II SA/Kr 339/15

Kraków, dnia 30 kwietnia 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.W. o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nr [...] z dnia 9 stycznia 2015r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. K.W. działająca przez profesjonalnego pełnomocnika adw. M.H. , w złożonej skardze, domagała się również wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków w postaci przymusowej egzekucji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a - musi być wykładany ścieśniająco, a zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wskazania i uprawdopodobnienia istnienia wymienionych przesłanek. Skoro zatem profesjonalny pełnomocnik wnioskodawcy powołuje się na niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody w postaci skutków przymusowej egzekucji, to powinien naprowadzić dlaczego rozbiórka tablicy reklamowej doprowadzi do skutku jaki wskazuje tj. trudnego do odwrócenia np. majątkowego, odszkodowawczego. Brak we wniosku jakichkolwiek konkretnych danych w tym względzie, zwłaszcza iż wniosek pochodzi od profesjonalnego pełnomocnika, prowadzi do uznania, że brak jest podstaw do wstrzymywania wykonania decyzji w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a., gdyż nie jest rzeczą Sądu domniemywać występowania przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.