 lutego 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie NSA: Stanisław Biernat Jan Zimmermann (spr.) Protokolant: Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2004 r. sprawy ze skargi Wojewody M. na uchwałę Rady Gminy W. z dnia [...] 2000 r. Nr [...] w przedmiocie zbycia nieruchomości - stwierdza niezgodność zaskarżonej uchwały z prawem w części dotyczącej działki Nr [...] w miejscowości W. Rada Gminy W. podjęła w dniu 26 września 2000 r. uchwałę Nr [...] w sprawie zbycia nieruchomości. Wydano ja na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 1996 r. Nr 13, poz. 74 z późn. zm.) oraz art. 13 i art. 28 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz. 741). W akcie tym "uchwalono zbycie w formie sprzedaży" nieruchomości: nr 1, nr 2, nr 3, nr 4 i nr 5 w miejscowości B. oraz nr 6 w miejscowości W., stanowiące własność Gminy W.. Z inicjatywy Wójta Gminy W., Wojewoda [...] w dniu 13 listopada 2003 r. skierował na powyższą uchwałę skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego podnosząc, że wymieniona w tej uchwale działka nr 6 w W. (tzw. Z. w Dolinie K[...]) została decyzją Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia 9 czerwca 1961 r. wpisana do rejestru zabytków. Zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami (art. 13 ust. 4 pkt 2) sprzedaż takiej nieruchomości wymaga opinii Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, działającego w imieniu Wojewody. W analizowanym przypadku nie było takiej opinii, przez co naruszono art. 13 ust. 4 pkt 2 cyt. ustawy, a jednocześnie konstytucyjna zasadę demokratycznego państwa prawa. Wojewoda zauważa, że cyt. przepis nie jest wprawdzie ostry, ale nie ulega wątpliwości, że w jego świetle opinia konserwatorska powinna nastąpić przed podjęciem uchwały o zbyciu nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Gmina W. przyznała, że zaskarżona uchwała narusza prawo. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Trafny jest pogląd obu stron, że art. 13 ust. 4 pkt 2 cyt. ustawy o gospodarce nieruchomościami, wprowadzający obowiązek uzyskania opinii właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków w przypadku sprzedaży nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków, będącej własnością jednostki samorządu terytorialnego, nie odnosi się tylko do czynności sprzedaży (aktu notarialnego), ale również do uchwał przeznaczających daną nieruchomość do sprzedaży. Zgodnie więc z tym przepisem Rada Gminy W. powinna była przed wydaniem zaskarżonej uchwały, zasięgnąć opinii Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Skoro jest rzeczą bezsporną, że takiej opinii nie było, należało uznać, że zaskarżona uchwała w części obejmującej wpisaną do rejestru zabytków działkę Nr 6 w W. jest sprzeczna z prawem. Zgodnie z art. 91 ust. 1 cyt. ustawy o samorządzie gminnym okoliczność ta powinna spowodować stwierdzenie nieważności odpowiedniej części tej uchwały. Jednakże od wydania zaskarżonej uchwały minął rok, toteż Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził niezgodność z prawem na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) oraz w zw. z art. 91 ust. 1 i art. 94 ust. l cyt. ustawy o samorządzie gminnym. Od niniejszego wyroku służy skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od daty jego doręczenia. Skargę powinien sporządzić adwokat lub radca prawny.