II SA/Kr 281/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Nawara – Dubiel Asesor WSA Anna Kopeć Protokolant: sekretarz sądowy Anna Frasik – Mazurek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 września 2025 r. sprawy ze skargi A.R. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 27 grudnia 2024 r. znak: WI-I.7840.15.39.2024.MS w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Decyzją z dnia 29 października 2021 r. znak: [...], nr [...] działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 z późn. zm.) oraz na podstawie art. 104 k.p.a. Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił M. B. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wewnętrznymi instalacjami wod-kan., c.o., elektryczną wraz z wykonaniem: odcinka wewnętrznej linii zasilającej eNN biegnącej na zewnątrz od skrzynki pomiarowej do projektowanego budynku, instalacji kanalizacji deszczowej wraz ze zbiornikiem szczelnym na wody opadowe, utwardzonych: dojść, dojazdów, stanowisk postojowych, miejsca składowania odpadów stałych na dz. ewid. nr [...] obr. [...] w Z. (kategoria obiektu I). Organ wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajduje ustawa Prawo budowlane sprzed nowelizacji, która weszła w życie 19 września 2020 r. Postanowieniem z dnia 20 września 2021 r., działając na podstawie art. 35 ust. 1 Pr. bud. organ zobowiązał inwestora do uzupełnienia i poprawy dokumentacji projektowej w terminie do dnia 25 października 2021 r. W dniu 14 października 2021 r. inwestor uzupełnił braki wniosku. Organ ustalił, że działka objęta wnioskiem leży na terenie, na którym obowiązują dwa miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego: tj.: STRĄŻYSKA - MAŁE ŻYWCZAŃSKIE, przyjęty uchwałą nr VII/89/2011 Rady Miasta Zakopane z dnia 31 marca 2011 r. oraz POD REGLAMI przyjęty uchwałą nr XXVI/300/2008 Rady Miasta Zakopane z dnia 26 czerwca 2008 r. Przedmiotową inwestycję zaprojektowano na części działki na której obowiązuje mpzp pod nazwą POD REGLAMI w terenie oznaczonym symbolem (19a. MN) przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Zgodnie z art. 3 pkt 2a Pr. bud. budynek mieszkalny jednorodzinny to "budynek wolnostojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nie przekraczającej 30 % powierzchni całkowitej budynku". Budynek po realizowaniu należy zakwalifikować jako budynek mieszkalny jednorodzinny. Zatem inwestycja spełnia warunki ww. definicji ustawy oraz zgodna jest z przeznaczeniem podstawowym ww. terenu. Powierzchnia terenu biologicznie czynnego w granicach działki budowlanej (19a.MN), zgodnie z danymi zawartymi w projekcie budowlanym, stanowi 65,9% przy wymaganych 50%. Powierzchnia zabudowy projektowanego budynku, wynosząca 102,05 m2 zajmuje 9,1 % powierzchni terenu inwestycji (liczona w terenach budowlanych - 19a.MN) i jest zgodna z zapisami mpzp, gdyż nie przekracza 40%. Kubatura nadziemna budynku mieszkalnego do 1500 m3 (zaprojektowano 721,40 m3 kubatury nadziemnej). W budynku zaprojektowano 2 kondygnacje (2 kondygnacje nadziemne w tym 1 w kubaturze dachu (parter, poddasze). Zgodnie z zapisami dopuszcza się realizację jednej kondygnacji, której wszystkie cztery ściany znajdują się w całości powyżej istniejącego lub projektowanego terenu i nie więcej niż dwóch kondygnacji w dachu. Wysokość budynku wynosi 8,52 m przy dopuszczalnych 11,0 m. Szerokość okapu budynku zaprojektowano na odległość większą niż 80 cm. Budynek zaprojektowano na rzucie prostokątów, przykryty dachem symetrycznym dwuspadowym, w formie półszczytowej o jednakowym kącie nachylenia głównych połaci 52°. Pokrycie dachu stanowi blacha gontopodobna w kolorze czarnym. Do wykończenia elewacji budynku zastosowano naturalne materiały miejscowe jak drewno i kamień łamany. Projekt budowlany zarówno w przypadku przeznaczenia budynku jak i jego skali oraz formy architektonicznej a także lokalizacji urządzeń budowlanych jest zgodny z ustaleniami mpzp. Organ ustalił nadto, że inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, gdyż nie jest wymieniona w Rozporządzeniu Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Projekt zagospodarowania terenu został sporządzony zgodnie z przepisami w tym techniczno-budowlanymi. Ściany zewnętrzne jak ściany szczytowe budynku o konstrukcji szkieletowej obłożone zostaną okładziną drewnianą (imitacja płazy drewnianej) i pokryciu dachu blachą. Wszystkie elementy drewniane budynku zostaną zaimpregnowane do stopnia nierozprzestrzeniania ognia atestowanym preparatem. Powyższe rozwiązania pozwalają na zakwalifikowanie budynku jako nierozprzestrzeniający ogień – NRO. Budynek zaprojektowano w odległościach do granicy działki objętej wnioskiem i sąsiednich obiektów budowlanych zgodnych z wymaganiami § 12, § 13, § 271-273 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Dla inwestycji zapewniono odpowiednią liczbę miejsc postojowych, które zostały usytuowane zgodnie z § 19 ust. 1 pkt 1 lit. a i ust. 2 pkt 1 lit. a z zastrzeżeniem ust. 5 warunków technicznych oraz zaprojektowano miejsce do czasowego gromadzenia odpadów stałych. Odnośnie sytuowania na działce miejsca gromadzenia odpadów stałych zgodnie z § 23 ust. 4 warunków technicznych nie normuje się odległości takiego miejsca względem sąsiednich działek oraz budynków w przypadku zabudowy jednorodzinnej. Budynek podłączony zostanie do sieci wodociągowej, kanalizacji sanitarnej i elektroenergetycznej poprzez projektowane przyłącza. Ww. przyłącza, zostaną realizowane według odrębnej procedury administracyjnej. Źródłem ciepła budynku będzie kocioł piątej klasy emisji spalin, opalany pelletem o mocy [...] Obsługę komunikacyjną projektowanego budynku stanowić będzie utwardzony dojazd i dojścia do budynku, natomiast dostęp do drogi publicznej zapewniony będzie poprzez istniejący zjazd z drogi gminnej publicznej ul. D. (dz. ew. nr [...]) dalej drogą wewnętrzną poprzez ustanowioną służebność gruntową po działkach ewid. nr [...], [...], dalej po działce inwestora (dz. ew. nr [...]) na teren inwestycji. Dostarczenie warunków technicznych przyłączenia do mediów i włączenia do dróg nie jest obowiązkowe. W związku z brakiem w sąsiedztwie inwestycji sieci kanalizacji deszczowej wody opadowe z połaci dachowej jak z terenów utwardzonych odprowadzone będą do szczelnego zbiornika na deszczówkę. Zdaniem organu projekt budowlany jest kompletny i spełnia wymagania określone w art. 34 ust. 1, 2 i 3 ustawy Prawo budowlane. Inwestor złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i uzyskał wymagane przepisami szczególnymi, uzgodnienia, pozwolenia oraz opinie innych organów. Projekt budowlany zawiera również informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, wykonaną zgodnie z rozporządzeniem z dnia 23 czerwca 2003 r. w sprawie informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz planu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła A. R.. Decyzją z dnia 13 lutego 2023 r. znak: WI-I.7840.15.78.2021.DW Wojewoda Małopolski uchylił decyzję organu pierwszej instancji i odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Wyrokiem z dnia 31 maja 2023 r. sygn. akt II SA/Kr 453/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił ww. decyzję organu odwoławczego. Sąd zauważył, że organ, odwołując się do § 8 ust. 1 pkt 12 planu uznał, że teren inwestycji winien mieć zapewniony dostęp do drogi publicznej o szerokości co najmniej 4,5 metra, a nie jak zaplanowano 3 – 3,5 metra. Stanowisko organu Sąd ocenił jako błędne. Plan miejscowy zawiera zarówno definicję "terenu", jak i "terenu inwestycji". Przez "teren" (§ 3 ust. 1 pkt 1) rozumie obszar ograniczony liniami ciągłymi, rozgraniczającymi różne przeznaczenie lub różne zasady zagospodarowania, jeżeli z treści niniejszej uchwały nie wynika inaczej, a przez "teren inwestycji" (§ 3 ust. 1 pkt 2) rozumie obszar jednej lub kilku działek ewidencyjnych lub ich części zawierający się w terenie przeznaczonym do zainwestowania, ograniczonym na rysunku planu liniami rozgraniczającymi. Z powyższych postanowień wynika, że "terenu" w rozumieniu planu nie można utożsamiać z "terenem inwestycji", że "teren inwestycji" jest częścią "terenu" zdefiniowanego w planie oraz że "teren inwestycji" może stanowić część działki ewidencyjnej. Przepis § 8 ust. 1 pkt 12 dotyczy terenów, o jakich mowa w jego § 3 ust. 1 pkt 1, a nie terenów inwestycji. Wynika to zarówno z samej literalnej treści § 8 ust. 1 pkt. 12, jak i z tego, że zamieszczony został w rozdziale zawierającym ustalenia dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, oznaczonych symbolami 1.MN do 21.MN. Jak zatem wskazano w skardze, terenem w rozumieniu planu jest m. in. jednostka planistyczna oznaczona w planie jako 19a.MN o powierzchni 0,22 ha, w ramach której znajduje się m. in. działka nr [...] w Z. , której część stanowi teren inwestycji. Zapis § 8 ust. 1 pkt 12 planu dotyczy wyłącznie terenów tj. jednostek planistycznych oznaczonych w § 8 ust. 1 planu jako 1.MN do 21.MN. Nie może być natomiast stosowany do terenu inwestycji. Z § 8 ust. 1 pkt 12 planu wynika zatem, że skomunikowanie któregokolwiek z terenów oznaczonych symbolami 1.MN do 21.MN, rozumianych jako tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania, z wyznaczonymi na rysunku planu drogami publicznymi poprzez wewnętrzne ciągi komunikacyjne nie wyznaczone na rysunku planu wymaga, aby ciągi te miały szerokość nie mniejszą niż 4,5 m. Z przepisu tego nie wynika natomiast, aby indywidualnie zaplanowany teren inwestycji, istniejący w ramach któregoś z terenów MN, także musiał być skomunikowany z drogą publiczną, drogą o szerokości wynoszącej minimum 4,5 m. Przepis § 8 ust. 1 pkt 12 planu nie dotyczy bowiem "terenów inwestycji", zaplanowanych w ramach jednostki planistycznej terenu MN, a zatem skomunikowanie "terenów inwestycji" z drogą publiczną wymaga spełnienia wymagań określonych w § 14 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a nie § 8 ust. 1 pkt 12 planu. Sąd wskazał, że skoro organ II instancji odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, wyłącznie z w/w powodu tj. braku w jego ocenie zgodnego z planem miejscowym skomunikowania terenu inwestycji z drogą publiczną i nie analizował w pozostałym zakresie zgodności planowanego zamierzenia inwestycyjnego z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, ponownie rozpoznając sprawę, organ rozpozna odwołanie przy uwzględnieniu wskazanych powyżej poglądów. Decyzją z dnia 27 grudnia 2024 r. znak: WI-I.7840.15.39.2024.MS, działając na podstawie 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Wojewoda Małopolski uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej zatwierdzonego projektu zagospodarowania terenu (karta graficzna nr [...]) i w tym zakresie zatwierdził nowy projekt zagospodarowania terenu (karta graficzna nr 9A), a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podał, że przeprowadzona przez organ odwoławczy analiza projektu w zakresie opisanym w art. 35 Pr. bud. pozwala na stwierdzenie, że został on opracowany zgodnie z przepisami prawa. Inwestorka złożyła prawidłowo wypełnione oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (str. 1 akta organu l instancji) dla działki nr [...]. Projekt zagospodarowania terenu (dalej PZT) i projekt architektoniczno-budowlany (dalej pa-b) jako części projektu budowlanego stanowiącego załącznik do decyzji, opatrzone zostały klauzulą stanowiącą o zatwierdzeniu niniejszego projektu. Opracowanie zawiera niezbędne uzgodnienia i opinie, jego zawartość jest kompletna. Projekt opracowany został przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia, co zostało potwierdzone kopią decyzji o ich nadaniu (str. 37 pa-b). Projektant do opracowania załączył kopie zaświadczenia o wpisie do izby branżowej (str. 36, 36a, 36b pa-b) oraz oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (str. 35 pa-b). Załączono informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (str. 21-24 pa-b). Wykonano charakterystykę energetyczną i ekologiczną obiektu (str. 29-34 pa-b). Projektowany obiekty został zaliczony do l kategorii geotechnicznej w prostych warunkach gruntowych, dołączono opinię geotechniczną (str. 94-95 pa-b). Projekt zagospodarowania terenu (rysunek), stanowiący część projektu architektoniczno-budowlanego, został wykonany na nowej (zaktualizowanej) kopii mapy do celów projektowych, która została przyjęta do Państwowego Zasobu Geodezyjnego Starostwa Powiatowego w Zakopanem w dniu 20 listopada 2024 r. (str. 10b pa-b). Główny projektant potwierdził zgodność treści mapy z jej oryginałem. Organ odwoławczy ustalił, że: - działka inwestycyjna nr ewid.[...] stanowi własność Inwestorki M. B., - działka nr [...] została podzielona na dwie o nr ewid. [...] i [...], - działka nr [...] stała się działką drogową, będącą własnością Gminy Miasta [...], - działka [...] po podziale stała się własnością prywatnych osób - tych samych, którzy byli właścicielami działki przed podziałem, - działka nr [...] stanowi własność M. W., uznanego za stronę postępowania, - działka nr [...] stanowi własność osób prywatnych, którzy prawidłowo nie zostali uznani za strony postępowania. Zdaniem organu odwoławczego obszar oddziaływania obiektu został wyznaczony prawidłowo. Organ ustalił nadto, że teren inwestycji (działka nr [...]) znajduje się w dwóch różnych planach miejscowych o innych oznaczeniach jednostek strukturalnych: - Uchwała Nr XXVI/300/2008 Rady Miasta Zakopane z dnia 26 czerwca 2008 r. w sprawie "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Pod Reglami" (Dz. Urz. Woj. Małop. z 2008 r, poz. 3506) w jednostce strukturalnej oznaczonej symbolem 19a.MN - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, na której zlokalizowany będzie projektowany budynek mieszkalny jednorodzinny, natomiast wszystkie instalacje techniczne oraz część dojazd do budynku zaprojektowano na terenie 1.R/US - tereny rolne, położone częściowo w granicy otuliny Tatrzańskiego Parku Narodowego, - Uchwała Nr VII/89/2011 Rady Miasta Zakopane z dnia 31 marca 2011 r. (Dz. Urz. Woj. Małop. z 2011 r, poz. 1670 ze zmianami) w sprawie "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego STRĄŻYSKA - MAŁE ŻYWCZAŃSKIE", połowa niezagospodarowanej działki znajduje się w jednostce strukturalnej oznaczonej symbolem 26.MN - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, jak również w planie tym znajduje się droga gminna publiczna ul. D. oznaczona symbolem 4.KDD - tereny komunikacji, drogi publicznej klasy dojazdowej. Ww. plany są kompatybilne, a ich zapisy nie wykluczają się wzajemnie. Na terenie inwestycji dopuszczona jest zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna. Zatem przedmiotowe zamierzenie, polegające na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z infrastrukturą techniczną w terenie oznaczonym symbolem 19a.MN nie narusza ustaleń MPZP w zakresie przeznaczenia terenu inwestycji. Zgodnie z przedłożonym projektem architektoniczno-budowlanym powierzchnia działki, w terenach budowlanych, wynosi 1117,70 m2 (w stosunku do tej powierzchni będą liczone wskaźniki urbanistyczne ustalone w MPZP, dlatego tę powierzchnię przyjęto dalej jako 100%). Powierzchnia zabudowy budynku mieszkalnego to: 102,05 m2. Projektowane tereny nawierzchni utwardzonych (kostka brukowa lub żwir) wynoszą 380,3 m2, co stanowi 34,02 %. Powierzchnia biologicznie czynna wynosi 737,4 m2 - co stanowi ponad 65,9 % i jego udział jest zgodny z § 8 ust. 1 pkt 10) MPZP, nie mniej niż 50 % - warunek spełniony. Wysokość projektowanego budynku w kalenicy wynosi 7,8 m a kształt dachu zaprojektowano jako dwuspadowy o jednakowym kącie nachylenia połaci wynoszącym 52°, co jest zgodne z ustaleniami § 8 ust. 1 pkt 13 MPZP. Zaprojektowano dwa miejsca parkingowe na terenie inwestycji, ilość ta jest zgodna z mpzp. W kwestii dojazdu do terenu inwestycji oraz jego zgodności z mpzp organ odwoławczy odwołał się do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 maja 2023 r., którego treść jest dla organu wiążąca. W tej kwestii organ uznał, że dostęp do inwestycji powinien być zapewniony przez drogę o minimalnej szerokości wynikającej z rozporządzenia warunków technicznych (WT). Ustalenia planu co do szerokości drogi dojazdowej należy odnosić w kontekście dostępności całej jednostki strukturalnej do drogi publicznej, zatem teren w danej jednostce strukturalnej musi mieć zapewnioną drogę dojazdową o szerokości min. 4,5 m, a nie do poszczególnych działek położonych w terenach MN. Zapis ten obowiązuje dla wszystkich jednostek strukturalnych, dla których możliwa jest zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, oznaczonych symbolem 19a.MN, jak i symbolem 26. MN. Wojewoda wskazał, że inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Zatem zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie jest wymagane (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1094 z poźn. zm.). Teren inwestycji znajduje się poza obszarem Natura 2000. Ze względu na znaczną odległość oraz niewielką skalę i rodzaj planowanego przedsięwzięcia nie ma możliwości wystąpienia oddziaływania inwestycji na środowisko naturalne oraz obszary Natura 2000 pod względem zanieczyszczeń wody, gleby, powietrza oraz hałasu. Ze względu na wielkości inwestycji i przeznaczenie nie przewiduje się wystąpienia zagrożenia dla higieny i zdrowia użytkowników projektowanego obiektu. Teren opracowania nie wchodzi w skład strefy objętej ochroną konserwatorską lub archeologiczną. Na terenie inwestycji brak obiektów zabytkowych podlegających ochronie prawnej. Teren inwestycji zlokalizowany jest poza granicami terenów górniczych, szczególnego zagrożenia powodzią czy zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych. Analizując zgodność inwestycji z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi organ odwoławczy podał, że projektowany budynek należy traktować jako nierozprzestrzeniający ogień (NRO). Projektant wykonał analizę dotyczącą warunków ochrony przeciwpożarowej projektowanego budynku (str. 6 pa-b). Działki sąsiadujące z terenem inwestycji są w większości nieruchomościami zabudowanymi. Najbliżej zlokalizowany jest budynek (w trakcie budowy) na działce sąsiedniej nr [...] w odległości 9,08 m. Natomiast budynek mieszkalny, będący własnością odwołującej się zlokalizowany na działce nr [...], znajduje się w odległości około 28 m. Ww. inwestycje zaprojektowano w odległościach od granic z działkami sąsiednimi: - 4,35 m od strony zachodniej (działka nr [...], stanowiąca własność odwołującej się); - 4,10 m od strony wschodniej (działka nr [...]); - 60,2 m od strony południowej (działka nr [...]); - 49,5 m od strony północnej. Z powyższego, zdaniem organu jednoznacznie wynika, iż przedmiotowa inwestycja spełnia wymagania w zakresie warunków dotyczących odległości § 12, § 271 ust. 8, w związku z § 271 ust. 1 i 2 WT i nie narusza zapisów dotyczących naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, tzw. przesłaniania (§ 13 WT) oraz nasłonecznienia pokoi mieszkalnych, tzw. zacieniania (§ 60 WT). Ścieki bytowe z projektowanego budynku zostaną odprowadzone do sieci kanalizacji sanitarnej za pomocą przyłącza kanalizacyjnego w/g odrębnego opracowania. Zaopatrzenie w wodę nastąpi z sieci wodociągowej poprzez przyłącz wodociągowy, nie objęte niniejszym opracowaniem. Zaopatrzenie w energię elektryczną zostanie zasilone poprzez wewnętrzną linię zasilającą od zestawu złączowo-pomiarowego, do projektowanego budynku. Wody opadowe odprowadzane będą do projektowanego szczelnego zbiornika na deszczówkę. Projektant na rysunku PZT wskazał planowaną lokalizację miejsca do gromadzenia odpadów stałych. Dodać należy, że w związku z zapisami § 23 ust. 4 WT, nie jest wymagane zachowanie odległości, o których mowa w § 23 WT. Teren inwestycji posiada pośredni dostęp do drogi gminnej publicznej dz. nr [...] (ul. D. ) poprzez ustanowioną służebność gruntową po działce nr [...] i dalej po działce nr [...], [...] i [...]. Organ odwoławczy zaznaczył, że ocenie zgodności z przepisami podlegają wyłącznie obiekty oraz elementy budowlane objęte wnioskiem o pozwolenie na budowę, inicjującym to postępowanie. W nin. sprawie projektant wskazał miejsce do gromadzenia odpadów stałych, sposób odprowadzania ścieków, oraz sposób zaopatrzenia budynków w wodę oraz energię elektryczną. Zatem, przedmiotowe zamierzenie spełnia wymagania wynikające z § 23 WT oraz § 26 WT, w zakresie technicznego uzbrojenia nieruchomości. Mając na uwadze treść wyroku z dnia 31 maja 2023 r. organ odwoławczy, działając na podstawie art. 136 § 1 k.p.a. w dniu 21 października 2024 r. wezwał inwestora do przedłożenia uzupełnień i wyjaśnień w zakresie: przedłożenia dokumentacji potwierdzających usytuowanie służebności gruntowej po dz. nr [...] i [...], które powstały z podziału dz. [...]; potwierdzenia, że ww. służebności pozostają aktualne; wykazania prawnego i faktycznego dostępu do drogi publicznej zgodnie z §1 WT, w tym zaktualizowanie lub doprowadzenie do zgodności projektu zagospodarowania terenu z aktualnym stanem. W odpowiedzi na powyższe, w dniu 26 listopada 2024 r. inwestor pismo wyjaśniające dot. służebności (protokół w aktach sprawy). Nadto organ uzyskał informację, że powstała z podziału działki nr [...] działka nr [...] stanowi pas drogi publicznej gminnej ul. D. , zaś działka nr [...] pozostaje nadal obciążona służebnością ustanowiona na mocy umowy z dnia 6 sierpnia 2021 r. za Rep. A nr [...]. Wynika to z brzmienia art. 290 Kc. Ustanowione dotychczas służebności nie wygasły, nie zostały zmienione lub zniesione. Jednocześnie aktualny pozostaje stan, w którym służebności te nie zostały ujawnione w treści ksiąg wieczystych prowadzonych dla nieruchomości władnącej lub nieruchomości służebnych. Natomiast uzupełnienie dokumentacji architektoniczno-budowlanej zostało wykonane na miejscu w urzędzie we wszystkich czterech egzemplarzach projektu budowlanego jednocześnie, poprzez dodanie nowego rysunku "Projekt zagospodarowania terenu" (karta nr 10A pa-b) oraz kopii nowej mapy do celów projektowych, przyjętej do zasobów geodezyjnych przez Starostę Tatrzańskiego w dniu 20 listopada 2024 r. (karta nr 10B pa-b). Odnosząc się do zarzutów odwołania Wojewoda wskazał, że na obecnym etapie postępowania są one już nieaktualne i nie mogą zostać uwzględnione. W poprzednio prowadzonym postępowaniu (WI-I.7840.15.78.2021.DW) ustalono, że droga na działce nr [...] faktycznie została wykonana nielegalnie, a Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w Zakopanem decyzją nr [...] z 26 sierpnia 2022 r. wydał nakaz rozbiórki w/w drogi dojazdowej. W związku z powyższym, na etapie postępowania odwoławczego, Inwestor wprowadził zmianę polegającą na wykazaniu dostępu do drogi publicznej (ul. D. , dz. nr [...]) przez działki nr [...], [...] oraz [...] i ustanowione służebności gruntowe, bez uwzględnienia spornej drogi, nielegalnie wybudowanej na działce nr [...], będącej własnością Inwestora. Natomiast droga ta, oznaczona na mapie do celów projektowych symbolem "dr. żw." na działce nr [...] została rozebrana zgodnie z w/w decyzją PINB. W ponownie prowadzonym postępowaniu odwoławczym (po wyroku sądowym) inwestor wykazał zapewnienie dostępu projektowanej inwestycji do drogi publicznej, dlatego zasadnym jest utrzymanie pozwolenia na budowę. Na powyższą decyzję A. R. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze, uzupełnionej pismem z 5 maja 2025 r., zarzuciła decyzji naruszenie przepisów: - art. 35 ust. 1 pkt 2 Pr. bud. w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w sytuacji braku prawidłowego i pełnego rozpatrzenia sprawy, - art. 35 ust. 1 pkt 2 Pr. bud. w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w sytuacji, gdy jest ona sprzeczna z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi (w tym przepisami rozporządzenia ministra infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie), w szczególności w zakresie odległości od innych obiektów i ochrony przeciwpożarowej; - art. 35 ust. 1 pkt 1 lit a Pr. bud. w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w sytuacji, gdy jest ona sprzeczna z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; - art. 35 ust. 1 pkt 2 Pr. bud. w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w sytuacji, gdy poszczególne elementy projektu są ze sobą niespójne, a w niektórych przypadkach wręcz wewnętrznie sprzeczne, a także sprzeczne z przepisami prawa; - art. 35 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 28 ust. 1 Pr. bud. w związku z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w sytuacji, gdy inwestor rozpoczął wykonywanie robót budowlanych przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę; - art. 7, 77 § 1 oraz 80 oraz 107 § 3 k.p.a. poprzez brak przeprowadzenia z urzędu przez organ II instancji wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy, a w efekcie oparcie rozstrzygnięcia na nieprawidłowo zgromadzonym i niepełnym materiale dowodowym; - art. 136 § 1, 2 i 3 k.p.a. poprzez nieprawidłowe ich zastosowanie i dopuszczenie postępowania dowodowego w zakresie, w jakim miało to istotny wpływ na wynik sprawy, w przypadku braku zgody wszystkich stron, co skutkowało naruszeniem zasady dwuinstancyjności postępowania; - art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez nieprawidłowe ich zastosowanie i uchylenie części decyzji organu I instancji w mocy i w tym zakresie orzeczenie co do istoty, a w pozostałym zakresie utrzymanie wadliwej decyzji organu I instancji w mocy, w sytuacji, gdy z uwagi na zakres zmian jakie wprowadzono w projekcie konieczne było uchylenie decyzji organu I instancji w całości i zastosowanie - art. 138 § 2 k.p.a. (uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji). W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. W pismach z 30 kwietnia 2025 r. i 2 września 2025 r. odpowiedzi na skargę udzieliła uczestniczka M. B. (inwestor), wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach sprawowanej kontroli sąd bierze pod uwagę wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze, w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Należy przy tym wskazać, że na mocy art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. Stan prawny sprawy kształtuje ponadto art. 153 p.p.s.a., zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. W przedmiotowej sprawie organ oraz Sąd obecnie orzekający wiązał przywołany wcześniej wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 31 maja 2023 r., II SA/Kr 453/23, którym uchylona została wcześniejsza decyzja Wojewody Małopolskiego z 23 lutego 2023 r. i przesądzona została kwestia zgodności projektu budowlanego z uchwałą nr XXVI/300/2008 Rady Miasta Zakopane z dnia 26 czerwca 2008 r. w sprawie "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Pod Reglami", w zakresie § 8 ust. 1 pkt 12 planu, który nakłada obowiązek zapewnienia dostępu do terenów z wyznaczonych na rysunku planu dróg publicznych oraz poprzez wewnętrzne ciągi komunikacyjne o szerokości nie mniejszej niż 4,5 m, nie wyznaczone na rysunku planu. Sąd zakwestionował zastosowanie tego przepisu w okolicznościach sprawy. Obowiązkiem organ odwoławczego było ponowne rozpatrzenie sprawy wywołanej odwołanie, z uwzględnieniem stanowiska Sądu. Przedmiotem skargi A. R. jest decyzja Wojewody Małopolskiego, którą organ ten uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej zatwierdzonego projektu zagospodarowania terenu (karta graficzna nr [...]) i w tym zakresie zatwierdził nowy projekt zagospodarowania terenu (karta graficzna nr 10A – oznaczenie po sprostowaniu postanowieniem Wojewody Małopolskiego z 10 stycznia 2025 r.), a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy decyzję Starosty Tatrzańskiego udzielającą pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wewnętrznymi instalacjami, instalacją kanalizacji deszczowej wraz ze zbiornikiem szczelnym na wody opadowe, utwardzonych: dojść, dojazdów, stanowisk postojowych, miejsca składowania odpadów stałych, na działce nr [...] obr. [...] w Z. . Podstawę materialnoprawną decyzji w sprawie pozwolenia na budowę kształtują w pierwszej kolejności przepisy ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r. poz. 725, dalej: P.b.). Zgodnie z art. 35 ust. 1 P.b. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Zgodnie z art. 35 ust. 3 P.b. w razie stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie określonym w ust. 1 organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia. Z kolei, zgodnie z art. 35 ust. 4 P.b., w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. A zatem, w sytuacji, gdy organ stwierdzi, że spełnione zostały wskazane wyżej wymagania, w tym inwestycja wydana została z poszanowaniem występujących w obszarze oddziaływania uzasadnionych interesów osób trzecich (vide: art. 5 ust. 1 pkt 9 P.b.), organ zobowiązany jest wydać decyzję o pozwoleniu na budowę. W taki sposób może być zapewniona realizacja zasady wynikającej z art. 4 P.b., który stanowi, że każdy ma prawo zabudowy nieruchomości, jeżeli wykaże prawo do dysponowania terenem na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Niezależnie od przywołanych przepisów Prawa budowlanego organy administracji wiążą przepisy proceduralne, z których wynika min. obowiązek zebrania materiału dowodowego, który pozwoli ustalić wszystkie okoliczności istotne w sprawie, stosownie do art. 7 i art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2024 r. poz. 572, dalej: k.p.a.). Organ zobowiązany jest ocenić przy tym na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Ustalenia podjęte przez organ powinny znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, w której należy wyczerpująco poinformować strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, którymi kierowały się wydając decyzję. Stosownie do art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Jak wynika z powyższego, do podstawowych obowiązków organu administracji architektoniczno-budowlanej w sprawie pozwolenia na budowę należy zweryfikowanie zgodności projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego oraz przepisami techniczno-budowlanymi, w szczególności przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. 2022 r. poz. 1225, dalej: r.w.t.). W przedmiotowej sprawie obowiązek ten został należycie zrealizowany. Po pierwsze, organy orzekające w sprawie zweryfikowały prawidłowo kompletność dokumentacji projektowej oraz wykonanie projektu budowlanego przez osoby uprawnione. W zaskarżonej decyzji Wojewoda Małopolski dokonał wystarczających ustaleń w tym zakresie, które nie są kwestionowane (s. 5-6 decyzji). Po drugie, Wojewoda Małopolski dokonał wnikliwej oceny zgodności projektu budowlanego z przepisami prawa wskazanymi w art. 34 ust. 1 pkt 1 P.b., w szczególności planem miejscowym, przy czym uwzględniono wytyczne zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 31 maja 2023 r. (s. 6-8 decyzji). Nie budzą wątpliwości Sądu ustalenia co do tego, że działka nr [...] stanowiąca teren inwestycji znajduje się na obszarze dwóch planów miejscowych: uchwały nr VII/89/2011 Rady Miasta Zakopane z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Strążyska - Małe Żywczańskie" oraz wcześniej przywołanego planu miejscowego "Pod Reglami". Projektowany budynek znajduje się w obszarze 19a.MN – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej w planie "Pod Reglami" (dalej: plan miejscowy). Zgodne z tym planem są parametry inwestycji. Prawidłowo przyjęto, że punktem wyjścia do badania zachowania w projekcie współczynników urbanistycznych określonych w § 8 ust. 1 planu, powinna być powierzchnia działki w terenie budowlanym, tj. 1117,70 m˛. Wobec tego ustalono, że powierzchnia zabudowy budynku mieszkalnego wynosi 102,05 m˛, a projektowane tereny nawierzchni utwardzonych (kostka brukowa lub żwir) wynoszą 380,3 m˛. To stanowi 34,02 % (wymagane minimum 40%). Powierzchnia biologicznie czynna wynosi 737,4 m˛, co stanowi ponad 65,9 % (wymagane minimum 50%). Wysokość projektowanego budynku w kalenicy wynosi 7,8 m (wymagane maksimum 11 m). Dach zaprojektowano jako dwuspadowy o jednakowym kącie nachylenia połaci wynoszącym 52ş, zgodnie z ustaleniami § 8 ust. 1 pkt 13) planu miejscowego. W nawiązaniu do zarzutu skarżącej podniesionego w piśmie z 5 maja 2025 r. co do niezachowania w stosunku do działki nr [...] minimalnej szerokości działki, o której mowa w § 8 ust. 1 pkt 1 lit. a planu miejscowego. Przywołany przepis stanowi m.in. w stosunku terenów oznaczonych symbolem 19a.MN: "Obowiązują następujące zasady zagospodarowania terenów: 1) Przeznaczenie podstawowe: a) budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne realizowane na już wydzielonych geodezyjnie działkach oraz na nowo wydzielonych działkach, o szerokości nie mniejszej niż 16 m. Dla nowo wydzielonych działek obowiązuje powierzchnia nie mniejsza niż 600 m2". W przepisie tym, zdaniem Sądu, zakodowane są dwie normy: jedna - określająca podstawowe przeznaczenie terenu (budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne) i druga – określająca parametry działek dzielonych na podstawie planu, przez podanie minimalnej szerokości i minimalnej powierzchni działek nowo wydzielanych. Przedmiotowa inwestycja polega na budowie budynku mieszkalnego na działce już wydzielonej, a zatem znajduje w tej sprawie zastosowanie norma dotycząca przeznaczenia podstawowego, a nie znajduje zastosowania norma dotycząca minimalnych parametrów nowo wydzielanych działek. Co się tyczy zgodności z ustaleniami planu miejscowego dotyczącymi terenu 1.R/US zauważyć trzeba, że w tej części przewidziano jedynie przyłącza, które jednak nie są objęte wnioskiem w niniejszej sprawie. Dopuszczalne jest w świetle przepisów P.b. rozdzielenie tej części inwestycji i objęcie jej zgłoszeniem. To w tej procedurze będzie oceniana zgodność z planem miejscowym planowanych przyłączy. Projektem nie jest również objęta budowa drogi na części działki nr [...] stanowiącej teren 1.R/US. Wypowiedź Sądu może dotyczyć wyłącznie kwestii mieszczących się w sprawie wydania pozwolenia na budowę dla określonego przez inwestora zamierzenia inwestycyjnego. W granicach tej sprawy nie mieści się również wypowiedź co do faktycznego sposobu korzystania przez właściciela działki nr [...] z części działki stanowiącej teren rolny w planie miejscowym. Nie doszło też do naruszenia § 5 ust. 4 pkt 2 planu miejscowego, który przewiduje obowiązek realizacji hydrantów zewnętrznych lub zbiorników przeciwpożarowych zapewniających odpowiednią ilość wody do gaszenia pożarów. Dokonując wykładni tego przepisu należy mieć na względzie, że nie wynika z niego obowiązek realizacji ww. obiektów na terenie inwestycji, który zdefiniowany został w §3 ust. 1 pkt 1 planu miejscowego jako "obszar jednej lub kilku działek ewidencyjnych lub ich części zawierający się w terenie przeznaczonym do zainwestowania, ograniczonym na rysunku planu liniami rozgraniczającymi". Rzeczą inwestora jest zapewnienie sobie dostępu do hydrantu. W przedmiotowej sprawie hydrant został oznaczony na działce nr [...] (droga gminna D. ). Po drugie, prawidłowo zrealizowano obowiązek zbadania zgodności projektu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi (s. 8-9 decyzji). Z dokumentacji projektowej wynika, że projektowany budynek jest budynkiem nierozprzestrzeniającym ogień (NRO). Analiza warunków ochrony przeciwpożarowej projektowanego budynku zawarta jest na stronie 6 projektu architektoniczno-budowlanego. Z rysunku projektu zagospodarowania terenu wynika, iż działki sąsiadujące z terenem inwestycji są w większości nieruchomościami zabudowanymi. Najbliżej zlokalizowany jest budynek (w trakcie budowy) na działce nr [...] odległości 9,08 m. Natomiast budynek mieszkalny, będący własnością skarżącej zlokalizowany na działce nr [...], znajduje się w odległości około 28 m. Projektowany budynek mieszkalny na działce nr [...] został zaprojektowany w następujących odległościach od granic z działkami sąsiednimi: - 4,35 m od strony zachodniej (działka nr [...]); - 4,10 m od strony wschodniej (działka nr [...]); - 60,2 m od strony południowej (działka nr [...]); - 49,5 m od strony północnej; Sąd nie dostrzega powodów do podważenia ustaleń organu odwoławczego, który przyjął, że przedmiotowa inwestycja spełnia wymagania w zakresie warunków dotyczących odległości § 12, § 271 ust. 8, w związku z § 271 ust. 1 i 2 r.w.t. W odniesieniu do kwestii zabezpieczenia przeciwpożarowego Sąd nie jest właściwy do oceny, czy przewidziane w projekcie preparaty są wystarczające dla uznania inwestycji za NRO. Za prawidłowe rozwiązanie tej kwestii odpowiada projektant – autor projektu budowlanego. Projekt nie narusza też przepisów dotyczących naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, tzw. przesłaniania (§ 13 r.w.t.) oraz nasłonecznienia pokoi mieszkalnych tzw. zacieniania (§ 60 r.w.t.). Z projektu wynika, że wody opadowe odprowadzane będą do projektowanego szczelnego zbiornika na deszczówkę. Określono też miejsce gromadzenia odpadów stałych. Co się tyczy dostępu do drogi publicznej, z materiału dowodowego akt organu I instancji oraz projektu zagospodarowania terenu wynika, że teren inwestycji posiada pośredni dostęp do drogi gminnej publicznej dz. nr [...] (ul. D. ) poprzez ustanowioną służebność gruntową po działce nr [...] i dalej po działce nr [...], [...] i [...]. Kwestia ta była przedmiotem uzupełniającego postępowania dowodowego przed organem drugiej instancji, w którym badano zgodność projektu budowlanego z § 14 ust. 1 r.w.t., zgodnie z którym do działek budowlanych oraz do budynków i urządzeń z nimi związanych należy zapewnić dojście i dojazd umożliwiający dostęp do drogi publicznej, odpowiednie do przeznaczenia i sposobu ich użytkowania oraz wymagań dotyczących ochrony przeciwpożarowej, określonych w przepisach odrębnych. Szerokość jezdni stanowiącej dojazd nie może być mniejsza niż 3 m. Na wezwanie Wojewody Małopolskiego pełnomocnik inwestora wyjaśnił, że podział działki nr [...] na działki [...] i [...] wynika z decyzji Wojewody Małopolskiego z dnia 20 lutego 2024 r. znak: WS.IV.7533.1.1280.2023.KW wydanej na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. z 1998 r., Nr 133, Poz. 872 z późn. zm.). W wyniku powołanej decyzji działka nr [...] stała się własnością Gminy Z. i stanowi pas drogi publicznej ul. D. w Z. (vide: KW nr [...]). Działka nr [...] pozostała własnością dotychczasowych właścicieli. Zauważono, że powstała z podziału działki nr [...] działka nr [...] stanowi pas drogi publicznej gminnej ul. D. , zaś działka nr [...] pozostaje nadal obciążona służebnością ustanowioną na mocy umowy z dnia 6 sierpnia 2021 r. za Rep. A nr [...]. Zgodnie z art. 290 § 2 Kodeksu cywilnego w razie podziału nieruchomości obciążonej służebność utrzymuje się w mocy na częściach utworzonych przez podział. Oświadczono też, że ustanowione dotychczas służebności nie wygasły, nie zostały zmienione lub zniesione. Nie zostały wydane w tym zakresie jakiekolwiek decyzje administracyjne, orzeczenia sądowe ani nie zostały zawarte jakiekolwiek umowy, które powodowałyby zniesienie lub zmianę ustanowionych służebności. Jednocześnie aktualny pozostaje stan, w którym służebności te nie zostały ujawnione w treści ksiąg wieczystych prowadzonych dla nieruchomości władnącej lub nieruchomości służebnych. Trzeba również zauważyć, że inwestor dokonał odpowiedniej zmiany projektu zagospodarowania terenu, nanosząc przebieg służebności drogowej i likwidując oznaczenie wskazujące na drogę żwirową na działce nr [...] na terenie [...] Odnośnie tej drogi Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Zakopanem wydał decyzję nr [...] z 26 sierpnia 2022 r. nakazującą rozbiórkę. Wykonanie tego nakazu oznacza, że na projekcie zagospodarowania terenu należało uwzględnić stan aktualny na dzień wydania decyzji przez organ odwoławczy. Korekta dokumentacji projektowej objęła zatem dodanie nowego rysunku "Projekt zagospodarowania terenu" (karta nr 10A pa-b) oraz kopii nowej mapy do celów projektowych, przyjętej do zasobów geodezyjnych przez Starostę Tatrzańskiego w dniu 20 listopada 2024 r. (karta nr 10B pa-b). Co do skorygowanego projektu zagospodarowania terenu, stanowiącego kartę 10a projektu budowlanego, Wojewoda Małopolski błędnie wyrzekł w punkcie 1 rozstrzygnięcia decyzji z 27 grudnia 2024 r., podając tam nr 9A. Omyłka została jednak sprostowana postanowieniem Wojewody Małopolskiego z 10 stycznia 2025 r. Zdaniem Sądu, organy orzekające w sprawie wyjaśniły istotne dla sprawy okoliczności i nie doszło w tej sprawie do naruszenia przepisów procesowych, w tym przywołanych w skardze art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi art. 107 § 3 K.p.a. Przedstawione w zaskarżonej decyzji rozważania wskazują, że organ właściwie zinterpretował i zastosował normy prawa materialnego, w szczególności przywołane w skardze przepisy art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 P.b. Nie doszło również do naruszenia art. 35 ust. 5 P.b., zgodnie z którym decyzję odmawiającą pozwolenia na budowę wydaje się w przypadku wykonywania robót budowlanych przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Podkreślenia wymaga, że na części działki nr [...], na której istniała wcześniej droga żwirowa (naniesiona wcześniej na projekcie zagospodarowania terenu) nie zaplanowano finalnie budowy drogi. Narysowano na niej jedynie projektowane przyłącza, które inwestor planuje objąć zgłoszeniem. Dojazd przewidziano innym szlakiem. Sąd nie dopatrzył się również przejawów podjęcia prac przygotowawczych ze względu na okoliczności podane w piśmie z 5 maja 2025 r., w którym przedstawiono dokumentację fotograficzną oraz postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania przez Burmistrza Miasta [...] w sprawie nakazania właścicielowi działki nr [...] usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania i magazynowania, jak też zmiany stanu na gruncie przez właściciela działki nr [...]. Jak stanowi art. 41 ust. 1 P.b., rozpoczęcie budowy następuje z chwilą podjęcia prac przygotowawczych na terenie budowy, a mogą być one wykonywane tylko na terenie objętym pozwoleniem na budowę lub zgłoszeniem (ust. 2). W ocenie Sądu twierdzenia skarżącej i przedstawione przez nią dowody nie wskazują na rozpoczęcie prac przygotowawczych na działce nr [...] stanowiącej teren inwestycji przed wydaniem decyzji ostatecznej o zatwierdzeniu projektu budowlanego. Nie powiązano w żaden sposób działań na działce nr [...] z planowaną inwestycją na działce nr [...]. Sąd stwierdza, że żadna z okoliczności wskazanych przez skarżącą ani nie uzasadnia wydania decyzji odmawiającej pozwolenia na budowę, ani też nie uzasadnia uchylenia zaskarżonej decyzji. Nie doszło do naruszenia przepisów postępowania wyznaczających dopuszczalny zakres postępowania przed organem odwoławczym oraz stanowiących podstawę wydania decyzji organu odwoławczego, tj. przepisy art. 136 § 1-3, art. 138 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. Dostrzec wypada, że działania organu odwoławczego zdeterminowane były poprzednim wyrokiem WSA w Krakowie z 31 maja 2023 r. wydanym w tej sprawie, który zobowiązał Wojewodę do przeprowadzenia pełnego postępowania odwoławczego, z uwzględnieniem wytycznych Sądu. W tym kontekście przeprowadzonego postępowania dowodowego może bez wątpienia zostać uznany za uzupełniający. Zauważyć trzeba, że zmiana projektu budowlanego, która miała miejsce na etapie postępowania odwoławczego dotyczyła przede wszystkim dojazdu. Co istotne, wprowadzone zmiany nie spowodowały modyfikacji zakresu robót budowlanych, ani też nie zmieniły zakresu oddziaływania inwestycji. Nie sposób więc uznać, by uzasadniały one wydanie przez organ odwoławczy decyzji kasacyjnej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Nieskuteczny okazał się również zarzut pominięcia – jako stron postępowania administracyjnego – właścicieli działek sąsiednich, których organy nie uznały za strony tego postępowania. Podkreślić należy w tym kontekście, że zarzut pominięcia strony postępowania mógłby ewentualnie stanowić podstawę uchylenia decyzji jako wadliwość, o której stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., jeśli zostałby zgłoszony przez samych zainteresowanych. Zauważyć trzeba, że ostatnio powołany przepis jako wadę decyzji uzasadniającą wznowienie postępowania wskazuje sytuację, gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. W orzecznictwie sądów administracyjnych zgodnie podkreśla się jednak, że tak jak wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. następuje tylko na żądanie strony, tak i w postępowaniu przed sądem administracyjnym należy uwzględnić zasadę dysponowania przez samą stronę swoimi uprawnieniami związanymi z jej pominięciem przez organ administracji (por. np. wyrok NSA z 6 października 2022 r., II OSK 3351/19, LEX nr 3416357). Sąd wypowiedział się natomiast co do właścicieli działek nr [...] i [...], postanowieniem z 20 maja 2025 r. odmawiając ich dopuszczenia do udziału w charakterze uczestników postępowania. Na podstawie powyższych rozważań Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, wobec czego oddalił skargę, o czym orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 151 P.p.s.a.