II SA/Kr 3039/00

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 lipca 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie : NSA Joanna Tuszyńska ( spr.) AWSA Mariusz Kotulski Protokolant : Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2004r. sprawy ze skargi Z. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej odmawiającej ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu - skargę oddala - Prezydent Miasta K. decyzją z dnia 11.08.1997r , znak: [....] odmówił ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego i przydomowej oczyszczalni ścieków na działce nr ew. [....] przy ul. [....] w K. oraz budowie kanału sanitarnego w ulicy [....] na odcinku od ul. [....] w K. W uzasadnieniu wskazano, że według miejscowego planu szczegółowego zagospodarowania przestrzennego terenu w rejonie [....] zatwierdzonego Uchwałą Nr IY/32/88 Miejskiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 15 grudnia 1988 r. (Dz.Urz. Woj. Kieleckiego Nr 8 poz.85) wraz ze zmianami zatwierdzonymi uchwałą Nr X 11/92/90 Miejskiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 12 kwietnia 1990 r. i uchwałą Nr 183/91 Rady Miejskiej w Kielcach z dnia 29 listopada 1991 r. (Dz. Urz. Woj. Kieleckiego Nr 15 poz.197) i uchwałą Nr 483/93 Rady Miejskiej w Kielcach z dnia 28 października 1993 r. (Dz.Urz. Woj. Kieleckiego Nr 12 poz. 135) oraz uchwałą Nr 94/94 Rady Miejskiej w Kielcach z dnia 25 listopada 1994 r. ogłoszoną w Dz. Urz. Woj. Kieleckiego Nr 11 -wnioskowany do zabudowy teren inwestycji położony jest na obszarze dla którego obowiązuj ą następujące ustalenia realizacyjne: symbol terenu: l Lh (Użytkowanie terenu: ulica główna obszarowa), symbol terenu: 3 K (Użytkowanie terenu: Parking) Wobec powyższego uznał , że zamierzona inwestycja jest sprzeczna z planem zagospodarowania przestrzennego tego terenu. Organ pierwszej instancji podał, że dnia 29 grudnia 1994 r. weszła w życie uchwała Nr 94/94 Rady Miejskiej w Kielcach z dnia 25 listopada 1994 r w sprawie analizy aktualności miejscowych planów szczegółowych zagospodarowania przestrzennego oraz uchwalenia zmian w niektórych z tych planów i w planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta K. Powyższa uchwała uchyliła miejscowy plan szczegółowy zagospodarowania przestrzennego terenu w rejonie [....] w części obejmującej m.in. obszar przy ul. [....], na którym położona jest działka o nr ew. [....] oraz wprowadziła do miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta K. zmiany polegające m.in. na przeznaczeniu tego obszaru na cele zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Teren odpowiadający obecnej działce o nr ew. [....] przeznaczony był według tych zmian pod budowę jednorodzinnego budynku mieszkalnego. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 października 1996 r, sygn. akt SA/KR 603/96, po rozpatrzeniu sprawy ze skargi Towarzystwa [....] w K. na uchwały Rady Miejskiej w Kielcach z dnia 25 listopada 1994 r Nr 94/94 w przedmiocie analizy aktualności miejscowych planów szczegółowych zagospodarowania przestrzennego oraz uchwalania zmian w niektórych z tych planów i planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta K. stwierdził niezgodność zaskarżonej uchwały z planem w części dotyczącej obszaru w rejonie ulicy [....] w K. , oznaczonego na mapie Rejonu [....] dołączonej do akt, kolorem żółtym. Na przywołanej w wyroku mapie, kolorem żółtym oznaczony jest obszar, oznaczony na rys. nr [....] miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Miasta K. (na którym nanoszone zostały zmiany) symbolem VII.42.1.A5.MN na którym położona jest działka nr ew. [....]. Organ pierwszej instancji wskazał, że uzasadnienie powyższego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego zawiera m. in następującą treść: "zgodnie z art.91 ust. l cyt. ustawy o samorządzie terytorialnym uchwała organu gminy sprzeczna z prawem jest nieważna. Jednakże Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł stwierdzić jej nieważności biorąc pod uwagę przepis art. 94 ust. l ustawy o samorządzie terytorialnym, który stanowi, że nie stwierdza się nieważności uchwały organu gminy po upływie roku od daty jej podjęcia." W zaistniałym stanie okoliczności prawnych sprawy, kierując się zasadą ogólną postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 6 k.p.a., stanowiącym, że organy administracji państwowej działają na podstawie przepisów prawa (w związku z art. 1 § l odnoszącym tą zasadę do organów samorządu terytorialnego), uznano, że ustalenia miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta K. wprowadzone Uchwałą Rady Miejskiej niezgodną z prawem w części dotyczącej zmian wprowadzających te ustalenia (a także dokonane w/w uchwałą uchylenie miejscowego planu szczegółowego zagospodarowania przestrzennego terenu w rejonie [....] w odpowiadającej tym ustaleniom części) nie mogą być podstawą ustalania w drodze decyzji warunków zabudowy i zagospodarowania terenu i w związku z tym orzeczono jak w sentencji decyzji, na podstawie przywołanych na wstępie uzasadnienia, dotyczących przedmiotowego terenu ustaleń miejscowego planu szczegółowego zagospodarowania przestrzennego w rejonie terenu [....] , obowiązujących przed wejściem w życie uchwały nr 94/94 Rady Miejskiej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia 2 października 1997r r., [....] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 1998r w sprawie sygn.II SA/Kr 2133/97 skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [....] 1997r została oddalona. W uzasadnieniu wyroku Sąd wyraził pogląd , że " trafnie organy przyjęły , że należy orzekać na podstawie planu szczegółowego zagospodarowania terenu w wersji obowiązującej przed zmianą objętą uchwałą Nr 94/94. W dniu [....] .05.2000r Z.G. , na podstawie art.154 kpa , wniosła o zmianę decyzji ostatecznej z dnia 11.08.1997r w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu . Decyzją z dnia 5.09.2000r Prezydent Miasta K. , na podstawie art.154 kpa odmówił uchylenia decyzji ostatecznej z dnia 11.08.1997r. o odmowie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego i przydomowej oczyszczalni ścieków na działce nr [....] przy ul. [....] w K. W uzasadnieniu podał , że brak jest podstaw do uchylenia ostatecznej decyzji , gdyż stan faktyczny i prawny w sprawie nie uległ zmianie. W odwołaniu od tej decyzji Z.G. wniosła ojej uchylenie. Podniosła , że cytowanym wyrokiem NSA wydanym w sprawie II SA/Kr 603/96 nie stwierdzono nieważności uchwały Nr 94/94. Dlatego też obowiązuje ona nadal i pominięcie jej treści przez organ było nieuzasadnione. Decyzją z dnia 25 października 2000r znak : [....] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. , po rozpoznaniu odwołaniu Z.G. , utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy powtórzył argumentację organu zawartą w decyzji z dnia 11.08.1997r, a odnosząc się do treści odwołania podniósł , że nie stwierdzenie przez NSA nieważności uchwały z uwagi na upływ roku od daty jej podjęcia nie stanowi jednak , że ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wprowadzone tą uchwałą są ważne , bowiem obowiązujące jest orzeczenie NSA o niezgodności uchwały Nr 94/94 z prawem. Wydanie decyzji na podstawie ustaleń planu niezgodnych z prawem , musiałoby powodować , że taka decyzja byłaby również niezgodna z prawem. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na tę decyzję Z.G. wniosła o jej uchylenie . Podniosła , że nie jest zasadne stanowisko organu , że uchwała podjęta niezgodnie z prawem jest bezprawna. Uchwała nie uchylona obowiązuje i jest prawem obowiązującym bez względu na tryb i sposób jej uchwalenia. Cytowany wyrok NSA wyraźnie stwierdza , że uchwały tej uchylić nie można , a skoro tak , to nie można udawać , że jej nie ma , a skoro jest , to należy jej przestrzegać i ją stosować , bo jest ona obowiązującym prawem. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie , podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd zważył, co następuje : Zgodnie z brzmieniem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Z 2002 R., nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Skarga Z.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [....] października 2000 r została złożona przez skarżącą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie w dniu [....] listopada 2000 r., a więc przed dniem 1 stycznia 2004 r. W konsekwencji sprawa, której dotyczy skarga podlega rozpoznaniu zgodnie z wyżej wskazana zasadą. Skarga nie jest uzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja, jak również poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, nie naruszają prawa, a tylko w takim zakresie Sąd w ramach swojej właściwości sprawuje kontrolę orzeczeń administracyjnych (art. l ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269). Z treści obowiązujących w dniu wydania zaskarżonej decyzji art. 42 i 43 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999 r., nr 15, poz. 139 z późn. zm.) wynika, że ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu następuje na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli zamierzenie nie jest sprzeczne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Rejon, na którym położona jest działka nr [....] przy ul. [....] w K. , położony jest na terenie objętym uchwałą Nr 94/94, której niezgodność z prawem stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 października 1996 r. sygn. akt SA/Kr 603/96. Zgodnie z przepisem art. 153 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Powyższa zasada oznacza, że także w przyszłości, ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten Sąd i organ, będą one związane oceną prawną wyrażoną w tym orzeczeniu, jeżeli nie zostanie ona uchylona w prawem określonym trybie i oczywiście o ile nie uległy zmianie przepisy prawne stanowiące podstawę oceny w danej sprawie. Naruszenie przez organy administracyjne postanowień powyższego przepisu powoduje konieczność , w razie złożenia na ten podstawie skargi, uchylenia zaskarżonej decyzji (bądź innego aktu czy czynności). Stanowi to gwarancję przestrzegania przez organy administracji publicznej związania orzeczeniem Sądu. Słusznie zatem organy obydwu instancji - w ślad za zasadną tezą zaprezentowaną w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie z dnia 16 grudnia 1998 r., sygn. akt II SA/Kr 2133/97 - przyjęły, że wydanie decyzji na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą niezgodną z prawem, musiałoby powodować, iż taka decyzja również byłaby niezgodna z prawem. Na marginesie należy zasygnalizować, że wątpliwości związane ze skutkami stwierdzenia niezgodności z prawem uchwały wyeliminował sam ustawodawca, który w obecnym brzmieniu art. 94 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. jedn.: z 2001 r., nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) przesądził, iż jeżeli nie stwierdzono nieważności uchwały lub zarządzenia z powodu upływu terminu, a istnieją przesłanki stwierdzenia nieważności, sąd administracyjny orzeka o ich niezgodności z prawem. Uchwała taka lub zarządzenie tracą moc prawną z dniem orzeczenia o ich niezgodności z prawem. W tym stanie rzeczy należało oddalić skargę Z.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze w K. z dnia 25 października 2000 r., [....] mając na uwadze treść art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270), zgodnie z którym w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.