II SA/Kr 3579/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski(spr.) Sędziowie NSA Krystyna Kutzner WSA Halina Jakubiec Protokolant Agnieszka Słaboń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2004 r sprawy ze skargi J. W. i C.W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 22 października 2001 r Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę II SA/Kr 3579/01 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 22 października 2001 r. Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po rozpatrzeniu odwołania J. W. i C. W., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty Powiatowego z dnia [...] 2001 r. znak. [...], którą umorzono postępowanie w sprawie wprowadzenia w ewidencji gruntów obrębu Pogwizdów zmian dotyczących działki Nr [...]. Decyzję organu odwoławczego oparto na przepisach art. "138§ 1" kpa oraz art. 7"b" i 20 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. Nr 100 z 2000 r., poz. 1086). W uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego przytoczono następujące ustalenia faktyczne i motywy prawne rozstrzygnięcia. Decyzją z dnia [...] 1996 r. znak. [...] Kierownik Urzędu Rejonowego orzekł o wprowadzeniu zmian w ewidencji gruntów polegających na podziale działki ewid. [...] obj[...], na działki ewid. [...] i [...] przy ustaleniu którym działkom według poprzednich oznaczeń katastralnych odpowiada działka ewid. [...] stanowiąca własność J.W. i C. W., oraz przy ustaleniu, że dz. ewid. [...] odpowiada części pgr. L. kat. [...] która objęta jest Księgą Wieczystą [...] i stanowi własność M. O., W. K, K O, K.O., J.S. i Z. W., jako spadkobierców W. O. i S O. Z uzasadnienia tej decyzji wynikało, iż postępowanie w sprawie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów wszczęto z urzędu "w celu doprowadzenia do zgodności ewidencji ze stanem prawnym", wobec przyjęcia w toku postępowania o rozgraniczenie działki ewid. [...] m. in. z nieruchomościami stanowiącymi działki ewidencyjne [...] i [...], że do działki ewid. [...] stanowiącej własność J. i C.W. wchodzi część pgr.L. kat. [...] objętej księgą wieczystą założoną dla innych właścicieli. Wojewoda, rozpatrując odwołanie J. W. i C. W., decyzją z dnia [...] 1997 r. Nr [...], utrzymał w mocy powyższą decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi J. W. i C. W., wyrokiem z dnia 17 listopada 2000 r. (sygn. akt II SA/Kr 2325/97), uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji. Ponownie rozpatrując sprawę Starosta Powiatowy działający przez upoważnionego geodetę decyzją z dnia [...] 2001 r. Nr [...], na podstawie art. 104 i 105 § 1 kpa umorzył postępowanie administracyjne w sprawie wprowadzenia w ewidencji gruntów zmian co do działki [...] Rozstrzygnięcie to oparto na ustaleniach z których wynika, iż w dziale I księgi wieczystej [...] obejmującej nieruchomość współwłasności J. W. i C. W., wpisana jest działka Nr [...] i działka [...]. Działka [...] powstała w wyniku podziału działki [...] na działki [...],[...],[...] i [...], dokonanego operatem pomiarowym Nr [...] z dnia [...].1986 r., którego kopia znajduje się w zbiorze dokumentów przy aktach księgi wieczystej. Przyjął organ I instancji, że ulegającej podziałowi tym operatem działce [...] odpowiadały p.b.185, cz. pgr. [...], cz. [...],[...],[...],[...],[...], cz. [...],[...],[...],część [...], cz. [...] i cz. [...]. Według tego operatu powstałej po podziale działce [...] odpowiadają pgr. [...] i [...], działce [...] część pgr. [...], a działce [...]część pgr. [...]Operatem tym nie została wydzielona działka, której odpowiadała by część pgr. [...], z czego wynika, że część p.gr. [...] pozostaje nadal w obrębie działki ewidencyjnej [...] Ustalił Starosta, że w dziale I księgi wieczystej [...] obejmującej nieruchomość S. i W. O. wpisana jest cała pgr. [...] . Zdaniem organu I instancji, ponieważ w dwóch różnych księgach wieczystych ujawniony jest odmienny stan prawny dotyczący w części tego samego gruntu, to rozstrzygnięcie tego stanu nie należy do organu prowadzącego ewidencję, a jedynie na drodze cywilno prawnej w sprawie o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. Od decyzji umarzającej postępowanie w sprawie wprowadzenia zmian co do działki ewid. [...] odwołanie wnieśli J. i C. .W zaznaczając, że w sprawie granic ich działki Nr [...] istnieje spór graniczny. Zdaniem odwołujących się podział działki Nr [...] nastąpił na wniosek stron przeciwnych, a o wpisie do ksiąg wieczystych nie zostali powiadomieni. Odwołanie powołuje się na treść aktu własności ziemi Nr [...], stwierdzającego, że małżonkowie C. W. i J. W.stali się współwłaścicielami działki [...] o pow. [...] ha i zarzuca, że w księdze wieczystej i ewidencji powierzchnia ich własności jest mniejsza, wnosząc o zbadanie zasadności "uwłaszczenia" sąsiadów. Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, wskazał na podstawy wpisów prawa własności C. W. i J.W. w księdze wieczystej [...] obejmującej działki [...] o pow. [...] ha i [...] o pow. [...] ha. Podstawę wpisów stanowiły nie tylko stwierdzenie praw do spadku postanowieniem z [...] .1961 r., umowa darowizny z dnia [...].1961 r. i umowa sprzedaży z dnia [...].1970 r., ale także decyzja Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia [...].1982 r. Nr [...], oraz postanowienie Sądu Rejonowego z dnia [...] .1988 r. Nr [...] Przywołując przepis art. 63 ustawy z dnia 19.10.1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 107 poz. 464), wskazał organ odwoławczy na niedopuszczalność dochodzenia w postępowaniu administracyjnym stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany decyzji (aktów własności ziemi) wydanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych, stojąc na stanowisku, że sprawy te mogą być regulowane wyłącznie przed sądami powszechnymi w "trybie" ustalonym kodeksem cywilnym. Wskazano, że stan prawny nieruchomości stanowiącej działkę ewid. [...] jest ustalony i wynika z księgi wieczystej [...], a zatem nie było podstaw do wprowadzenia w postępowaniu ewidencyjnym zmian danych dotyczących tej działki, wskazując na przepis art. 20 ust. 1 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne, oraz że rozgraniczenie nie jest przedmiotem tego postępowania. Podkreślono, że organy prowadzące ewidencję nie są uprawnione do badań i rozstrzygania o zasadności wpisów prawa własności, a wobec treści księgi wieczystej [...] bezprzedmiotowe było wprowadzenie zmian przez podział działki [...]. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy zwaną "odwołaniem" na powyższą decyzję wnieśli J. i C. małż. W.. Nie wskazując naruszonego przepisu prawa, skarżący zarzucili, że decyzja narusza ich "prawo notarialne" i własność wpisaną do księgi wieczystej przed zmianami jej wpisów. Skarżący podtrzymali zarzuty odwołania, że działka [...] była podzielona niezgodnie z autentycznymi pomiarami, użytkowaniem i posiadaniem, a zmiany dokonane wpisem z dnia [...].1993 r. przez Wydział Ksiąg Wieczystych nastąpiły bez udziału skarżących. Zdaniem skarżących została im zabrana część działki [...]i domagali się sprawdzenia akt uwłaszczeniowych sąsiadów. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Nawiązując do zarzutów skargi wyjaśniono, że przedmiotem umorzonego postępowania, nie był podział działki [...] gdyż działka ta uległa już wcześniej podziałowi, a skarżący wykazują wpisem do księgi wieczystej prawo do działek [...] i [...], a wpis w ewidencji gruntów w tym zakresie jest zgodny ze stanem prawnym wynikającym z tej księgi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skargę wniesiono do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i przed tą datą postępowanie nie zostało zakończone. Zgodnie zatem z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), sprawa podlega rozpoznaniu przez właściwy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - zwanej dalej ustawą o p.s.a. - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych -Dz. U. Nr 153, poz. 1269). W sprawowaniu tej kontroli będąc związany granicami sprawy, nie jest Sąd związany wnioskami i zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy o p.s.a.). Dokonana w granicach sprawy kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, iż jest ona zgodna z prawem, co skargę czyni bezzasadną. Przedmiotem sprawy było wszczęte z urzędu przez organ prowadzący ewidencję gruntów postępowanie w sprawie wprowadzenia zmian w ewidencji, które tą ewidencję miały doprowadzić do stanu zgodnego z prawem. Przedmiotem zaskarżonej decyzji, jest zaś umorzenie na podstawie art. 105 kpa wszczętego z urzędu postępowania w sprawie wprowadzenia zmian. Umorzenie postępowania na podstawie art. 105 § 1 kpa oznacza zaś, iż uznał organ, iż jego prowadzenie jest bezprzedmiotowe. Z uzasadnienia natomiast decyzji organów obu instancji wynika, iż przesłanki bezprzedmiotowości wszczętego z urzędu postępowania w sprawie wprowadzenia zmian upatrują organy ewidencji w tym, że nie zachodzi pomiędzy ewidencją gruntów a stanem prawnym niezgodność tego rodzaju, której usunięcie może nastąpić w wyniku postępowania ewidencyjnego na podstawie decyzji podjętej w tym postępowaniu. Kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, wymaga zatem przedstawienia istoty postępowania ewidencyjnego. Zarazem, należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 99 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydanym przed dniem 1 stycznia 2004 r., z zastrzeżeniem art. 100 - co sprawy nie dotyczy - wiąże w sprawie wojewódzki sąd administracyjny oraz organ, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia. W sprawie wydany był dnia [...] 2000 r. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy (sygn. II SA/Kr 2325/97), uchylający zaskarżoną decyzję Wojewody z dnia [...] 1997 r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] 1996 r. Kontrola obecnie zaskarżonej decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny pod względem jej zgodności z prawem nie może być zatem oderwana od rozważenia, czy w wyroku NSA z dnia [...] 2000 r., zawarta była ewentualna ocena prawna wiążąca nie tylko obecnie Wojewódzki Sąd Administracyjny, ale i organy administracji publicznej w postępowaniu z ewidencji gruntów i budynków. Należy też zauważyć, że gruncie art. 30 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), wykształcone zostało stanowisko orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, że ocena prawna wiąże tak długo jak długo nie nastąpi istotna (po wydaniu wyroku) zmiana stanu faktycznego sprawy, lub zmiana przepisów prawa, na których oparto tą ocenę ( Por. up. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2001.09.06 III SA 3377/00, Lex Nr 54000, czy z dnia 2001.10.01 SA/Rz 434/00 - Palestra 2002/9-10/199). Stanowisko to, które Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela, zachowuje swoją aktualność na tle brzmienia powołanego art. 99 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę. Z motywów wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] 2000 r. wydanego w niniejszej sprawie wynika, iż uchylenie rozstrzygnięcia nastąpiło z powodu nie wyjaśnienia wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności. W ocenie prawnej dopuścił Naczelny Sąd Administracyjny możliwość doprowadzenia do zgodności ewidencji gruntów ze stanem prawnym, natomiast wyłączył dopuszczalność dochodzenia i udowadniania praw właściciela do konkretnych działek za pomocą zmian w ewidencji gruntów, wyraźnie zaznaczając, że zmiana nie może być sprzeczna z treścią księgi wieczystej. Zarazem wskazano, że spór w postępowaniu ewidencyjnym sprowadzał się w istocie o tytuł własności do działki "[...]", która odpowiadać miała części pgr. L. kal. [...], objętej księgą wieczystą [...]. Powyższa ocena prawna zachowuje swój obecny walor a kontrola zaskarżonej decyzji dowodzi, że organy administracji publicznej nie uchybiły związaniu tą oceną. Stosownie do przepisu art. 2 pkt. 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. T.J. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 z późn. zm.) - zwanej dalej ustawą - przez ewidencję gruntów i budynków (kataster nieruchomości), rozumie się jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami lub lokalami. Powyższe informacje - zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy - zawiera tzw. operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do rejestrów. Przepis art. 23 nakłada na właściwe organy, sądy i kancelarie notarialne obowiązek przesyłania organowi prowadzącemu ewidencję gruntów i budynków odpisów aktów notarialnych, z których wynikają zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków. Również właściciele (a w zakresie określonym art. 20 ust. 2 pkt 1 - także władający), stosownie do przepisu art. 22 ust. 2 obowiązani są zgłaszać zmiany danych objętych ewidencją gruntów, a na żądanie organu prowadzącego ewidencję, dostarczać dokumenty geodezyjne i kartograficzne i inne niezbędne do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. Powyższe uregulowania zawarte w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne dowodzą, iż wprowadzane w postępowaniu ewidencyjnym do operatu ewidencji gruntów dane mają charakter informacyjny, a nie prawotwórczy. O treści wprowadzanych danych decydują w zasadzie dokumenty (orzeczenia, decyzje administracyjne, akty notarialne) wytworzone poza postępowaniem ewidencyjnym w innych postępowaniach ( np. rozgraniczeniowych). O zakresie i rodzaju informacji zbieranych w operacie ewidencyjnym decyduje ustawa (art. 20) i ewentualnie wydane na jej podstawie przepisy wykonawcze. Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne, wskazując starostę jako organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków (art. 22 ust. 1) nie określa zasad prowadzenia ewidencji i trybu wprowadzania w niej zmian. Po wejściu w życie ustawy (od 1 lipca 1989 r.) czyniły to początkowo przepisy załącznika do Zarządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 o sprawie ewidencji gruntów ( Mon. Pol. Nr 11, poz. 98 z póżn. zm.), określającego zasady i sposób zakładania i prowadzenia ewidencji gruntów , oraz sporządzania wykazów gruntowych. Następnie kwestię tą regulowało Rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa, oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz. U. Nr 158, poz. 813, z późn. zm.). Przepisy § 65 ust. 2 i § 61 powyższego rozporządzenia określały sytuacje, w których do prowadzenia ewidencji i istniejących operatów gruntów i budynków mają zastosowanie jeszcze przepisy zarządzenia z 20 lutego 1969 r. Oba powyższe akty posługiwały się terminem i instytucją prostowania ujawnionych w ewidencji gruntów pomyłek (§67 pkt 6 załącznika do Zarządzenia, § 30 ust. 4 Rozporządzenia), regulując przesłanki, oraz tryb i formy rozstrzygnięcia prostującego ewidencję (§72 ust. 1 i 4 w zw. z § 64 załącznika do zarządzenia oraz § 30 ust. 2 i 4 w zw. § 31 ust. 1 Rozporządzenia). Istotą tego prostowania błędów i pomyłek było wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów na podstawie ostatecznego aktu wydanego przez organ prowadzący ewidencję, po przeprowadzeniu stosownego postępowania przed tym organem. Sytuacja taka stanowiła wyjątek od zasady, że wprowadzanie w ewidencji zmian lub pomyłek następuje na podstawie dokumentów powstałych poza postępowaniem ewidencyjnym. Jednakże podstawę takich rozstrzygnięć stanowiły te błędy i pomyłki, które sam spowodował organ prowadzący ewidencję lub będące następstwem przyjęcia obarczonych błędem kreślarskim lub pomiarowym dokumentów kartograficznych. "Prostowanie" błędów i omyłek w postępowaniu ewidencyjnym nie mogło jednak, co już wyżej wskazano prowadzić do zmian w tytułach własności. W dacie wydania zaskarżonej decyzji przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, obowiązywało już od dnia [...] 2001 r. Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454). Przepisy tego Rozporządzenia nie znają już instytucji prowadzenia błędów w ewidencji, lecz posługują się instytucją jej aktualizacji ( np. §§ 45,46,47), przewidując wypadki, w których wprowadzenie zmian w ewidencji może nastąpić z urzędu ( § 46 ust. 2 pkt 1-4). W świetle tych przepisów wprowadzenie z urzędu zmian nadal następuje na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji, aktów normatywnych, dokumentacji architektoniczno-budowlanej, czy ewidencji publicznych prowadzonych na podstawie innych przepisów ( § 46 ust. 2 pkt 1, 3 i 4), a więc dokumentacji powstałej poza postępowaniem ewidencyjnym, a tylko przedłożonej organowi prowadzącemu ewidencję. Podstawę wprowadzenia zmian z urzędu stanowią także ( § 46 ust. 2 pkt 2 opracowania geodezyjne i kartograficzne, przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierające wykazy zmian danych ewidencyjnych. W świetle powyższego na tle poczynionych w przedmiotowej sprawie ustaleń przez organy w postępowaniu ewidencyjnym nie zachodziły przesłanki do wprowadzenia z urzędu zmian w ewidencji. Z tych powodów umorzenie przez organy ewidencyjne wszczętego z urzędu, na marginesie postępowania rozgraniczeniowego, postępowania ewidencyjnego, jako bezprzedmiotowego w rozumieniu art. 105 § 1 kpa, było uzasadnione. Trafnie podkreślono w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] 2000 r. w tej sprawie, że spór pomiędzy zainteresowanymi, będącymi właścicielami nieruchomości objętych księgami wieczystymi Nr [...] i Nr [...], ma charakter sporu o to komu przysługuje własność działki oznaczonej "Nr [...]", a odpowiadającej części parceli katastralnej [...] objętej K.W. Nr [...] Spór ten nie może być przedmiotem postępowania ewidencyjnego. Bezpodstawne były wnioski skargi "zmierzające do kontroli przez organy ewidencyjne, a następnie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadności aktów uwłaszczeniowych na sąsiednich nieruchomościach". Księgą Wieczystą Nr [...] prowadzoną dla małżonków J. i C. W. objęte są działki Nr [...]i [...] i tego stanu prawnego nie mógł zmienić organ prowadzący ewidencję ani w kierunku powrotu do jednej działki ewidencyjnej Nr [...], ani przez "dopisanie" z działki L.ka. [...], powierzchni odpowiadającej działce "[...]". Skarżący w swych zarzutach zupełnie pomijają tę okoliczność, że decyzją Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia [...]1982 r. Nr [...], stwierdzono nieważność aktu własności ziemi z dnia [...].1979 r. Naczelnika Gminy Nr, stwierdzającego nabycie przez nich działki ewidencyjnej Nr [...] o pow. [...] ha. W następstwie stwierdzenia nieważności aktu własności ziemi dalsze postępowanie o uregulowanie własności toczyło się w postępowaniu przed sądem powszechnym. Orzeczenie tego Sądu stanowiło podstawę wpisu skarżących do księgi wieczystej jako właścicieli działek [...] i [...] o innej już powierzchni. Stan ewidencji gruntów jest zatem zgodny w tym zakresie ze stanem prawnym, a zatem brak było przesłanek do jego aktualizacji, przez usuwanie w tym zakresie nie istniejącej rozbieżności, co czyniło bezprzedmiotowym prowadzenie postępowania wszczętego z urzędu. Umorzenie postępowania ewidencyjnego wszczętego z urzędu w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów co do działki ewid. [...], nie stoi na przeszkodzie żądaniu wprowadzenia zmian na wniosek zainteresowanego na podstawie wydanego w innym postępowaniu (np. rozgraniczeniowym) prawomocnego orzeczenia sądu, decyzji administracyjnej, czy aktu notarialnego, lub na podstawie opracowania geodezyjnego spełniającego wymagania § 46 ust. 2 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz. U. Nr 38, poz. 454). Na marginesie tego rozstrzygnięcia należy tylko zauważyć, że stosownie do przepisu art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. w księgach wieczystych i hipotece (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1361 z późn. zm.), podstawę oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej stanowią dane z ewidencji gruntów i budynków, a jednostką powierzchniową podziału dla celów ewidencji jest działka ewidencyjna. Jak wynika z akt sprawy objęta księgą wieczystą Nr [...] nieruchomość nadal opisana jest m.in. działką katastralną L.kat. [...] Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).