II SA/Kr 352/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M., G.S., A.K., A.G,. D.B. I.S. M.J. , na uchwałę Rady Miejskiej w Wieliczce z dnia 10 listopada 2010 r., Nr XLVI/763/2010 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Wieliczka – obszar "A" p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe. M.M., G.S. A.K. A.G. D.B. I.S. i M.J., , wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Wieliczce z dnia 10 listopada 2010 r., Nr XLVI/763/2010 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Wieliczka – obszar "A" Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 12 grudnia 2011 r., sygn. akt: II SA/Kr 817/11 po rozpoznaniu skargi innego skarżącego na tę samą uchwałę stwierdził nieważność tej uchwały w części, a w pozostałej części skargę oddalił. Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie, w której zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 grudnia 2011 r., sygn. akt: II SA/Kr 817/11 nie zostało jeszcze zakończone, albowiem powyższy wyrok nie jest wyrokiem prawomocnym. W uzasadnieniu wyroku z dnia 12 grudnia 2011 r., sygn. akt: II SA/Kr 817/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wskazał, że przedmiotem zaskarżenia była cała uchwała Rady Miejskiej w Wieliczce z dnia 10 listopada 2010 r., Nr XLVI/763/2010 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Wieliczka – obszar "A" oraz że nie doszło do naruszenia właściwości organów w zakresie uchwalania przedmiotowego planu, a także nie stwierdził istotnego naruszenia trybu sporządzania tego planu. Stwierdził natomiast naruszenie zasad sporządzania planu i w tym zakresie skargę uwzględnił. W związku z faktem, że przedmiotowa skarga M.M. , G.S. , A.K. A.G. D.B. I.S. i M.J. , dotyczy uchwały Rady Miejskiej w Wieliczce z dnia 10 listopada 2010 r., Nr XLVI/763/2010 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Wieliczka – obszar "A", której – jak wynika z uzasadnienia wyroku z dnia 12 grudnia 2011 r., sygn. akt: II SA/Kr 817/11 - zgodność z prawem była już badana przez sąd administracyjny, celowe było zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt: II SA/Kr 817/11. W obydwu postępowaniach – II SA/Kr 817/11 i II SA/Kr 352/12 zaskarżono tę samą uchwałę, a sąd już analizował kwestie dotyczące prawidłowości zaskarżonej uchwały i poprzedzającej ją procedury planistycznej. Prawomocne rozstrzygnięcie sprawy o sygn. akt: II SA/Kr 817/11 obejmującej przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie ze skargi M.M, .G.S., A.K. A.G., D.B. I.S. i M.J. , ma zatem wpływ na wynik postępowania sądowoadministracyjnego w tej sprawie. Rozstrzygnięcie w sprawie II SA/Kr 817/11 determinuje rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie, gdyż w sytuacji prawomocnego wyeliminowania zaskarżonej uchwały z obrotu prawnego – co może mieć miejsce również w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - postępowanie w przedmiotowej sprawie stanie się bezprzedmiotowe. Z kolei okoliczność prawomocnego oddalenia skargi w sprawie II SA/Kr 817/11 ma znaczenie z punktu widzenia art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym "orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby". W zaistniałej sytuacji postępowanie w sprawie należało zawiesić mając na uwadze treść art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270), zgodnie z którym Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Sprawa niniejsza dotyczy sprawy ze skargi na akt planistyczny stąd nie ma do niej zastosowania uchwała NSA z dnia 24 listopada 2008 r., II FPS 4/08 dotycząca postępowań w sprawach kończących się indywidualnymi aktami administracyjnymi. Zgodnie ze stanowiskiem doktryny należy szeroko interpretować zawarte w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270) pojęcie "rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego toczącego się postępowania", wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności. Ponieważ istotą sądownictwa administracyjnego jest kontrola działalności administracji publicznej, przeto ogromne znaczenie ma jednolitość orzecznicza. Niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji byłoby odmienne stanowisko sądu co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie faktycznym (tak: Komentarz o art. 125 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270) w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, wyd. II). Wskazać wreszcie należy, że zgodnie z najnowszym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w sytuacji, gdy przedmiotem postępowania jest ta sama uchwała, w stosunku do której zapadł nieprawomocny wyrok, to uprawomocnienie się tego wyroku ma wpływ na kolejną sprawę. Przy tym na prawidłowość postanowienia o zawieszeniu nie mają wpływu kwestie kolejności przyjęcia do rozpoznania skarg oraz okoliczność niepołączenia przez Sąd do wspólnego rozpoznania spraw ze skarg wniesionych na tę samą uchwałę (postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2012 r., II OZ 1352/11).