II SA/Kr 37/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na decyzję Dyrektora Wydziału Rolnictwa, Gospodarki Żywnościowej i Leśnictwa Urzędu Wojewódzkiego w [...] z dnia 10 kwietnia 1986 r., znak [...] w przedmiocie zezwolenia na wyrąb drzew postanawia: umorzyć postępowanie sądowe W dniu 22 kwietnia 1986 r. A. L. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie na decyzję Dyrektora Wydziału Rolnictwa, Gospodarki Żywnościowej i Leśnictwa Urzędu Wojewódzkiego w [...] z dnia 10 kwietnia 1986 r. znak [...] w przedmiocie zezwolenia na wyrąb drzew. Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie postanowieniem z dnia 21 sierpnia 1986 r. sygn. akt SA/Kr 548/86 zawiesił postępowanie w sprawie na zgodny wniosek stron. Do dnia 9 stycznia 2012 r. żadna ze stron nie złożyła wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. W tej sprawie zostało postępowanie sądowe zawieszone na zgodny wniosek stron. Stosownie do treści art. 130 § 1 P.p.s.a. sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jeżeli wniosek o podjęcie tak zawieszonego postępowania nie został złożony w przeciągu 3 lat od daty zawieszenia. W tej sprawie okres trzyletni minął w 1989 r. Sąd ustalił, że na podstawie art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 1991 r. Nr 101, póz. 444) zadania z zakresu gospodarki leśnej określa decyzja starosty wydana na podstawie inwentaryzacji stanu lasów. Taka decyzja może również określać ilość drewna, jaka ma być pozyskana z lasu. Organem odwoławczym od decyzji starosty wydanej na podstawie art. 19 ust. 3 ustawy o lasach jest samorządowe kolegium odwoławcze. W tej sprawie zaś, mając na uwadze właściwość miejscową, właściwym organem odwoławczym jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]. Co do właściwości organu odwoławczego analogiczne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 21 listopada 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 1410/08, opub. w LEX nr 521851. Umorzenie postępowania oznacza brak możliwości merytorycznego badania legalności zaskarżonej decyzji. Jest to więc sytuacja wskazująca na bezprzedmiotowość postępowania sądowego. Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art. 130 § 1 w związku z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia.