II SA/Kr 351/12

sygn. akt II SA/Kr 351/12 Kraków, dnia 21 września 2012r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka - Duda po rozpoznaniu w dniu 21 września 2012r. na posiedzeniu niejawnym skargi K. G. i M. G. na uchwałę Rady Miasta Gorlice z dnia 26 października 2006r., nr 520/LV/2006 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę. sygn. akt II SA/Kr 351/12 Kraków, dnia 21 września 2012r. UZASADNIENIE K. G. i M. G. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miasta Gorlice z dnia 26 października 2006r., nr 520/LV/2006 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W wykonaniu zarządzenia z dnia 23 lipca 2012r. skarżąca K. G. została wezwana do wykazania, że przed wniesieniem skargi do sądu wezwała Radę Miasta Gorlice do usunięcia naruszenia prawa związanego z podjęciem zaskarżonej uchwały – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 3 sierpnia 2012r. W piśmie procesowym z dnia 10 sierpnia 2012r. (data stempla pocztowego) K. G. podała, że w dniu 25 września 2009r. do Urzędu Miejskiego w G. wpłynęło jej pismo z daty 24 września 2009r., w którym wskazała na szereg uchybień, związanych z podjęciem kwestionowanej uchwały. W szczególności podniosła w nim zarzuty naruszenia licznych przepisów K.p.a., a nadto zwróciła uwagę na naruszenie zasad ustalania strefy ochronnej budynku. Wskazała też, że Burmistrz Miasta G. nie przeprowadził po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyroku z dnia 19 grudnia 2005r. żadnego postępowania i nie podjął żadnych czynności. Skarżąca przedłożyła kopię tego pisma i zaznaczyła, że innych pism nie posiada. Jej zdaniem treścią żądania, zawartego w piśmie z dnia 24 września 2009r. było wezwanie Rady Miasta G. do usunięcia naruszenia prawa, związanego z podjęciem zaskarżonej uchwały. W wykonaniu zarządzenia z dnia 21 sierpnia 2012r. M. G. została wezwana do wykazania stosownymi dokumentami, że przed wniesieniem skargi na uchwałę Rady Miasta Gorlice z dnia 26 października 2006r., Nr 520LV/2006 dnia 25 maja 2006r., Nr 448/XLVIII/2006 wezwała Radę do usunięcia naruszenia prawa, związanego z podjęciem ww. uchwały – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało jej doręczone dnia 27 sierpnia 2012r. W piśmie z dnia 28 sierpnia 2012r. (data stempla pocztowego) M. G. wskazała, że kierowała pisma do Urzędu Miasta w Gorlicach, Wojewody Małopolskiego, Urzędu Wojewódzkiego w N. i K.. Treść pism była jednoznaczna i wzywała do usunięcia stanu niezgodnego z prawem, zmiany planu zagospodarowania przestrzennego i uchylenia podjętych uchwał. M. G. nie dołączyła do pisma żadnych dokumentów. W aktach sądowych znajduje się kopia pism T. G. (podpisującego się jako pełnomocnik): z dnia 23 sierpnia 2008r., kierowanego do Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Krakowie – Delegatury w N., dotyczącego strefy ochrony konserwatorskiej (k. 74 – 75) oraz do Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego, z dnia 13 stycznia 2009r., zawierającego zastrzeżenia wobec miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz niewykonania przez Urząd Miejski w Gorlicach wyroku sądu administracyjnego (k. 76-77). W aktach znajduje się też kopia pisma M. i T. G. z dnia 17 lutego 2006r., kierowanego do Urzędu Miejskiego w Gorlicach, zawierającego oświadczenie o braku zgody na zajęcie działki celem poszerzenia drogi wojewódzkiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z przepisu tego wynika w sposób wyraźny, że warunkiem wniesienia skargi na uchwałę rady gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, a zatem również na uchwałę w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jest wezwanie na piśmie właściwego organu do wykonania orzeczenia sądu. W orzecznictwie na gruncie powołanego przepisu wskazuje się słusznie, że przedmiot zaskarżenia musi pokrywać się z przedmiotem wezwania do usunięcia naruszenia (tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 23 czerwca 2010r., sygn. akt II SA/Sz 177/10, Lex Omega nr 668879). Należy się zgodzić również z poglądem, że wezwanie do usunięcia naruszenia, o jakim mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie terytorialnym, stanowiące warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na uchwałę organu gminy, musi być skierowane do organu samorządowego znajdującego się w ramach struktury organizacyjnej danej gminy. Żądanie unieważnienia uchwały organu gminy skierowane do organu nadzoru uruchamia wyłącznie postępowanie nadzorcze w ramach własnych, samodzielnych kompetencji tego organu do badania legalności uchwał organów gminy i nie zastępuje wezwania, o jakim mowa w art. 101 ust. 1 ustawy (tak w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 1995r., sygn. akt II SA 105/95, ONSA 1996/2/81). Zwraca się także uwagę, że skierowanie wezwania do usunięcia naruszenia prawa w przypadku skargi na uchwałę rady gminy do wójta nie zawsze powoduje, że wezwanie to jest prawnie bezskuteczne, gdyż obowiązkiem wójta jest nadanie wezwaniu właściwego biegu. Jednak, o ile jeszcze proobywatelska i liberalna wykładnia art. 101 ust. 1 pozwalałaby kwalifikować jako skuteczne wezwanie skierowane do organu wykonawczego gminy (wójta, burmistrza czy prezydenta) a nie jej organu uchwałodawczego (rady), o tyle popełnienie "podwójnego" błędu, a więc omyłkowe zaadresowania pisma i do tego brak wezwania jako takiego (a wystosowanie innego pisma np. wniosku o uchylenie uchwały w trybie nadzoru) nie pozwala już na uznanie przez sąd administracyjny takiej czynności za wezwanie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2011r., sygn. akt II OSK 910/11, Lex Omega nr 992663). Skarga, wniesiona bez uprzedniego wezwania organu właściwego jest niedopuszczalna, co obliguje sąd administracyjny do jej odrzucenia, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. Nr z 2012r., poz. 270 -oznaczana dalej jako p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarga podlega odrzuceniu, ponieważ żadna ze skarżących nie wykazała, aby jej wniesienie poprzedziła wezwaniem organu jednostki samorządu terytorialnego do usunięcia naruszenia prawa. K. G. powoływała się na pismo z dnia 24 września 2009r., przedkładając jego kopię. Z treści tego pisma wynika, że skierowane było do Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego. Na piśmie znajduje się również prezentata Urzędu Miejskiego w Gorlicach z datą 25 września 2009r., z czego wynika, że organ tej jednostki samorządu terytorialnego mógł się z treścią pisma zapoznać. Analiza pisma K. G. nie pozwala jednak stwierdzić, aby było ono wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, kierowanym do jednostki samorządu terytorialnego. Wniosek o usunięcie naruszenia prawa nie został w nim bowiem w żaden sposób wyartykułowany. Pismo zawiera co prawda zarzut, że uchwała z dnia 26 października 2006r. jest sprzeczna z prawem, a nadto stwierdzenie, że Wojewódzki Konserwator Zabytków powinien wydać nowe postanowienie w przedmiocie strefy ochronnej. Jednak wobec wyraźnego wskazania, że adresatem pisma jest Małopolski Urząd Wojewódzki, przy jednoczesnym braku żądania, kierowanego wprost do któregokolwiek z organów Gminy Gorlice nie sposób uznać, aby pismo z dnia 24 września 2009r. spełniało wymóg wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. M. G. w wyznaczonym terminie nie przedłożyła jakichkolwiek dokumentów, które potwierdzałaby, że wyczerpała tryb zaskarżenia, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Znajdujące się w aktach sądowych kopie pism również nie mogą być uznane za takie wezwanie. Były bowiem kierowane bądź do innych organów niż organy Gminy Gorlice, bądź też nie odnosiły się do naruszenia prawa, związanego z zaskarżoną uchwałą. Mając powyższe na uwadze, należało uznać, że żadna ze skarżących nie wezwała Rady Miasta Gorlice do usunięcia naruszenia prawa w związku z zaskarżoną uchwałą. Skarga jako niedopuszczalna podlegała zatem odrzuceniu, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, za podstawę biorąc art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.