II SA/Kr 3423/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie WSA Barbara Pasternak WSA Piotr Głowacki (spr.) Protokolant Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lipca 2006 r. sprawy ze skargi E. R. i A. R. o wznowienie postępowania w sprawie [...] postanawia: skargę odrzucić Uzasadnienie postanowienia A.i E. małżonkowie R. domagali się wznowienia postępowania w sprawie z ich skargi na decyzję Wojewody z dn. [...]1998 r. nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania czynności w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem, która to sprawa zakończona została wyrokiem N.S.A. w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy z dn. [...].2002 r. oddalającym skargę. Wedle skarżących decyzje organów administracyjnych nałożyły na nich obowiązek wykonania ściany ogniowej w budynku stodoły, którego realizacja spowoduje naruszenie własności działki sąsiedniej; w szczególności fundament ściany został tak zaprojektowany, że jego część musi być wykonana na działce sąsiada. W tej sytuacji skarżący, nie mogąc wykonać obowiązku nałożonego decyzjami, wnosili o ponowne rozpatrzenie sprawy i wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem sądu. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosił o jej oddalenie podnosząc, że nie istnieją żadne przeszkody, ażeby stopę fundamentową wraz z fundamentem pod ścianę osłonową usytuować w całości na działce skarżących, a tym samym ścianę osłonową wykonać mimośrodowo względem fundamentu i stopy. Uczestnicy postępowania S. K. i S. K. wnosili o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wedle treści art. 279 ustawy z 30.08.2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która znajduje w sprawie zastosowanie z racji brzmienia art. 97 ustawy z 30.08.2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać między innymi podstawę wznowienia i jej uzasadnienie oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia (art. 281 powołanej wyżej ustawy). Badanie, czy skarga oparta na wykryciu nowych faktów i dowodów opiera się na ustawowej podstawie wznowienia polega na zbadaniu, czy twierdzenia skargi w zakresie tej podstawy okażą się prawdziwe. Jeśli sąd dojdzie do przekonania, że z twierdzeń skargi wynika, iż powoływane w niej jako wykryte później fakty i dowody bądź nie są "nowe", bądź też są wprawdzie "nowe", ale nie mogły mieć wpływu na wynik sprawy - odrzuca skargę o wznowienie postępowania (orz. S.N. z 1.12.1956 r. 4 CR 245/56, OSN 1958, nr 1, p. 17). Samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Dlatego konieczne jest zbadanie, czy twierdzenia skargi będą stanowiły taką ustawową podstawę (post. S.N. z 25.01.1996 r [...], nie publ.). W realiach niniejszej sprawy nie może budzić wątpliwości, że skarżący upatrują podstawy dla wznowienia postępowania w okolicznościach znanych im już uprzednio, t. j. podczas toczącego się postępowania administracyjnego zakończonego wyrokiem N.S.A. z 10.10.2002 r. (sygn. akt II SA/Kr 86/99), albowiem okoliczności te ówcześnie podnosili. Niezależnie od ich merytorycznej oceny skonstatować należy, że nie stanowią one takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych mogących mieć wpływ na wynik sprawy, z których skarżący nie mogli skorzystać w poprzednim postępowaniu. W konsekwencji uprawnione jest twierdzenie - abstrahując od braków skargi w zakresie żądania uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia - iż w istocie rzeczy mimo literalnego przywołania przez skarżących ustawowej podstawy wznowienia z art. 273 § 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi to faktycznie podstawy takiej brak. Powyższe skutkować musi odrzuceniem skargi w oparciu o art. 281 wzmiankowanej ustawy.