II SA/Kr 3155/02

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Edyty W. na postanowienie Wojewody M. z dnia 23 października 2002 r. (...) w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia - skargę oddala. Postanowieniem z dnia 9.09.2002 r. Prezydent Miasta K. na podstawie art. 219 Kpa odmówił Edycie W. wydania zaświadczenia stwierdzającego, że obiekt budowlany zlokalizowany na działce nr 545/1 obr. 10 wybudowany w oparciu o decyzję pozwolenia na budowę (...) z dnia 19.06.2000 r. może być użytkowany. W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, że zgodnie z art. 54 ust. 1 "do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę, można przystąpić, z zastrzeżeniem, przepisów art. 55 i art. 57, po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu, w drodze decyzji. Zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się co najmniej 14 dni przed zamierzonym terminem przystąpienia do użytkowania." Wyraził przy tym pogląd, że termin powyższy jest terminem procesowym, przed upływem którego organ winien dokonać określonej przepisem czynności tj. w analizowanej sprawie wydać decyzję. Zgodnie z art. 57 par. 5 Kpa termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem nadano pismo w polskim urzędzie pocztowo-komunikacyjnym. W dniu 6.04.2001 r. Edyta W. zawiadomiła o zakończeniu budowy obiektu. W dniu 9.04.2001 r. wydana została decyzja (...) wnosząca sprzeciw wobec zamiaru przystąpienia do użytkowania obiektu. W dniu 17.04.2001 r. decyzja ta została nadana w urzędzie pocztowym. Dlatego też organ uznał, że w obrocie prawnym funkcjonuje decyzja o sprzeciwie z dnia 9.04.2001 r., która została wydana i nadana w terminie wymaganym art. 54 prawa budowlanego. Nie ma zatem postaw do wydania zaświadczenia o żądanej treści. W zażaleniu na to postanowienie Edyta W. wniosła o jego uchylenie i wydanie zaświadczenia żądanej treści. Podniosła, że o zakończeniu budowy organ administracji zawiadomiła w dniu 6.04.2001 r. W terminie 14 dni organ nie zgłosił sprzeciwu. W związku z tym od dnia 21.04.2001 r. istnieje stan prawny umożliwiający użytkowanie obiektu budowlanego. Zarzuciła rażące naruszenie prawa przez organ I instancji przez przyjęcie, że norma postępowania administracyjnego z art. 57 par. 5 Kpa ma zastosowania do normy prawa materialnego z art. 54 prawa budowlanego, przez przyjęcie, iż datą zgłoszenia przez organ administracji decyzji stronie - jest data nadania tej decyzji w polskiej placówce pocztowej. Postanowieniem z dnia 23 października 2002 (...) Wojewoda M. utrzymał w mocy i zaskarżone postanowienie. Podtrzymując stanowisko organu I instancji, organ odwoławczy dodatkowo podniósł, że z decyzji (...) Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 21.08.2002 r. znajdującej się w aktach sprawy wynika, że jest prowadzone postępowanie wyjaśniające w sprawie odstępstw od decyzji o pozwoleniu na budowę. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie Edyta W. wniosła o jego uchylenie, podtrzymując zarzuty zawarte w zażaleniu. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, powtarzając argumenty przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego /art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz.U. nr 74 poz. 368/, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Stosownie do treści art. 217 par. 1 Kpa organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie. Zgodnie z art. 217 par. 2 Kpa, organ administracji zobowiązany jest do wydania zaświadczenia na żądanie osoby ubiegającej się o nie w dwóch przypadkach: 1/ jeżeli wy dania zaświadczenia wymaga przepis prawa, albo 2/ jeżeli osoba posiadająca w żądaniu interes prawny domaga się urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego. W niniejszej sprawie żaden przepis prawa nie nakłada na organ budowlany obowiązku wydania zaświadczenia o tym, że zrealizowany obiekt budowlany może być użytkowany. W myśl art. 218 par. 1 Kpa w przypadkach, o których mowa w art. 217 par. 2 pkt 2, organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Odmowa wydania zaświadczenia może nastąpić zatem wówczas, gdy żądanie osoby ubiegającej się o wydanie zaświadczenia nie znajduje oparcia w dokumentach, o których mowa w art. 218 par. 1 Kpa. Skoro zaświadczenie jest urzędowym poświadczeniem określonych faktów lub stanu prawnego, to organ administracyjny może odmówić wydania zaświadczenia m.in. w sytuacji, gdy wnoszący podanie żąda potwierdzenia okoliczności faktycznych lub stanu prawnego, które nie wynikają z ewidencji i rejestrów lub innych danych będących w posiadaniu tego organu /art. 218 par. 1 Kpa a contrario/ albo gdy żąda poświadczenia nieprawdy. Taka właśnie sytuacja ma miejsce w mniejszej sprawie. Organ I instancji nie dysponował takimi danymi, które pozwoliłyby na wydanie zaświadczenia żądanej treści. Jak wynika z przedłożonych akt administracyjnych, w dniu 9.04.2001 r. wydana została decyzja o zgłoszeniu sprzeciwu wobec zamiaru przystąpienia do użytkowania obiektów budowlanych. Z akt sprawy nie wynika, aby decyzja ta została wyeliminowana z obrotu prawnego przed wydaniem zaskarżonego postanowienia. Informacji w tym przedmiocie nie posiadał również pełnomocnik skarżącej. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela w pełni pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie w uzasadnieniu wyroku z dnia 11 grudnia 2002 r. II SA/Kr 965/02 co do charakteru terminów określonych w art. 54 ust. 1 i 2 prawa budowlanego. Stwierdzić jednak należy, że wywody te nie mają zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż przedmiotem oceny Sądu nie mogła być legalność decyzji o sprzeciwie, a jedynie zgodność z prawem postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia. Jeżeli sprawa użytkowania obiektu budowlanego będzie dopiero przedmiotem rozstrzygnięcia organu administracji, a w obrocie prawnym funkcjonuje decyzja organu o zgłoszeniu sprzeciwu odnośnie zamiaru o przystąpieniu do użytkowania obiektu budowlanego, to przesądzenie o możliwości użytkowania takiego obiektu w zaświadczeniu nie jest dopuszczalne. Poglądy organów obydwu instancji odnośnie terminów wymienionych w art. 54 prawa budowlanego nie znajdują uzasadnienia. Uznać jednak należy, że mimo błędnego uzasadnienia postanowienia, odmowa wydania zaświadczenia o żądanej treści była zasadna. Dlatego też, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o NSA, skargę natężało oddalić.