II SA/Kr 316/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja (spr.) Sędziowie: WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Jacek Bursa Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi I.M. na decyzję [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 grudnia 2011 r. nr [....] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala. W dniu 31 stycznia 2001 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. zawiadomieniem znak: [...] poinformował strony o wszczęciu na wniosek I.M. postępowania w sprawie garażu wybudowanego przy ul [...] w Z. przez W.P. - bez wymaganego pozwolenia na budowę. W dniu 28 maja 2001 r. organ I instancji wydał postanowienie znak: [...] którym na podstawie art. 77 k.p.a. nałożył na inwestora i właściciela opisanej wyżej działki W.P. obowiązek przedłożenia w terminie do 30 września 2001 r.: inwentaryzacji architektoniczno - budowlanej budynku garażu, opinii konstrukcyjnej o stanie technicznym garażu oraz inwentaryzacji geodezyjnej usytuowania obiektów z podaniem ich odległości od granic działki. Kolejnym postanowieniem z dnia [...] listopada 2001 r., znak: [...], wydanym na tej samej podstawie prawnej organ I instancji nałożył na W.P. obowiązek przedłożenia: projektu zmian, wyburzeń i przeróbek w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem - w terminie do 31 marca 2002 r. Następnie decyzją z dnia [...] października 2002 r. znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. nałożył na W.P. obowiązek przedłożenia projektu zmian, wyburzeń i przeróbek w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z w terminie do 15 grudnia 2002 r. Jako podstawę prawną tej decyzji wskazano art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 4 prawa budowlanego. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] czerwca 2003 r., znak: [...] - wydaną po rozpatrzeniu odwołania I.M. - uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania. Na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] czerwca 2003 r. W.P. wniósł skargę do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawomocnym wyrokiem z dnia 24 października 2006 r., sygn. akt II SA/Kr 1627/03 uchylił zaskarżoną decyzję organu II instancji. Ponownie rozpatrując odwołanie I.M. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] października 2002 r. organ odwoławczy decyzją z [...] maja 2007 r. uchylił decyzję organu I instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. W trakcie trwania postępowania sądowoadministracyjnego dotyczącego kasatoryjnej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2003 r. organ I instancji wydał 27 sierpnia 2003 r. decyzję znak: [...], którą na podstawie art. 48 prawa budowlanego nakazał W.P. rozbiórkę przedmiotowego garażu jako wybudowanego bez wymaganego prawem pozwolenia. Organ I instancji stwierdził, że nie jest możliwa legalizacja przedmiotowej inwestycji ze względu na jej niezgodność z miejscowym planem, a także naruszenie przepisów techniczno - budowlanych. Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego od tej decyzji przez W.P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. dnia [...] grudnia 2011 r. wydał decyzję znak: [...], którą na podstawie art. 138 § 2 i art. 104 k.p.a. uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] sierpnia 2003 r., znak: [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że zaskarżona decyzja PINB w Z. z dnia [...] sierpnia 2003 r. została wydana w wyniku uchylenia przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] czerwca 2003 r. poprzedniej decyzji organu I instancji (z dnia [...] października 2002 r.) i przekazania temu organowi sprawy do ponownego rozpatrzenia. Uchylenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie decyzji WINB z [...] czerwca 2003 r. spowodowało zaistnienie przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. Przepis ten przewiduje wznowienie postępowania administracyjnego w sytuacji, gdy "decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione". Zaskarżona decyzja organu I instancji z dnia 27 sierpnia 2003 r. wydana została w oparciu o decyzję organu odwoławczego, która została uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. zauważył, że wydając skarżoną decyzję Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. kierował się wskazaniami zawartymi w decyzji WINB w K. z dnia [...] czerwca 2003 r. znak: [...] (uchylonej przez WSA). Przy ponownym badaniu sprawy organ I instancji winien wszechstronnie i rzetelnie najpierw zgromadzić, następnie zaś ocenić wszelki dostępny materiał dowodowy. W szczególności niezbędnym jest wydanie decyzji w oparciu o aktualny stan prawny, po uprzednim zapoznaniu się z obecnym stanem faktyczno - prawnym przedmiotowych robót budowlanych, a następnie zastosowanie właściwego trybu legalizacyjnego oraz prawidłowe określenie kręgu stron postępowania i zapewnienie im czynnego udziału w każdym etapie postępowania. Nadto organ I instancji winien mieć na uwadze decyzję WINB w K. z dnia [...] maja 2007r., znak: [...] która została wydana po uchyleniu przez WSA w Krakowie decyzji WINB z dnia [...] czerwca 2003 r. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu wyjaśniono, że wskutek uchylenia skarżonej decyzji będą one przedmiotem badania przez organ I instancji w trakcie ponownego rozpatrywania sprawy. Stwierdzając opisane wyżej naruszenia przepisów postępowania oraz uznając, że konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchylono zaskarżoną decyzję organu I instancji i przekazano sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania. Decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] grudnia 2011 r. znak: [...] zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie I.M. , zarzucając jej błąd w ustaleniach faktycznych co do tego, że decyzja z [...] sierpnia 2003 r. została wydana w oparciu o inną uchyloną decyzję tj. z dnia [...] czerwca 2003 r. W ocenie skarżącej pomiędzy tymi dwiema decyzjami nie zachodzi związek, a w szczególności uchylona przez sąd administracyjny decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie rozstrzyga zagadnienia prejudycjalnego. W oparciu o te zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, którą - jak podkreśliła - wydano po ośmiu latach od wniesienia odwołania. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku. Organ odwoławczy prawidłowo uznał, że decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] sierpnia 2003 r. należało wyeliminować z obrotu prawnego. W niniejszej sprawie w trakcie rozpoznawania przez sąd administracyjny skargi na kasatoryjną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z [...] czerwca 2003 r. organ I instancji wydał w dniu 27 sierpnia 2003 r. decyzję o nakazie rozbiórki przedmiotowego budynku. Fakt rozstrzygania sprawy przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. bezpośrednio wynikał z treści decyzji organu odwoławczego, zaskarżonej do sądu. Po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie decyzji WINB z dnia [...] czerwca 2003 r. kompetencje do rozstrzygania przedmiotowej sprawy administracyjnej uzyskał ponownie organ II instancji, który w dniu 4 maja 2007 r. wydał decyzję w przedmiocie odwołania I.M. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] października 2002 r. W ten sposób doszło do "zdublowania" postępowania administracyjnego w tej samej sprawie, a w obrocie prawnym pozostawały jednocześnie: nieostateczna decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] sierpnia 2003 r. oraz ostateczna decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] maja 2007 r. W opisanej wyżej sytuacji organ odwoławczy słusznie doszedł do wniosku, że decyzję organu I instancji z [...] sierpnia 2003 r. należy usunąć z obrotu prawnego. Jej wydanie wynikało z kasatoryjnej decyzji II instancji z [...] czerwca 2003 r., a Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zastosował się do wskazań organu odwoławczego zawartych w tej decyzji. Nie ulega wątpliwości, że pomiędzy tymi dwoma rozstrzygnięciami zachodzi ścisły związek, który mieści się w zakresie art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. Na taki związek pomiędzy decyzją kasatoryjną, wyeliminowaną później z obrotu prawnego, a wydaną na jej podstawie decyzją organu I instancji zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 października 2006 r., sygn. II GSK 156/06 (Lex nr 276701), gdzie stwierdzono: "związek, o którym mówi art. 145 § 1 pkt. 8 k.p.a., można zobrazować jako pewną sekwencję "działań prawnych" organu administracyjnego, zgodnie z logiką których, jedna decyzja lub orzeczenie sądu stanowi podstawę wydania innej decyzji (ta druga decyzja zależna jest od decyzji pierwszej). Podkreślić przy tym trzeba, iż wydanie drugiej decyzji, nie będzie możliwe bez wcześniejszego wydania decyzji pierwszej. Przykłady tego typu "sekwencyjnych" działań prawnych organów przewidują chociażby przepisy ustawy Prawo budowlane (np. decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego musi poprzedzić decyzję o pozwoleniu na budowę). Takie działania wynikają również z istoty decyzji kasatoryjnych". Jak wynika z powyższego Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo dostrzegł związek, o którym mowa w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., pomiędzy własną decyzją z [...] czerwca 2003 r. a decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z [...] sierpnia 2003 r. i prawidłowo uchylił decyzję organu I instancji. Organ II instancji prawidłowo też wskazał w zaskarżonej decyzji z [...] grudnia 2011 r. na konieczność dokładnego ustalenia aktualnego stanu faktycznego sprawy i zastosowania obowiązujących obecnie przepisów. Niewątpliwie - na co zwraca uwagę skarżąca - postępowanie odwoławcze trwające 8 lat naruszyło przepisy kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące terminów załatwiania spraw, jednakże naruszenie to nie miało wpływu na wynik sprawy i nie może prowadzić na tym etapie postępowania do uchylenia przez sąd administracyjny zaskarżonej decyzji. Biorąc powyższe pod uwagę skargę I.M. jako bezzasadną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270).