II SA/Kr 310/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2015. na posiedzeniu niejawnym skargi Stowarzyszenia [...]" o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] " na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 7 stycznia 2015r., znak [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko pn. "Wznowienie eksploatacji odkrywkowej złoża dolomitów "[...] " w miejscowości B. , gmina T". postanawia: wniosek oddalić. Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji ekonomicznej strony postępowania. Chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji lub postanowienia jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenia odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy utrata przedmiotu świadczenia nie może być zastąpiona jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Podkreślić trzeba, iż wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowo administracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 ppsa, w myśl którego wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl § 5 cyt. przepisu postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie Stowarzyszenie [...] ", w skardze na decyzję na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 7 stycznia 2015r., znak: [...] w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji Burmistrza Miasta T. z dnia 22.08.2014r., znak [...] złożyło wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podała okoliczności, mające wskazywać na wadliwość zaskarżonej decyzji oraz nie wskazała żadnych nowych faktów dających podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Żądanie wstrzymania wykonania decyzji ograniczone jest do podniesienia zarzutów o niekompletności przeprowadzonego postępowania oraz naruszeniu przepisów postępowania, polegających na naruszeniu zasady równego traktowania stron. W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu decyzja w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko nie ma związku z powstaniem zagrożenia dla zdrowia i życia ludzkiego. W rzeczywistości problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, itp. (por. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, wyd. LexisNexis Warszawa 2005, str. 295). Stąd nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Niniejsza decyzja nie powoduje bowiem bezpośrednio działań faktycznych i rozpoczęcia eksploatacji na terenie zaplanowanym do przeprowadzenia przedsięwzięcia. Jak podała sama strona skarżąca w uzasadnieniu swojej skargi zaskarżona decyzja jest tylko jednym z elementów działań inwestora zmierzających do powstania (uruchomienia) inwestycji np. poprzez uzyskanie pozwolenia na budowę. Przesłanka naruszenia zasady równego traktowania stron nie jest relewantna w kwestii rozpatrywanego wniosku. Zgodnie z orzecznictwem sądowym trudne do odwrócenia skutki są to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe, spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2013r., sygn. akt I GZ 211/13). Strona skarżąca powołuje się na nierzetelne przeprowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta T. , nie uprawdopodobniając przy tym, jakie realne zagrożenie dla zdrowia i życia ludzkiego wywołać może niewstrzymanie zaskarżonej decyzji. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy podnieść należy, iż w konkretnym przypadku wskazane wyżej przesłanki nie zachodzą. Podnieść także należy, iż zgodnie z brzmieniem art.61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Jak wynika z akt niniejszej sprawy rozprawę w jej przedmiocie wyznaczono na dzień 22 maja 2015r. Zatem z znacznym prawdopodobieństwem przyjąć należy, że wówczas upadłoby ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – i to niezależnie od zapadłego wyroku tj. czy byłby on korzystny dla strony skarżącej czy też nie. Stwierdzając jak na wstępie, że przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie zostały spełnione, to uznając wniosek za nieuzasadniony, orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.