II SA/Kr 33/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel Sędziowie: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędzia WSA Magda Froncisz (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 lutego 2022 r. sprawy ze skargi Sareo Investment sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 października 2021 r., znak [...] w przedmiocie odmowy podjęcia postępowania oddala skargę. Postanowieniem z dnia 21 lipca 2021 r. sygn. [...] Prezydent Miasta Krakowa odmówił podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji pn.: "Budowa zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z infrastrukturą techniczną obejmującą instalacje wod.-kan., instalację energii elektrycznej, instalację gazową oraz drogami wewnętrznymi, utwardzonymi placami, chodnikami, na działkach nr [...] [...] i [...] obr. 8 Krowodrza przy ul [...] Krakowie". W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ I instancji powołał się na art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zgodnie z którym jeśli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy obszaru, w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia miejscowego planu, postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy zawiesza się do czasu uchwalenia planu. Wskazano, że zamierzenie inwestycyjne objęte przedmiotowym wnioskiem zlokalizowane jest w granicach Planu Generalnego dla Lotniska Kraków - Balice, zatwierdzonego przez Ministra Infrastruktury jako ministra właściwego do spraw transportu. Zgodnie z art. 55 ust. 9 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze, dla terenów objętych planem generalnym sporządzenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - zgodnego z zatwierdzonym planem generalnym - jest obowiązkowe. Powołano się następnie na wydane w przedmiotowej sprawie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 2 lipca 2019 r., znak [...], od którego skarga została oddalona prawomocnym wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 6 grudnia 2019 r. sygn. II SA/Kr 1058/19. Jednocześnie organ I instancji stwierdził, że stanowisko inwestora pozostaje w sprzeczności z rozstrzygnięciem Kolegium oraz z w/w wyrokiem WSA w Krakowie. Zaznaczono, że organ jest związany wykładnią prawa dokonaną w przedmiotowej sprawie przez WSA w Krakowie w w/w wyroku oraz w postanowieniu Kolegium. Podtrzymano zatem stanowisko, że nie ma podstaw do podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, ponieważ nie ma wątpliwości, że teren inwestycji jest położony w granicach Planu Generalnego Lotniska Kraków - Balice, a w odniesieniu do tego obszaru istnieje obowiązek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Mając na uwadze powyższe stwierdzono, że nie ustąpiły przesłanki zawieszenia postępowania, w związku z czym brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o jego podjęcie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła firma B. z siedzibą w K.. W uzasadnieniu zażalenia zarzucono w szczególności naruszenie art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który dotyczy związania organu wykładnią prawa, podczas gdy skarżąca kwestionuje dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i powołuje nową okoliczność faktyczną wymagającą zbadania i oceny jako przesądzającą dla sprawy. Przedmiotem zarzutów zażalenia było również naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., tj. naruszenie przepisów postępowania przez organ I instancji. Uzasadniając zażalenie podniesiono, że skarżąca stoi na stanowisku, iż chociaż przedmiotowy obszar jest objęty sporządzanym miejscowym planem obszaru Zakamycze, do którego Rada Miasta Krakowa przystąpiła na podstawie uchwały nr XVI/338/19 Rady Miasta Krakowa z dnia 22 maja 2019 r., nie oznacza to a priori, że dla tego terenu sporządzenie miejscowego planu jest obowiązkowe, że było obowiązkowe przystąpienie do sporządzenia planu, bowiem teren planowanego zamierzenia nie jest zlokalizowany na obszarze planu generalnego dla Lotniska Kraków - Balice, a strona przedstawia w tym względzie argumenty, które dotąd nie były przedmiotem rozważań. Wskazano, że powierzchnie ograniczające dla nowej drogi startowej, stanowiące maksymalne granice planu, oznaczone są na planie zgodnie z legendą przedmiotowego planu i granice przestrzenne Planu Generalnego określono nie tylko w pionie, ale i w poziomie, bowiem wyraźnie wskazano parametr w postaci wysokości powierzchni ograniczających dla nowej drogi startowej, na obszarze której znajdują się przedmiotowe działki. Jak podaje skarżąca, wysokość tę określono na 284 m. Stąd też, zdaniem skarżącej, oczywistym jest, że obszar poniżej 284 m nie jest objęty Planem Generalnym, co wynika z jego treści, a skoro przedmiotowa nieruchomość położona jest poniżej tej granicy, a nadto przy założeniu, że zamierzenie inwestycyjne objęte wnioskiem o pozwolenie na budowę nie będzie przekraczać tego pułapu, tym samym w przedmiotowej sprawie nie ma podstaw do zawieszenia postępowania. Zaznaczono, że użyte w planie określenie powierzchnie ograniczające dla nowej drogi startowej nie jest określeniem ustawowym, bezsprzecznie natomiast Plan Generalny odnosi się do parametru wysokości, tak więc należy stwierdzić, że jest to kwestia, która nie została w żaden sposób dotąd uwzględniona. Podkreślono, że powierzchnie ograniczające przeszkody wyznaczają granice, w ramach których obiekty mogą wystawać w przestrzeni powietrznej, zaś przeszkodami lotniczymi są obiekty wyższe niż wysokości określone przez wyznaczone powierzchnie ograniczające przeszkody. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie postanowieniem z dnia 26 października 2021 r., znak [...], działając na postawie art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U.2021.741), dalej u.p.z.p. oraz art. 97 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U.2021.735), dalej k.p.a., utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wskazało, że podstawę zawieszenia postępowania w przedmiotowej sprawie stanowi art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zgodnie z którym jeżeli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy obszaru, w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy zawiesza się do czasu uchwalenia planu. Zatem, jak wynika z treści powołanego przepisu, przewiduje on obligatoryjne zawieszenie postępowania w odniesieniu do obszarów, dla których istnieje obowiązek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przyjąć więc należy, że przepis art. 62 ust. 2 w/w ustawy ma zastosowanie, jeżeli konkretny przepis obowiązującego prawa stanowi o obowiązku uchwalenia dla danego, konkretnego terenu, planu zagospodarowania przestrzennego. W rozpatrywanej sprawie tym przepisem szczególnym jest art. 55 ust. 9 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze (t.j. Dz.U.2018.1183), zgodnie z którym "dla terenów objętych planem generalnym sporządzenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - zgodnego z zatwierdzonym planem generalnym - jest obowiązkowe, z uwzględnieniem przepisów dotyczących terenów zamkniętych. Jeżeli teren zamknięty objęty planem generalnym utraci status terenu zamkniętego, sporządzenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - zgodnego z zatwierdzonym planem generalnym dla tego terenu jest obowiązkowe". Odnosząc się do okoliczności przedmiotowej sprawy SKO wskazało, że jak bezsprzecznie wynika z ustaleń poczynionych w sprawie teren, na którym planowana jest przedmiotowa inwestycja tj. działki nr [...], [...] i [...] obr. 8 Krowodrza położone przy ul. [...] Krakowie, znajdują się w obszarze, dla którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego. Obszar ten objęty jest bowiem Planem Generalnym Lotniska Kraków-Balice na lata 2016-2036, który został zaopiniowany przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego i uzgodniony z Ministrem Inwestycji i Rozwoju oraz Ministrem Obrony Narodowej, a następnie zatwierdzenia planu dokonał Minister Infrastruktury, który zatwierdził ostatecznie plan krakowskiego lotniska w dniu 26 listopada 2018 r. Powyższe ustalenia są bezsporne i, co wymaga podkreślenia, nie uległy zmianie od czasu wydania przez Kolegium postanowienia z dnia 2 lipca 2019 r. sygn. [...] utrzymującego w mocy poprzedzające postanowienie organu I instancji z dnia 20 marca 2019 r. o zawieszeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowego zamierzenia. Podkreślono, że na powyższe postanowienie Kolegium została złożona skarga do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w K., który wyrokiem z dnia 6 grudnia 2019 r. sygn. II SA/Kr 1058/19 skargę oddalił. W uzasadnieniu w/w wyroku WSA w Krakowie stwierdził, że skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw. Jak wskazał Sąd, zgodnie z dyspozycją art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jeżeli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy obszaru, w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy zawiesza się do czasu uchwalenia planu. Z przepisu tego wywieść można, iż zawieszenie postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli dotyczy obszaru dla którego sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest obligatoryjne, nie jest uprawnieniem, ale obowiązkiem organu. WSA w Krakowie w w/w wyroku jednoznacznie wskazuje, iż "dalsze procedowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli zaistniała sytuacja regulowana w/w przepisem, stanowiłoby rażące naruszenie przepisów o planowaniu przestrzennym. Jak zasadnie wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 lipca 2010 r. II OSK 1073/09 niedopełnienie obowiązku zawieszenia postępowania dla obszaru, dla którego na podstawie odrębnych przepisów uchwalenie planu miejscowego jest obligatoryjne i wydanie decyzji o warunkach zabudowy stanowiłoby rażące naruszenie prawa, będące podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). Z kolei przepis 55 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1580 z późn. zm.) stanowi, iż zakładający lotnisko użytku publicznego lub, w przypadku istniejących lotnisk użytku publicznego, zarządzający tym lotniskiem opracowuje plan generalny lotniska użytku publicznego stanowiący plan rozwoju tego lotniska, sporządzony na okres nie krótszy niż 20 lat, zwany dalej "planem generalnym" (ust. 5). Plan generalny określa obszar objęty planem, z określeniem dopuszczalnych gabarytów obiektów budowlanych i naturalnych (ust. 6 pkt 1). Plan generalny po zaopiniowaniu przez Prezesa Urzędu w zakresie, o którym mowa w ust. 6 pkt 1-6 oraz po uzgodnieniu z Ministrem Obrony Narodowej - w zakresie terenów zamkniętych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2019 r. poz. 725 ze zm.), ministrem właściwym do spraw rozwoju regionalnego - w zakresie zgodności z programami rządowymi dotyczącymi rozwoju kraju, w tym jego poszczególnych regionów -podlega zatwierdzeniu przez ministra właściwego do spraw transportu w zakresie zgodności z polityką transportową kraju (ust. 8 pkt 1 oraz pkt 2). Dla terenów objętych planem generalnym sporządzenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - zgodnego z zatwierdzonym planem generalnym - jest obowiązkowe, z uwzględnieniem przepisów dotyczących terenów zamkniętych. Jeżeli teren zamknięty objęty planem generalnym utraci status terenu zamkniętego, sporządzenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - zgodnego z zatwierdzonym planem generalnym dla tego terenu jest obowiązkowe (ust. 9). Z przepisów tych wynika, iż po pierwsze zakładający lotnisko lub zarządzający lotniskiem (nie musi być to podmiot publiczny - także osoba fizyczna) ma obowiązek opracowania planu generalnego lotniska. Po drugie granice objęte planem określa sam plan. Po trzecie plan ten po zaopiniowaniu/uzgodnieniu przez właściwe organy podlega zatwierdzeniu przez ministra właściwego do spraw transportu. Po czwarte dla terenów objętych planem generalnym sporządzenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest obligatoryjne". Jednocześnie WSA w Krakowie zaznacza, iż nie jest w sprawie kwestionowane, że Plan Generalny Lotniska sporządzony przez zarządcę lotniska został zaopiniowany przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego i uzgodniony z Ministrem Inwestycji i Rozwoju oraz Ministrem Obrony Narodowej, a następnie zatwierdzony w dniu 26 listopada 2018 r. przez Ministra Infrastruktury. Zdaniem Sądu nie jest też sporne, że działki nr [...], [...] i [...] położone są w obrębie przedmiotowego planu ujętego w załączniku graficznym, w związku z czym, w ocenie Sądu, organ miał obowiązek w zaistniałej sytuacji, tj. zatwierdzenia planu generalnego przez właściwego ministra, zawiesić postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Kolegium wskazało, mając na uwadze argumentację zażalenia co do powierzchni ograniczających dla nowej drogi startowej, stanowiących maksymalne granice planu, że WSA w Krakowie w wydanym w sprawie w/w wyroku wypowiedział się już w tej kwestii podając, że "w ocenie Sądu nie do przyjęcia jest koncepcja kwestionowania granic obszaru objętego planem generalnym. Stanowią o tym wprost wyżej przytoczone przepisy. Zarządzający lotniskiem lub zakładający lotnisko, który to podmiot może być także osobą fizyczną (art. 55 ust. 2) ustala obszar objęty granicami planu, a plan ten - także jego granice, zatwierdza organ administracji - minister właściwy do spraw transportu. Z chwilą zatwierdzenia planu generalnego postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla terenów leżących w granicach planu generalnego winny być zawieszone. Skarżone postanowienie jest zatem w pełni legalne (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 8 listopada 2019 r., II SA/Kr 967/19)". Kolegium podkreśliło, że zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Zatem Kolegium, jak również organ I Instancji, są związane przywołanym wyżej wyrokiem WSA w Krakowie, wydanym w przedmiotowej sprawie, w którym wyrażono stanowisko jednoznaczne co do zaistnienia wszelkich podstaw do zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i jednocześnie niedopuszczalności podjęcia innego rozstrzygnięcia. firma B z siedzibą w K. wniosła na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 26 października 2021 r., znak [...], skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając zaskarżonemu postanowieniu rażące naruszenie przepisów prawa mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to: 1. naruszenie art. 107 § 3 w zw. z art. 140 k.p.a. polegające na braku rozważenia i ustosunkowania się do zarzutów zażalenia, w których wyraźnie podniesiono, że w ramach art. 153 p.p.s.a. nie mieści się związanie ustaleniami faktycznymi, które zresztą szczególnie w przypadku wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania mogą ulec zmianie, a dotychczas w sprawie wysokość powierzchni ograniczających nie była przedmiotem wnikliwej analizy, co więcej nieakceptowalnym z perspektywy skarżącej byłoby, gdyby dokonane ustalenia uznać za wiążące i ostateczne, podczas gdy na kanwie analogicznego problemu zostały rozstrzygnięte odmiennie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Skarżącej pozbawiono możliwości zrozumienia motywów rozstrzygnięcia. 2. naruszenie art. 153 p.p.s.a. polegające na bezzasadnym zastosowaniu, jako że przepis ten dotyczy związania organu wykładnią przepisów prawa, podczas gdy skarżąca kwestionuje dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i powołuje nową okoliczność faktyczną wymagającą zbadania i oceny, jako przesądzającą dla sprawy - okoliczność ta nie była przedmiotem ustaleń i oceny, była dotychczas pomijana, a jest istotna, o czym świadczy orzecznictwo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie; 3. naruszenie art. 97 § 2 k.p.a. polegające na niepodjęciu zawieszonego postępowania pomimo, że przesłanka z powodu której postępowanie zostało zawieszone w rzeczywistości nie istniała, to jest pomimo, że przedmiotowy obszar nie leży na terenie objętym Planem Generalnym, a więc nie istnieje dla niego obowiązek sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 4. naruszenie art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a. polegające na nierozpatrzeniu w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego i pominięciu danych dotyczących wysokości obszaru powierzchni ograniczających dla nowej drogi startowej – lotnisko Kraków- Balice, wyznaczającej granice planu generalnego lotniska Kraków-Balice na lata 2016-2036, wynikających z mapy do planu generalnego, która została opublikowana między innymi na portalach Miejskiego Systemu Informacji Przestrzennej przez pracowników Wydziału Geodezji UMK, przekazanych Gminie przez Międzynarodowy Port Lotniczy https://www.krakowairport.pl/pl/firma/lotnisko/inwestycje/krk-2036; 5. naruszenie art. 7 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. polegające na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów i przyjęciu, że działka w stosunku do której toczy się postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji pn. "Budowa zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z infrastrukturą techniczną zlokalizowana jest w granicach planu generalnego dla Lotniska Kraków - Balice, opierając rozstrzygnięcie w sprawie wyłącznie na stanowisku innych podmiotów, których pisma zawierają jedynie prywatne opinie w sprawie, co więcej wyrażone przez podmioty bezpośrednio zainteresowane, bez jakiejkolwiek własnej analizy, ustaleń i oceny ze strony organu, co narusza zasadę prawdy obiektywnej, podczas gdy w rzeczywistości przedmiotowa działka i planowana inwestycja nie jest położona na obszarze objętym planem generalnym, a poniżej granicy tego obszaru, skutkiem obu powyższych uchybień bezzasadnie przyjęto, że zaktualizowała się przesłanka z art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i odmówiono podjęcia zawieszonego postępowania; 6. naruszenie art. 7a § 1 k.p.a. polegające na jego niezastosowaniu; 7. powyższe skutkowało naruszeniem art. 55 ust. 9 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze oraz art. 62 ust. 2 u.p.z.p. polegającym na jego nieprawidłowym zastosowaniu. W związku z podniesionymi zarzutami skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, a także o przeprowadzenie rozprawy. W obszernym uzasadnieniu skargi przedstawiono argumentację dla sformułowanych zarzutów. W odpowiedzi na skargę SKO w Krakowie wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Niniejsza sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej "P.p.s.a." - sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Zaskarżone postanowienie należy do pierwszej z ww. kategorii, dlatego też niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania w trybie uproszczonym, bez wyznaczania rozprawy. Wniosek skarżącej o wyznaczenie rozprawy nie został uwzględniony, co nie wpływa jednak na wnikliwość dokonanej przez Sąd analizy zarzutów i argumentacji skargi. Zdaniem Sądu skierowanie niniejszej sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym umożliwiło rozstrzygnięcie sprawy bez szkody dla jej wyjaśnienia, przeciwdziałając jednocześnie stanowi przewlekłości postępowania. Przy tym wyjaśnić należy, że rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym nie prowadzi do pominięcia argumentacji stron, bowiem podnoszone przez nie argumenty, są rozważane przez Sąd w oparciu o akta sprawy oraz złożoną skargę i inne pisma procesowe. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 P.p.s.a., odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. Regułą jest, że w ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 P.p.s.a. sąd jest uprawniony do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.), zaś jedynym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 P.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy (art. 135 P.p.s.a.) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa. Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 P.p.s.a. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest kwestia odmowy podjęcia przez organ administracji zawieszonego postępowania administracyjnego w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Dokonana na podstawie powyższych kryteriów kontrola zaskarżonego postanowienia wykazała, że jest ono prawidłowe, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku. Zgodnie z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 741; dalej "u.p.z.p.") jeżeli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy obszaru, w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy zawiesza się do czasu uchwalenia planu. Stosownie zaś do art. 55 ust. 9 zd. pierwsze ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1970) dla terenów objętych planem generalnym sporządzenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - zgodnego z zatwierdzonym planem generalnym - jest obowiązkowe, z uwzględnieniem przepisów dotyczących terenów zamkniętych. "Plan generalny", o jakim mowa w ww. przepisie, to dokument stanowiący plan rozwoju lotniska użytku publicznego, sporządzony na okres nie krótszy niż 20 lat (art. 55 ust. 5 ustawy Prawo lotnicze). Dokument ten określa m. in. obszar objęty planem, z określeniem dopuszczalnych gabarytów obiektów budowlanych i naturalnych (art. 55 ust. 6 pkt 1), a także koncepcję rozwoju przestrzennego wraz z zagospodarowaniem stref wokół lotniska (art. 55 ust. 6 pkt 4). Przesłanką zatem zawieszenia postępowania administracyjnego prowadzonego w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy (art. 62 ust. 2 u.p.z.p. w zw. z art. 55 ust. 9 Prawa lotniczego) jest uprzednie ustalenie, że nieruchomość przeznaczona pod zabudowę (działka inwestycyjna) znajduje się w obszarze objętym planem generalnym. Stwierdzenie to odnieść należy także do przedmiotu kontrolowanego postępowania, którym jest odmowa podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego. Stanowisko to wynika z tożsamych procesowych skutków dla postępowania obu wskazanych postanowień (w przedmiocie zawieszenia postępowania i odmowy podjęcia postępowania zawieszonego). Kluczowa w niniejszej sprawie jest kwestia, czy dla obszaru, na którym ma być realizowana przedmiotowa inwestycja istnieje obowiązek sporządzenia planu. Jak wynika z dokonanych przez organy ustaleń, teren, na którym planowana jest przedmiotowa inwestycja, tj. działki nr [...], [...] i [...] obr. 8 Krowodrza położone są w zachodniej części miasta, w rejonie ulicy [...] w Krakowie, gdzie istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego. Obszar ten objęty jest bowiem Planem Generalnym Lotniska Kraków/Balice na lata 2016-2036, który został zaopiniowany przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego i uzgodniony z Ministrem Inwestycji i Rozwoju oraz Ministrem Obrony Narodowej, a następnie zatwierdzenia planu dokonał Minister Infrastruktury, który zatwierdził ostatecznie plan krakowskiego lotniska w dniu 26 listopada 2018 r. Powyższe okoliczności zatwierdzenia planu generalnego, jak i granic obszaru Planu Generalnego Lotniska Kraków/Balice, Kolegium potwierdziło w toku poprzedniego postępowania, zwracając się o stosowne informacje do Ministerstwa Infrastruktury Departamentu Lotnictwa, do Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego, UMK Wydział Architektury i Urbanistyki oraz Międzynarodowego Portu Lotniczego im. Jana Pawła II Kraków-Balice sp. z o.o. Minister Infrastruktury, a więc organ, który dokonał zatwierdzenia planu generalnego, w piśmie z 27 maja 2019 r., potwierdził fakt zatwierdzenia przedmiotowego Planu i wskazał, że powierzchnie ograniczające dla nowej drogi startowej stanowią jednocześnie granice obszaru Planu. Kolegium pozyskało również od Międzynarodowego Portu Lotniczego im. Jana Pawła II Kraków-Balice sp. z o.o. mapę z przebiegiem powierzchni ograniczających dla nowej drogi startowej. Spółka Międzynarodowy Port Lotniczy im. Jana Pawła II Kraków-Balice sp. z o.o. (pismo z 7 czerwca 2019 r.) podała, że ww. mapa jest jedynym elementem planu Generalnego obrazującym obszar, dla którego sporządzenie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego jest obligatoryjne, a część tekstowa nie podlega ujawnieniu z uwagi na ochronę informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, co potwierdziło również Ministerstwo Infrastruktury. Dane dotyczące obszaru powierzchni ograniczających dla nowej drogi startowej – lotnisko Kraków/Balice wyznaczające granice planu generalnego lotniska Kraków/Balice na lata 2016-2036 zostały opublikowane również na portalach Miejskiego Sytemu Informacji Przestrzennej. Powierzchnie ograniczające dla nowej drogi startowej stanowiące maksymalne granice planu oznaczone są na planie zgodnie z legendą przedmiotowego Planu liniami w kolorze niebieskim. Jak ustaliło Kolegium na podstawie pozyskanej mapy działki nr [...], [...] i [...] obr. 8 Krowodrza leżą w obrębie przedmiotowego Planu. Zatem wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy obszaru, w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego dla obszaru Planu Generalnego Lotniska Kraków /Balice. Powyższe ustalenia nie uległy zmianie od czasu wydania przez SKO postanowienia z 2 lipca 2019 r. znak [...] utrzymującego w mocy poprzedzające postanowienie organu I instancji z 20 marca 2019 r. o zawieszeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowego zamierzenia budowlanego. Złożona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarga na ww. postanowienie SKO została oddalona wyrokiem z 6 grudnia 2019 r. sygn. II SA/Kr 1058/19. W uzasadnieniu w/w wyroku WSA w Krakowie stwierdził, że skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw, bowiem zawieszenie postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli dotyczy obszaru, dla którego sporządzenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest obligatoryjne, nie jest uprawnieniem, ale obowiązkiem organu (art. 62 ust. 2 u.p.z.p.). WSA w Krakowie w w/w wyroku wskazał, że "dalsze procedowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli zaistniała sytuacja regulowana w/w przepisem, stanowiłoby rażące naruszenie przepisów o planowaniu przestrzennym. Jak zasadnie wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 lipca 2010 r., sygn. II OSK 1073/09 niedopełnienie obowiązku zawieszenia postępowania dla obszaru, dla którego na podstawie odrębnych przepisów uchwalenie planu miejscowego jest obligatoryjne i wydanie decyzji o warunkach zabudowy stanowiłoby rażące naruszenie prawa, będące podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.)." Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie, wobec faktu, że działki nr [...], [...] i [...] są położone w obrębie przedmiotowego planu generalnego ujętego w załączniku graficznym, zatem organ w zaistniałej sytuacji zatwierdzenia planu generalnego przez właściwego ministra, nie miał podstaw do podjęcia zawieszonego postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Odnosząc się do zarzutu skargi co do powierzchni ograniczających dla nowej drogi startowej, stanowiących maksymalne granice planu, trzeba wskazać, że nie do przyjęcia jest koncepcja kwestionowania granic obszaru objętego planem generalnym. Stanowią o tym wprost przytoczone przez organ przepisy Prawa lotniczego. Zarządzający lotniskiem lub zakładający lotnisko, który to podmiot może być także osobą fizyczną (art. 55 ust. 2) ustala obszar objęty granicami planu, a plan ten - także jego granice, zatwierdza organ administracji - minister właściwy do spraw transportu. Z chwilą zatwierdzenia planu generalnego postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla terenów leżących w granicach planu generalnego winny być zawieszone. Nie ma więc, zdaniem Sądu, podstaw do kwestionowania legalności zaskarżonego postanowienia. Wobec powyższych rozważań Sąd uznał za bezzasadny zarzut skargi naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. upatrywany w braku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy poprzez pominięcie danych dotyczących wysokości obszaru powierzchni ograniczających dla nowej drogi startowej - lotnisko Kraków/Balice, wyznaczającej granice planu generalnego lotniska Kraków/Balice na lata 2016-2036, wynikających z mapy do planu generalnego. Sąd nie dopatrzył się także naruszenia art. 8 i art. 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a. polegającego na zbyt skrótowym sformułowaniu uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia i niewystarczającym wyjaśnieniu stronie zasadności przesłanek podjętego rozstrzygnięcia. Postanowienie będące przedmiotem kontroli Sądu zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne, z powołaniem się na odpowiednie przepisy, które w sposób dostatecznie jasny i precyzyjny wyjaśnia przesłanki odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. W związku z tym w przekonaniu Sądu nie można uznać, aby uzasadnienie zaskarżonego rozstrzygnięcia miało charakter skrótowy i nie wyjaśniało w sposób wystarczający przesłanek jego podjęcia. Podsumowując należy stwierdzić, że sama niezgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia z oczekiwaniami skarżącej nie może być utożsamiana z naruszeniem prawa przez organy administracji. Mając powyższe na uwadze Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, ponieważ żaden z jej zarzutów nie okazał się uzasadniony, a Sąd nie znalazł innych podstaw do usunięcia zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego. Sąd uchyla zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 P.p.s.a. tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub w razie naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie Sąd, dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia SKO nie stwierdził takich wad i uchybień, dlatego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 151 P.p.s.a.