II SA/Kr 2882/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Kisiel (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 maja 2004 r. sprawy ze skargi W. Z., E. A., A. M., M. M., K. N., M. N., B. N., Z. R., Z. S., K. T., B. W., A. B., D. K., J. M., I. B., E. D. na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 22 października 2003 r., nr XXVIII/244/03 w przedmiocie wyboru ławników do Sądu Okręgowego oraz sądów rejonowych na kadencję w latach 2004-2007 postanawia: ODRZUCIĆ SKARGĘ E. A., I. B., A. B., E. D., D. K., A. M., J. M., M. M., K. N., M. N., B. N., Z. R., Z. S., K. T., B. W., W. Z. Art.101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym [Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.] uzależnia możliwość skorzystania z prawa do zaskarżenia uchwały organu gminy od uprzedniego wezwania tegoż organu, do zmiany uchwały. Równocześnie w orzecznictwie sądowym utrwalony jest pogląd, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym stosuje się ogólną zasadę polskiego porządku prawnego, zapisaną w art.6 Kc "Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne" Na wezwania Sądu, doręczone każdemu ze Skarżących, żadna z tych osób nie uprawdopodobniła, aby kierowała do Rady Miasta Krakowa wezwanie w rozumieniu art.101ust.1 ustawy o samorządzie gminnym. K. T. nie udzieliła Sądowi żadnej odpowiedzi w terminie zakreślonym przez Sąd. E. D., D. K., A. M., J. M., M. M., K. N., Z. S., B. W.— oświadczyli, że przed wniesieniem skargi nie żądali od Rady Miasta Krakowa zmiany uchwały, będącej obecnie przedmiotem skargi. M. N. oświadczył, że wezwanie skierował do Wojewody. Nie spełnia to jednak wymogu ustalonego w art.101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym czyli M. N. również nie dopełnił wymogu formalnego warunkującego dopuszczalność skargi do Sądu. E. A., I. B., B. N., Z. R., W. Z. - oświadczyli, że podpisali zbiorowe wezwanie do zmiany uchwały, jednakże faktu tego w żaden sposób nie uprawdopodobnili A. B. oświadczyła, że zwracała się do Rady Miasta Krakowa z wezwaniem do zmiany uchwały, jednakże faktu tego w żaden sposób nie uprawdopodobniła. Mając powyższe na uwadze na uwadze, orzeczono jak w sentencji na podstawie art.58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (jedn.tekst Dz.U.z r.2001, nr 142, poz.1591; zm.: Dz.U.z r. 2002, nr 23, poz.220 i nr 62, poz.558 i nr 113, poz.984 i nr 153, poz.1271 i nr 214, poz.1806; r.2003, nr 80, poz.717 i nr 162, poz.1568).