II SA/Kr 321/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Sędziowie : WSA Krystyna Daniel WSA Ewa Rynczak (spr.) Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2010 r. sprawy ze skargi M.P. na decyzję Wojewody z dnia 26 listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji; I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej M.P. kwotę 200 zł (dwieście złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] września 2007r. znak: [...], Starosta B. , działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1, art. 145 § 1 pkt. 1 i 4 w zw. z art. 146 § 2 oraz art. 104 k.p.a., odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Wójta Gminy B. znak: [...] z dnia [...] lipca 1997r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku inwentarskiego [...] na działce nr 1 w miejscowości D. , stanowiącej własność M.P. , ponieważ w wyniku wznowionego postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ l instancji podał, iż postępowanie wszczęto z wniosku A.W. Analizując przesłanki wznowienia postępowania, organ wskazał, że inwestycja jest zgodna z obowiązującym Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Sołectwa Gminy B. zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Gminy B. z dnia 26 październik 2006r.. Przedmiotowy budynek jest zlokalizowany w terenach oznaczonych symbolem R1 - są to tereny rolne z podstawowym przeznaczeniem pod grunty orne, trwałe użytki zielone, sady i ogrody. Na tym terenie dopuszcza się zabudowę zagrodową, związaną z hodowlą, produkcją rolną. W świetle tego zapisu lokalizacja budynku inwentarskiego na dz.Nr 1 jest zgodna z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W trakcie badania dokumentów stwierdzono, że projekt budowlany jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi zawartymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Jest kompletny i posiada wymagane opinie, uzgodnienia i pozwolenia a także został sporządzony przez osobę posiadające wymagane uprawnienia budowlane. Ustalono również, w oparciu o aktualny wypis z rejestru gruntów, że dojazd do działki na której zlokalizowany jest budynek inwentarski odbywa się przez drogę dz. Nr 2 stanowiącą własność Gminy B. Również z części graficznej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego który znajduje się w zasobach tutejszego wydziału wynika, że jest do droga publiczna o kategorii KDD i jest własnością Gminy B. Tak więc P. P. właścicielka działki nr 1 na której jest zlokalizowany budynek inwentarski posiada dostęp do drogi publicznej bezpośrednio z drogi gminnej. Organ badał przedmiotową inwestycję również w oparciu o obowiązujący art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego i ustalił, że na dzień dzisiejszy M.W. nie byłaby stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę budynku inwentarskiego na dz. Nr 1 , ponieważ jej działka znajduje poza obszarem oddziaływania budynku inwentarskiego. Dz. Nr 3 stanowiąca własność A.W. i znajdujące się na tej działce budynki zlokalizowane są w znacznej odległości od budynku inwentarskiego. S. i M.W. nabyli nieruchomość 28 czerwca 2000r a więc 3 lata po uzyskaniu przez M.P. pozwolenia na budowę budynku inwentarskiego (dowód akt notarialny repertorium A nr. [...] z dnia [...] czerwca 2000r i notatka służbowa spisana dnia 22.08.2007). Zatem zarówno w świetle obowiązujących przepisów prawa budowlanego i art. 28 ust. 2, jak również w świetle art. 28 k.p.a. M.W. działająca w imieniu A.W. nie byłaby stroną w sprawie. Ponadto przed SKO w T. toczyło się postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy B. o warunkach zabudowy z dnia 28 marca 1997r. znak: [...] , które zostało zakończone decyzją z dnia [...].05.2007r. Znak: [...] - odmawiającą stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji. Dalej organ podał, że w prowadzonym przez Wójta Gminy B. postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę budynku inwentarskiego poprawnie ustalono strony biorące udział w postępowaniu i w myśl obowiązującego wówczas art. 28 k.p.a. za stronę ujęto ówczesnego właściciela dz. Nr 3 którym był T.M> Odnosząc się do pisma M.W. z dnia 20 marca 2007r. w kwestii fałszywości dowodów, organ stwierdził, że podważanie wiarygodności dokumentów nie zostało wystarczająco udowodnione. Wnioskodawczyni nie wykazała fałszywości dokumentów nie przedłożyła stosownych dowodów na tę okoliczność, opinii biegłych które potwierdzałyby fałszywość projektu budowlanego, a same wyjaśnienia złożone przez stronę nie mogą stanowić wystarczającego dowodu w tej sprawie. Zarzuty wnioskodawczyni w kwestii dotyczącej badania legalności budowy nie należą do kompetencji tutejszego organu, właściwym organem w tej sprawie jest Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego. Oczywisty jest fakt, że budowa budynku inwentarskiego nie jest samowolą budowlaną, ponieważ na tą inwestycje Inwestor posiadał pozwolenia na budowę. Kwestie badania legalności budynku mieszkalnego jednorodzinnego należą do kompetencji PINB. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła M.W. , domagając się uchylenia decyzji, bądź uchylenia decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Odwołująca podniosła, że na budowę budynku inwentarskiego i mieszkalnego inwestor nie uzyskał pozwolenia na budowę, oraz że budynek inwentarski zlokalizowano na terenach nie budowlanych, w związku z czym budowa obiektu była samowolą budowlaną. Ponadto dojazd do działki inwestora odbywa się po drodze oznaczonej jako działka nr 2 , stanowiącej w części jej własność. Decyzją z dnia [...] listopada 2007r., znak: [...], Wojewoda , działając na podstawie art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t. j. Dz.U. Nr 156 póz. 1118 z 2006 r. ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., uchylił zaskarżoną decyzję w całości i stwierdził, że decyzja Wójta Gminy B. z dnia [....] lipca 1997r. znak: [...] zezwalająca M.P. na budowę budynku inwentarskiego, wydana została z naruszeniem prawa, a ponadto umorzył postępowanie w sprawie uchylenia decyzji jw. z przyczyn określonych w art. 146 § 1 k.p.a. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ wskazał, że potwierdził się zarzut nie brania udziału w postępowaniu przed wydaniem pozwolenia na budowę budynku inwentarskiego bez własnej winy, określony w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., natomiast nie potwierdzono przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 1 jakoby dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. Dalej organ podał, że organ administracji rozpoznający sprawę po wznowieniu postępowania, musi badać nie tylko czy istniały przyczyny wznowienia podane w art. 145 § 1 k.p.a., ale także czy na przeszkodzie ewentualnemu rozstrzygnięciu sprawy co do istoty nie stoją okoliczności, o jakich mowa w art. 146 k.p.a. Zgodnie z art. 146 § 1 k.p.a. uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub od dnia ogłoszenia decyzji upłynęło 10 lat, zaś z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 oraz art. 145a, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło 5 lat. Przepis ten, określając początek biegu wskazanego w nim terminu posługuje się pojęciem "dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji" nie uzależnia zatem rozpoczęcia biegu tego terminu od tego, czy decyzja doręczona została wszystkim stronom. W przedmiotowej sprawie decyzję doręczono inwestorowi M.P. w dniu 14 lipca 1997 r., pozostałym stronom w dniach 10 i 18 lipca 1997r. Od tego czasu upłynęło ponad 10 lat. Tak więc nie można uchylić decyzji z przyczyny określonej w art. 145 § 1, zarówno z pkt-u 1 jak i 4 k.p.a. W tym stanie faktycznym i prawnym organ II instancji stwierdził, że w przedmiotowej sprawie doszło do przedawnienia, uniemożliwiającego uchylenie decyzji Wójta Gminy B. znak: [...] z dnia [...]07.1997r. W związku z powyższym organy tracą kompetencje nie tylko do uchylenia decyzji, ale i do odmowy uchylenia decyzji Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję złożyła M.P. , zarzucając jej rażące naruszenie przepisów postępowania administracyjnego mające wpływ na treść zaskarżonej decyzji, a w szczególności art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w związku z art. 28 ustawy - Prawo budowlane, poprzez przyznanie przymiotu strony postępowania w sprawie pozwolenia na budowę A.W. podczas gdy w chwili wydania decyzji Wójta Gminy B. nie była stroną w rozumieniu art. 28 ust. 3 powołanej ustawy. Ponadto zarzuciła naruszenie art. 7 i art. 77 k.p.a. poprzez jednostronne i powierzchowne rozpatrzenie materiału dowodowego w sprawie, jak również art. 107 § 1 k.p.a. poprzez pominięcie uzasadnienia prawnego i faktycznego decyzji. Ponadto skarżąca zarzuciła naruszenie art. 107 § 1 k.p.a. w zw. art. 151 § 2 k.p.a. przez pominięcie w podstawie prawnej decyzji art. 151 § 2 k.p.a. i powołanie jako podstawy rozstrzygnięcia wyłącznie przepisu art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i argumentację. Zaskarżona decyzja Wojewody została na skutek przedmiotowej skargi zweryfikowana w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. znak [...] , poprzez jej uchylenie w części dot. orzeczenia, iż decyzja Wójta Gminy B. z dnia [...] lipca 1997 r. znak: [...] , została wydana z naruszeniem prawa. Powyższa decyzja została uchylona wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 24 listopada 2008 r. sygn. akt II SA/Kr 219/08 ze skargi A.W. działającej poprzez M.W. W istniejącym stanie prawnym została przez organ ll-giej instancji wydana decyzja z dnia [...] kwietnia 2009 r. znak: [...] , uchylająca w całości decyzję własną z dnia [...] listopada 2007 r. znak: [...], oraz decyzję Starosty B. z dnia [...] września 2007 r. znak: [...] , z przyczyn określonych w art. 146 § 1 k.p.a. i umarzająca postępowanie przed organem l-szej instancji. Skargę na tę decyzję wniosła do WSA w Krakowie A.W. żądając uchylenia w całości zaskarżonej decyzji ze względu na fakt jej niezgodności ze stanem faktycznym i prawnym oraz utrzymania w mocy decyzji Wojewody z dnia [...] listopada 2007 r.. Decyzja organu ll-giej instancji została uchylona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 października 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 946/09, nakazującym przedstawienie skargi M.P. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2007 r. znak: [...] , w trybie art. 54 § l i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zgodnie z wytycznymi zawartymi w wyroku z dnia 24 listopada 2008 r. sygn. akt II SA/Kr 219/08. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga , jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia - art. 135 p.p.s.a. Przepisy ustawy przewidując jedynie uprawnienia kontrolne sądów administracyjnych nie dają im kompetencji do zastępowania organów administracji publicznej w wykonywaniu ich zadań orzeczniczych. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, gdy jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Uchylenie decyzji przez sąd administracyjny następuje tylko w przypadku: uchybienia przepisom prawa materialnego, jeżeli uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a.), w przypadku rozstrzygnięcia dotkniętego wadą uzasadniającą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. "b"), jak również w przypadku wad postępowania, jeżeli mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. "c"). Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi sąd , w myśl art. 151 p.p.s.a. , skargę oddala. Skarga jest uzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja organu II instancji narusza prawo, a zarzuty skargi należy uznać za uzasadnione. Sąd dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji , jak też decyzji organu l instancji uznał, że decyzja Wojewody z dnia [...]listopada 2007r, znak: [...] narusza prawo w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Organ l instancji - Starosta B. przedmiotową decyzją z dnia [...] września 2007r. znak: [...] odmówił uchylania decyzji ostatecznej Wójta Gminy B. znak: [...] z dnia [...] lipca 1997r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku inwentarskiego [...] na działce nr 1 w miejscowości D. , stanowiącej własność M.P. , ponieważ w wyniku wznowionego postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Organ l instancji ponownie dokonał analizy całego postępowania wznowieniowego i ustalił, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego , projekt budowlany został sporządzony przez uprawnioną osobę i jest zgodny z przepisami, posiada wymagane opinie, uzgodnienia i pozwolenia , zapewniony jest też dojazd do przedmiotowego budynku inwentarskiego, który odbywa się bezpośrednio przez drogę nr 2 stanowiącą własność Gminy B. i jest to jest droga publiczna kat. KDD. Organ l instancji ustalił istotną dla sprawy okoliczność, a mianowicie, że A.W. nie mogła być stroną postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynku inwentarskiego [...] na działce nr 1 w miejscowości D. albowiem właścicielką nieruchomości nr 4 położonej w D. stała się dopiero 3 lata później na podstawie umowy notarialnej sprzedaży i darowizny z dnia 28.06. 2000r. Poza tym SKO w T. decyzją z dnia [...] 05. 2007r. znak: [...] odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gm. B. znak: [...] . Organ ustalił też że brak jest podstaw do podważenia wiarygodności dokumentów w stopniu stwierdzającym ich fałszywość, co zarzucała A.W. Organ li instancji 1) uchylił zaskarżoną decyzję w całości i stwierdził, że decyzja Wójta Gminy B. z dnia [...] lipca 1997r. znak: [...] zezwalająca M.P. na budowę budynku inwentarskiego, wydana została z naruszeniem prawa, a ponadto 2) umorzył postępowanie w sprawie uchylenia decyzji jw. z przyczyn określonych w art. 146 § 1 k.p.a. W swoim uzasadnieniu stwierdził, że został zachowany termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania i w jednym zdaniu podał, że cyt: "potwierdził się zarzut dotyczący nie brania udziału w postępowaniu przed wydaniem pozwolenia na budowę budynku inwentarskiego bez własnej winy, określony w art. 145§ 1 pkt. 4 k.pa". Organ odwoławczy w dalszej części uzasadnienia swojej decyzji nie wyjaśnił o jaką osobę chodzi i nie podał jej imienia i nazwiska. Zapewne organ odwoławczy miał na myśli, że chodzi tutaj o A.W. (co wynika z ustaleń organu l instancji), która w postępowaniu o pozwolenie na budowę przedmiotowego budynku inwentarskiego zakończonego ostateczną decyzją Wójta Gm. B. z dnia [...] .07.1997r. powinna była zostać uznana za stronę tegoż postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wójta Gm. B. z dnia [...].07.1997r. Należy w tym miejscu wskazać, że M.W. w niniejszym postępowaniu wznowieniowym działała jako pełnomocnik A.W. . W ocenie Sądu organ odwoławczy nie wyjaśnił na jakiej podstawie faktycznej i prawnej ustalił, że A.W. powinna była być stroną postępowania o pozwolenie na budowę oraz nie uzasadnił dlaczego stanowisko organu l instancji w tym zakresie jest nieuzasadnione. Organ l instancji swoje ustalenia oparł na dowodzie z aktu notarialnego umowy sprzedaży i darowizny z dnia 28.06.2000r. Rep. [...] zawartej między T. i D.M. a S. i M.W. działającymi w imieniu własnym i małoletniej córki A.W. . Na marginesie należy podkreślić, że w dacie zawarcia tegoż aktu notarialnego, na mocy którego A.W. stała się właścicielką nieruchomości nr 3 położonej w D. , była ona osobą małoletnią, więc tym bardziej 3 lata wcześniej nie miała zdolności do czynności prawnych. Mając powyższe na uwadze powyższe uchybienia organu odwoławczego należy stwierdzić, że organ odwoławczy w sposób nieprawidłowy przeprowadził postępowanie wyjaśniające, ponieważ w ogóle nie uzasadnił swojego rozstrzygnięcia. W związku z tym naruszył podstawowe zasady postępowania administracyjnego określone w art. 7 k.p.a.- zasadę ustalenia prawdy obiektywnej, art. 77 § 1 k.p.a.- zasadę zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego sprawy oraz przepis art. 107 § 3 k.p.a., ponieważ uzasadnienie decyzji nie zawiera faktów które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn odmowy wiarygodności innym faktom. Naruszenie tych przepisów postępowania administracyjnego mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż w sposób bezpośredni zdeterminowało wydanie zaskarżonej decyzji w oparciu o nieprawidłowo ustalony stan faktyczny sprawy. Organ odwoławczy przy ponownym rozpatrzeniu sprawy musi wziąć pod uwagę naprowadzone wyżej okoliczności sprawy. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt l sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm. ), w myśl którego Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, O kosztach orzeczono jak w pkt.ll wyroku na zasadzie art. 200 ustawy p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 1 cyt. ustawy na które składa się uiszczony przez skarżącą wpis sądowy w kwocie 200 zł.