II SA/Kr 311/11
PostanowienieWSA w Krakowie2011-05-27
Skład orzekający: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona na uchwałę rady gminy w przedmiocie ustalenia wysokości stawek opłaty za odbiór i utylizację odpadów komunalnych, wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego po upływie terminu do jej złożenia i bez uzupełnienia braków formalnych, podlega odrzuceniu?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ została wniesiona po upływie terminu do jej złożenia, a także z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w wyznaczonym terminie. Zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga wniesiona po terminie lub bez uzupełnionych braków formalnych podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżący S. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na uchwałę Rady Miasta Limanowa dotyczącą stawek opłaty za wywóz odpadów komunalnych. Skarga została wniesiona bezpośrednio do sądu, po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, na które organ udzielił odpowiedzi. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, czego skarżący nie uczynił w wyznaczonym terminie. Skarga została również wniesiona po upływie terminu do jej złożenia.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na uchwałę Rady Miasta Limanowa z dnia 27 listopada 2009 r., Nr XXXVIII/280/2009. w przedmiocie ustalenia wysokości stawek opłaty bazowej za odbiór i utylizację stałych odpadów komunalnych z terenu miasta Limanowa postanawia odrzucić skargę.
W dniu 25 listopada 2011 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga S. B. na uchwałę Rady Miasta Limanowa z dnia 27 listopada 2009 r. Nr XXXVIII/280/2009 w przedmiocie ustalenia wysokości stawek opłaty bazowej za odbiór i utylizację stałych odpadów komunalnych z terenu miasta Limanowa.
Skarga została poprzedzona wezwaniem Rady Miasta Limanowa do usunięcia naruszenia interesu prawnego, które wpłynęło do organu w dniu 17 września 2010 r.
Rada Miasta Limanowa uchwałą z dnia 29 października 2010 r., Nr LVI/387/2010 uznała wezwanie skarżącego za bezzasadne. Wraz z pismem z dnia 9 listopada 2010 r. doręczono skarżącemu odpis powyższej uchwały w dniu 18 listopada 2010 r.
Pismem dnia 29 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny przekazał Radzie Miasta Limanowa powyższą skargę jako mylnie skierowaną bezpośrednio do sądu administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie.
Organ podniósł, że skarga jest przedwczesna, gdyż została wniesiona przed podjęciem przez Radę Miasta uchwały w kwestii wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego.
Pismem z dnia 25 lutego 2011 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 marca 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r. (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Treść art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990r. oznacza, że w pierwszej kolejności obowiązkiem sądu jest zbadanie, czy wniesiona skarga podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny i czy spełnia wymogi formalne, do których w niniejszej sprawie zaliczyć należy: 1) zaskarżenie uchwały z zakresu administracji publicznej, 2) wcześniejsze bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, 3) zachowanie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (dwa ostatnie punkty stanowią wymogi formalne dopuszczalności skargi).
Przedmiotowa uchwała ma charakter uchwały z zakresu administracji publicznej. Skarżący dopełnił również wymogu bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia.
Oceny zachowania terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego należy dokonać uwzględniając treść art. 53 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) oraz uchwałę siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 (sygn. akt: II OPS 2/07) wyjaśniającą powyższy przepis, w związku z rozbieżnościami orzecznictwa w zakresie jego stosowania. Zgodnie z brzmieniem tej uchwały, do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. jedn.: Dz. U. z 2001 r., nr 142, póz. 1591 z późn. zm.) ma zastosowanie przepis art. 53 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, póz.1270). Wniosek taki wynika a contrario z art. 102a ustawy o samorządzie gminnym, który wyłącza jedynie zastosowanie w tych sprawach art. 52 § 3 i 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyłączenie to oznacza, że pozostałe przepisy tej ustawy dotyczące wnoszenia skargi do sądu administracyjnego będą miały zastosowanie, o ile ustawa o samorządzie gminnym nie stanowi inaczej. Z art. 53 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika termin trzydziestodniowy do wnoszenia skargi i ma on zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi. Zaś art. 53 § 2 cytowanej ustawy odnoszący się do sytuacji, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, statuuje sześćdziesięciodniowy termin dla wniesienia skargi i biegnie od dnia wniesienia tego wezwania do organu. Oznacza to, iż skarżący nie musi wyczekiwać na odpowiedź właściwego organu, tzn. ma prawo wezwać organ do usunięcia naruszenia i wkrótce potem wnieść skargę do sądu, a skarga taka nie będzie skargą przedwczesną.
O bezskuteczności wezwania natomiast można mówić zarówno wówczas, gdy właściwy organ nie uwzględni wezwania i to stanowisko przedstawi w odpowiedzi na wezwanie, jak i wtedy, gdy właściwy organ gminy nie zajmie stanowiska w sprawie wezwania i nie udzieli odpowiedzi skarżącemu. W każdym z tych przypadków jednak będzie miał zastosowanie inny termin dla wniesienia skargi - bądź trzydziestodniowy, bądź też sześćdziesięciodniowy.
Z akt sprawy wynika, że wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego skarżącego zawarte w piśmie z dnia 13 września 2010 r. wpłynęło do Rady Miasta Limanowa w dniu 17 września 2010 r. Termin 60 dni do doręczenia odpowiedzi na to wezwanie upływał zatem z dniem 16 listopada 2010 r. Skoro odpowiedź na wezwanie wraz z pismem z dnia 9 listopada 2010 r. doręczono skarżącemu w dniu 18 listopada 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru podpisane przez skarżącego), tj. po upływie wskazanych wyżej 60 dni, skarga mogła być skutecznie złożona do dnia 16 listopada 2010 r. Wobec faktu, iż zgodnie z treścią art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przeto Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie pismem z dnia 29 listopada 2010 r. przekazał mylnie złożoną skargę do Rady Miasta Limanowa w dniu 30 listopada 2011 r.
Z zasady wnoszenia skarg za pośrednictwem organu administracji publicznej (art. 54 § 1 cytowanej ustawy) wynika, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu sąd ten powinien przekazać niezwłocznie skargę właściwemu organowi administracji. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) decyduje wówczas - zgodnie z orzecznictwem - data przekazania skargi przez sąd.
W niniejszej sprawie skarga została wniesiona po upływie terminu do złożenia skargi, który mijał z dniem 16 listopada 2010 r. Z uwagi na powyższe zaistniały podstawy do odrzucenia skargi jako spóźnionej, zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.), który stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Skarga podlega odrzuceniu również z powodu nieusunięcia przez skarżącego jej braków formalnych w wyznaczonym przez Sąd 7 dniowym terminie. W związku z brakiem oryginalnego podpisu skarżącego pod skargą (do pisma z dnia 23 listopada 2010 r. załączono kserokopię skargi), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie pismem z dnia 25 lutego 2011 r. wezwał skarżącego o podpisanie skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 10 marca 2011 r. Skarżący w wyznaczonym 7 dniowym terminie, tj. do dnia: 17 marca 2011 r. nie usunął braków formalnych skargi, tj. nie podpisał jej.
W związku z powyższym zaistniały podstawy do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 ze zm.), zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Mając powyższe na uwadze Sąd skargę odrzucił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło