II OZ 1352/11

Dnia 11 stycznia 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 września 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 770/11, o zawieszeniu postępowania sądowego w sprawie ze skargi I. K. na uchwałę Rady Miasta Rabka-Zdrój z dnia 31 maja 2010 r., Nr LVII/390/10 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Rabka Zdrój postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 30 września 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 770/11, zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi I. K. na uchwałę Rady Miasta Rabka-Zdrój z dnia 31 maja 2010 r., Nr LVII/390/10, w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Rabka Zdrój. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że przed rozpoznaniem skargi I. K., w której zażądała stwierdzenia nieważności przedmiotowej uchwały, WSA w Krakowie wyrokiem z dnia 13 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 795/11 rozpoznając skargę Wojewody Małopolskiego na tę samą uchwałę stwierdził jej nieważność w całości. Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie sygn. akt II SA/Kr 795/11 nie zostało jeszcze zakończone, ponieważ wyrok z dnia 13 lipca 2011 r. nie jest prawomocny. W związku z faktem, iż skarga w przedmiotowej sprawie dotyczy również uchwały Rady Miasta Rabka Zdrój z dnia 31 maja 2010 r. nr LVII/390/10, w ocenie Sądu I instancji, celowe było zawieszenie postępowania sądowego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie II SA/Kr 795/11. Rozstrzygnięcie w sprawie II SA/Kr 795/11 determinuje rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie, gdyż w sytuacji prawomocnego wyeliminowania zaskarżonej uchwały z obrotu prawnego postępowanie w przedmiotowej sprawie stanie się bezprzedmiotowe. Zdaniem Sądu I instancji w sprawie wystąpił przesłanka określona w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.). I. K. w zażaleniu na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie, zarzuciła mu: - naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego z powołaniem się na uzależnienie rozstrzygnięcia sprawy ze skargi I. K. od wyniku ewentualnego postępowania ze skargi kasacyjnej, która dopiero może być wniesiona przez Radę Miasta Rabka-Zdrój od wyroku WSA w Krakowie z dnia 13 lipca 2011 r., gdzie w ocenie skarżącej, rozstrzygnięcie postępowania ewentualnej, jeszcze nie wniesionej, skargi kasacyjnej w innej, zbieżnej przedmiotowo sprawie nie stanowi zagadnienia prejudycjalnego uniemożliwiającego rozpoznanie merytoryczne sprawy ze skargi wniesionej przez skarżącą; - naruszenie art. 269 § 1 p.p.s.a. poprzez wydanie rozstrzygnięcia niezgodnego z wiążącym stanowiskiem przyjętym w uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2008 r., sygn. akt II FPS 4/08, iż przepis art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie stanowi podstawy do zawieszenia przez wojewódzki sąd administracyjny z urzędu postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w innej sprawie tego samego rodzaju, w której zapadło już orzeczenie, ale zostało ono zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego; - naruszenie art. 111 § 1 p.p.s.a. poprzez zaniechanie zarządzenia połączenia do wspólnego rozpoznania spraw ze skargi I. K., ze skargi Z. N. z dnia 8 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 772/11, oraz ze skargi Wojewody Małopolskiego z dnia 11 kwietnia 2011 r. (sygn. akt II SA/Kr 795/11), gdzie wszystkie skargi miały za przedmiot tą samą uchwałę Rady Miasta Rabka Zdrój; - naruszenie § 25 pkt 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 września 2003 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 169, poz. 1646) poprzez rozpoznanie na rozprawie w dniu 13 lipca 2011 r. ostatniej według kolejności wpływu sprawy ze skargi Wojewody Małopolskiego; - naruszenie konstytucyjnego nakazu rozpoznawania spraw bez zbędnej zwłoki – art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz zasady szybkości postępowania sądowoadministracyjnego – art. 7 p.p.s.a. poprzez zaniechanie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcie Sądu I instancji jest w pełni prawidłowe. W sprawie zaistniały przesłanki z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do zawieszenia postępowania sądowego wywołanego skargą I. K.. W sprawie o sygn. akt II SA/Kr 795/11, której przedmiotem jest również uchwała nr LVII/390/10 Rady Miasta Rabka Zdrój z dnia 31 maja 2010 r., zapadł nieprawomocny wyrok stwierdzający nieważność tej uchwały. Skoro zatem przedmiotem niniejszego postępowania jest ta sama uchwała, to uprawomocnienie się powołanego wyżej wyroku będzie miało wpływ na sprawę niniejszą. Jak słusznie zauważył Sąd Wojewódzki, wyeliminowanie uchwały z obrotu prawnego wskutek wyroku stwierdzającego jej nieważność w całości czyni bezprzedmiotowym kolejne postępowanie wszczęte odrębną skargą na tę samą uchwałę (por. ponadto postanowienia NSA z 06.09.2011 r. i 14.12.2011 r., sygn. akt II OZ 634/11, II OZ 1299/11). W świetle powyższego argumenty zażalenia nie zasługują na uwzględnienie. Na prawidłowość zaskarżonego postanowienia nie mają wpływu podniesione kwestie kolejności przyjęcia do rozpoznania skarg oraz okoliczność niepołączenia przez Sąd do wspólnego rozpoznania spraw ze skarg wniesionych na tę samą uchwałę. W sprawie nie zachodzi też sytuacja, o jakiej mowa w uchwale siedmiu sędziów NSA, sygn. akt II FPS 4/08. Ponadto trafnie zwrócił uwagę Sąd I instancji, że w sprawach skarg na akt planistyczny uchwała NSA z dnia 24 listopada 2008 r., sygn. akt II FPS 4/08, nie ma zastosowania ponieważ dotyczy ona postępowań w sprawach kończących się indywidualnymi aktami administracyjnymi. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.