II SA/Kr 313/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. U., B. R., J. S. na uchwałę Rady Miejskiej w Myślenicach nr 370/XLI/2013 z dnia 30 grudnia 2013 r w przedmiocie odmowy uwzględnienia wezwania W. U., B. R. i J. S. do usunięcia naruszenia prawa postanawia: odrzucić skargę, Uzasadnienie: Uchwałą nr 370/XLI/2013 z dnia 30 grudnia 2013 r. Rada Miejska w Myślenicach odmówiła uwzględnienia wezwania W. U., B. R. i J. S. do usunięcia naruszenia prawa przez uchwałę Rady Miejskiej w Myślenicach nr 323/XXXVII/2013 z dnia 18 września 2013 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Krzeszowice w Gminie Myślenice, w jej granicach administracyjnych. Pismem z dnia 27 stycznia 2014 r. W. U., B. R. i J. S. wniosły do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego skargę na ww. uchwałę. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Takim przepisem szczególnym jest art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594) zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z treści tego przepisu wynika, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega jedynie uchwała lub zarządzenie organu gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, naruszające interes prawny lub uprawnienie skarżącego, zaś dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego warunkuje spełnienie wymogów formalnych do wniesienia skargi w postaci bezskutecznego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą lub zarządzeniem. Z powyższego wynika, że prawo skargi do sądu administracyjnego przysługuje tylko na tę pierwotną uchwałę lub zarządzenie, wydane w sprawie z zakresu administracji publicznej i naruszające interes prawny lub uprawnienie skarżącego. Tym samym uchwała lub czynność organów gminy podjęta w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przez zaskarżaną do sądu uchwałę lub zarządzenie nie podlega odrębnemu zaskarżeniu. Skarga taka nie mieści się bowiem w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych określonym w art. 3 p.p.s.a., ani też czynność ta nie podlega zaskarżeniu w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. W związku z powyższym skargę należało odrzucić w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.